Θα αποκτήσει αδερφάκι..

Είναι δική σας η απόφαση, αποκλειστικά δική σας

Η γέννηση ενός άλλου παιδιού είναι απόφαση ενηλίκων, που αφορά μόνο το σύζυγό σας και εσάς την ίδια. Βεβαίως για τον πρωτότοκο η κατάσταση ειναι πάντα λεπτή, για΄τι ως τώρα βίωνε την εμπειρία του μοναδικού παιδιού. Ομως το πρόβλημα δεν είναι αν το παιδί σας ειναι ευχαριστημένο ή δυσαρεστημένο. Δεν χρειάζεται η συγκατάθεσή του σε μια απόφαση που δεν ειναι της αρμοδιότητάς του. Και δεν πρέπει να το ρωτήσετε “Θα ηθελες ένα μικρό αδερφό ή μια μικρή αδερφή;” ούτε να το ρωτάτε, οταν το μωρό ειναι πια εκεί, “είσαι ευχαριστημένο;”. Το παιδί σας θα προσαρμοστεί σ’αυτήν την αλλαγή ζωής και στο τέλος θα τη χαρεί μαζί σας.

ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΓΕΙΛΕΤΕ;

Ούτε πολύ νωρίς…

Το παιδί ζει μέσα στο παρόν, το χρονικό διάστημα των εννεα μηνών θα ειναι πολύ μακρύ. Μιλώντας του για το μωρό που θα έρθει, θα του δημιουργήσετε την επιθυμία να το δει αμέσως μέσα στην κούνια του. Ειναι προτιμότερο να έχετε βεβαιωθεί για την εγκυμοσύνη πριν του την αναγγείλετε. Ειναι λογικό να περιμένετε το  τέλος της πρώτης τριμηνίας της εγκυμοσύνης για να μιλήσετε γι αυτή. Αν όμως, οπως συμβαίνει συχνά (ιδίως με τα πολύ μικρά παιδιά), το παιδί το μαντέψει απο μόνο του, δεν χρειάζεται να το διαψεύσετε. Πείτε του “ναι έχεις δίκιο, αλλά το μωρό δεν είναι ακόμα έτοιμο, θα ειναι έτοιμο μετά από πολύ καιρό, οταν τα φύλλα των δέντρων θα αρχίσουν να πέφτουν ή οταν θα βάψουμε τα αυγά το πάσχα κλπ. Γι αυτό δεν σου το είπαμε απο τώρα.”

Ούτε πολύ αργά..

Είστε απο αυτά τα ζευγάρια που προτιμούν να κρατούν το μυστικό τους κρυφό για πολύ καιρό; Δικαίωμά σας. Υπό τον όρο ωστόσο να μην περιμένετε να γίνει η κατάστασή σας ολοφάνερη για να την αναγγείλετε στο παιδί σας. Κι ακόμη, να είστε πολύ διακριτικοί όταν βρίσκεστε με τον πατέρα του μπροστά στο παιδί σας. Αν το παιδί σας σας ακούσει να μιλάτε γι αυτό το θέμα στο τηλέφωνο; Μην προσποιηθείτε πως δεν συμβαίνει τίποτα. Θα νιώσει ενοχή, επειδή άκουσε την είδηση που δεν γνωρίζει. Αντίθετα, επωφεληθείτε απο αυτή την ευκαιρία για να αναγγείλετε τον ερχομό ενός αδερφού ή μιας αδερφής.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΕΙΤΕ

-Πείτε τα πράγματα απλά :” Ο μπαμπάς σου κι εγώ κάναμε ένα μωρό”, “περιμένω ένα μωρό μέσα στην κοιλιά μου”, “Θα έχεις ένα μικρό αδερφό ή μια μικρή αδερφή σε λίγο καιρό, μετά τις διακοπές(μετά τα χριστούγεννα, στα γενέθλιά σου κλπ…)Θα πάρει αρκετό καιρό”.

-Μην πάρετε μαζί σας το παιδί  οταν πάτε να κάνετε υπερηχογράφημα. Αυτό είναι υπόθεση ιατρική και υπόθεση ενηλίκων. Το παιδί δεν έχει καμιά θέση σ’αυτό. Η παρουσία του παιδιού στην εξέταση του επιβάλλει μια εικόνα, το εμποδίζει να “ονειρεύεται”, να φαντάζεται το μωρό. Τέλος, χωρίς να δραματοποιείτε την κατάσταση, πρέπει να είστε επιφυλακτική: μερικά υποερηχογραφήματα δεν ειναι ευχάριστα. Και τότε μπορεί να μετανοιώσετε που πήρατε μαζί σας το παιδί σας.

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

Ειστε εξαντλημένη;

Μη λέτε “Είμαι κουρασμένη, θα πρέπει να είσαι φρόνιμος…”. Αυτό ειναι πολυ ενοχοποιητικό για το παιδί. Οσο περισσότερο του επαναλαμβάνετε πως είστε κουρασμένη, τόσο περισσότερο το παιδί σας θα θέλει να σας ξαναδεί σε φόρμα και θα ζητάει την προσοχή σας. Να του λέτε καλύτερα : “Εχω ανάγκη για ύπνο, για ανάπαυση, δεν φταις εσύ γι αυτό”. Και να προτείνεται να κάνει παρέα με τον πατέρα του.

Το παιδί σας ειναι επιθετικό, λεει διάφορα (“αυτό το παιδί θα το πετάξω στον σκουπιδοτενεκε”…), προσπαθεί ίσως να σας χτυπήσει στην κοιλιά;

-Μην νιώθετε ένοχη, ειναι φυσικό και συνηθισμένο. Δεν ειστε κακή μητέρα, δεν πρέπει να λυπα΄στε που “τολμήσατε να κάνετε αυτό το πράγμα”, αυτή ειναι η απόφασή σας ως γονέα, η επιθυμία σας.

-Απο την άλλη όμως, πρέπει να καταλάβετε πως το παιδί σας δεν ειναι “κακό” όταν εκδυλώνει έντονα την αντίθεσή του, οταν εκφράζει την ζήλια του. Αισθάνεται πως αυτό το μωρό θα σας μονοπωλήσει, εσάς και τον πατέρα του. Αυτό το αίσθημα ζήλιας ειναι απόλυτα δικαιολογημένο. Το γεγονός πως το παιδί αφήενι τον εαυτό του να το εκφράσει ειναι θετικό.

-Αντιδράστε ήρεμα αλλά σταθερά:” Ακουσε. Καταλαβαίνω πολύ καλά πως ανησυχείς. Ομως κοίταξε: αυτό το μωρό ειναι που θα γεννηθεί ειναι του πατέρα σου και της μητέρας σου. Δεν θα είσαι υποχρεωμένος να το αγαπάς. Οταν θα ειναι πια εδώ μαζί μας , εσύ θα διαλέξεις αν θέλεις να το αγαπάς και να τα πηγαίνεις καλά μαζί του.”. Μ’αυτόν τον τρόπο αφήνετε το παιδί σας ελεύθερο. Δεν το αναγκάζετε να ξεχιλίζει απο αγάπη γι αυτόν τον επισκέπτη που δεν επέλεξε. Μήπως αυτή η ιδέα σας σκανδαλίζει; Αφήνοντας στο παιδί σας την ελευθερία των συναισθημάτων του, χωρίς να του επιβάλλετε την δική σας επιθυμία να αγαπάει το αδερφάκι του, θα δείτε τη στοργή του να μεγαλώνει. Οσο περισσότερο το απαλλάσσετε απο τις ενοχές του για τα βίαια συναισθήματα που νιώθει γα το μωρό, τόσο περισσότερο του επιτρέπετε να το αγαπήσει. Οφείλετε να δεχτείτε όλες τις αντιδράσεις του παιδιού σας:θετικές αλλά και αρνητικές.

ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

-Ισως ειναι η κατάλληλη στιγμή να βάλετε το παιδί σ’ενα μεγάλο κρεβάτι, αν η ηλικία του το επιτρέπει (αυτό ειναι δυνατό μετά τα δύο του χρόνια). Οταν το μωρό θα ειναι πια μαζί σας, θα ειναι δύσκολο να πείσετε το παιδί πως ειναι σπουδαίο πράγμα να μεγαλώνει…Προβλέψτε ένα μεταβατικό διάστημα, στη διάρκεια του οποίου τα δυο κρεβάτια (το μεγάλο και το μικρό) θα μείνουν στο δωμάτιο. Και αν κάποια βράδια το παιδί σας αποφασίζει να κοιμηθεί στο μικρό, αφήστε το να το κανει. Ετσι, οταν γεννηθεί το αδερφάκι του, αυτό το στάδιο θα εχει ξεπεραστεί.

-Να δέχεστε μικρές στιγμές παλλινδρόμησης. Το παιδί σας θα έχει ανάγκη για περισσότερα χάδια, για περισσότερη τρυφερότητα απ’οτι συνήθως. Μην εκπλαγείτε αν περιστασιακά ξαναρχίσει να βρέχεται στο κρεβάτι ή αν πιπιλάει το μεγάλο δάχτυλο.. Σ΄αυτή την περίπτωση, μην το μαλώνετε. Αλλά επωφεληθείτε απο αυτά τα μικρά πισωγυρίσματα για να του διηγηθείτε (με την βοήθεια φωτογραφιών και βιντεοταινιών που το αφορούν) την δικη του γέννηση. Ετισ θα αναγνωρίσει τη χαρά που νιώσατε ότνα περιμένατε και το ίδιο.

-Προετοιμάστε το για την καινούριαζωή με το μωρό :”θα ειναι πολύ μικρό. Θα χρειάζεται ησυχία και ανάπαυση. δεν θα μπορεί να περπατάει, ούτε να μιλάει, ούτε να παίζει..” Μιλήστε του για τις θετικές πλευρές που θα έχει για το ίδιο ο ερχομός του μωρού:”αν το θέλεις, θα μπορεί να το κρατάς στα χέρια σου, να του γελάς, να του μαθαίνεις πράγματα σαν πιο μεγάλος..”.. Αλλά προβλέψτε επίσης πως μπορεί ναι νιώθει κάποια διφορούμενε συναισθήματα:”Ισως, μερικές φορές, δεν θα έχεις όρεξη να βρίσκεσαι εκεί, θα σ’ενοχλεί..” Καθησυχάστε το και προειδοποιήστε το:”Θα μπορούμα πα΄ντα να μιλάμε μαζί γι αυτά. Πάντα θα σ’εμποδίζω να κάνεις κακό στο μωρό. Οπως και να χει, θα έχει να κάνεις ένα σωρό πράγματα, ενδιαφέροντα γι αένα μεγάλο παιδί σαν εσένα..”

-Να περιμένετε ως τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης, που θα αρχίσετε πια να ετοιμάζετε, τα πράγματα του μωρού, για να του πείτε πως ενδεχομένως θα χρειαστεί να μοιράστεί το δωμάτιό του. Σ’αυτή την περίπτωση φροντίστε να ξεχωρίσετε οσο περισσότερο γίνεται τους χώρους του ενός και του άλλου: κουβέρτες διαφορετικού χρώματος για το κάθε παιδί, κρεμάστρες διαφορετικές κλπ. Σκοπός ειναι να έχει το καθένα την αποκλειστικά δική του γωνιά (ράφια, συρτάρια, καλάθι με παιχνίδια…). Και τα παιχνίδια του μωρού να μην ανακατεύονται με τα παιχνίδια του μεγάλου.

ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ

Διαλέξτε για τον πρωτότοκό σας, ως λύση φύλαξής του, την πιο βολική για εσάς: να πάει στη γιαγιά,σ τη νονά,σ το σπίτι σας με μια κοπέλα και τον πατέρα του το βράδυ.

Εκείνο που έχει σημασία ειναι να μην αλλάξει περιβάλλον οσον καιρό εσείς θα ειστε στο μαιευτήριο.

Αλλά προσοχή: αν έχετ εδώσει να σας κρατήσουν το παιδί σας έξω απο το σπίτι, μην το αφήνετε μακριά για πολύ καιρό. Και οργανωθείτε οσο καλύτερα γίνεται ώστε το παιδί να ειναι στο σπίτι οταν θα επιστρέψετε με το μωρό. Είναι προτιμότερο να συμμετέχει στην εγκατάσταση της επιστροφής και να μη σας βρει στο σπίτι με το μωρό ήδη στο δωμάτιό του.

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

-Αφήστε το μωρό στην κούνια του, για να είστε περισσότερο διαθέσιμη για το μεγάλο παιδί.

-Προσφέρετε ένα παιχνίδι στο πρωτότοκο, για να το ευχαριστήσετε και οχι “εκ μέρους του μωρού” (θα αισθανθεί πως το κοροιδεύετε). Ετσι, η ζήλεια που θα νιώσει θα ειανι λιγότερη. Ομως μην του προσφέρετε όλο το κατάστημα παιχνιδιών, αρκεί ένα μόνο δώρο. Αν θεωρήσει άδικο το να δέχεται το μωρό όλα αυτά τα δώρα, εξηγήστε του:”Σε καταλαβαίνω καλά. Ομως κι εσύ όταν γεννήθηκες πήρες πάρα πολλά δώρα”. Να είστε επιεικής και υπομονετική, να το χαιδεύετε περισσότερο απο ότι συνήθως αλλά να μην του κάνετε όλα του τα χατήρια. Σιγά σιγά όλα θα μπουν σε τάξη.

ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ

Θέλει να σηκώνει το μωρό στα χέρια του;

Ακόμα κι ενα πολύ μικρό παιδί μπορείτε να το βάλετε να καθίσει με την πλάτη καλά ακουμπισμένη σ’εναν καναπέ και να του βάλετε το μωρό στην αγκαλιά. Μένοντας και εσεις στο πλάι του. Συγχαρείτε το που ενδιαφέρεται. Μην παρεξηγηθείτε αν μετά απο δυο λεπτά θέλει να σας ξαναδώσει το μωρό πίσω… Κάνοντας το να συμμετέχει, του επιτρέπετε να γνωρίσει και να δημιουργήσει μαι επαφή με το αδερφάκι του. Αλλά να είστε αυστηρή:”Αυτό το μωρό ειναι πολύ εύθραυστο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να το βγάζεις μόνο σου απο την κούνια του”.

Είναι υπερβολικά επιθετικό;

Να προσέχετε συνεχώς. Μην τον αφήνετε μόνο τμε το μωρό. Μάθετε να επισημαίνετε τις στιγμές της εχθρότητάς του. Η επιθετικότητά του (ενάντια στο μωρό αλλά και σε σας) είναι εκδήλωση της σύγχησής του. Καθησυχάστε το: “Αυτό που αισθάνεσαι ειναι φυσικό”. Αντί να το ρωτάτε με ύφος στενοχωρημένο ” Δεν είσαι ευχαριστημένο που έχεις ένα μικρό αδερφάκι;” ή “δεν την αγαπάς τη μικρή αδερφή σου;” αποδραματοποιήστε: “Καταλαβαίνω πως , για την ώρα, δεν έχεις διάθεση να αγαπάς ατό το μωρό. Δεν πειράζει. Μην προσπαθείς. Είναι το μωρό μου και το αγαπώ. Και οπως και να ναι, ο μπαμπάς σου κι εγώ έχουμε μια καρδιά αρκετά μεγάλη για να σας αγαπάμε και του δυο. Αυτό τον καιρό βρίσκεις ισως πως ασχολούμε περισσότερο με το μωρό. ΟΜως ξερεις, το έχουμε ξαναπεί:είναι πολύ μικρό ακόμα, δεν ξέρει να κάνει τίποτα απο μόνο του. Εγώ σ’αγαπώ πάντα το ίδιο και είμαι περήφανη που έγινες τώρα το πιο μεγάλο απο τα παιδιά μου.”

Το πιάνετε να ρίχνει όλα του τ’αρκουδάκια μέσα στην κούνια του μωρού ή να σκεπάζει το κεφάλι του μωρού με μια κουβέρτα;

Μαλώστε το, αγριοκοιτάξτε το. Πιάνοντάς του σταθερά απο το μπράτσο, πηγαίνετέ το ενδεχομενως στο δωμάτιό του. Αλλά μην υπερβάλετε στην τιμωρία γιατί τότε θα φοβηθεί ακόμα περισσότερο μήπως το μωρό κλέψει τη θέση του. Επίσης, μην το ρωτάτε γιατί το έκανε αυτό. Δεν το έκανε συνειδητά. Εξηγήστε του:” Αυτό το μωρό ειναι πολύ μικρό για να παίξει” Θυμήστε του την απαγόρευση: “Θα σε εμποδίζω πάντα να του κάνεις κακό, να το βάζεις σε κίνδυνο και να κινδυνεύεις και εσύ μαζί του.” Ετσι θα αισθανθεί πως το προστατεύετε απο τις εχθεικές και επιθετικές παρορμήσεις του. Μετά αλλάξτε κουβέντα, προτείνοντάς του ένα παιχνίδι ή μια αλλη δραστηριότητα (οχι αναγκαστικά μαζί σας).

Κατά γενικό κανόνα, μην αφήστε ποτέ ένα μικρό παιδί μ’ενα μωρό χωρίς επίβλεψη. Οι εκδηλώσεις αγάπης μπορεί να ειναι μερικές φορές πολύ έντονες και επιθετικές.

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

-Ζητήστε απο τον πατέρα του να το βγάζει έξω (στο σινεμά, στο λούνα παρκ, σε μουσεία….)σε εξόδους “μεγάλων”

-Δεχτείτε, έστω και αν αυτό σας παραξενεύει και σας θλίβει λιγακι, να γίνει ξαφνικά ο πρωτότοκός σας πολύ πιο ανεξάρτητος και αυτόνομος. Σε κάποιες περιπτώσεις, η άφιξη ενός μικρού αδερφού ή αδερφής προκαλέι θεαματικές εξελίξεις: το παιδί δεν χρειάζεται πια τις νυχτερινές πάνες, παύει να ζητάει γάλα το πρωί…Σ’αυτη την περίπτωση αρπάξτε την ευκαιρία και συγχαρείτε τρυφερά το παιδί σας που αποφάσισε να μεγαλώσει.

Από το βιβλιο “Μικρά προβλήματα, μεγάλα βάσανα για γονείς παιδιών εως 7 ετών”  Κριστίν Μπρυνέ, Ανν-Σεσίλ Σαρφατί

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ

Από το προσωπικό site της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπεύτριας Σοφίας Χατζηδημητρίου Talking cure

1. Τί συμβολίζει για τον παιδικό κόσμο ο Άγιος Βασίλης; Ο μύθος σχετίζεται με το κλίμα και τα συναισθήματα των ημερών;

Ο Άγιος Βασίλης, όπως έχει συμβολοποιηθεί παγκοσμίως, με την κόκκινη στολή του και την άσπρη γεννειάδα του είναι στα μάτια των παιδιών αρωγός, άγγελος αφθονίας και πληρότητας, όπως και κάποιος του οποίου ο ρόλος είναι ακριβώς το να μπορεί να ακούει, να αφουγκράζεται και να ικανοποιεί τις ανάγκες των παιδιών. Είναι ο Άγιος Βασίλης της καλής ζωής, της ζεστασιάς, της διασκέδασης, της αγάπης, της έκπληξης και – ας μην ξεχνάμε βέβαια – και της απόλαυσης που το γνωστό αεριούχο ποτό, που πρωτοσυνέστησε την εικόνα αυτού του Άγιου Βασίλη, προβάλλει και υπόσχεται.

Ενόσω αυτοί είναι οι συμβολισμοί γύρω απ’τον παγκόσμιο τώρα πια Άγιο Βασίλη που οι περισσότεροι από εμάς ενήλικες μοιραζόμαστε και αντιλαμβανόμαστε, το πώς θα χρησιμοποιήσει και θα μεταλλάξει αυτόν τον συμβολισμό ένα παιδί στον εσωτερικό του ψυχισμό είναι μια διαφορετική ιστορία. Για το κάθε παιδί ξεχωριστά και βάσει της ψυχοδυναμικής του εξέλιξης και κατάστασης, ο Άγιος Βασίλης θα έχει κάποιο μοναδικό νόημα, άλλες φορές ισχυρό κι άλλες πιο αδιάφορο. Αυτό εξαρτάται απόλυτα από τις ανάγκες του παιδιού να επενδύσει σε ένα μύθο κομμάτια του ψυχισμού του και ως εκ τούτου να τον χρησιμοποιήσει για να εκτονώσει, να εκφράσει, να φαντασιώσει και να εκδραμματίσει πτυχές της εσωτερικότητάς του.

2. Ο μύθος του Αϊ Βασίλη σχετίζεται και με την εξοικείωση των παιδιών με αρχές και νοήματα που η γνωστική και νοητική ικανότητα τους δεν επιτρέπει να γνωρίζουν; Αποτελεί δηλαδή έναν εύκολο τρόπο για να αντιληφθούν τα παιδιά έννοιες όπως η αγάπη, η φιλανθρωπία, η ειρήνη κτλ;

Δεν θα έλεγα πως τα παιδιά στηρίζονται ή περιμένουν από το μύθο του Άγιου Βασίλη για να αντιληφθούν νοήματα όπως η αγάπη, η φιλανθρωπία και η ειρήνη. Βασικά, δεν θα έλεγα καν πως οι μύθοι από μόνοι τους έχουν μια τέτοια δύναμη και ιδιότητα σε τόσο μικρές ηλικίες, μιας και τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το μύθο μέσω του ατόμου που τους τον μεταφέρει κι όχι αυτόβουλα, εφόσον δεν διαβάζουν ακόμα. Αργότερα, όταν το παιδί μπορεί να διαβάσει, τότε μπορεί και να συνδεθεί πιο αυτόνομα με τους μύθους και το εκάστοτε περιεχόμενό τους, το οποίο ομολογουμένως μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο στον ψυχισμό ενός παιδιού. Είναι σημαντικό όμως να κατανοήσουμε πως ο μύθος αλλιλεπιδρά με τους αναγνώστες του και παράγει ένα εντελώς μοναδικό αποτέλεσμα κάθε φορά. Ο μύθος φέρει σύμβολα στα οποία το παιδί προβάλλει δικές του φαντασίες, εικόνες, προσδοκίες, ανάλογα με τα βιώματα της ζωής του και τα δικά του εσωτερικά σύμβολα. Άρα, η σχέση μύθου και παιδιού είναι μια σχέση διαλεκτική, στην οποία όμως παρεμβάινει καθοριστικά ο γονιός με την δική του προσωπική ερμηνεία όταν το παιδί ακόμα δεν μπορεί να διαβάσει.

Τα παιδιά διδάσκονται αξίες όπως η αγάπη και η γενναιοδωρία από το περιβάλλον τους, από τον τρόπο που σχετίζονται οι ενήλικες γύρω τους μεταξύ τους αλλά και με το παιδί και από τον τρόπο με τον οποίο προβάλλουν και ερμηνεύουν οι ενήλικες αυτοί – συνήθως κηδεμόνες – το μύθο του Άγιου Βασίλη ή τον οποιονδήποτε άλλο μύθο. Ένας γονιός ευαίσθητος και τρυφερός θα παρουσιάσει τον Άγιο Βασίλη ίσως σαν έναν κοινωνικό αρωγό για όλα τα παιδάκια του κόσμου και θα εκμεταλλευτεί το μύθο για να διδάξει αξίες όπως το μοίρασμα, την ενσυναίσθηση, την αγάπη, την προσφορά. Κάποιος άλλος γονιός ενδεχομένως πιο κυνικός ίσως να μην σταθεί σε αυτές τις πλευρές του μύθου, αλλ’ αντ’αυτού, τον ξεγυμνώσει παρουσιάζοντας στο παιδί έναν κόσμο λιγότερο ονειρικό. Κάποιος δε τρίτος γονιός, θα μπορούσε να πει στο παιδί του πως ο Άγιος Βασίλης δεν θα σου φέρει το παιχνίδι που ζήτησες γιατί δεν είσαι καλό παιδί και ως εκ τούτου να προβάλλει στην εικόνα του Άγιου Βασίλη έναν αυστηρό και τιμωρητικό γονιό. Εύλογα, όλες αυτές οι διαφορετικές ερμηνίες του ίδιου μύθου θα δημιουργήσουν και διαφορετικές εσωτερικές εικόνες γι’αυτόν.

3. Πρέπει να πούμε στα παιδιά ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει και γιατί; Η πίστη σε μύθους μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα στην παιδική ψυχή; Και η κατάρριψη αυτών των μύθων ποιά αποτελέσματα μπορεί να έχει στον παιδικό ψυχισμό;

Κανένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν έχουν οι μύθοι στον παιδικό ψυχισμό, παρά μόνο αν χρησιμοποιούνται με έναν τρόπο για να αποποιηθούν ή να στρεβλώσουν την πραγματικότητα, κάτι που θα συνέβαινε μόνο σε περιβάλλον βαρειά ψυχοπαθολογικό με ψυχωσικά στοιχεία. Αν δηλαδή ο ίδιος ο γονιός δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τον μύθο από την πραγματικότητα και για δικούς του παθολογικούς λόγους ζεί αποκομμένος από αυτήν, τότε το παιδί διατρέχει ούτως ή άλλως έναν κίνδυνο, ανεξαρτήτως με τον αν ο γονιός αυτός χρησιμοποιεί μύθους ή όχι. Αυτό βέβαια είναι ένα ακραίο φαινόμενο και, επαναλαμβάνω, προϋποθέτει κάποια έντονη ψυχοπαθολογία στο περιβάλλον του παιδιού.

Επίσης, αν διακρίνουμε ότι το παιδί έχει μια δυσκολία μεγαλώνοντας να δικρίνει τον μύθο από την πραγματικότητα, ίσως αυτό να είναι ένα σημάδι ψυχικής καταπόνισης και ανισορροπίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το υγιές ψυχικά παιδί θα εγκαταλείψει το μύθο μόλις αυτό νοιώσει έτοιμο και δεν χρειάζεται αυτό να το κάνει απαραίτητα ο γονιός. Το παιδί, σε υγιείς συνθήκες διαβίωσης, θα έρχεται σίγουρα σε επαφή με άλλα παιδιά που όλα θα έχουν μια διαφορετική αντίληψη για τον Άγιο Βασίλη και θα την συζητούν μεταξύ τους. Μέσα από αυτήν την διαδικασία και όταν ένα παιδί θα είναι έτοιμο να αποεπενδύσει συναισθηματικά από τον εκάστοτε μύθο, τότε θα το κάνει. Αν βέβαια ο γονιός συναισθανθεί ότι το παιδί του γνωρίζει πια ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει στην πραγματικότητα θα ήταν μάταιο αλλά και προβληματικό να συνεχίσει να το υποστηρίζει. Οι αξίες που έχουν μαθευτεί και προβληθεί μέσα από αυτόν τον μύθο δεν χρειάζεται να εγκαταλειφθούν.

4. Πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για να πούμε στα παιδιά ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει; Και ποιες συμβουλές θα δίνατε στους γονείς για να το κάνουν αυτό;

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει είτε κατάλληλη ηλικία είτε κατάλληλος τρόπος για να καταρρίψει κανείς ένα μύθο. Σε ένα φυσιολογικά ψυχικά εξελισσόμενο παιδί όλες αυτές οι διαδικασίες θα κυλήσουν ομαλά και σε ένα περιβάλλον αμφίδρομο όπου το παιδί οδηγεί τους γονείς ως προς τις ανάγκες του και οι γονείς, αφουγκραζόμενοι αυτές ακολουθούν και διαμορφώνουν ένα περιβάλλον ασφάλειας για το παιδί. Το να εμμένει το παιδί στη διατήρρηση μύθων όταν όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας του τους έχουν εγκαταλείψει, ίσως να είναι ένα σημάδι ψυχικής διαταραχής, το οποίο καλό θα ήταν να κριθεί από κάποιον ειδικό επιστήμονα κατά περίπτωση.

Καλή και δημιουργική χρονιά!!

Bιβλία για τον θηλασμό.

ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΣΧΕΣΗ

της παιδιάτρου, σύμβουλου θηλασμού ICBLC Aννας Πατσούρου

Τόμος Α΄ “Ολες οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν”

Μητρικός θηλασμός: Μια εμπειρία καταπληκτική για μητέρες και μωρά. Το γεννάς και μετά, αν το βάλεις στο στήθος εγκαίρως, κολλάει εκεί σαν όλη του η ύπαρξη να εξαρτιέται απ αυτό κι εσύ αισθάνεσαι να λιώνεις σταγόνα σταγόνα μέσα του. Μια εμπειρία καθηλωτική: κουράζεσαι, πιάνεσαι σ όλο σου το σώμα, κλαις, λες «μπα, αποκλείεται να τα καταφέρω», κι αυτό μεγαλώνει, παχαίνουν τα δαχτυλάκια, τα μπουτάκια, μακραίνει, αρχίζουν τα χαμόγελα, οι φωνούλες, οι λοξές ματιές ευγνωμοσύνης καθώς περνούν οι μήνες κι αυτό παραμένει γαντζωμένο στο σώμα σου. Κι έρχονται δυσκολίες, μυξούλες, πόνοι, δοντάκια κι άλλα διάφορα. Κι αυτό γαντζωμένο. Και σιγά σιγά δε θέλει να θηλάζει όλη την ώρα. Βρίσκει άλλα ενδιαφέροντα, το στήθος γίνεται πια προσωρινό καταφύγιο, μετά μόνο λίγες γλυκές σταγόνες ζωής. Και έπειτα δε θέλει άλλο να θηλάσει. Εκείνο πάει για άλλες περιπέτειες, με την καρδιά γεμάτη από τη σιγουριά πως αγαπήθηκε στο έπακρο. Κι η μαμά καμαρώνει, αγανακτεί, διαλύεται, φροντίζει, αγαπά. Καλώς ήλθατε στη μητρότητα. Στον πρώτο τόμο αυτού του βιβλίου θα διαβάσετε πώς να καταφέρετε να θηλάσετε για όσο καιρό θέλετε, παρά τις δυσκολίες της καθημερινότητας, την απίστευτη κούραση, τα ξενύχτια και τις αντικρουόμενες γνώμες όλων όσων έχουν άποψη για το μωρό σας, και να το απολαύσετε. Καλώς ήλθατε στο θηλασμό.

Τόμος Β’ “Ειδικές περιπτώσεις και προβλήματα θηλασμού”

Το κουβαλάς μέσα σου, το γεννάς ή το υιοθετείς, εδώ και καιρό ονειρευόσουν ένα απαλό πλάσμα κουρνιασμένο στην αγκαλιά σου, να ησυχάζει με τη φωνή σου, να μοσχοβολάει, να πίνει το γάλα σου και να γαληνεύει, να του δίνεις ό,τι θα ήθελες να έχεις πάρει ή ό,τι πήρες και τώρα περισσεύει απ την καρδιά σου, ό,τι δικαιούται κάθε μωρό: αγάπη άνευ όρων και το γάλα της μαμάς του. Όμως το δικό σου μωρό μόνο κλαίει, σου πληγώνει το στήθος, δε βάζει βάρος παρά τις απίστευτες προσπάθειες σου ή πνίγεται απ το πολύ γάλα που έχεις και αρνείται το στήθος, γεννήθηκε με παρέα και δεν έχεις αρκετές θηλές κι αρκετά χέρια να τα πάρεις όλα τους αγκαλιά, είναι πρόωρο κι εσύ έμεινες με μια πληγή στην κοιλιά, με ωκεανούς αγωνίας στην ψυχή και την αγγαρεία του να αντλείς, τσακώνεσαι με τον πατέρα του και δε σε καταλαβαίνει κανείς. Στο δεύτερο τόμο του βιβλίου, οι μητέρες βρίσκουν απαντήσεις για όλα τα προβλήματα θηλασμού, όσο ιδιαίτερη και περίεργη κι αν είναι η δική τους περίπτωση. Οι δυσκολίες και τα προβλήματα του θηλασμού είναι προκλήσεις για καθεμιά από εμάς που ξεπερνά τον εαυτό της για να προσφέρει στο παιδί της γάλα, σιγουριά και μια παρακαταθήκη επαφής ώστε να είναι ικανό να νιώθει χαρά και αρμονία όποτε του δίνεται η ευκαιρία, σ όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες

Τι παιχνίδι να πάρω για το παιδί μου;

Της Ευφροσύνης Καλύβα* Τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος που οι περισσότεροι αγοράζουν δώρα στα παιδιά και κυρίως παιχνίδια. Το παιχνίδι μπορεί να αποτελεί ένα εργαλείο μάθησης και επομένως η επιλογή του είναι ιδιαίτερα σημαντική. Τα παιχνίδια πρέπει να είναι ασφαλή, σε λογική τιμή και κατάλληλα για την ηλικία και το στάδιο ανάπτυξης του κάθε παιδιού. Τα παιχνίδια δεν χρειάζεται να είναι ακριβά, αλλά ελκυστικά προς το παιδί, έτσι ώστε να ασχοληθεί μαζί τους για αρκετό χρονικό διάστημα. Αν και τα παιχνίδια δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ποτέ ως υποκατάστατο του χρόνου και της αγάπης μας, η αλληλεπίδραση μέσω του παιχνιδιού μπορεί να συμβάλει στη σύσφιξη των σχέσεων παιδιών και ενηλίκων. Ορισμένα παιχνίδια μπορεί να θέσουν το παιδί σε συναισθηματικό ή κοινωνικό κίνδυνο. Οι γραφικές απεικονίσεις βίας που παρουσιάζονται με αλληλεπιδραστικό τρόπο σε ένα παιχνίδι σε υπολογιστή ή κονσόλα μπορεί να οδηγήσουν το παιδί ακόμα και σε πράξεις βίας. Καλό είναι να προσπαθούμε να μην αγοράζουμε παιχνίδια που προωθούν είτε τη βία είτε αρνητικά ρατσιστικά και σεξιστικά στερεότυπα. Τα παιχνίδια που οι ενήλικες επιλέγουν (ή δεν επιλέγουν) για τα παιδιά στέλνουν ένα μήνυμα για τις αξίες που θεωρούν σημαντικές. Υπάρχουν ορισμένες εταιρείες παιχνιδιών που υποστηρίζουν ότι συγκεκριμένα παιχνίδια διευκολύνουν την κατάκτηση βασικών αναπτυξιακών ορόσημων. Δεν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι υπάρχουν παιχνίδια που είναι απαραίτητα ή επαρκή για να εξασφαλίσουν την καλύτερη δυνατή μάθηση. Αυτές οι διαφημίσεις μπορεί να προωθήσουν την παραπληροφόρηση, τις ανεδαφικές προσδοκίες και τα περιττά έξοδα. Ακόμα χειρότερες είναι οι αβάσιμες τύψεις που νιώθουν οι γονείς όταν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ακριβά παιχνίδια. Ειδικά στην περίοδο οικονομικής και συναισθηματικής κρίσης που περνάμε, το πιο σημαντικό και ανεκτίμητο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σε κάθε παιδί είναι ο χρόνος μας. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν φέτος τα Χριστούγεννα, μαζί με κάποιο παιχνίδι ή άλλο δώρο, να χαρίσουμε στα παιδιά την αμέριστη προσοχή μας, που την έχουν ιδιαίτερη ανάγκη. * Η Ευφροσύνη Καλύβα είναι επίκουρη καθηγήτρια Ψυχολογίας στο City College, επιστημονική υπεύθυνη του Κέντρου Ειδικής Αγωγής “Μαθαίνω Παίζοντας” πηγή: Εφημερίδα Μακεδονία

Eπιμολυσμένη παρτίδα βρεφικού γάλακτος εντόπισε ο ΕΟΦ

Με το βακτηρίδιο του σταφυλόκοκκου

Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009

Γάλα πρώτης βρεφικής ηλικίας με την εμπορική ονομασία Sanutri Natur Pretern, με ημερομηνία λήξης 21/01/10, διαπιστώθηκε ότι έχει επιμολυνθεί με τα βακτηρίδια E-Coli και Staphylococcus epidermidis, όπως ανακοίνωσε ο ΕΟΦ. Η επιμόλυνση έχει εντοπιστεί στην παρτίδα S06, αλλά διερευνώνται και άλλες παρτίδες του προϊόντος.

Το προϊόν παράγεται στην Ελβετία και η διανομή γίνεται στην Ισπανία από την εταιρεία Nutrition & Sante μόνο σε Νοσοκομειακές μονάδες.

Το SANUTRI NATUR PRETERN δεν κυκλοφορεί νόμιμα στην Ελληνική αγορά. Ωστόσο είναι πιθανό να έχει εισαχθεί παράνομα, γι’ αυτό εφιστάται η προσοχή των καταναλωτών ώστε σε περίπτωση που έρθει στην κατοχή τους προϊόν με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά, να μην το χρησιμοποιήσουν και να ενημερώσουν άμεσα τον ΕΟΦ.

Το Βήμα online

Γιορτινά βιβλία

Μόλις σήμερα, ίσως λίγο καθυστερημένα, αγοράσαμε το βιβλίο ” Τρίγωνα κάλαντα”. Πολύ όμορφο και γιορτινό βιβλίο, παίζει το τραγουδάκι που είναι και το αγαπημένο του Αχιλλέα και τώρα θα τα μάθουμε καλά καλά, γιατί θα τα πει στον παππού του για να του δώσει “πέντε ευρώ” (όλα τα πράγματα τόσο κάνουν στον κόσμο του…..5 ευρώ το ένα, 5 ευρώ το άλλο….χαχα)

Εκδόσεις Ψυχογιός

Ρούχα για μωρά στο Αλεξάνδρα

Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν
εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες,σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν. Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι’ αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν…

Ενόψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι’ αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο που μπορούμε με όλη μας την αγάπη.
Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά. Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!

Πληροφοριες:
Νοσοκομειο ”Αλεξανδρα” Βασ. Σοφίας 80 Τ.Κ 115 28

Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
αριθμος μωρων: 8 (3 κοριτσακια και 5 αγορακια)
ηλικιες:1 και 4 μηνων και 1 ετους
αγαθα προς αναγκη: πετσετουλες,σαλιαρες,κουβερτες και ρουχαλακια (για τις ηλικιες αυτες μονο) και οποιος θελει παιχνιδακια.
τα πραγματα παραδιδωνται στον 4ο οροφο στο ”Γαλακτομειο”
επισης και μεταχειρισμενα ρουχαλακια απο τα μωρακια σας μπορειτε να πατε.

Οσοι μπορουν και θελουν ας χρησιμοποιησουν το συγκεκριμενο αποσπασμα για να ενημερωσουν ολους οσους μπορουν και θελουν να προσφερουν εστω και μια κουβερτουλα ή ενα φορμακι.

Uptodate 17.12.09: Μόλις επικοινώνησα με το τηλέφωνο της ανακοίνωσης και με  πληροφόρησαν οτι η ανακοίνωση αυτή δεν ισχύει, δεν ξέρουν πως διοχετεύθηκε στο ίντερνετ, παρ’όλα αυτά αν κάποιος θέλει να βοηθησει με κάποιον τρόπο να επικοινωνήσει με το 210 3381100.

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ (Frederick Leboyer)

Leboyer, Frédérick

Ο Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ υπήρξε μαιευτήρας, με ζηλευτή καριέρα στο χώρο του. Άσκησε ιδιωτικά το επάγγελμά του για χρόνια και διετέλεσε επίσης διευθυντής κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Παρισιού.

Τα όσα είδε, τα όσα ένοιωσε, τα όσα ταξίδια έκανε συντροφεύοντάς τις ετοιμόγεννες ασθενείς του στο δικό τους «ταξίδι μέσα από την καταιγίδα του τοκετού», δύσκολα μπορούσαν να ταιριάξουν με την αυστηρότητα, την αποστασιοποίηση και την ψυχρότητα που απαιτεί το ιατρικό επάγγελμα, ιδιαίτερα στα πιο υψηλόβαθμα σκαλοπάτια καριέρας.

Αλλά και τα όσα έζησε στη «βιομηχανία» της γυναικολογίας, της μαιευτικής και των μαιευτικών κλινικών, δύσκολα μπορούσε να τα συνταιριάξει στη δική του καρδιά με το θαύμα της γέννησης ενός νέου ανθρώπου.

Έτσι, τα παράτησε. Παραιτήθηκε από τον ιατρικό σύλλογο της χώρας του για να γίνει συγγραφέας και ποιητής. Για να υμνήσει τη χαρά της γέννησης και τη δύναμη της φύσης.

Από το 1974, όταν εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Για μια γέννηση χωρίς αγωνία», ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο, διδάσκοντας τη μέθοδό του που δεν είναι άλλη από την πίστη πως κάθε γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της δυνάμεις, σε φυσιολογικές συνθήκες, με πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.

Χωρίς φόβο. Χωρίς βία. Με αγάπη. Με υπομονή. Με την αφοσίωση του καλλιτέχνη που κοπιάζει για να παράγει έργο. Με χαρά. Με πίστη στη γυναικεία φύση. Ο Λεμπουαγιέ υπόσχεται μια εκστατική εμπειρία: αυτή του φυσικού τοκετού. Περιγράφει τη διαδικασία του τοκετού, σε γλώσσα ποιητική, ως μουσική συμφωνία, αρχαία τραγωδία, ταξίδι του Οδυσσέα.

Σήμερα είναι 91 ετών. Δύο βιβλία του κυκλοφόρησαν στα ελληνικά, μόλις πριν από μερικούς μήνες. Το πρώτο έχει τίτλο «Σαν παραμύθι αν μου’λεγαν πως έρχεται ένα παιδί στον κόσμο» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μαΐστρος». Το βιβλίο το δώρισε ο ίδιος στον σύλλογο «Ευτοκία», ο οποίος δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για την προώθηση του φυσικού τοκετού, στηρίζει την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με τις πιο ήπιες και κοντά στη φύση μεθόδους. Η Μαίρη Γυφτάκη, μέλος του Συλλόγου ανέλαβε να μεταφράσει το βιβλίο, για να συναντήσει «μια γραφή απλή, καθημερινή, άλλοτε αιχμηρή, άλλοτε τρυφερή, συμβολική μαζί και πραγματική».

Ο ίδιος ο Λεμπουαγιέ ξεκαθαρίζει από τις πρώτες κιόλας φράσεις του ότι δεν προτείνει άλλη μια τεχνική ανώδυνου τοκετού. Το «για να μη νοιώσουν τίποτα» δεν είναι ο δικός του δρόμος. Αντίθετα, προτείνει ένα νέο φως για να δει κανείς το «πέρασμα από έναν κόσμο σε έναν άλλο» σαν μια γιορτή.

«Στο εξής», γράφει, «ικανή να διαβάσει αυτή τη μεγαλοπρεπή παρτιτούρα χωρίς να χάσει την παραμικρή από τις αποχρώσεις της, την παραμικρή από τις παύσεις της, από τα διαλείμματα, από τις σιωπές της, καταλαβαίνοντας ότι αυτό που έπαιρνε για οργή δεν είναι παρά υπέρβαση δύναμης, ξεχείλισμα χαράς, σταματώντας, ναι, να «πολεμάει εναντίον», αφήνεται, ακριβώς όπως έκανε στην αγκαλιά του συζύγου της».

Στο βιβλίο του «Φυσικός Τοκετός», που κυκλοφόρησε επίσης στα τέλη του 2008 από τις εκδόσεις «Ρέω», ο Λεμπουαγιέ συγκεντρώνει επιστολές από γυναίκες που γέννησαν ακολουθώντας τις τεχνικές του, τις εμπλουτίζει με σχόλια και παρατηρήσεις και δίνει απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού που μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την καταιγίδα της γέννας και να βιώσει την εμπειρία ως υπέροχη. Το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ινδικού ταμπουρά, καθώς ο ίδιος έχει διαπιστώσει πως ο συγκεκριμένος ήχος βοηθά στις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου.

Το νεογέννητο φωνάζει για να δυναμώσει τα πνευμόνια του; Κάθε άλλο! Το βρέφος κρυώνει, πονά, θαμπώνεται, ξεκουφαίνεται… και προπάντων τρομάζει. Ευτυχώς, όμως, απλές κινήσεις μπορούν να το βοηθήσουν: να χαμηλώσουμε το φως, να μιλάμε σιγά, να μην κόψουμε αμέσως το λώρο, ν ακουμπήσουμε το παιδί πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, να του κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο, ένα μασάζ… Μικρές φροντίδες που, εκείνες τις αξέχαστες στιγμές, κάνουν τη διαφορά για το νεογέννητο.

Κατανοώντας την ακριβή «δομή» και «τάξη» του τοκετού, το βιβλίο αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένα εγχειρίδιο. Σκοπός του είναι να βοηθήσει την μέλλουσα μητέρα να βιώσει καλύτερα, σωματικά και διανοητικά, την δραματικότητα αλλά και την σφοδρότητα του τοκετού, σε συνδυασμό με την μεγαλοσύνη της δημιουργίας που ενέχει η γέννηση ενός νέου ανθρώπου. Προσεγγίζοντας τον τοκετό και τον ερχομό του παιδιού στον κόσμο μ’ έναν τρόπο πρωτότυπο και μοναδικό και βλέποντας από μια νέα οπτική γωνία αυτό που βιώνει η μητέρα και το παιδί, ο Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ μας μιλάει για τον μηχανισμό του τοκετού και τις επιπλοκές του.
Το βιβλίο όμως, δεν απευθύνεται μόνο στις γυναίκες που περιμένουν παιδί, στις μαίες και τους ειδικούς αλλά και σε όλους εμάς, άνδρες και γυναίκες, που αναζητούμε την γνώση πίσω από το μυστήριο της γέννας, το μοναδικό αυτό μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στη φύση.

Ο Λεμπουαγιέ πρώτος τη δεκαετία του 1970, με το μνημειώδες βιβλίο του Για μια γέννηση χωρίς βία, ξύπνησε τον κόσμο δείχνοντας σε όλους μας ότι τα παιδιά δεν πρέπει να έρχονται στον κόσμο με οδύνη και πόνους, κλαίγοντας από την πρώτη κιόλας στιγμή της ζωής τους. Τώρα έρχεται να μας πει ότι η γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της και μόνο δυνάμεις, και ότι σε φυσιολογικές συνθήκες (οι οποίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση) χρειάζεται πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.
Οι “πόνοι της γέννας” που τόσο φοβίζουν τις γυναίκες σήμερα δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν, μας λέει ο Λεμπουαγιέ, και μας διαβεβαιώνει ότι μερικές απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την “καταιγίδα” της γέννας και να της χαρίσουν μια υπέροχη εμπειρία την οποία θα φυλάει στην καρδιά της για όλη της τη ζωή.
Το πρώτο μέρος αποτελείται από γράμματα που έχουν γράψει στον Λεμπουαγιέ γυναίκες που γέννησαν με τη βοήθεια των συμβουλών του, και τις εμπειρίες τους έρχονται να συμπληρώσουν τα δικά του σχόλια που παρεμβάλλονται στις επιστολές. Ο λόγος του είναι άμεσος, φιλικός, σε πολλά σημεία σχεδόν ποιητικός. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνει για το θέμα της καισαρικής εξηγώντας τουw λόγους που οι γυναίκες δεν πρέπει να βιάζονται να πάρουν μια τέτοια απόφαση. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας μ?aς περιγράφει την τεχνική των αναπνοών, δίνοντας όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για την εκτέλεσή τους. Ο Λεμπουαγιέ έχει βρει πως ο ήχος του ινδικού ταμπουρά βοηθά τις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου. Για τοn σκοπό αυτό το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ταμπουρά και οδηγίες για το πώς να το χρησιμοποιήσετε καλύτερα.
Οι συμβουλές του για την καθοδήγηση της εγκύου στηρίζονται στην πολυετή πείρα του ως χειρούργου-μαιευτήρα, τώρα όμως ο ίδιος πρεσβεύει την πλήρη ανεξαρτητοποίηση και αυτοδυναμία της γυναίκας κατά τη διάρκεια του τοκετού και οι ασκήσεις που περιγράφει σκοπό μόνο έχουν να γεμίσουν με χαρά το “ταξίδι της ετοιμόγεννης μέσα από την καταιγίδα του τοκετού”.

Οι εβδομάδες αμέσως μετά τη γέννηση μοιάζουν σαν πορεία στην έρημο. Έρημο που κατοικείται από τέρατα: τις νέες αισθήσεις που επιτίθενται στο παιδί, μέσα κι έξω απ το σώμα του.
Μετά τη θέρμη της μήτρας, μετά το τρελό αγκάλιασμα της γέννας, η παγωμένη μοναξιά της κούνιας. Ποιας κούνιας; -κι αυτή καταργήθηκε. Στη θέση της ήρθε το κρεβατάκι-κλουβί.
Και μετά ξεπροβάλλει ένα αγρίμι, η πείνα, που δαγκώνει τα σωθικά του μωρού.
Ταϊζοντας το παιδί; Ναι Αλλά όχι μόνο με γάλα. Πρέπει να το πάρουμε στην αγκαλιά μας. Να το χαϊδέψουμε, να το νανουρίσουμε. Και να το μαλάξουμε.[...]

________________________________________________________________________________

H μέθοδος Leboyer

Το μωράκι σας ζούσε για 9 μήνες μέσα σ΄ένα σκοτεινό και ζεστό περιβάλλον, αυτό της μήτρας. Με την γέννησή του και την έξοδό του στον κόσμο, κατακλύζεται από έντονα και καινούργια συναισθήματα τα οποία προκύπτουν έως και τραυματικά.

Η μέθοδος Leboyer, αφορά έναν διαφορετικό τρόπο υποδοχής του νεογέννητου. Πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μαιευτήρα Frederick Leboyer, ο οποίος εφαρμόζει μια αγωγή που κάνει πιο γλυκιά και ανώδυνη την επαφή του νεογέννητου με τον έξω κόσμο, έτσι ώστε να μην προστεθούν στο αναπόφευκτο τραύμα της γέννησης και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα το οποία μπορούν να αποφευχθούν κατά τον ίδιο.

Ο ίδιος πιστεύει ότι μια γλυκιά υποδοχή του νεογέννητου, με σεβασμό και στοργή την ώρα που γεννιέται το βρέφος, παραμένει ανεξίτηλη στο υποσυνείδητό του και μπορεί να επιδράσει θετικά και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Πως εφαρμόζεται η μέθοδος Leboyer

• Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ατμόσφαιρα της αίθουσας τοκετών, δηλ. τα φώτα είναι χαμηλά, η θερμοκρασία είναι υψηλότερη απ΄ότι συνήθως (για να μην αιστανθεί το βρέφος τη διαφορά σε σχέση με τη κοιλιά της μητέρας του), και ακούγεται μια απαλή και χαλαρωτική μουσική
• Oλοι οι παρευρισκόμενοι μιλάνε χαμηλόφωνα και προσέχουν ώστε να μην τρομάξει το βρέφος κάποιος δυνατός θόρυβος
• Mόλις γεννηθεί το μωρό, με την ίδια κίνηση που του επέτρεψε να βγει από την κοιλιά της μητέρας του, το παιδί τοποθετείται με την κοιλιά προς τα κάτω και πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, για να μπορεί να αισθάνεται θαλμπωρή και ασφάλεια.Στο μεταξύ, το χαϊδεύουν και το κάνουν μασάζ.
• O ομφάλιος λώρος, δεν κόβεται αμέσως. Περιμένουν να σταματήσει να πάλλεται, για να επιτραπεί στο μωρό να συνηθίσει να αναπνέει σταδιακά με τους πνεύμονες.
• Mόλις κοπεί ο ομφάλιος λώρος, το μωρό τοποθετείται σε χλιαρό νερό για λίγα λεπτά, για να χαλαρώσει εντελώς , και σ΄ένα γνώριμο και οικείο περιβάλλον όπως εκείνο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε.
• Στο τέλος, γίνονται όλοι οι έλεγχοι ρουτίνας, πάντοτε με απαλότητα και φροντίδα.

______________________________________________________________________________

«Η μόνη και η πιο τρανή
απ’τις επαναστάσεις που μπορούν να γίνουν
στη σκοτεινή ιστορία των ανθρώπων
δεν είναι αυτή που γίνεται απ’τις τυφλές τους κυβερνήσεις

αλλά απ’ τον τρόπο που αυτοί οι δυστυχισμένοι
μπήκαν κι αρχίσαν μες στη μάνα τους να ζουν
κι από το πώς τους υποδέχθηκαν μετά
σα γεννήθηκαν»

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ

Aπεργία θηλασμού – Νursing Strike

Mετάφραση από  την ιστοσελίδα του Dr. Sears.

“To εφτά μηνών μωρό μου ξαφνικά σταμάτησε να θηλάζει. Εδώ και δύο μέρες αρνείται το στήθος μου. Δεν δέχεται ουτε και το μπιμπερό. Εχω ακούσει να αποκαλούν αυτό που μου συμβαίνει ως “απεργία θηλασμού”. Πως να την αντιμετωπίσω; Δεν είμαι έτοιμη να αποθηλάσω….”

Οι απεργίες θηλασμού είναι αρκετά συνηθισμένες.  Κάποιες φορές πυροδοτούνται απο κάποια τραυματική εμπειρία, μπορεί ομως και να συμβούν χωρίς να υπάρχει κάποιος εμφανής λόγος. Μπορεί να σας φαίνεται σαν μια προσπάθεια του μωρού να αποθηλάσει,  όμως είναι πολύ ασυνήθιστο για ένα μωρό κάτω του έτους να αποθηλάσει από μόνο του. Ενα στοιχείο που δείχνει οτι το μωρό δεν είναι σε φάση αποθηλασμού  είναι οτι κατά την απεργία του θηλασμού δείχνει δυσαρεστημένο,μπορεί να  παίρνει το στήθος για λίγο και αμέσως να εκνευρίζεται και πάλι να το αρνήται.

Μερικές αιτίες που οδηγούν σε απεργία θηλασμού:

• Μια ξαφνική τραυματική εμπειρία. Η πιο συνηθισμένη είναι να φωνάζει δυνατά η μαμά αν το μωρό την δαγκώσει κατά την διάρκεια του θηλασμού, γεγονός που είναι πάρα πολύ πιθανό να συμβεί.
• Μια στρεσσογόνος κατάσταση στο σπίτι.
• Κάποια αρρώστια, οπως π.χ μια ωτίτιδα ή μπουκωμένη μύτη
• Επισκέπτες στο σπίτι
• Μεγάλες αλλαγές στο περιβάλλον του σπιτιού

Τι μπορείτε να κάνετε για να το ξεπεράσετε και να ενθαρρύνεται το μωρό σας να θηλάσει και πάλι.

• Δοκιμάστε να θηλάσετε κατά την διάρκεια της νύχτας ή όταν το μωρό κοιμάται οταν είναι στη φάση που ξυπνάει αλλά δεν έχει ακόμα ξυπνήσει εντελώς.
• Περάστε αρκετό χρόνο με το μωρό σας σε μια skin-to-skin επαφή, χωρίς απαραίτητα να προσπαθήτε να του δώσετε το στήθος σας.
• Δοκιμάστε να θηλάσετε με κάποιον ασυνήθιστο τρόπο οπως περπατώντας
• Δοκιμάστε διάφορες στάσεις θηλασμού

Mπορεί να χρειαστεί να αντλήσετε το γάλα σας για να ανακουφιστείτε απο την διόγκωση του στηθους σας κατά την διάρκεια της απεργίας θηλασμού.  Το μωρό σας μπορεί να πιεί το γάλα που αντλήσατε από ένα ποτηράκι,απο το μπιμπερόν ή με κάποιον άλλο τρόπο.

Οι απεργίες αυτές διαρκούν 2 με 4 μέρες και σχεδόν ποτέ δεν καταλήγουν σε αποθηλασμό.

Dr. Bob Sears

Επίσης κάποιες άλλες αιτίες απεργίας θηλασμού σύμφωνα με τον Διεθνη Σύνδεσμο Θηλασμού (Lalecheleague Inernational) είναι:

• Πόνος στο στόμα του μωρού εξαιτίας της οδοντοφυίας
• Κατάχρηση της πιπίλας, που μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της παραγωγής
• Aναστάτωση στη ρουτίνα του μωρού, οπως π.χ η επιστροφή σας στην δουλειά
• Κάποιος ασυνήθιστος μεγάλος αποχωρισμός σας από το μωρό
• Μια κρέμα ή ένα άρωμα που έχετε βάλει κοντά ή και επάνω στο στήθος σας
• Μια αλλαγή στην γεύση του γάλακτος που μπορεί να οφείλετε σε κάποιο φάρμακο, συμπλήρωμα, βιταμίνη που έχετε πάρει ή ακόμα και σε κάποιο φαγητό.

picasso

Νέα εκδήλωση του Birth choices

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για την επόμενη εκδήλωση του συλλόγου μας, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Δεκέμβριου, στις 12:30,  στην πλατεία Αριστοτέλους, με μορφή σιωπηλής διαμαρτυρίας.

Αποφασίσαμε, να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο συμβολικά, σα να εγκυμονούμε, με μαξιλάρια ή μπαλόνια μέσα από τις μπλούζες μας (εάν υπάρχουν αληθινές έγκυες ακόμα καλύτερα), και πάνω στις “κοιλιές μας” θα υπάρχει ένα barcode, όπως στα εμπορεύματα. Θα στεκόμαστε κοντά στην φάτνη, κρατώντας πανό, μοιράζοντας φυλλάδια και δηλώνοντας συμβολικά την αντίθεση μας στην εμπορευματοποίηση και την παρεμβατικότητα των τοκετών.

Η εκδήλωσή μας θα ξεκινήσει στις 12:00, αλλά αποφασίσαμε να κάνουμε μια προ-συγκέντωση στις 12:00, στην Κομνηνών 2 (στον πεζόδρομο πίσω από την τράπεζα Κύπρου, Κομνηνών – Λεωφ.Νίκης) για να προετοιμαστούμε, να “φορέσουμε” τις κοιλιές μας, να κολλήσουμε τα barcode τα οποία θα τα έχουμε βγάλει φωτοτυπίες εμείς, κλπ. Εμείς θα φέρουμε επίσης μπαλόνια για όποια θέλει να βάλει μπαλόνι για “κοιλιά”. Εσείς, προαιρετικά, φορέστε άσπρες, φαρδιές μπλούζες για να χωράνε τα μπαλόνια ή τα μαξιλάρια από κάτω, φέρτε μαζί σας μαξιλάρια, αν δεν θέλετε να βάλετε μπαλόνι και πάρτε μαζί σας και μια τσάντα ή ένα σακίδιο για να έχει μέσα η καθεμιά μας τα φυλάδια του συλλόγου που θα μοιράσουμε εκεί.

Ελπίζουμε να στηρίξετε αυτήν την κίνηση με τη συμμετοχή σας. Υπενθυμίζουμε ότι όσο περισσότεροι είμαστε τόσο πιο δυνατή θα είναι η φωνή μας, τόσο πιο σαφής θα γίνει η ανάγκη αλλαγής και έτσι ελπίζουμε να κινητοποιήσουμε κι άλλους που μοιράζονται τους ίδιους προβληματισμούς να ενωθούν στην προσπάθειά μας

Ευχαριστούμε,

τα μέλη της εθελοντικής οργανωτικής επιτροπής

“Εγκυμονώ – Γεννώ – Επιλέγω”

Παραμυθόκοσμος στην Περαία

Το 1^ο Χριστουγεννιάτικο Χωριό, «Παραμυθόκοσμος», του Δήμου Θερμαϊκού ανοίγει τις πύλες του και υποδέχεται μικρούς και μεγάλους για 20 μέρες στον κόσμο του παραμυθιού, της μουσικής των χρωμάτων, των παιχνιδιών και των χριστουγεννιάτικων γεύσεων.

Από 6 – 25 Δεκεμβρίου 2009 τέσσερις χαρακτηριστικές φιγούρες (πινόκιο, τσαγέρα, ξωτικούλης και παραμυθούλης) θα υποδέχονται τους επισκέπτες του παραμυθοχωριού, ενώ ο Αι Βασίλης θα περιμένει με αγωνία να τον επισκεφθούν στο ξύλινο σπιτάκι του για να τους γνωρίσει και να ακούσει τις επιθυμίες τους.

Στον «Παραμυθόκοσμο» του Δήμου Θερμαϊκού όλοι μπορούν να γράψουν γράμμα στον Αι Βασίλη και να ρίξουν στο κουτί των επιθυμιών, όλοι μπορούν να γράψουν την ευχή τους και να την κρεμάσουν στο δέντρο σαν στολίδι.

Εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, κοσμήματος και μία μικρή αγορά με ημερολόγια, κρασάκι, κάστανα, κεριά, κολοκύθες ζωγραφιστές, χάντρες, γούρια κ.α. περιμένουν γονείς και παιδιά να ζήσουν από κοντά τη μαγεία, το όνειρο, τη γαλήνη, την απλότητα…

Ο «Παραμυθόκοσμος» βρίσκεται στην είσοδο της Περαίας, στο δασάκι απέναντι από το Δημαρχείο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΟΚΟΣΜΟΥ 2009-2010

Για ποιες έγκυες είναι απαραίτητο το εμβόλιο της νέας γρίπης, σε ποιες περιττεύει

04/12/2009

«Όχι στον εμβολιασμό των υγιών εγκύων με το πανδημικό εμβόλιο ναι  στις έγκυες που έχουν υποκείμενη νόσο» λέει ο  μαιευτήρας -χειρουργός- γυναικολόγος Λουκάς Κλέντζερης, MD FRCOG,  Ακόλουθος στο Βρετανικό Βασιλικό Κολέγιο Μαιευτήρων-Γυναικολόγων,  διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Sheffield  Αγγλίας και διευθυντής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Cardiff Αγγλίας.

Της Αλεξίας Σβώλου

Τις επιφυλάξεις του εκφράζει στο www.healthview.gr  για το αν είναι αναγκαίος ο εμβολιασμός όλων των εγκύων γυναικών που βρίσκονται στο 2^ο και το 3^ο τρίμηνο εγκυμοσύνης με το πανδημικό εμβόλιο ο μαιευτήρας-γυναικολόγος Λουκάς Κλέντζερης. Διατηρώντας αυτή τη στάση συντάσσεται με την πλειοψηφία των Ελλήνων μαιευτήρων-γυναικολόγων που θεωρούν την οδηγία για τον μαζικό εμβολιασμό όλων των εγκύων του 2^ου και  3^ου τριμήνου από υπερβολική έως αδικαιολόγητη.

www.healthview.gr: Ποιες έγκυες πιστεύετε ότι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο της νέας γρίπης

Λουκάς Κλέντζερης: Εκείνες οι έγκυες που έχουν υποκείμενα νοσήματα όπως  βρογχικό άσθμα, πνευμονοπάθειες, καρδιοπάθειες, νεφροπάθειες ή  βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή. Το τελευταίο μπορεί να συμβαίνει γιατί  έχει προηγηθεί  κάποια αντικαρκινική θεραπεία (π.χ. για λευχαιμία). Καταλαβαίνετε βέβαια ότι οι έγκυες αυτές δεν αποτελούν τον κανόνα αλλά αντιστοιχούν σε μεμονωμένα περιστατικά.

www.healthview.gr: Τις έγκυες χωρίς τέτοιου είδους προβλήματα τι τις συμβουλεύατε;

Λουκάς Κλέντζερης:   Σε γυναίκες  που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης και δεν συντρέχουν ειδικοί παράγοντες κινδύνου που να τις καθιστούν  πιο ευάλωτες στην νέα γρίπη συνιστώ  δύο πράγματα. Καταρχήν να αποφεύγουν για όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πολυσύχναστους χώρους  (δηλαδή τον συγχρωτισμό με πολλά άτομα) και επίσης να τηρούν  με ευλάβεια τους κανόνες ατομικής υγιεινής. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το σχολαστικό πλύσιμο των χεριών. Νομίζω ότι με αυτά τα μέτρα και με κάποιες αλλαγές στο καθημερινό πρόγραμμα- ακόμα και κάποιες θυσίες σε ότι αφορά την κοινωνική τους ζωή οι έγκυες μπορούν να προστατευτούν από τη νέα γρίπη και να  αποφύγουν τον εμβολιασμό με το πανδημικό εμβόλιο.

www.healthview.gr: Ποιος είναι ο βασικός σας ενδοιασμός σχετικά με το πανδημικό εμβόλιο;

Λουκάς Κλέντζερης: Ότι δεν γνωρίζουμε τεκμηριωμένα τι μπορεί να προκαλέσει το εμβόλιο της νέας γρίπης  στο έμβρυο. Δεν υπάρχουν πουθενά στον κόσμο κλινικές μελέτες που να επιβεβαιώνουν πέραν πάσης υποψίας ότι το πανδημικό εμβόλιο  ενάντια στην νέα γρίπη δεν μπορεί με κανένα τρόπο να βλάψει το έμβρυο. Οι  μακροπρόθεσμες παρενέργειες, που  ενδέχεται να έχει το    πανδημικό εμβόλιο στο  έμβρυο είναι  άγνωστες και συνεπώς το ζήτημα αυτό απαιτεί πολύ λεπτό χειρισμό. Eκεί στηρίζονται οι ενδοιασμοί των περισσότερων μαιευτήρων.

www.healthview.gr: Θα κάνατε το πανδημικό εμβόλιο σε έγκυο γυναίκα που βρίσκεται προς το τέλος της εγκυμοσύνης της υπό την απειλή της νέας γρίπης;

Λουκάς Κλέντζερης: Θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος να γίνει ένα τέτοιο εμβόλιο τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης.

www.healthview.gr: Η εμπειρία σας από τις χώρες του εξωτερικού και κυρίως τη Μ Βρετανία με την οποία έχετε μεγάλη σχέση τι σας διδάσκει;

Λουκάς Κλέντζερης: Στην Αγγλία εμβολιάζονται οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, όχι τα υγιή παιδιά και οι υγιείς έγκυες. Φυσικά και πρέπει να εμβολιαστεί  ενάντια στην νέα γρίπη ένα παιδάκι με άσθμα ή μια έγκυος με  υποκείμενη νόσο σε πνεύμονα, καρδιά ή  νεφρά ή που βρίσκεται σε ανοσοκαταστολή. Αλλά μέχρι εκεί. Αυτή η εμμονή να εμβολιαστούν όλοι για την νέα γρίπη με το πανδημικό εμβόλιο, ακόμα και ο τελευταίος υγιής πολίτης της χώρας μόνο στην Ελλάδα υπάρχει και για την ορθότητά της διατηρώ τις επιφυλάξεις μου.

www.healthview.gr: Για τους θανάτους από την νέα γρίπη τι έχετε να πείτε;

Λουκάς Κλέντζερης: Όλα τα άτομα που πέθαναν από τη νέα γρίπη είχαν υποκείμενα νοσήματα, κάποια μάλιστα βαρύτατης μορφής. Συνεπώς, και ας μην κοροϊδευόμαστε,  θα αντιμετώπιζαν κίνδυνο και από την απλή εποχική γρίπη που μας επισκέπτεται κάθε χειμώνα.  Τέτοιου είδους άνθρωποι ανήκουν δυστυχώς σε ομάδα υψηλότατου κινδύνου και ακόμα και ένα απλό κρυολόγημα  είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει δυσάρεστες επιπλοκές  στην υγεία τους. Δεν μπορούν όμως να συγκριθούν με υγιή άτομα.

Πηγή: healthview.gr

Είναι δικαίωμά σας να γεννήσετε όπως σας αρέσει

Δεν πρέπει να αφήσετε στην τύχη αυτήν τη μοναδική, την πιο προσωπική εμπειρία σας. Πρώτα από όλα, πρέπει να ενημερωθείτε για τον τρόπο που λειτουργεί ο οργανισμός σας -ο εκπληκτικός αυτός μηχανισμός με την αφάνταστη τελειότητα και “σοφία”- τόσο κατά την εγκυμοσύνη όσο και κατά τη γέννα. Η γνώση θα είναι η κινητήρια δύναμη, η οποία όχι μόνο θα ενεργοποιήσει τις κρυφές ψυχικές σας δυνάμεις, αλλά και θα σας επιτρέψει να αξιοποιήσετε όλες τις δυνατότητες του σώματος και να εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τις ωδίνες, δαμάζοντας τις φοβίες σας.

Ωστόσο, προκειμένου να μην επηρεαστείτε την τελευταία στιγμή αρνητικά από τη ρουτίνα του απρόσωπου μαιευτηρίου, πρέπει να εξασφαλίσετε ψυχική ηρεμία και ευχάριστες συνθήκες στο χώρο, στον οποίο θα γίνει ο τοκετός. Οι βασικές αυτές προϋποθέσεις κάθε άλλο παρά ευνοούνται από τις διάφορες, αμφισβητούμενης αναγκαιότητας, νοσοκομειακές διαδικασίες. Έτσι, λοιπόν, εβδομάδες πριν έλθει η στιγμή να υποδεχτείτε το μωρό σας, εξηγήστε στο γιατρό σας πώς θέλετε να είναι ο τοκετός σας.

Τι να ζητήσετε από το γιατρό σας

• Να μην υποστείτε τη διαδικασία του υποκλυσμού. Το επιχείρημα που προβάλλεται γι’ αυτή την πρακτική είναι ότι, όταν το έντερο είναι άδειο, υπάρχει περισσότερος χώρος για το μωρό, ενώ η γυναίκα αποφεύγει το ενδεχόμενο να αποβάλει περιττώματα στις εξωθήσεις. Ωστόσο, με τη ρουτίνα αυτή παραβλέπεται το γεγονός ότι η κένωση των εντέρων σας μπορεί να είχε γίνει προηγουμένως, πριν φύγετε από το σπίτι, ή ότι έχετε μείνει πολλές ώρες νηστική. Αλλωστε, λίγες ημέρες πριν από την επικείμενη γέννηση του παιδιού σας, ένα από τα προειδοποιητικά μηνύματα δεν αποκλείεται να ήταν και οι διάρροιες, οι οποίες οφείλονται στην πρόνοια της φύσης, αφού αποσκοπούν στην κένωση των εντέρων πριν από τον τοκετό, ώστε να μην ασκείται πίεση στο γεννητικό σωλήνα. Ωστόσο, αν δεν σας συμβεί τίποτα από όλα αυτά, μπορείτε να συμβιβαστείτε. Αν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια, φροντίστε να απαλλαγείτε από το περιεχόμενο των εντέρων σας με ένα υπόθετο, πριν ξεκινήσετε για το μαιευτήριο.
• Να μη σας υποδεχτεί αρμόδια αδελφή με το ξυραφάκι στο χέρι, για να σας απαλλάξει από το τρίχωμα στο εφηβαίο ή στο περίνεο, όπου άλλωστε είναι αραιό. Είναι παραλογισμός ότι αποτελεί εμπόδιο ή πιθανή εστία μόλυνσης, εκτός φυσικά αν παραστεί ανάγκη για καισαρική τομή. Το επιχείρημα με το οποίο θα αντικρούσουν πιθανόν το αίτημά σας είναι ότι στο τρίχωμα μαζεύονται βακτηρίδια και υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του παιδιού. Το μωρό, όμως, βγαίνει από έναν κόλπο, ο οποίος είναι γεμάτος μύκητες, σταφυλόκοκκο και ό,τι άλλο φανταστείτε. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι ένας καθαρισμός και ένα ράντισμα με αντισηπτικό στην περιοχή αποκλείουν κάθε ενδεχόμενο μόλυνσης. Παρ’ όλα αυτά, μπορείτε, αν θέλετε, να συνεννοηθείτε με το γιατρό σας και να κάνετε το ξύρισμα από το σπίτι, χωρίς να περάσετε από αυτή την ψυχικά επώδυνη δοκιμασία.
• Να έχετε τη δυνατότητα να κινείστε. Αν μένετε συνέχεια καθηλωμένη στο κρεβάτι, θα πονάτε περισσότερο και, μάλιστα, στη μέση, γιατί θα κάθεστε λάθος. Αλλάζοντας, όμως, θέσεις -όρθια, γονατιστή, καθιστή- θα αισθάνεστε πιο άνετα και οι ωδίνες θα είναι πιο υποφερτές. Αλλωστε, όταν σηκώνεστε, θα έχετε σύμμαχό σας τη δύναμη της βαρύτητας, που δίνει ώθηση στο παιδί προς τα κάτω και το βοηθά να βρει την ευθεία προς την έξοδο, διευκολύνοντας έτσι τη διαδρομή του. Είναι η πιο αποτελεσματική στάση, αλλά και η πιο βολική. Δεν είναι τυχαίο ότι τη θεωρούσαν φυσιολογική και την υιοθετούσαν οι γυναίκες ανά τους αιώνες και επιμένουν ακόμα σε αυτήν οι “πρωτόγονες” επίτοκες, όπως θα έχετε ίσως διαπιστώσει από διάφορες εξωτικές φωτογραφίες ή ταινίες ντοκιμαντέρ. Εάν είστε συνέχεια ξαπλωμένη ανάσκελα, όχι μόνο θα πονάτε περισσότερο, αλλά η μήτρα με τις συστολές της θα σπρώχνει το παιδί προς το κρεβάτι και όχι προς τα κάτω. Έτσι παρατείνονται η διαδικασία του τοκετού και οι ωδίνες του, ενώ αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιαστούν επιπλοκές και να κριθεί απαραίτητη η περινεοτομή. Η ύπτια στάση έχει και άλλα μειονεκτήματα. Δεν ευνοεί την αυτόματη αποκόλληση του πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει την πτώση της αρτηριακής πίεσης, με αποτελέσμα το μικρό σας να δέχεται μικρότερη ποσότητα αίματος και λιγότερο οξυγόνο. Το επιχείρημα ότι πρέπει να είστε καθηλωμένη, ώστε να είναι δυνατή η ηλεκτρονική παρακολούθηση του παιδιού, δεν ευσταθεί. Ο γιατρός είναι δυνατόν να ελέγχει σε τακτά διαστήματα την καρδιακή λειτουργία του μωρού με μόνιτορ, ενώ εσείς θα είστε -αν έτσι προτιμάτε- καθιστή.
• Να μη σας βάλουν ορό, αν ο τοκετός εξελίσσεται ομαλά, για να μπορείτε να κινείστε ελεύθερα.
• Να γεννήσετε το παιδί σας έχοντας το σύντροφό σας στο πλευρό σας. Μαζί ξεκινήσατε την υπέροχη διαδικασία της δημιουργίας του μικρού σας και μαζί θα τη δείτε να ολοκληρώνεται. Η παρουσία του στην αίθουσα τοκετών δεν είναι πολύτιμη μόνο επειδή χρειάζεστε συναισθηματική υποστήριξη στις σημαντικές αυτές στιγμές, αλλά και επειδή θα αποτελέσει έναν ακόμα συνδετικό κρίκο στο δεσμό σας. Αλλωστε, η συμμετοχή του σε αυτή την εμπειρία δεν θα διαμορφώσει μόνο τις συνθήκες της γέννησης του παιδιού, αλλά και τις μελλοντικές οικογενειακές σχέσεις. Επιπλέον, θα σημαδέψει και τον ερχομό του μωρού σας. Η μυρωδιά και η φωνή του πατέρα θα ανακατευτούν με τις δικές σας και το πλασματάκι που φτιάξατε μαζί, θα τις εγγράψει βαθιά μέσα στα κύτταρά του από την πρώτη κιόλας στιγμή της εξωμήτριας ύπαρξής του.
• Οι συνθήκες στην αίθουσα τοκετών να μη θυμίζουν χειρουργείο και να μη σας κάνουν να αισθανθείτε ασθενής. Επειδή, όμως, και το καλύτερο μαιευτήριο στη χώρα μας λειτουργεί σαν νοσοκομείο, θα πρέπει να δημιουργήσετε εσείς η ίδια την ατμόσφαιρα, που επιθυμείτε. Να απαιτήσετε και να εξασφαλίσετε ένα κλίμα ηρεμίας, γαλήνης και αυτοσυγκέντρωσης. Τα φώτα να είναι χαμηλωμένα και από το κασετόφωνο να έρχονται οι ήχοι της μουσικής, που έχετε επιλέξει. Οι νότες θα διαπεράσουν το σώμα σας, φτάνοντας ως τον αγέννητο ταξιδιώτη, συνοδεύοντάς τον μελωδικά στην πορεία του προς τη ζωή. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις τελευταίες έρευνες, η μουσικότητα υπάρχει έμφυτη στα νεογέννητα.
• Η γέννηση του παιδιού σας είναι μια εμπειρία που σας ανήκει αποκλειστικά και έχετε δικαίωμα να τη βιώσετε όπως επιθυμείτε. Ταυτόχρονα, αξίζει όσο τίποτα στον κόσμο να την αντιμετωπίσετε με τη χαρά στην ψυχή. Όχι όμως με ελαφρότητα, γιατί αποτελεί την πιο σπουδαία στιγμή στη ζωή σας. Είναι, λοιπόν, εντελώς διαφορετικό να θέσετε τους όρους σας, για να εξασφαλίσετε ευνοϊκές συνθήκες, ώστε να πετύχετε την καλύτερη δυνατή ευόδωση του τοκετού, από το να επιδιώξετε “προνόμια” για την προσωρινή βολή σας.

Τι να αποφύγετε

• Να γεννήσετε με ραντεβού. Αφήστε να σας καλέσει στο μαιευτήριο ο γιος ή η κορούλα σας, ειδοποιώντας σας με πονάκια. Μην αποφασίσετε εσείς για λογαριασμό του πότε θα γεννηθεί, επειδή έχετε λόγους, που θεωρείτε σημαντικούς. Όπως, για παράδειγμα, γιατί επιμένετε να είναι στον αστερισμό που κατά τη γνώμη σας θα ευνοήσει την τύχη του παιδιού σας ή γιατί θέλετε να προγραμματίσετε τις διακοπές σας ή άλλες επαγγελματικές, κοινωνικές ή οικογενειακές δραστηριότητες.
• Να επιταχύνετε τη διαδικασία του τοκετού, συμπυκνώνοντας τους πόνους. Βιάζοντας τα πράγματα, θα διαπράξετε ένα τεράστιο λάθος, γιατί η μήτρα χρειάζεται ορισμένο χρόνο για να λειτουργήσει. Είναι ένα όργανο, το οποίο σας είναι απαραίτητο, έτσι και αλλιώς, και όχι μόνο για να γεννήσετε και να ξεμπερδέψετε μια ώρα αρχύτερα. Αλλωστε, μια επιτάχυνση τώρα θα έχει αργότερα αντίκτυπο στη λοχεία. Αντίθετα, αν αφήσετε τους χρόνους να κυλήσουν φυσιολογικά σε όλα τα στάδια, θα εξασφαλίσετε καλύτερο χρόνο επαναφοράς, όπως και ένα αίσθημα σιγουριάς, γιατί δεν θα έχει γίνει παρέμβαση.

Πηγή: Health.in.gr

Tα σύμβολα των παιδόφιλων

the girlover logo                                                        the child lover logo

Δυστυχώς οι γονείς πρέπει να τα ξέρουμε αυτά….Ας τα έχουμε υπ’όψιν μας, οι καιροί είναι πολύ πονηροί και δύσκολοι…

Προχθές πιάσανε έναν διευθυντή δημοτικού σχολείου,απίστευτο κι όμως αληθινό, τι θα γίνει δεν θα ξέρουμε απο που να φυλαχτούμε?

Ασπίδα ο θηλασμός για το μεταβολικό σύνδρομο

Αθήνα – Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας δείχνουν ότι ο θηλασμός ακόμη και για λίγους μήνες μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης μεταβολικού συνδρόμου στη γυναίκα δεκαετίες αργότερα. Το μεταβολικό σύνδρομο σχετίζεται με μια σειρά επικίνδυνων καταστάσεων όπως οι καρδιακές ασθένειες, ο διαβήτης, το εγκεφαλικό, αυξημένη περιφέρεια μέσης, υψηλή πίεση και τριγλυκερίδια, χαμηλή καλή χοληστερόλη (ΗDL) καθώς και υψηλά επίπεδα σακχάρου.

Την έρευνα διεξήγαν ειδικοί του Κaiser Ρermanente- Division of Research στην Καλιφόρνια. Διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που δεν έχουν τον λεγόμενο «διαβήτη εγκυμοσύνης» και θηλάζουν για 1-5 μήνες μειώνουν κατά 39% τον κίνδυνο εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου, ενώ οι γυναίκες που έχουν αναπτύξει αυτόν τον τύπο διαβήτη ευεργετούνται ακόμη περισσότερο αν θηλάζουν για 1-5 μήνες αφού ο κίνδυνος μειώνεται κατά 56%. Αν ο θηλασμός παραταθεί τα αποτελέσματα είναι ακόμη καλύτερα. Αν διαρκέσει εννέα μήνες, ο κίνδυνος εμφάνισης μεταβολικού συνδρόμου μειώνεται κατά 56% στις γυναίκες χωρίς διαβήτη εγκυμοσύνης και κατά 86% σε εκείνες που έχουν τον συγκεκριμένο διαβήτη.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=303221&dt=05/12/2009