Είναι δική σας η απόφαση, αποκλειστικά δική σας

Η γέννηση ενός άλλου παιδιού είναι απόφαση ενηλίκων, που αφορά μόνο το σύζυγό σας και εσάς την ίδια. Βεβαίως για τον πρωτότοκο η κατάσταση ειναι πάντα λεπτή, για΄τι ως τώρα βίωνε την εμπειρία του μοναδικού παιδιού. Ομως το πρόβλημα δεν είναι αν το παιδί σας ειναι ευχαριστημένο ή δυσαρεστημένο. Δεν χρειάζεται η συγκατάθεσή του σε μια απόφαση που δεν ειναι της αρμοδιότητάς του. Και δεν πρέπει να το ρωτήσετε «Θα ηθελες ένα μικρό αδερφό ή μια μικρή αδερφή;» ούτε να το ρωτάτε, οταν το μωρό ειναι πια εκεί, «είσαι ευχαριστημένο;». Το παιδί σας θα προσαρμοστεί σ’αυτήν την αλλαγή ζωής και στο τέλος θα τη χαρεί μαζί σας.

ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΓΕΙΛΕΤΕ;

Ούτε πολύ νωρίς…

Το παιδί ζει μέσα στο παρόν, το χρονικό διάστημα των εννεα μηνών θα ειναι πολύ μακρύ. Μιλώντας του για το μωρό που θα έρθει, θα του δημιουργήσετε την επιθυμία να το δει αμέσως μέσα στην κούνια του. Ειναι προτιμότερο να έχετε βεβαιωθεί για την εγκυμοσύνη πριν του την αναγγείλετε. Ειναι λογικό να περιμένετε το  τέλος της πρώτης τριμηνίας της εγκυμοσύνης για να μιλήσετε γι αυτή. Αν όμως, οπως συμβαίνει συχνά (ιδίως με τα πολύ μικρά παιδιά), το παιδί το μαντέψει απο μόνο του, δεν χρειάζεται να το διαψεύσετε. Πείτε του «ναι έχεις δίκιο, αλλά το μωρό δεν είναι ακόμα έτοιμο, θα ειναι έτοιμο μετά από πολύ καιρό, οταν τα φύλλα των δέντρων θα αρχίσουν να πέφτουν ή οταν θα βάψουμε τα αυγά το πάσχα κλπ. Γι αυτό δεν σου το είπαμε απο τώρα.»

Ούτε πολύ αργά..

Είστε απο αυτά τα ζευγάρια που προτιμούν να κρατούν το μυστικό τους κρυφό για πολύ καιρό; Δικαίωμά σας. Υπό τον όρο ωστόσο να μην περιμένετε να γίνει η κατάστασή σας ολοφάνερη για να την αναγγείλετε στο παιδί σας. Κι ακόμη, να είστε πολύ διακριτικοί όταν βρίσκεστε με τον πατέρα του μπροστά στο παιδί σας. Αν το παιδί σας σας ακούσει να μιλάτε γι αυτό το θέμα στο τηλέφωνο; Μην προσποιηθείτε πως δεν συμβαίνει τίποτα. Θα νιώσει ενοχή, επειδή άκουσε την είδηση που δεν γνωρίζει. Αντίθετα, επωφεληθείτε απο αυτή την ευκαιρία για να αναγγείλετε τον ερχομό ενός αδερφού ή μιας αδερφής.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΕΙΤΕ

-Πείτε τα πράγματα απλά :» Ο μπαμπάς σου κι εγώ κάναμε ένα μωρό», «περιμένω ένα μωρό μέσα στην κοιλιά μου», «Θα έχεις ένα μικρό αδερφό ή μια μικρή αδερφή σε λίγο καιρό, μετά τις διακοπές(μετά τα χριστούγεννα, στα γενέθλιά σου κλπ…)Θα πάρει αρκετό καιρό».

-Μην πάρετε μαζί σας το παιδί  οταν πάτε να κάνετε υπερηχογράφημα. Αυτό είναι υπόθεση ιατρική και υπόθεση ενηλίκων. Το παιδί δεν έχει καμιά θέση σ’αυτό. Η παρουσία του παιδιού στην εξέταση του επιβάλλει μια εικόνα, το εμποδίζει να «ονειρεύεται», να φαντάζεται το μωρό. Τέλος, χωρίς να δραματοποιείτε την κατάσταση, πρέπει να είστε επιφυλακτική: μερικά υποερηχογραφήματα δεν ειναι ευχάριστα. Και τότε μπορεί να μετανοιώσετε που πήρατε μαζί σας το παιδί σας.

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

Ειστε εξαντλημένη;

Μη λέτε «Είμαι κουρασμένη, θα πρέπει να είσαι φρόνιμος…». Αυτό ειναι πολυ ενοχοποιητικό για το παιδί. Οσο περισσότερο του επαναλαμβάνετε πως είστε κουρασμένη, τόσο περισσότερο το παιδί σας θα θέλει να σας ξαναδεί σε φόρμα και θα ζητάει την προσοχή σας. Να του λέτε καλύτερα : «Εχω ανάγκη για ύπνο, για ανάπαυση, δεν φταις εσύ γι αυτό». Και να προτείνεται να κάνει παρέα με τον πατέρα του.

Το παιδί σας ειναι επιθετικό, λεει διάφορα («αυτό το παιδί θα το πετάξω στον σκουπιδοτενεκε»…), προσπαθεί ίσως να σας χτυπήσει στην κοιλιά;

-Μην νιώθετε ένοχη, ειναι φυσικό και συνηθισμένο. Δεν ειστε κακή μητέρα, δεν πρέπει να λυπα΄στε που «τολμήσατε να κάνετε αυτό το πράγμα», αυτή ειναι η απόφασή σας ως γονέα, η επιθυμία σας.

-Απο την άλλη όμως, πρέπει να καταλάβετε πως το παιδί σας δεν ειναι «κακό» όταν εκδυλώνει έντονα την αντίθεσή του, οταν εκφράζει την ζήλια του. Αισθάνεται πως αυτό το μωρό θα σας μονοπωλήσει, εσάς και τον πατέρα του. Αυτό το αίσθημα ζήλιας ειναι απόλυτα δικαιολογημένο. Το γεγονός πως το παιδί αφήενι τον εαυτό του να το εκφράσει ειναι θετικό.

-Αντιδράστε ήρεμα αλλά σταθερά:» Ακουσε. Καταλαβαίνω πολύ καλά πως ανησυχείς. Ομως κοίταξε: αυτό το μωρό ειναι που θα γεννηθεί ειναι του πατέρα σου και της μητέρας σου. Δεν θα είσαι υποχρεωμένος να το αγαπάς. Οταν θα ειναι πια εδώ μαζί μας , εσύ θα διαλέξεις αν θέλεις να το αγαπάς και να τα πηγαίνεις καλά μαζί του.». Μ’αυτόν τον τρόπο αφήνετε το παιδί σας ελεύθερο. Δεν το αναγκάζετε να ξεχιλίζει απο αγάπη γι αυτόν τον επισκέπτη που δεν επέλεξε. Μήπως αυτή η ιδέα σας σκανδαλίζει; Αφήνοντας στο παιδί σας την ελευθερία των συναισθημάτων του, χωρίς να του επιβάλλετε την δική σας επιθυμία να αγαπάει το αδερφάκι του, θα δείτε τη στοργή του να μεγαλώνει. Οσο περισσότερο το απαλλάσσετε απο τις ενοχές του για τα βίαια συναισθήματα που νιώθει γα το μωρό, τόσο περισσότερο του επιτρέπετε να το αγαπήσει. Οφείλετε να δεχτείτε όλες τις αντιδράσεις του παιδιού σας:θετικές αλλά και αρνητικές.

ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

-Ισως ειναι η κατάλληλη στιγμή να βάλετε το παιδί σ’ενα μεγάλο κρεβάτι, αν η ηλικία του το επιτρέπει (αυτό ειναι δυνατό μετά τα δύο του χρόνια). Οταν το μωρό θα ειναι πια μαζί σας, θα ειναι δύσκολο να πείσετε το παιδί πως ειναι σπουδαίο πράγμα να μεγαλώνει…Προβλέψτε ένα μεταβατικό διάστημα, στη διάρκεια του οποίου τα δυο κρεβάτια (το μεγάλο και το μικρό) θα μείνουν στο δωμάτιο. Και αν κάποια βράδια το παιδί σας αποφασίζει να κοιμηθεί στο μικρό, αφήστε το να το κανει. Ετσι, οταν γεννηθεί το αδερφάκι του, αυτό το στάδιο θα εχει ξεπεραστεί.

-Να δέχεστε μικρές στιγμές παλλινδρόμησης. Το παιδί σας θα έχει ανάγκη για περισσότερα χάδια, για περισσότερη τρυφερότητα απ’οτι συνήθως. Μην εκπλαγείτε αν περιστασιακά ξαναρχίσει να βρέχεται στο κρεβάτι ή αν πιπιλάει το μεγάλο δάχτυλο.. Σ΄αυτή την περίπτωση, μην το μαλώνετε. Αλλά επωφεληθείτε απο αυτά τα μικρά πισωγυρίσματα για να του διηγηθείτε (με την βοήθεια φωτογραφιών και βιντεοταινιών που το αφορούν) την δικη του γέννηση. Ετισ θα αναγνωρίσει τη χαρά που νιώσατε ότνα περιμένατε και το ίδιο.

-Προετοιμάστε το για την καινούριαζωή με το μωρό :»θα ειναι πολύ μικρό. Θα χρειάζεται ησυχία και ανάπαυση. δεν θα μπορεί να περπατάει, ούτε να μιλάει, ούτε να παίζει..» Μιλήστε του για τις θετικές πλευρές που θα έχει για το ίδιο ο ερχομός του μωρού:»αν το θέλεις, θα μπορεί να το κρατάς στα χέρια σου, να του γελάς, να του μαθαίνεις πράγματα σαν πιο μεγάλος..».. Αλλά προβλέψτε επίσης πως μπορεί ναι νιώθει κάποια διφορούμενε συναισθήματα:»Ισως, μερικές φορές, δεν θα έχεις όρεξη να βρίσκεσαι εκεί, θα σ’ενοχλεί..» Καθησυχάστε το και προειδοποιήστε το:»Θα μπορούμα πα΄ντα να μιλάμε μαζί γι αυτά. Πάντα θα σ’εμποδίζω να κάνεις κακό στο μωρό. Οπως και να χει, θα έχει να κάνεις ένα σωρό πράγματα, ενδιαφέροντα γι αένα μεγάλο παιδί σαν εσένα..»

-Να περιμένετε ως τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης, που θα αρχίσετε πια να ετοιμάζετε, τα πράγματα του μωρού, για να του πείτε πως ενδεχομένως θα χρειαστεί να μοιράστεί το δωμάτιό του. Σ’αυτή την περίπτωση φροντίστε να ξεχωρίσετε οσο περισσότερο γίνεται τους χώρους του ενός και του άλλου: κουβέρτες διαφορετικού χρώματος για το κάθε παιδί, κρεμάστρες διαφορετικές κλπ. Σκοπός ειναι να έχει το καθένα την αποκλειστικά δική του γωνιά (ράφια, συρτάρια, καλάθι με παιχνίδια…). Και τα παιχνίδια του μωρού να μην ανακατεύονται με τα παιχνίδια του μεγάλου.

ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ

Διαλέξτε για τον πρωτότοκό σας, ως λύση φύλαξής του, την πιο βολική για εσάς: να πάει στη γιαγιά,σ τη νονά,σ το σπίτι σας με μια κοπέλα και τον πατέρα του το βράδυ.

Εκείνο που έχει σημασία ειναι να μην αλλάξει περιβάλλον οσον καιρό εσείς θα ειστε στο μαιευτήριο.

Αλλά προσοχή: αν έχετ εδώσει να σας κρατήσουν το παιδί σας έξω απο το σπίτι, μην το αφήνετε μακριά για πολύ καιρό. Και οργανωθείτε οσο καλύτερα γίνεται ώστε το παιδί να ειναι στο σπίτι οταν θα επιστρέψετε με το μωρό. Είναι προτιμότερο να συμμετέχει στην εγκατάσταση της επιστροφής και να μη σας βρει στο σπίτι με το μωρό ήδη στο δωμάτιό του.

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

-Αφήστε το μωρό στην κούνια του, για να είστε περισσότερο διαθέσιμη για το μεγάλο παιδί.

-Προσφέρετε ένα παιχνίδι στο πρωτότοκο, για να το ευχαριστήσετε και οχι «εκ μέρους του μωρού» (θα αισθανθεί πως το κοροιδεύετε). Ετσι, η ζήλεια που θα νιώσει θα ειανι λιγότερη. Ομως μην του προσφέρετε όλο το κατάστημα παιχνιδιών, αρκεί ένα μόνο δώρο. Αν θεωρήσει άδικο το να δέχεται το μωρό όλα αυτά τα δώρα, εξηγήστε του:»Σε καταλαβαίνω καλά. Ομως κι εσύ όταν γεννήθηκες πήρες πάρα πολλά δώρα». Να είστε επιεικής και υπομονετική, να το χαιδεύετε περισσότερο απο ότι συνήθως αλλά να μην του κάνετε όλα του τα χατήρια. Σιγά σιγά όλα θα μπουν σε τάξη.

ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ

Θέλει να σηκώνει το μωρό στα χέρια του;

Ακόμα κι ενα πολύ μικρό παιδί μπορείτε να το βάλετε να καθίσει με την πλάτη καλά ακουμπισμένη σ’εναν καναπέ και να του βάλετε το μωρό στην αγκαλιά. Μένοντας και εσεις στο πλάι του. Συγχαρείτε το που ενδιαφέρεται. Μην παρεξηγηθείτε αν μετά απο δυο λεπτά θέλει να σας ξαναδώσει το μωρό πίσω… Κάνοντας το να συμμετέχει, του επιτρέπετε να γνωρίσει και να δημιουργήσει μαι επαφή με το αδερφάκι του. Αλλά να είστε αυστηρή:»Αυτό το μωρό ειναι πολύ εύθραυστο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να το βγάζεις μόνο σου απο την κούνια του».

Είναι υπερβολικά επιθετικό;

Να προσέχετε συνεχώς. Μην τον αφήνετε μόνο τμε το μωρό. Μάθετε να επισημαίνετε τις στιγμές της εχθρότητάς του. Η επιθετικότητά του (ενάντια στο μωρό αλλά και σε σας) είναι εκδήλωση της σύγχησής του. Καθησυχάστε το: «Αυτό που αισθάνεσαι ειναι φυσικό». Αντί να το ρωτάτε με ύφος στενοχωρημένο » Δεν είσαι ευχαριστημένο που έχεις ένα μικρό αδερφάκι;» ή «δεν την αγαπάς τη μικρή αδερφή σου;» αποδραματοποιήστε: «Καταλαβαίνω πως , για την ώρα, δεν έχεις διάθεση να αγαπάς ατό το μωρό. Δεν πειράζει. Μην προσπαθείς. Είναι το μωρό μου και το αγαπώ. Και οπως και να ναι, ο μπαμπάς σου κι εγώ έχουμε μια καρδιά αρκετά μεγάλη για να σας αγαπάμε και του δυο. Αυτό τον καιρό βρίσκεις ισως πως ασχολούμε περισσότερο με το μωρό. ΟΜως ξερεις, το έχουμε ξαναπεί:είναι πολύ μικρό ακόμα, δεν ξέρει να κάνει τίποτα απο μόνο του. Εγώ σ’αγαπώ πάντα το ίδιο και είμαι περήφανη που έγινες τώρα το πιο μεγάλο απο τα παιδιά μου.»

Το πιάνετε να ρίχνει όλα του τ’αρκουδάκια μέσα στην κούνια του μωρού ή να σκεπάζει το κεφάλι του μωρού με μια κουβέρτα;

Μαλώστε το, αγριοκοιτάξτε το. Πιάνοντάς του σταθερά απο το μπράτσο, πηγαίνετέ το ενδεχομενως στο δωμάτιό του. Αλλά μην υπερβάλετε στην τιμωρία γιατί τότε θα φοβηθεί ακόμα περισσότερο μήπως το μωρό κλέψει τη θέση του. Επίσης, μην το ρωτάτε γιατί το έκανε αυτό. Δεν το έκανε συνειδητά. Εξηγήστε του:» Αυτό το μωρό ειναι πολύ μικρό για να παίξει» Θυμήστε του την απαγόρευση: «Θα σε εμποδίζω πάντα να του κάνεις κακό, να το βάζεις σε κίνδυνο και να κινδυνεύεις και εσύ μαζί του.» Ετσι θα αισθανθεί πως το προστατεύετε απο τις εχθεικές και επιθετικές παρορμήσεις του. Μετά αλλάξτε κουβέντα, προτείνοντάς του ένα παιχνίδι ή μια αλλη δραστηριότητα (οχι αναγκαστικά μαζί σας).

Κατά γενικό κανόνα, μην αφήστε ποτέ ένα μικρό παιδί μ’ενα μωρό χωρίς επίβλεψη. Οι εκδηλώσεις αγάπης μπορεί να ειναι μερικές φορές πολύ έντονες και επιθετικές.

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

-Ζητήστε απο τον πατέρα του να το βγάζει έξω (στο σινεμά, στο λούνα παρκ, σε μουσεία….)σε εξόδους «μεγάλων»

-Δεχτείτε, έστω και αν αυτό σας παραξενεύει και σας θλίβει λιγακι, να γίνει ξαφνικά ο πρωτότοκός σας πολύ πιο ανεξάρτητος και αυτόνομος. Σε κάποιες περιπτώσεις, η άφιξη ενός μικρού αδερφού ή αδερφής προκαλέι θεαματικές εξελίξεις: το παιδί δεν χρειάζεται πια τις νυχτερινές πάνες, παύει να ζητάει γάλα το πρωί…Σ’αυτη την περίπτωση αρπάξτε την ευκαιρία και συγχαρείτε τρυφερά το παιδί σας που αποφάσισε να μεγαλώσει.

Από το βιβλιο «Μικρά προβλήματα, μεγάλα βάσανα για γονείς παιδιών εως 7 ετών»  Κριστίν Μπρυνέ, Ανν-Σεσίλ Σαρφατί

Advertisements