Διάβασα ένα κείμενο πολύ όμορφο στο ένθετο sunday του κυριακάτικου Αγγελιοφόρου και σας το μεταφέρω… Της Νηπιαγωγού, κ. Ζωής Σγουρόγλου.

Το παιδί σας ειναι ένας κοινός θνητός, όπως όλοι μας, που θα ζήσει χωρίς βασίλειο, υπηκόους και ανάκτορα, οπως και εσείς. Θέλει την απλή, κραταιή αγάπη σας και τη φροντίδα σας, μέχρι να γεράσει. Θέλει σταθερότητα στη ζωή του. Βάλτε δίπλα του ένα «στήριγμα» οπως τα αναρριχόμενα λουλούδια και σε στιγμές που ξεφεύγει, στερεώστε το με μια «κορδελίτσα». Για να ανέβει, να μη συρθεί ανεξέλεγκτο. Θέλει και αέρα να αναπνεύσει. Είναι δύσκολο λουλούδι το παιδί. Γι αυτό και υπάρχει η ρήση: «Είναι λουλούδι αυτός-ή». Και τέλος, μακριά από ζιζάνια.

Δεν υπάρχει δοσολογία ακριβείας για το πως θα «φτιάξουμε» ένα «καλό» παιδί. Αδικα ψάχνετε για συνταγές. Η καρδιά σας ξέρει τι θέλει το παιδί σας απο σας. Θέλει να ξέρει οτι είστε εκεί και το αγαπάτε. Οτι έχει ένα δικό του άνθρωπο να το υποστηρίξει, να το καταλάβει, να το ενθαρρύνει, να του γλυκάνει τον πόνο, όταν χρειαστεί. Κι όσα του δώσουμε, τόσα θα πάρουμε. Οτι κι αν έγινε, «καλο» ή «κακό» παιδί, έχουμε μεγάλο μερίδιο ευθύνης.

Μην αφήνετε ανεκμετάλευτες τις πρώτες στιγμές της ζωής του παιδιού σας. Ζήστε μαζί του με χαμόγελο.Παίξτε μαζί του όσο ειναι μικρό γιατί αργότερα θα το μετανιώσετε. Δώστε προτεραιότητα όσο δύσκολη κι αν είναι η καθημερινότητα.  Κρατήστε σθεναρή στάση και οι δύο γονείς, σαν φράγμα, σε παράλογες απαιτήσεις και πείσματα. Τα δώρα και οι παροχές δεν φέρνουν ούτε δίνουν αγάπη. Οι χαμογελαστοί, με κατανόηση και σταθερή στάση γονείς είναι το πιο όμορφο δώρο για το παιδί σας. Ολα τ’αλλα που τους δωρίζετε, σπάνε, χαλάνε ή τα βαριούνται. Αυτό ποτέ….

sundaybimbi

Advertisements