Του Μαιευτήρα Μισέλ Οντάν, απο το βιβλίο «Η καισαρική τομή και ο φυσιολογικός τοκετός»

Μεγάλη έκπληξη προκαλεί το γεγονός οτι η έρευνα της λέξης «καισαρική» στην Τράπεζα Δεδομένων της Ερευνας Πρωταρχικής Υγείας μας οδηγεί σε πολύ μικρό αριθμό λημμάτων. Τα πιο σημαντικά «αδιάσειστα» στοιχεία που μπορούμε να βρούμε στην τράπεζα μέσω αυτής της λέξης σχετίζουν τους γεννημένους με καισαρική με τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος στην παιδική και ενήλικη ζωή.

Φιλανδοί ερευνητές ερεύνησαν τον κίνδυνο να εμφανιστούν άσθμα και αλλεργικές παθήσεις σε ενηλίκους ηλικίας 31 ετών(σε πλυθησμό που γεννήθηκε το 1966). Φάνηκε πως, για όσους είχαν γεννηθεί με καισαρική, ο κίνδυνος να εμφανίσουν άσθμα πολλαπλασιαζόταν επί 3.23 σε σύγκριση με όσους είχαν γεννηθεί δια της κολπικής οδού. Απο την άλλη, ο κίνδυνος εμφάνισης αλλεργικών παθήσεων, οπως πυρετός εκ χόρτου και έκζεμα, ή ο κίνδυνος εμφάνισης αλλεργικής τάσης που να ανιχνεύεται με δερματικά τεστ δεν ήταν αυξημένοι. Η ίδια ομάδα αναζήτησε τον κίνδυνο εμφάνισης παιδικό άσθματος σε ηλικία επτά ετών. Βρήκαν ότι οι επιπλοκές στον τοκετό γενικά και ιδιαίτερα οι καισαρικές τομές αποτελούσαν παράγοντα κινδύνου. Μια άλλη ομάδα Φιλανδών συνέδεσαν στοιχεία του Εθνικού Λυξιαρχείου Γεννήσεων απο το 1987 με στοιχεία απο αρκετά ιατρικά αρχεία για να πάρουν πληροφορίες για το άσθμα. Η έρευνα αυτή, η οποία έγινε σε σχεδόν 60.000 παιδιά, επιβεβαίωσε οτι ο κίνδυνος εμφάνισης άσθματος στην παιδική ηλικία ήταν αυξημένος για παιδιά που είχαν γεννηθεί με καισαρική. Μια μελέτη Δανών βρηκε επίδης ότι η γέννηση με καισαιρική ειναι παράγοντας κινδύνου για άσθμα όχι για αλλεργική ρινίτιδα, ενώ μαι βρετανική μελέτη επιβεβαίωσε οτι δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για αλλεργίες, μετά από καισαρική.

Οταν προσπαθώ να ερμηνεύσω τέτοια συγκλίνοντα ευρήματα, δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι το καλά τεκμηριωμένο γεγονός οτι τα αναπνευστικά προβλήματα των νεογέννητων είναι πολύ πιο συχνά μετά απο μια προγραμματισμένη καισαρική, παρά μετά από μια γέννηση δια της κολπικής οδού ή μια επείγουσα καισαρική κατά τη διάρκεια τοκετού. Δυστυχώς, καμία από τις μελέτες που βρίσκονται στην τράπεζα δεδομένων μας δεν συνέκρινε καισαρικές ακτά τον τοκετό με προγραμματισμένες καισαρικές. Σήμερα, είμαστε σε θέση να καταλάβουμε οτι το έμβρυο πρέπει να συμμετέχει στην έναρξη του τοκετού. Ενας απο τους πιθανούς τρόπους ειναι να δίνει καποιο σήμα, στο οποίο θα ειναι η απελευθέρωση στο αμνιακό υγρό μιας ουσίας που υποδεικνύει οτι οι πνεύμονές του έχουν ωριμάσει. Επιπλέον, φαινεται πως οι ορμόνες που απελευθερώνται απο την μητέρα και το έμβρυο κατά την διαδικασία του τοκετού μπορεί να δίνουν μια τελευταία ώθηση στην ωρίμανση των πνευμόνων. Είναι επομένως εύκολο να περιμένουμε οτι έμβρυα που γεννιούνται με προγραμματισμένη καισαρική κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν αναπνευστικές δυσκολίες, όχι μόνο αμέσως μετά την γέννηση, αλλά και αργότερα στη ζωή. Αξιοπρόσεκτο ειναι πως μια γέννηση με καισαρική φαίνεται να ειναι παράγοντας κινδύνου για άσθμα ως αναπνευστική πάθηση, αλλά όχι ως αλλεργική πάθηση.

Ενώ η γέννηση με καισαρική δεν αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για αλλεργικές παθήσεις με την κανονική έννοια (οσες ταξινομούνται δηλαδή ως ατοπικές, οπως ο πυρετός εκ χόρτου, η αλλεργική ρινίτιδα και το έκζεμα), μπορεί να αυτξάνει τον κίνδυνο των αλλεργικών αλλεργιών. Σύμφωνα με μια νορβηγική μελέτη, παιδιά αλλεργικών μητέρων που γεννιούνται με καισαρική διατρ΄χουν υψηλό κίνδυνο να ειναι αλλεργικά σε αυτά, ψάρια και ξηρούς καρπούς.

Σε μια εποχή οπου περίπου ένα εκατομμύριο Αμερικανοί και αρκετά εκατομμύρια Κινέζοι γεννιούνται κάθε χρόνο «απο την κοιλιά», μπορεί κανείς να αναρωτηθεί γιατί η λέξη «καισαρική», συγκρινόμενη με πολλές άλλες λέξεις, δεν μας οδηγεί σε μεγαλύτερο αριθμό λημμάτων στην τράπεζά μας. Ο πρώτος προφανής λόγος ειναι οτι η Ερευνα Πρωταρχικής Υγείας ειναι ένας νέος κλάδος που δυσκολεύεται να εδραιωθεί: οι επιστήμονες ειναι άνθρωποι που δεν έχουν προγραμματιστεί γενετικά να σκέφτονται μακρόπνοα. Είναι σημαντικό οτι όλες οι εργασίες που σχετίζονται με την καισαρική και το άσθμα έοχυν δημοσειυτεί μετά την αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα. Ενας άλλος λόγος είναι ότι τα περισσότερα ερευνητικά πρωτόκολλα που διαρευνούν τους παράγοντες κινδύνου στην περιγεννητική περίοδο χρησιμοποιούν ατελείς έννοιες οπως «επιπλοκές γέννησης» ή «γεννητικό προσδόκιμο» (αποτελέσματα που μετρούν το πως γεννήθηκε ένας άνθρωπος σε σύγκριση με αυτό που θεωρείται βέλτιστο). Τα αποτελέσματα αυτής της ομάδας μελετών είχνουν ότι ο τρόπος που γεννιόμαστε έχει αντίκτυπο σε όλη μας τη ζωή. Ανοίγουν δρόμοι σε μια άλλη γενιά ερευνών που θα ικανοποιήσουν την κύρια ανησυχία εκείνων που καταλαβαίνουν την έννοια «Ερευνα Πρωταρχικής Υγείας».

Η τρέχουσα μαιετική χρειάζεται απαντήσεις σε επείγουσες ερωτήσεις οπως «Ποιές ειναι οι μελλοντικές συνέπειες για το άτομο της γέννησης με πρόκληση τοκετού» ή «Ποιές ειναι οι μελλοντικές συνέπειες για το άτομο της γέννησης με προγραμματισμένη καισαρική;» Φαίνεται πως οι ερευνητές  δεν έχουν συνειδητοποιήσει οτι σήμερα ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας ήδη γεννιέται με προγραμματισμένη καισαρική. Η ιατρική βιβλιογραφία δεν μπορεί ακόμα να ικανοποιήσει την περιέργεια εκείνων που σκέφτονται μακρόπνοα. Για παράδειγμα, μια φορά διάβασα τυχαία μια μελέτη αναφερόμενη σε παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν κατάθλιψη για τρεις μήνες μετά τον τοκετό. Σε ηλικία έντεκα χρόνν, τα παιδιά αυτά είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιδεικνύουν βίαιη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων καβγάδων στο σχολείο και χρήση όπλων στους καβγάδες. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να αναρωτηθώ αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μεταγννητικής κατάθλιψης μετά την καισαρική. Οχι μόνο ήταν δύσκολο να βρω περισσότερες απο ένα-δυο μελέτες που να υποστηρίζουν ότι μετά απο μια επείγουσα καισαρική ο κίνδυνος μητρικής κατάθλιψης ειναι αυξημένος (πολλαπλασιασμένος επί επτά, σύμφωνα με αυστραλιανή μελέτη), αλλά στάθηκε αδύνατον-μέχρι τώρα- να βρω μια μελέτη που να εστιάζει στους κινδύνους μετά απο μια προγραμματισμένη καισαρική.

Advertisements