O μικρούλης μου ο γιόκας κοντεύει να φτάσει 4 μηνών. Αυτό το παιδάκι ουτε που καταλαβαίνω πως μεγαλώνει. Πριν την γέννηση του με απασχολούσε πάρα πολύ ο θηλασμός. Πως θα τα καταφέρω με έναν ακόμη πιτσιρίκο 2 ετών που θα θέλει κι αυτός τα δικά του. Σκεφτόμουν τις ατελείωτες ώρες που θήλαζα τον μεγάλο και μέσα μου πελάγωνα, έλεγα πως θα γίνει….απο την άλλη προσπαθούσα να μην αγχώνομαι, ας ερχόταν πρώτα με το καλό. Μέχρι και μαξιλάρι θηλασμού αγόρασα για να είμαι πιο άνετη…..

Τελικά το μαξιλάρι θηλασμού, ωραιότατο μεν αλλά μόνο στο μαιευτήριο το χρησιμοποίησα και πραγματικά με έσωσε, στα τόσο άβολα κρεβάτια με τον πόνο της καισαρικής.. Καμία μα καμία σχέση ο θηλασμός του πρώτου παιδιού με το δεύτερο. Φρόντισε ο πρώτος μου γιος για τον δεύτερο. Το στήθος ήταν έτοιμο για αυτόν. Υπήρχε γάλα αμέσως και αρκετό, οι γαλακτοφόροι αδένες ήταν έτοιμοι. Ετσι ουτε μαραθώνιοι θηλασμοί υπήρξαν, ούτε ώρες ατελείωτες με τον μικρό στο στήθος. Ισως λίγο τις πρώτες μέρες αλλά και πάλι καμία μα καμία σχέση με το πρώτο παιδί. Οι ώρες θηλασμού στο δεύτερο παιδί τελικά ειναι πραγματικά πολύ λιγότερες!! 🙂

Advertisements