Οταν το χειρουργείο υποκαθιστά τη φύση

Ασθμα,αλλεργίες,διαβήτης είναι ορισμένα από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν σε υψηλότερα ποσοστά τα παιδιά τα οποία έχουν έρθει στον κόσμο με καισαρική τομή. Αλλά και οι μητέρες εκτίθενται σε περισσότερους κινδύνους,ενώ με προβλήματα απειλούνται και οι επόμενες εγκυμοσύνες τους!

Εφημερίδα Το Βήμα

Μπορεί η χώρα μας να κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη όσον αφορά τα ποσοστά καισαρικών έναντι των φυσιολογικών τοκετών, αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι καισαρικές σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό έχουν γίνει «τρέντι» σε παγκόσμιο επίπεδο- εκτιμάται ότι δεν ξεπερνούσαν το 5% τη δεκαετία του 1970, ενώ σήμερα το ποσοστό τους είναι ανώτερο του 30%. Και μέσα σε όλα αυτά, οι συστάσεις του ΠΟΥ είναι ρητές και αναφέρουν ότι το ποσοστό των καισαρικών δεν πρέπει να ξεπερνά το 15% επί του συνόλου των τοκετών. Το βάρος όμως του ζητήματος της εκλεκτικής καισαρικής τομής δεν εξαντλείται στην απλή καταγραφή ποσοστών. Αφορά την ίδια την υγεία του παιδιού που θα έλθει στον κόσμο αλλά και εκείνη της μητέρας του, όπως αποδεικνύουν όλο και περισσότερα επιστημονικά στοιχεία. Η τελευταία ηχηρή προειδοποίηση έρχεται από ολλανδούς ερευνητές οι οποίοι ανέφεραν πριν από μερικές ημέρες ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική έχουν σημαντικά αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν άσθμα στη ζωή τους. Της τελευταίας αυτής προειδοποίησης έχουν προηγηθεί πολλές άλλες: η «μοδάτη» καισαρική… εγκυμονεί μεταξύ άλλων διαβήτη, αλλεργίες, κίνδυνο θανάτου για τη μητέρα και το βρέφος, ακόμη και κινδύνους για τα επόμενα παιδιά της γυναίκας που θα έλθουν στον κόσμο, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες. «Το Βήμα» παρουσιάζει σήμερα ένα απάνθισμα των πρόσφατων ερευνητικών στοιχείων που φανερώνουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η καισαρική δεν αποτελεί μια απλή υπόθεση ούτε ως προς τις βραχυπρόθεσμες ούτε ως προς τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της. Διαβάζοντας τα στοιχεία αυτά, ίσως οι γυναίκες θα έπρεπε να σκεφτούν προτού επιλέξουν καισαρική χωρίς να συντρέχει λόγος σοβαρός ότι η πρώτη επιλογή τους οφείλει να είναι η υγεία των παιδιών τους (αν η δική τους δεν τις απασχολεί…).

Χρόνος και χρήμα
Για ποιο λόγο άραγε οι γυναίκες υποβάλλονται σε μια χειρουργική επέμβαση αντί να ζήσουν το «θαύμα» για το οποίο τις έχει προορίσει η φύση; Πριν από μερικά χρόνια κάποιος θα υποστήριζε ότι αυτό που παίζει ρόλο είναι το χρήμα, καθώς η αμοιβή των γιατρών ήταν μεγαλύτερη για τη διενέργεια καισαρικής σε σύγκριση με εκείνη για τον φυσιολογικό τοκετό. Ωστόσο σήμερα αυτό παύει να θεωρείται το κύριο αίτιο της «επιδημίας» των καισαρικών, αφού τα κόστη των δύο ειδών τοκετού τείνουν να εξισωθούν. Στην πρώτη γραμμή περνάει όμως μια άλλη αιτία που ακούει στο όνομα «χρόνος» και η οποία βρίσκει εδώ την κυριολεκτική σημασία τού «ο χρόνος είναι χρήμα». Οι μαιευτήρες μπορούν να προγραμματίσουν πολύ περισσότερους τοκετούς μέσα στην ημέρα όταν έχουν κλείσει ημερομηνία για καισαρική με τις πελάτισσές τους. Φαντάζεστε πόσο διαφορετικό θα ήταν να περιμένουν έναν φυσιολογικό τοκετό… Παράλληλα, όλο και περισσότεροι γιατροί επιλέγουν καισαρικές στο πλαίσιο της αποκαλούμενης αμυντικής ιατρικής. Με λίγα λόγια, προσπαθούν να είναι προφυλαγμένοι από τυχόν δυσκολίες και επιπλοκές που μπορεί να συμβούν στον φυσιολογικό τοκετό και οι οποίες είναι πιθανόν να οδηγήσουν σε δικαστικές διαμάχες. Στην… ευκολία της καισαρικής τομής καταφεύγουν όμως και οι ίδιες οι Ελληνίδες, οι οποίες υποκλίνονται επίσης στο «ο χρόνος είναι χρήμα» λόγω του φορτωμένου προγράμματός τους. Και όταν δεν τις πιέζει ο χρόνος, τις πιέζει ο… φόβος του πόνου μέσα στην αίθουσα τοκετού (παραβλέποντας μάλλον ότι ο πόνος που ακολουθεί ύστερα από μια εγχείρηση όπως η καισαρική είναι μεγαλύτερος).

Αναβλητικότητα και εξωσωματικές
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν πάντως και κάποιοι λόγοι που αποτελούν απόρροια του σύγχρονου τρόπου ζωής μας και οι οποίοι οδηγούν εκ των πραγμάτων στην αύξηση των καισαρικών τομών. Ο πρώτος είναι η απόφαση των γυναικών να βιώσουν τη μητρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία- περίπου στο 33ο έτος για τον πρώτο τοκετό σε ό,τι αφορά τις Ελληνίδες-, παράγοντας που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική τομή. Ο δεύτερος σχετίζεται με την αύξηση των εξωσωματικών γονιμοποιήσεων. Εκτιμάται ότι στη χώρα μας περί τα 3.500 παιδιά συλλαμβάνονται με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ετησίως. Πολλές από αυτές τις κυήσεις είναι πολύδυμες, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική.

Οποιοι και αν είναι οι λόγοι που οδηγούν στην «έκρηξη» των καισαρικών στη χώρα μας- αλλά και σε άλλες χώρες όπως η Βραζιλία, όπου τα ποσοστά καισαρικών φθάνουν στο 60%- υπάρχουν και οι συνέπειες οι οποίες μπορούν να κοστίσουν σοβαρά στην υγεία τόσο των ίδιων των γυναικών όσο και των παιδιών τους, τα οποία έρχονται στον κόσμο με ένα μέλλον επιβαρημένο χωρίς καν να ερωτηθούν (κάτι που πολλές γυναίκες ίσως δεν γνωρίζουν ή επιθυμούν να… ξεχνούν).

Σοβαρός κίνδυνος άσθματος
Το πιο πρόσφατο καμπανάκι χτύπησε στις αρχές του Δεκεμβρίου και το έκρουσαν ειδικοί του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον της Ολλανδίας με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Τhorax». Οι ερευνητές παρακολούθησαν περί τα 3.000 παιδιά από τη στιγμή της γέννησής τους ως και το όγδοο έτος της ζωής τους και είδαν ότι όσα εξ αυτών είχαν γεννηθεί με καισαρική τομή αντιμετώπιζαν 80% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης άσθματος σε σύγκριση με εκείνα που γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό. Η σύνδεση αυτή ήταν μάλιστα εντονότερη σε ό,τι αφορούσε παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική και των οποίων οι γονείς έπασχαν από αλλεργίες. Οπως συγκεκριμένα προέκυψε, όταν και οι δύο γονείς αντιμετώπιζαν πρόβλημα αλλεργιών τα παιδιά τους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ως την ηλικία των οκτώ ετών άσθμα για την αντιμετώπιση του οποίου απαιτείτο η χρήση εισπνεόμενων στεροειδών φαρμάκων. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα βρέφη που έρχονται στον κόσμο με καισαρική δεν ωφελούνται από τις αλλαγές στις ορμόνες και στη φυσιολογία του οργανισμού οι οποίες συντελούνται κατά τη διάρκεια του τοκετού και βοηθούν στην ωρίμανση των πνευμόνων.

Δεν είναι όμως μόνο το άσθμα που… κόβει την ανάσα των παιδιών που γεννιούνται με καισαρική. Μελέτη δανών ερευνητών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ααρχους η οποία δημοσιεύτηκε πριν από περίπου ένα έτος στο έγκριτο επιστημονικό έντυπο «Βritish Μedical Journal» τοποθέτησε την εκλεκτική καισαρική στο «εδώλιο του κατηγορουμένου» σχετικά με την πρόκληση πλήθους αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία ξεκινούσαν από τη γέννηση και ακολουθούσαν τα παιδιά στην υπόλοιπη ζωή τους. Τα ευρήματα προέκυψαν ύστερα από μελέτη 34.000 γεννήσεων στη Δανία και οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική στην 37η εβδομάδα της κυήσεως είχαν σχεδόν τετραπλάσιο κίνδυνο αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία απαιτούσαν την παραμονή τους σε θερμοκοιτίδα και τη χορήγηση οξυγόνου σε σύγκριση με εκείνα που ήλθαν στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό. Ρινίτιδες, δερματίτιδες, δυσανεξίες
Και αν νομίζετε ότι οι κίνδυνοι τελειώνουν εδώ, κάνετε λάθος. Πλήθος αλλεργιών παντός είδους παραμονεύουν στη γωνία για τα αθώα μωρά που έρχονται στον κόσμο με καισαρική. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ειδικοί του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ προειδοποίησαν μέσω του επιστημονικού εντύπου «Journal of Αllergy and Clinical Ιmmunology» ότι οι κίνδυνοι εμφάνισης αλλεργικής ρινίτιδας και ατοπικής δερματίτιδας διπλασιάζονται στα βρέφη που γεννιούνται με καισαρική. Η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε σε 432 παιδιά τα οποία παρακολουθήθηκαν από τη γέννηση ως και την ηλικία των εννέα ετών, ενώ τουλάχιστον ένας από τους δύο γονείς τους είχε ιστορικό αλλεργιών. Παρά την κληρονομική προδιάθεση, όμως, η καισαρική φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα που «τροφοδοτούσε» την εμφάνιση αλλεργικών παθήσεων. Τις πταίει, σύμφωνα και με αυτή τη μελέτη; Το γεγονός ότι η καισαρική στερεί από το παιδί τη δυνατότητα να εκτεθεί στην κολπική χλωρίδα η οποία θωρακίζει το ανοσοποιητικό σύστημά του.

Αλλεργία και σε τροφές παραμονεύει όμως για τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική. Για την ακρίβεια, τα παιδιά αυτά διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα σε σχέση με όσα έρχονται στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό, σύμφωνα με μελέτη ειδικών από το Νορβηγικό Ιδρυμα Δημόσιας Υγείας στο Οσλο που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Αllergy» το 2005 και η οποία περιελάμβανε 2.656 εθελοντές. Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε ανακαλύψει επίσης σύνδεση της καισαρικής με αλλεργίες στα αβγά, στα ψάρια και στα καρύδια.

Διαβήτης και βρεφικοί θάνατοι
Η καισαρική «εγκυμονεί» ακόμη και διαβήτη για το παιδί. Μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Αύγουστο και η οποία ανήκε σε ειδικούς του Πανεπιστημίου Κουίνς στο Μπέλφαστ έδειξε ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική αντιμετωπίζουν αυξημένο κατά 20% κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με εκείνα που γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό. Τα αποτελέσματα αυτά προέκυψαν ύστερα από μεταανάλυση 20 προηγουμένων μελετών και, σύμφωνα με τους ερευνητές, «ένοχη» για τη σύνδεση μεταξύ καισαρικής και διαβήτη φαίνεται να είναι η επαφή του βρέφους με νοσοκομειακά βακτήρια κατά τη γέννησή του αντί με τα βακτήρια της μητέρας που βρίσκονται στο αποκαλούμενο κανάλι της γέννησης και τα οποία «θωρακίζουν» τον οργανισμό του.

Και αν όλοι αυτοί οι κίνδυνοι τρομάζουν, λάβετε υπόψη σας ότι θεωρούνται μακροπρόθεσμοι σε σύγκριση με άλλους, πιο άμεσους που απειλούν τόσο τη γυναίκα όσο και το παιδί της από τη στιγμή που πρωτοβλέπει το φως. Πλήθος επιστημονικών στοιχείων δείχνουν ότι η διενέργεια καισαρικής αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο θανάτου του βρέφους. Για παράδειγμα, αμερικανοί επιστήμονες των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών των ΗΠΑ ανέφεραν πέρυσι έπειτα από μελέτη 5,7 εκατ. γεννήσεων ότι τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν τον πρώτο μήνα της ζωής τους σε σύγκριση με όσα έρχονται στη ζωή με φυσιολογικό τοκετό. Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία σχετικά με γεννήσεις και βρεφικούς θανάτους που κατεγράφησαν στις ΗΠΑ από το 1998 ως το 2001 και εστίασαν την προσοχή τους στα ποσοστά θνησιμότητας βρεφών που γεννήθηκαν με καισαρική παρ΄ ότι οι μητέρες τους δεν είχαν κάποιο γνωστό ιατρικό λόγο για να υποβληθούν σε αυτή ούτε είχαν παρουσιάσει επιπλοκές στη διάρκεια του τοκετού (θεωρούνταν δηλαδή έγκυοι «χαμηλού κινδύνου»). Διαπίστωσαν ότι η περιγεννητική θνησιμότητα (οι θάνατοι βρεφών μέσα στον πρώτο μήνα από την ημέρα της γεννήσεως) ήταν 1,77 θάνατοι ανά 1.000

ζώσες γεννήσεις με την καισαρική και 0,62 ανά 1.000 ζώσες γεννήσεις με τον φυσιολογικό τοκετό.

Κίνδυνοι και για τις μητέρες
Το περασμένο έτος όμως μια άλλη, γαλλική αυτή τη φορά μελέτη, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για τις ίδιες τις γυναίκες, δείχνοντας ότι η καισαρική «εκτοξεύει» τις πιθανότητες θανάτου τους. Οπως προέκυψε από τη μελέτη, ο κίνδυνος θανάτου από θρομβώσεις, λοιμώξεις ή επιπλοκές στην αναισθησία ήταν 3,6 φορές υψηλότερος στις γυναίκες που είχαν γεννήσει με καισαρική σε σύγκριση με εκείνες που ακολούθησαν φυσιολογικό τοκετό. Αλλά και ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ανακοίνωσαν μέσα στο 2007 έπειτα από μελέτη σχετικά με 97.095 γεννήσεις που κατεγράφησαν σε οκτώ χώρες της Λατινικής Αμερικής ότι οι γυναίκες που επιλέγουν χωρίς να συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος αυτού του είδους τον επεμβατικό τοκετό διπλασιάζουν τις πιθανότητες θανάτου τους και πενταπλασιάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων μετά την επέμβαση. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Βritish Μedical Journal», η καισαρική φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά θανάτου μητέρας και βρέφους μόνο στις περιπτώσεις που το παιδί ερχόταν… ανάποδα (με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν ισχιακή προβολή)- στις περιπτώσεις βέβαια αυτές είχε κριθεί απαραίτητη η διαδικασία.

Επιπλοκές στις…
επόμενες εγκυμοσύνες
Η απόφαση όμως μιας γυναίκας να γεννήσει με καισαρική θέτει σε κίνδυνο ακόμη και το μέλλον των επόμενων παιδιών που θα φέρει στον κόσμο! Νορβηγοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα σχετικά με 637.497 γυναίκες που έκαναν δύο γέννες και 242.812 γυναίκες που έκαναν τρεις γέννες και, όπως είδαν, όταν στην πρώτη εγκυμοσύνη η γυναίκα επέλεγε καισαρική αύξανε τον κίνδυνο επιπλοκών στις επόμενες εγκυμοσύνες της. Συγκεκριμένα η καισαρική στην πρώτη γέννα φάνηκε να συνδέεται με τον διπλασιασμό του κινδύνου για την εμφάνιση προεκλαμψίας, ανωμαλιών του πλακούντα και γέννησης λιποβαρούς βρέφους στις επόμενες εγκυμοσύνες, σύμφωνα με τη δημοσίευση που έγινε τον περασμένο Ιούνιο στο επιστημονικό έντυπο «Οbstetrics and Gynecology».

Αυτά τα στοιχεία είναι μόνο κάποια από το σύνολο εκείνων που βρίσκει κάποιος στη μεγάλη δεξαμενή επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τους κινδύνους που «κυοφορεί» η καισαρική. Μια δεξαμενή που συνεχώς γεμίζει, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει πόσο σημαντικό είναι για την κάθε γυναίκα να σκεφτεί προτού γεννήσει ότι η επιλογή του τρόπου τοκετού (και επαναλαμβάνουμε ότι αναφερόμαστε στις περιπτώσεις που έχει αυτή την επιλογή και δεν συντρέχουν άλλοι σοβαροί λόγοι που να επιβάλλουν καισαρική) δεν αποτελεί ζήτημα… βολέματος, αλλά ορισμένες φορές ακόμη και ζήτημα ζωής ή θανάτου για την ίδια και το παιδί της. Τροφή για σκέψη πριν από το επόμενο ραντεβού με τον μαιευτήρα…

Πότε είναι απαραίτητη η καισαρική τομή
Υπάρχουν κάποιοι σοβαροί ιατρικοί λόγοι οι οποίοι καταδεικνύουν την ανάγκη διενέργειας καισαρικής τομής, όπως:

• Η εμφάνιση εμβρυϊκής υποξίας (έλλειψη οξυγόνου στο έμβρυο η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ενδομήτριο θάνατο) όταν πλησιάζει ο τοκετός.

• Οι πολύδυμες κυήσεις κρίνονται γενικώς υψηλού κινδύνου και στις περισσότερες περιπτώσεις διενεργείται καισαρική τομή.

• Μπορούν να εμφανιστούν προβλήματα του πλακούντα, όπως η πρόωρη αποκόλλησή του, που επιβάλλουν τη διενέργεια καισαρικής.

• Η μόλυνση της μητέρας με ιούς που μπορούν να περάσουν στο παιδί κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, όπως ο ιός ΗΙV του ΑΙDS ή ο ιός της ηπατίτιδας C, αποτελεί ένδειξη για διενέργεια καισαρικής.

• Ορισμένες ανατομικές δυσκολίες μαρτυρούν την ανάγκη καισαρικής. Για παράδειγμα, όταν υπάρχει πραγματική δυσαναλογία μεταξύ του μεγέθους του κεφαλιού του παιδιού και της λεκάνης της μητέρας που δυσκολεύει την έξοδο του παιδιού, τότε οι γιατροί καταφεύγουν σε καισαρική τομή.

• Η θέση του παιδιού πριν από τον τοκετό μπορεί να επιβάλει καισαρική τομή. Σε περιπτώσεις ισχιακής προβολής ή άλλων ανώμαλων προβολών, ο μαιευτήρας είναι πιθανόν να επιλέξει την καισαρική.

• Αν η μητέρα παρουσιάσει προεκλαμψία (ονομάζεται και τοξιναιμία της κυήσεως και περιλαμβάνει συμπτώματα όπως επικινδύνως αυξημένη αρτηριακή πίεση, υπερβολικό οίδημα και έκκριση πρωτεϊνών στα ούρα, γεγονός που αποτελεί συνεπεία βλαβών στα νεφρά) δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να επιλεγεί καισαρική.

• Οταν η γυναίκα έχει υποβληθεί ξανά σε καισαρική τομή (ιδιαιτέρως αν έχουν προηγηθεί δύο καισαρικές τομές) υπάρχει προβληματισμός για το αν θα πρέπει να επιλέξει και πάλι την ίδια μέθοδο.

Διαβάστε επίσης

Τhe Times magazine The labor market

Msnbc C-section rates around globe at ‘epidemic’ levels

Reuters  Η πρόκληση τοκετού μπορεί να οδηγήσει σε καισαρική τομή

Το παιχνίδι πρέπει να έχει και λίγο ρίσκο

Οταν οι γονείς υπερπροστατεύουν τα παιδιά, αυτά δεν εκπαιδεύονται έτσι ώστε να μπορούν να κρίνουν σωστά τους κινδύνους

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010 Eφημερίδα To Bήμα online

«Αν πέσεις, σε… σκότωσα» . Κλασική ατάκα ελληνίδας μάνας, μίαδύο γενιές πριν. Τότε που τα παιδιά σκαρφάλωναν στα δέντρα, πηδούσαν τις πεζούλες, έκαναν σούζες με τα ποδήλατα, έπαιζαν ξυλίκι και κυκλοφορούσαν με μελανιές στα πόδια. Τώρα η ατάκα έχει αντικατασταθεί από το «Αν ανοίξεις πάλι το play station, σε… σκότωσα». Και αυτό διότι τα παιδιάκυρίως των υποβαθμισμένων αστικών κέντρων, στα οποία οι χώροι άθλησης και παιχνιδιού εξέλιπανέχουν χάσει ένα από τα βασικότερα «εργαλεία» για την ανάπτυξή τους, το κινητικό παιχνίδι.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι υπάρχει σοβαρός λόγος οι γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά να «βάλουν» λίγο ρίσκο στο παιχνίδι τους. Φυσικά, όπως τονίζουν, οφείλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά από τον κίνδυνο. Οταν όμως η προστασία γίνεται υπερπροστασία, τα παιδιά δεν εκπαιδεύονται έτσι ώστε να μπορούν να κρίνουν σωστά τους κινδύνους, δηλαδή να αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ του άγνωστου ή του ασυνήθιστου και του επικίνδυνου.

Το κινητικό παιχνίδι- σκαρφάλωμα, κυνηγητό, μήλα, παιχνίδι ισορροπίας κ.ά.- βοηθά σε αυτό. «Χάνοντας αυτή την επαφή και ζώντας σε περιορισμένους χώρους είναι λογικό τα παιδιά να έχουν μια διαφορετική αίσθηση του κινδύνου» λέει η σχολική ψυχολόγος κυρία Ζέτα Κωνσταντινίδου . Υπό την έννοια αυτή, τονίζει η κυρία Κωνσταντινίδου, «είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά να βάλουν το κινητικό παιχνίδι στη ζωή τους. Πάντα με την επίβλεψη του κηδεμόνα, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, διότι το ελεύθερο κινητικό παιχνίδι ενέχει μια δόση επικινδυνότητας. Από την αρχή της σχολικής ηλικίας, οι γονείς πρέπει σταδιακά να μειώνουν την επίβλεψη. Ομως, όπως είναι δομημένη η ζωή των παιδιών σήμερα, αυτό είναι δύσκολο να γίνει».

Το κινητικό παιχνίδι βοηθά στην υγιή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών και στην εκτόνωσή τους. Επίσης μαθαίνει στα παιδιά να συνδιαλέγονται με τους συνομηλίκους τους, να δημιουργούν φιλίες και σχέσεις. «Είναι σημαντικό τα παιδιά να βρίσκονται πολλές ώρες της ημέρας έξω. Συμβουλεύουμε τους γονείς να οργανώνουν δραστηριότητες σε ανοιχτούς χώρους ή, ακόμη καλύτερα, έξω στη φύση. Τα παιδιά σήμερα έχουν χάσει εμπειρίες όπως το σκαρφάλωμα, τα πικνίκ στην εξοχή, δραστηριότητες που βοηθούν και τους γονείς» επισημαίνει η ψυχολόγος. Και προσθέτει: «Μέσα από τις εμπειρίες μαθαίνουμε. Δεν συνιστούμε σε ένα παιδί να ανεβεί σε ένα δέντρο και να πάθει ατύχημα για να μάθει. Αλλά δεν είναι δυνατόν να κρατούμε τα παιδιά διαρκώς μέσα σε οργανωμένους χώρους. Σαφώς έχει νόημα μια επαφή με τον κίνδυνο. Δεν θα τον μάθει με τη μία όταν σβήσει τα 18 του κεράκια».

Ενα επικίνδυνο(;) βιβλίο
Ενα βιβλίο που κανένας γονιός δεν θα ήθελε στη βιβλιοθήκη του, μια διατριβή που απορρίφθηκε από τουλάχιστον 16 εκδότες, προκαλεί σήμερα αίσθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ σύντομα αναμένεται να εκδοθεί και στη Βρετανία. «Μας είπαν ότι ο κίνδυνος να μας μηνύσουν οι γονείς παιδιών τα οποία τραυματίστηκαν ακολουθώντας τις συμβουλές του βιβλίου είναι μεγάλος» σημειώνει η Τζούλι Σπίγκλερ, η οποία έγραψε το βιβλίο «Πενήντα επικίνδυνα πράγματα (που πρέπει να αφήσετε τα παιδιά σας να κάνουν)» σε συνεργασία με τον Γκέβερ Τάλι.

Και ο κίνδυνος να πέσουν βροχή οι μηνύσεις ίσως τελικά να μην είναι μικρός. Αλλά οι δύο συγγραφείς του βιβλίου φαίνεται πως έχουν συνηθίσει σε…

επικίνδυνα πράγματα. Μάλιστα, ο κ. Τάλι μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα «Τhe Οbserver» επιμένει ότι υπάρχει σοβαρός λόγος να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να κάνουν πράγματα που ενέχουν κάποιο ρίσκο, όπως είναι να γλείψουν μια μπαταρία των εννέα βολτ, να κατασκευάσουν μια βόμβα σε μια τσάντα, να πετάξουν αντικείμενα από ένα κινούμενο αυτοκίνητο ή από ψηλά σημεία! Ακόμη ενθαρρύνει τα παιδιά να οδηγήσουν ένα αμάξι, σε ένα πάρκινγκ ή σε έναν ανοιχτό χώρο, καθισμένα στην αγκαλιά ενός ενηλίκου, ο οποίος θα πατάει τα πεντάλ και θα μπορεί να πάρει τον έλεγχο του αυτοκινήτου αν τα πράγματα…

ξεφύγουν. Αν αυτό δεν αποτελεί έναν κακόγουστο τρόπο προώθησης του βιβλίου, ένα ερώτημα απομένει: Παιδιά έχουν οι δύο συγγραφείς του βιβλίου;

Πάντως η έκδοση βρίσκεται σήμερα στην κορυφή της λίστας των βιβλίων δραστηριοτήτων για παιδιά του Αmazon και διαρκώς ανεβαίνει στη γενική κατηγορία των ευπωλήτων.

__________________________________________________

Το βιβλίο

H συγγραφέας υποστηρίζει πως κάνοντας επικίνδυνα πειράματα (με την επίβλεψη κάποιου ενήλικα πάντα) τα παιδιά μαθαίνουν να είναι πιο υπεύθυνα και να αναγνωρίζουν τους κινδύνους. Κάποια από αυτά που προτείνει νομίζω είναι πολύ εξτρήμ για την ελληνίδα μάνα τουλάχιστον, κάποια άλλα τα κάναμε κι εμείς ως παιδιά και μάλιστα χωρίς να είναι η μαμά μας μπροστά, οπως το να κολλήσουμε τα δάχτυλά μας μεταξύ τους με κόλλα, σιγά το πράγμα……

Τα νεογέννητα κλαίνε στη… μητρική τους γλώσσα

Το κλάμα ακολουθεί τα μελωδικά μοτίβα της γλώσσας που ακούνε στη μήτρα

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010 Εφημερίδα Το Βήμα

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Η εκμάθηση της μητρικής γλώσσας του παιδιού ξεκινά από την εμβρυϊκή ζωή του, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Current Βiology»· έτσι από τη στιγμή της γέννησης το κλάμα του βρέφους ακολουθεί τα χαρακτηριστικά μελωδικά μοτίβα της γλώσσας την οποία άκουγε ενόσω βρισκόταν στη μήτρα και κυρίως κατά το τελευταίο τρίμηνο της κυήσεως. Στο εντυπωσιακό αυτό εύρημα κατέληξαν γερμανοί και γάλλοι ερευνητές με επικεφαλής την καθηγήτρια Καθλίν Βέρμκε από το Πανεπιστήμιο του Βούρτσμπουργκ. Οι ερευνητές κατέγραψαν και ανέλυσαν το κλάμα 60 νεογέννητων ηλικίας τριών ως πέντε ημερών (τα μισά από τα βρέφη είχαν γερμανόφωνους γονείς ενώ τα υπόλοιπα γαλλόφωνους). Ανακάλυψαν τρανταχτές διαφορές ανάλογα με τη μητρική γλώσσα του κάθε βρέφους. Ηταν χαρακτηριστικό ότι τα βρέφη των γερμανοφώνων έκλαιγαν ακολουθώντας έναν τονισμό ο οποίος παρουσίαζε σταδιακή ύφεση, ενώ αντιθέτως τα βρέφη των γαλλοφώνων ακολουθούσαν έναν τονισμό που συνεχώς αυξανόταν. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνάδουν με τη γερμανική και τη γαλλική γλώσσα αντιστοίχως. Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα καινούργια αποτελέσματα μαρτυρούν πόσο σημαντική επίδραση έχει η μητρική γλώσσα στον άνθρωπο προτού καν αυτός δει το φως της ημέρας· προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η επίδραση αυτή ξεκινά μετά τη 12η εβδομάδα της ζωής, αλλά όπως αποδεικνύεται τώρα η μητρική γλώσσα «γράφεται» μέσα μας από τη μήτρα.

A wake up story!!

Η ανάρτηση αυτή αφορά αυτό ακριβώς που διαβάζετε στον τίτλο….μια ιστορία αφύπνησης. Eνα βίντεο 3,30 λεπτών που είναι ικανό να αλλάξει κάποια πράγματα στον τρόπο ζωής μας, για το καλό όλων μας και πάνω απ’ολα για  την υγεία των παιδιών μας!!! Δείτε το και προωθήστε το

Mπορείτε να ακολουθήσετε το κίνημα healthy child εδώ:

http://awakeupstory.healthychild.org/index.html

Αιτία για το σύνδρομο βρεφικών θανάτων ο καπνός του τσιγάρου

Το κάπνισμα εξακολουθεί να αποτελεί τον κύριο λόγο που οδηγεί τα βρέφη στο θάνατο.

Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα ομάδας από το Ινστιτούτο Karolinska της Σουηδίας, τα παιδιά που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν μη φυσιολογική αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Με τον τρόπο αυτό καταστρέφεται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης του μωρού, γεγονός το οποίο εξηγεί τη συχνότητα των αιφνίδιων θανάτων των βρεφών, αφού η αύξηση αυτή δημιουργεί μεγαλύτερη ζήτηση για αίμα στην καρδιά, κάνοντάς την να πάλλεται πιο γρήγορα από τα φυσιολογικά επίπεδα.

Η έρευνα από τον δρ. Gary Cohen και την ομάδα του διεξήχθη σε 36 νεογέννητα μωρά, ενώ 17 από τις μητέρες τους κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Όταν εξέτασαν τα μωρά, παρατήρησαν ότι εκείνα που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς καθώς και στην αρτηριακή πίεση.

Αυτές οι ανωμαλίες, επιδεινώθηκαν όταν τα βρέφη συμπλήρωσαν το ένα έτος της ζωής τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές το ένα τρίτο των βρεφικών θανάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι μελλοντικές μητέρες απέφευγαν το κάπνισμα.

Η δρ. Marsha Silberstein μιλά για τις συνέπειες του καπνίσματος κατά την εγκυμοσύνη.

Πηγή zougla.gr

Τσεκάρετε τα καλλυντικά σας…

Και βρείτε πόσο τοξικό είναι το μπάνιο σας και όχι μόνο!!!

Ένα χρήσιμο site για να ελέγχεται τα διάφορα συστατικά από τα καλλυντικά που χρησιμοποιείτε (σαμπουάν, αφρόλουτρα, κρέμες κλπ)  είναι το ιταλικό http://www.biodizionario.it/ . Εκεί θα βρείτε ένα πολύ μεγάλο  κατάλογο  από τα πιο γνωστά συστατικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή καλλυντικών, συγκεκριμένα 4.947 συστατικά (6.205 είναι όλα τα συστατικά που ειναι γνωστά αλλά εδώ υπάρχουν αυτά που χρησιμοποιούνται περισσότερο)
Δε χρειάζεται να γνωρίζετε ιταλικά για να το συμβουλευτείτε. Απλά πατήστε στο γράμμα από το οποίο αρχίζει το συστατικό και θα εμφανιστεί η λίστα με όλα τα συστατικά που αρχίζουν από το γράμμα αυτό και δίπλα η αξιολόγηση που γίνεται ως εξής.

►δυο πράσινα μπαλάκια : το συστατικό είναι εντελώς αθώο και ευεργετικό
►ένα πράσινο μπαλάκι: το συστατικό είναι αποδεκτό
►κίτρινο μπαλάκι: το συστατικό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε κάποιους αλλά μπορεί να παραβλεφθεί ειδικά όταν είναι ένα από τα τελευταία συστατικά του προϊόντος ( το κίτρινο μπαίνει συνήθως σε συστατικά που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες σε αλλεργικούς)
►ένα κόκκινο μπαλάκι: το συστατικό μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα εκτός και αν είναι το μόνο ανάμεσα στα συστατικά ή σε πολύ μικρή ποσότητα (από τα τελευταία στη σειρά των συστατικών)
►δυο κόκκινα μπαλάκια: ότι το συστατικό είναι απαράδεκτο και πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται.

Με τις υγείες μας!!!

Τα αξέχαστα πρώτα γενέθλια!

Και να που πέρασε ο καιρός και το μικρό μου Ιασονάκι έγινε  ενός χρονών. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος απο τότε που παρέα με την μαία μου, «κοιλοπονούσα» καρτερικά, μάλιστα σε κάθε πόνο πανηγύριζα, ελπίζοντας πως αυτή την φορά θα μπορέσω να γεννήσω φυσιολογικά και μακάρι και στο σπίτι μου. Δεν μου άρεζε καθόλου η ιδέα οτι θα ήταν πολύ πιθανό να ξαναχρειαστεί να πάω στο μαιευτήριο. Να ξανακάνω καισαρική,  να αποχωριστώ για λίγες μέρες τον Αχιλλέα, να είναι το νεογέννητό μου μακριά απο εμένα, να μην είμασε στο σπίτι μας όλοι μαζί….. όλες αυτές οι σκέψεις με αναστάτωναν. Με την ενασχόλησή μου με τον φυσικό τοκετό όλα αυτά μου φαίνονταν κινέζικα, ιστορίες για αγρίους,  έπρεπε όμως να είμαι προετοιμασμένη και για αυτά και οπως και έγινε δηλαδή……

Και ήρθε το Ιασονάκι μου, το δεύτερο παιδάκι μου, και μαζί του ήρθε και η αγωνία μου για το πως θα τα καταφέρω με δύο μωρά παιδάκια (ο Αχιλλέας ήταν ακόμα 22 μηνών), πως θα ανταπεξέλθω στις ανάγκες και των δύο και ένα σωρό άλλες απορίες. Περνούσαν οι μέρες ομως και όλα έστρωναν και όλα έβρισκαν το δρόμο τους και τους ρυθμούς τους (αυτά για κάτι φρέσκιες δευτερομανούλες φίλες μου-σαν την Μαμά Λυδία) και διαλύθηκαν και οι αγωνίες και οι προβληματισμοί και φτάσαμε το περσινό νεογέννητο να  είναι τώρα ένα μικρό μικρό αγοράκι  που περπατάει, προσπαθεί με τον τρόπο του να επικοινωνήσει, καταλαβαίνει ένα σωρό πραγματάκια, τρώει ένα σωρό φαγάκια (και ναι ακόμα θηλάζει αλλά στην κομμώτρια δεν θα το πω)…..

Κάναμε και μια μικρή γιορτούλα…. Είναι αξέχαστα αυτά τα πρώτα γενέθλια των παιδιών μας! Γερά κι ευτυχισμένα να είναι……..

Τραυματισμός στο κεφάλι

Τα παιδιά χτυπούν πολλές φορές το κεφάλι τους και μπορεί να είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε πότε είναι κάτι σοβαρό.
Πάντα ελέγξτε το παιδί στον παιδίατρο.

Τις περισσότερες φορές το χτύπημα στο κεφάλι προκαλεί μόνο εκδορές ή κόψιμο ή μικρό πρήξιμο. Σε λίγες περιπτώσεις μπορεί να συμβεί βλάβη στον εγκέφαλο.

Δείτε αμέσως γιατρό αν:
• Το παιδί έχει απώλεια συνείδησης
• Το παιδί έχει χτυπήσει σε σκληρή επιφάνεια, όπως μετά από πτώση από ύψος ή σε αυτοκινητιστικό
• Το παιδί δε φαίνεται καλά και κάνει εμετούς

Τι συμπτώματα έχει ο σοβαρός τραυματισμός στο κεφάλι;

• Απώλεια συνείδησης για πάνω από 30 δευτερόλεπτα
• Το παιδί είναι ληθαργικό και δεν επικοινωνεί μαζί σας
• Έχει σοβαρά σημάδια τραυματισμού, όπως αδυναμία σε ένα χέρι ή πόδι, άνισες κόρες των ματιών
• Έχει μείνει ένα αντικείμενο στο κεφάλι του
• Έχει πάνω από ένα σπασμό μετά το τραύμα
• Ρέει αίμα ή υγρό από τη μύτη ή το αυτί
Σε αυτές τις περιπτώσεις καλέστε αμέσως ασθενοφόρο.

Τι συμπτώματα έχει ένας μέσης βαρύτητας τραυματισμός στο κεφάλι;
• Απώλεια συνείδησης για λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα
• Επικοινωνεί μαζί σας
• Έχει κάνει 2 ή παραπάνω εμετούς
• Έχει πονοκέφαλο
• Είχε ένα μικρό επεισόδιο σπασμών αμέσως μετά το χτύπημα
• Έχει μεγάλο καρούμπαλο ή αιμάτωμα
Σε αυτές τις περιπτώσεις πηγαίνετε το παιδί στο νοσοκομείο. Πιθανό να χρειαστεί παρακολούθηση του παιδιού στο νοσοκομείο για 6-24 ώρες.

Τι συμπτώματα έχει ένας ελαφρύς τραυματισμός στο κεφάλι;
• Δεν υπάρχει απώλεια συνείδησης
• Το παιδί επικοινωνεί μαζί σας
• Έκανε καθόλου ή ένα μόνο εμετό
• Έχει μικρό πρήξιμο ή κόψιμο στο κεφάλι ή εκδορές
• Δεν έχει κάνει σπασμό
Σε αυτές τις περιπτώσεις ενημερώστε τον παιδίατρό σας. Βάλτε πάγο στην περιοχή με το πρήξιμο.Αν τρέχει αίμα βάλτε μια καθαρή γάζα και πιέστε σταθερά για 5 λεπτά.

Μέσα στο επόμενο 24ωρο, προσέξτε στο σπίτι για τα ακόλουθα:
• Πονοκέφαλο. Δώστε παρακεταμόλη τακτικά.
• Εμετούς. Αν είναι πάνω από ένας δείτε τον παιδίατρό σας.
• Ληθαργικότητα. Το παιδί συχνά μετά το χτύπημα έχει υπνηλία ή πέφτει για ύπνο. Δεν είναι ανάγκη να κρατήσετε το παιδί άγρυπνο. Αν κοιμηθεί, ξυπνάτε το κάθε μια – δυο ωρες για να ελέγξετε τις αντιδράσεις του. Μπορείτε να το ρωτάτε που είναι, τι μέρα είναι ή γνωστά ονόματα.

Πότε να ανησυχήσω στις επόμενες μέρες;
Πηγαίνετε αμέσως στον παιδίατρο ή στο νοσοκομείο αν το παιδί μέσα στις επόμενες μέρες από το χτύπημα:
• Έχει ασυνήθη ή συγχυτική συμπεριφορά
• Εχει σοβαρό πονοκέφαλο
• Έχει συχνούς εμετούς
• Έχει αίμα ή υγρό από τη μύτη ή το αυτί
• Κάνει σπασμό
• Δεν ξυπνάει εύκολα
• Έχει ο,τιδήποτε άλλο βρίσκετε ανησυχητικό

Στέλιος Παπαβέντσης, Παιδίατρος MRCPCH DCH IBCLC

Tηλεοπτικά σποτάκια για την προώθηση του θηλασμού!!

Μακάρι να δούμε και στην Ελλαδίτσα μας κάποτε κάτι παρόμοιο

Από το Πουέρτο Ρίκο

(dar la teta es dar la vita- To give the breast is to give life)

Aπό τον Καναδά

(breastfeeding in public, there’s no need to hide)

Aπό την Βουλγαρία

Από την Ισπανία
If I told you a new formula has been released that increases your baby’s defenses, would you give it to your baby?

If I told you we can have free nourishment for the first six months of your baby’s life, would you believe me?

If I told you a company has patented packaging that keeps food ready 24hrs a day, keeping all its properties perfectly, would you buy it?

That formula exists.
That food exists.
That company exists.

Breastmilk is the best nourishment for your baby. It adapts to suit all your baby’s needs, increasing his/her immune system. And besides, it is free!

Nothing like mom.
Nothing like breastfeeding.

Aπό την Αυστραλία

Απο την Αμερική

Της Unicef

Μια διαφορετική τούρτα!!!

Θα γεννήσει η φίλη σας,η αδερφή,η ξαδέρφη, η κουμπάρα κλπ κλπ και θέλετε να κάνετε την διαφορά?

Ορίστε η τέλεια ιδέα!Μια “τούρτα” με πάνες (και διάφορα άλλα αξεσουάρ αν θέλετε). Είναι βέβαια αμερικανιά, εκεί το συνηθίζουν στα λεγόμενα baby showers, parties για τον ερχομό του παιδιού,  αλλά δεν παύει να είναι κάτι πολύ πρωτότυπο, ειναι και εύκολο να γίνει, απλά θέλει το χρόνο του.

Οδηγίες για το πως μπορείτε να την κατασκευάσετε θα βρείτε ένα σωρό στο youtube αρκεί να ψάξετε για diaper cake.

Λωρα σ’ ευχαριστώ για τις φωτογραφίες και την ιδέα!!!

Το θαύμα της ζωής!

Το βραβευμένο ντοκυμαντέρ του National Geographic  In the womb (2005) με ελληνικούς υπότιτλους σε 9 μέρη.

Ενα ταξίδι μέσα στην μήτρα με εικόνες 3D και 4D….απλά υπέροχο…..

Χωρίς λόγια…..

Μιλώντας στα παιδιά για ζωή και θάνατο

Αθώες ερωτήσεις, δύσκολες απαντήσεις

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι είναι ολέθριο λάθος να μη μιλούν οι γονείς για την άσχημη πλευρά της ζωής

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ζωή Λιάκα Εύη Σαλτού

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

//

«Ο Δημήτρης πρόσφατα με ρώτησε τι είναι το σεξ και γιατί όλοι μιλούν γι΄ αυτό.
Του απάντησα και του εξήγησα όλο τον μηχανισμό αλλά απέφυγα να του πω για το συναισθηματικό κομμάτι, αφού νομίζω ότι δεν είναι έτοιμος να το καταλάβει».

Τα ερωτήματα που τίθενται σχεδόν καθημερινά από την 9χρονη Μάγδα, τον 7χρονο Δημήτρη και την 5χρονη Ελένη είναι πολλά και δύσκολα. Ο κ. Κώστας Πάνου, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και πατέρας τριών παιδιών, προσπαθεί να απαντήσει στις απορίες τους. «Τα παιδιά ρωτούν άμεσα και χωρίς περιστροφές αφού έχουν την αθωότητα και βεβαίως την περιέργεια να μάθουν αυτά που τα απασχολούν. Ο θάνατος και το σεξ νομίζω ότι είναι οι πρώτες απορίες που έχουν. Σκοπός είναι να είμαστε ειλικρινείς και σαφείς γύρω από αυτά τα ζητήματα», λέει στα «ΝΕΑ».

Γιατί να συμβαίνουν κακά πράγματα στο κόσμο που ο Θεός δημιούργησε; Μήπως η μαμά πέθανε επειδή δεν ήμουν καλό παιδί; Μήπως φταίω εγώ; Μήπως αν ήμουν καλύτερος μαθητής οι γονείς μου θα ήταν ακόμα μαζί; Πώς γίνονται τα παιδιά; Αυτές είναι μερικές μόνο από τις πιο συνήθεις ερωτήσεις που κάνουν τα παιδιά όταν κάτι κακό, κάτι δυσάρεστο συμβαίνει.

Ο θάνατος, η αρρώστια αλλά και το σεξ είναι ζητήματα που δεν μπορούν εύκολα να κατανοήσουν τα παιδιά σε μικρή κυρίως ηλικία. Όπως εξηγούν ψυχολόγοι και οικογενειακοί σύμβουλοι, από τον τρόπο που θα τους απαντήσουν οι γονείς εξαρτάται η ψυχική διάθεσή τους και η αποδοχή του δυσάρεστου ή περίπλοκου ζητήματος. Ποια όμως θα πρέπει να είναι η αντίδραση των γονιών;

Όπως επισημαίνει η κ. Δήμητρα Θεοφίλη, σύμβουλος ψυχικής υγείας- οικογενειακή σύμβουλος, είναι ολέθριο λάθος να μη μιλούν οι γονείς στα παιδιά για την άσχημη πλευρά της ζωής, για τον θάνατο, το διαζύγιο, την απώλεια. «Πολλοί πιστεύουν ότι τα παιδιά πρέπει να ζουν σε έναν γυάλινο θόλο που τα προστατεύει από καθετί κακό, όπου απαγορεύονται συζητήσεις για ζητήματα που προκαλούν πόνο ή απορία. Είναι οι ίδιοι που πιστεύουν πως οι δυσάρεστες εμπειρίες δεν συζητιούνται, αντίθετα θα ξεχαστούν με το πέρασμα του χρόνου», λέει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, όπως τονίζουν οι ειδικοί, μία τέτοια στάση απέχει πολύ από την πραγματικότητα. «Μη μιλώντας στα παιδιά για τα επώδυνα γεγονότα που συμβαίνουν μπορούμε να κουκουλώσουμε προσωρινά τα συναισθήματά τους δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ότι όλα είναι καλά, αλλά υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να τα πληγώσουμε για όλη τη ζωή τους. Γι΄ αυτό είναι πολύ σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς με τα παιδιά και να μη χρησιμοποιούμε δικαιολογίες του τύπου ΄΄δεν μίλησα για το διαζύγιο για να μην πληγωθεί”», συμπληρώνει η κ. Θεοφίλη.

Όταν πριν από έξι χρόνια ο Μιχάλης και ο Γιάννης, σε ηλικία 6 και 4 ετών αντίστοιχα, ρώτησαν τη μητέρα τους για τον θάνατο του σκύλου τους, εκείνη αρχικά αισθάνθηκε άβολα. «Γρήγορα όμως το ξεπέρασα και αμέσως απάντησα στην ερώτηση με ειλικρίνεια. Η αλήθεια είναι το μόνο όπλο σε τέτοιες περιπτώσεις για τους γονείς. Όταν όμως τα παιδιά είναι μικρά, υπάρχουν φορές που κάποια πράγματα δεν μπορούν να τα συνειδητοποιήσουν. Έτσι και στην περίπτωση του σκύλου, τους είπαμε ότι ήταν άρρωστος και ότι ήταν φυσικό επακόλουθο ο θάνατός του. Ωστόσο, τότε τους δημιουργήθηκαν ερωτήματα όπως ΄΄πότε θα πεθάνετε εσύ και ο μπαμπάς;”» θυμάται η μητέρα, κ. Εβελίνα Βούρου.

Μονόδρομος η αλήθεια
Για την κ. Λίζα Βάρβογλη, ψυχολόγο- ψυχοθεραπεύτρια, επιστημονική συνεργάτιδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Ηarvard, η αλήθεια σε τέτοια ζητήματα είναι μονόδρομος καθώς τα παιδιά εύκολα ανακαλύπτουν το ψέμα και τότε κλονίζεται η εμπιστοσύνη τους στον ενήλικο. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό η αλήθεια να μεταδίδεται με απλό, κατανοητό τρόπο, ανάλογα με την ηλικία και το εξελικτικό επίπεδο του παιδιού.

«ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΕΣΥ;»

Κάθε δύσκολη κουβέντα που θα κάνουν οι γονείς με το παιδί να αρχίζει με την ερώτηση «τι νομίζεις εσύ για το θέμα;»

«Με έκανε να νιώσω αμήχανα»

«ΠΩΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ;» ήταν η ερώτηση που δέχθηκε αρκετά νωρίς η κ. Εβελίνα Βούρου από τους δύο γιους της. «Η αλήθεια είναι ότι ήταν η ερώτηση που με έκανε να νιώσω αρκετά αμήχανα. Ωστόσο, μόλις ξεπεράσαμε με τον σύζυγό μου τα πρώτα δύσκολα λεπτά, απαντήσαμε στα παιδιά χωρίς να κρύψουμε κάτι. Τους είπαμε για τον έρωτα δύο ανθρώπων και τη σωματική επαφή και τους τονίσαμε ότι είναι κάτι που θα βιώσουν όταν μεγαλώσουν». Προσθέτει μάλιστα ότι είπαν τα πράγματα όπως έχουν, «γιατί θέλουμε τα παιδιά μας να μας εμπιστεύονται και να έρχονται ακόμη και στην εφηβεία να μας ρωτούν για όσα τους απασχολούν. Αν τους λέγαμε ψέματα ή τους λέγαμε τη μισή αλήθεια θα ρωτούσαν τρίτους, οι οποίοι ενδεχομένως να τους έδιναν λανθασμένες απαντήσεις».

Απλά και ειλικρινά
Όπως επισημαίνει η κ. Χριστίνα Χουσιάδα, ψυχολόγος στο Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, ένα από τα πιο δύσκολα θέματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι γονείς σχετικά με τις απορίες των παιδιών τους είναι οι ερωτήσεις γύρω από το σεξ. «Τα παιδιά πρέπει να παίρνουν απαντήσεις όταν θα ρωτήσουν. Η ειλικρίνεια, η έλλειψη προκατάληψης και φόβου είναι απαραίτητα στοιχεία για να αντιμετωπίσουμε τα ερωτήματά τους. Πρέπει οι γονείς να χρησιμοποιούν απλές λέξεις και φράσεις που να ανταποκρίνονται στο γνωστικό, το νοητικό και το συναισθηματικό επίπεδό τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίσουν και να μάθουν το σώμα τους, το σώμα του αντίθετου φύλου και να κατανοήσουν τις διαφορές μεταξύ των δύο φύλων. Βασικές έννοιες που σχετίζονται με την ανατομία του σώματος, τα γεννητικά όργανα και την αναπαραγωγική διαδικασία είναι ανάγκη να τα διδαχθούν».

Να πουν την αλήθεια
Όπως εξηγεί η κ. Χουσιάδα, οι γονείς πρέπει να πουν στα παιδιά τους την αλήθεια για θέματα που αφορούν τη σεξουαλικότητα και όχι ιστορίες ή μύθους που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

«Με τον κατάλληλο τρόπο και τις κατάλληλες λέξεις να μάθουν για το σώμα τους, τα γεννητικά όργανα, για το πώς ένα παιδί έρχεται στον κόσμο, χρησιμοποιώντας τις λέξεις που η ιατρική επιστήμη έχει ορίσει (π.χ. πέος, όρχεις, αιδοίο, μήτρα)».

TαΝεα Online

Ο συνήθης περίγυρος!!

Οταν είδα αυτήν την γελοιογραφία, χαμογέλασα ….. Τελικά ο κόσμος παντού είναι ο ίδιος…

Πόσες φορές τα έχουμε ακούσει αυτά (και άλλα τόσα) από τους γύρω μας?

Προτού υπάρξω, υπάρχουμε …

Αυτό θα μας έλεγε, αν μπορούσε, ένα έμβρυο που αναπτύσσεται κι ετοιμάζεται να προβάλει στη ζωή ή ένα βρέφος που απέχει ακόμη από το στάδιο της ανάπτυξης του λόγου. Αυτό μας δηλώνει ξεκάθαρα σήμερα η προγεννητική ψυχολογία με πολυάριθμες μελέτες διαφόρων ειδών αναφορικά με την ύπαρξη της ψυχής και της νόησης του αγέννητου παιδιού και της συνύπαρξής του με τη μητέρα του και το περιβάλλον της.

Παρά τη δυσκολία πρόσβασης στην ενδομήτρια ζωή και τη γέννησή μας προκειμένου για την κατανόηση των πιο πρώιμων σταδίων της ζωής, η σημαντικότητά τους για τη μετέπειτα εξέλιξη της ζωής του ανθρώπου είναι πλέον αναγνωρισμένη. Η ζωή σίγουρα δεν ξεκινάει με τη γέννηση και σίγουρα μέχρι τότε ο νεοφερθείς θαυμαστός ανθρωπάκος έχει βάλει ήδη τα θεμέλια του οικοδομήματός του. Ο φιλοσοφικός, ηθικός, πνευματικός, συναισθηματικός και φυσιογνωμικός προορισμός του παιδιού είναι ήδη διαμορφωμένος. Έχει γίνει αντιληπτό μέσα από τις μελέτες πολλών επιστημών ότι, πολλά από τα φαινόμενα που παρατηρούνται σε κάθε άνθρωπο μπορούν να κατανοηθούν αρκετά εύκολα, ακόμη και να προβλεφθούν, αν κάποιος γνωρίζει το πλήρες ιστορικό της ζωής του στη μήτρα από τη σύλληψη μέχρι και τα πρώτα χρόνια μετά τη γέννησή του.

Γιατί με το σμίξιμο των δυο – κατά το φαίνεσθε – ασήμαντων αυτών κυττάρων η ζωή είναι εδώ. Ως μια απειροελάχιστη μάζα αρχικά, ένα άμορφο έμβρυο στη συνέχεια και κατόπιν ένα συνεχώς εξελισσόμενο αγέννητο ακόμη μωρό που μεγαλώνει και διαμορφώνεται μέσα στην κοιλιά. Και τους εννέα αυτούς μοναδικούς μήνες θα μεγαλώσει τόσο ραγδαία και τόσο καθοριστικά όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή του. Μόνο που το σώμα δεν είναι ξέχωρο από τη συνειδητότητα. Έρευνες και μελέτες με ποικίλα μέσα έχουν καταδείξει πως το έμβρυο νιώθει, αισθάνεται, καταλαβαίνει, επεξεργάζεται και κατηγοριοποιεί πληροφορίες. Συνυπάρχει με τη μητέρα του. Εισπράττει ό,τι συμβαίνει στον ψυχισμό της, αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον της. Έτσι, μπορεί να είναι χαρούμενο, μπορεί να είναι λυπημένο, μπορεί να έρχεται με όρεξη για τη ζωή και δύναμη εσωτερική ή με φόβο και ανασφάλεια.

Έγκυος και αγέννητο μωρό, λοιπόν, είναι ένα. Σκέψεις, συναισθήματα, βιώματα, εικόνες της μητέρας περνούν στο μωρό, όπως η τροφή και το οξυγόνο περνάνε μέσα από τον πλακούντα. Μητέρα και έμβρυο έρχονται μαζί αντιμέτωποι με τις τοξίνες του περιβάλλοντος, της τροφής, του νερού, των χημικών παρασκευασμάτων, αλλά και τις τοξίνες που προέρχονται από το στρες και τις στενάχωρες σκέψεις και συναισθήματα της μητέρας. Έτσι, καλό είναι οι ευαισθητοποιημένοι γονείς από τον καιρό που προσπαθούν ν’ αποκτήσουν ένα παιδί να έχουν πει όχι στο κάπνισμα, στο ποτό και σε επικίνδυνες γενικά για την υγεία ουσίες. Και κατά την εγκυμοσύνη η τήρηση των άνωθεν, ο περιορισμός της καφεΐνης, ανθυγιεινών τροφών, και η όσο το δυνατόν καλύτερη θρέψη της μητέρας θα βοηθήσουν στο σχηματισμό ενός δυνατού και γερού οργανισμού του μωρού.

Ενδιαφέρον για τη θρέψη του μωρού, όμως, σημαίνει ενδιαφέρον και για τη συναισθηματική και πνευματική του θρέψη. Είναι σημαντικό για το μωρό να του επικοινωνείται η αγάπη της μητέρας του πρωταρχικά και έπειτα όλων των υπολοίπων σημαντικών προσώπων. Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να είναι επιθυμητό. Και κάθε παιδί έχει την ανάγκη να νιώθει πως είναι αγαπητό και καλοδεχούμενο στη ζωή. Αγάπη ίσον απουσία φόβου. Και όταν το μωρό στο πρώτο οικολογικό του περιβάλλον βιώνει την αγάπη, βιώνει τον κόσμο σαν ένα χώρο ασφαλή και φιλόξενο. Βιώνει τον εαυτό του ως έναν αγαπητό, ασφαλή, με δύναμη και αυτοπεποίθηση άνθρωπο.

Η σύνδεση της μητέρας με το αγέννητο μωρό της είναι επομένως ζωτικής σημασίας για το μωρό. Όταν η μητέρα τραγουδάει, μιλάει, παίζει με το μωρό της, το οραματίζεται, του φτιάχνει παραμυθάκια, στιχάκια, το προσέχει όπως θα έκανε αν είχε ήδη γεννηθεί, συνδέεται μαζί του. Και είναι αυτός ο δεσμός που θα συνοδεύει το παιδί σε όλη του τη ζωή. Είναι αυτός ο δεσμός που θα το κάνει να αναζητήσει την πραγματική αγάπη και αλήθεια στις σχέσεις του και που θα το βοηθήσει να αξιωθεί σαν οντότητα. Ας έχει η έγκυος γυναίκα πλήρη συνείδηση του μεγάλου και πανάξιου έργου που επιτελεί. Και συνειδητά ας επιλέξει να φέρει δίπλα της και μέσα της όμορφα πράγματα, ζεστούς ανθρώπους, ωραίες εικόνες, γλυκά ακούσματα. Η ηρεμία, η γαλήνη και η ευτυχία της μητέρας για την ίδια την εγκυμοσύνη και τη ζωή που φέρει μέσα της είναι αυτά που θα δώσουν ένα ευτυχισμένο και ήρεμο μωρό.

Κι αν κάποια πράγματα δεν έχουν πάει καλά στην πορεία, πάντα υπάρχει το περιθώριο για να διορθωθούν. Οι τύψεις ας μη βαραίνουν καμία ψυχή. Οι γονείς ας εξερευνήσουν τη σχέση τους και ας συζητήσουν με κάθε ειλικρίνεια τα θέματά τους. Ας δοθούν από την πλευρά της μητέρας οι εξηγήσεις για τα πως και τα γιατί. Ας μιλήσει στο μωρό όπως θα μίλαγε στο παιδί που θα μπορούσε να την καταλάβει. Και η κατανόηση θα υπάρξει. Και η συμφιλίωση θα επέλθει. Και αν δυσκολεύεται, ας μη φοβηθεί να ζητήσει βοήθεια. Εφόσον μέσα της επιλυθούν τα θέματα που της προκαλούν στρες και δεν την αφήνουν να χαρεί την εγκυμοσύνη της, τότε και το μωρό θα εισπράξει αυτή τη λύτρωση.

Κάνουμε τόσες προετοιμασίες για να καταφέρουμε να σπουδάσουμε. Τόσες προετοιμασίες για να παντρευτούμε. Τόσες προετοιμασίες για να ανελιχθούμε επαγγελματικά. Να μην προετοιμάσουμε με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε τη νέα αυτή ζωή που φέρουμε μέσα μας; Το μόνο πράγμα που στον κόσμο αυτό είναι ανεκτίμητης αξίας!!

Ευρυδίκη Κλειδή Προγεννητική και Περιγεννητική Ψυχολόγος