Προσπαθήστε να είστε δίπλα στο παιδί σας και δείξτε κάθε φορά τον απαιτούμενο σεβασμό στις ανάγκες του. Είναι πολύ σημαντικό όταν σας ρωτά κάτι, να στρέφετε την προσοχή σας πάνω του. Σταθείτε δίπλα του σε προβλήματα που αντιμετωπίζει. Όταν είναι στεναχωρημένο, ρωτήστε το τι έχει, μιλήστε του, δείξτε του πόσο συμμερίζεστε το πρόβλημά του.

Πρέπει να ακούτε περισσότερο και να μιλάτε λιγότερο, γιατί είναι πολύ εύκολο να κουράσετε ένα παιδί με πολλές πληροφορίες, που μπορεί ακόμα και να μην καταλαβαίνει. Καλό θα ήταν να αποφεύγετε τα κηρύγματα και να δείχνετε προσοχή στις ανησυχίες του. Είναι πολύ σημαντικό να σεβόμαστε το τι γνωρίζουν τα παιδιά και τα όρια των γνώσεων τους. Μη σταματήσετε ποτέ να παρατηρείτε τα μη λεκτικά μηνύματα του παιδιού σας. Μάθετε να παρατηρείτε τη συμπεριφορά του και τις ενδείξεις. Ένα άτονο πρόσωπο, το απόμακρο βλέμμα, οι σκυφτοί ώμοι, είναι σημάδια ενός μηνύματος…

Αφιερώστε τους δημιουργικό χρόνο, αφήστε τα να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους, ενθαρρύνετε τις προσπάθειές τους, ησυχάστε τα αν περιμένετε δεύτερο παιδί και ακόμη και αν είναι ανήσυχα, μη ξεσπάτε επάνω τους για τα προβλήματα της δικής σας ημέρας!

“Δεν έχω όρεξη για παιχνίδια. Πήγαινέ το στο δωμάτιό σου”.
Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σας, να νοιώσει τα προβλήματά σας και να σας καταλάβει. Αντίθετα, περιμένει από εσάς να ικανοποιήσετε τις δικές του ανάγκες. Αν είστε κουρασμένοι, νευριασμένοι ή προβληματισμένοι με τα οικονομικά σας, το παιδί δε μπορεί να σας βοηθήσει σε καμία περίπτωση. Προσπαθήστε, λοιπόν, να οργανώσετε με τέτοιο τρόπο το πρόγραμμά σας, για να έχετε χρόνο και διάθεση να παίξετε μαζί του. Αφιερώστε ποιοτικό χρόνο και δείξτε του αγάπη παίζοντας μαζί του με τα αγαπημένα του παιχνίδια. Άλλωστε ή θα κουραστείτε βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά ή θα εκνευριστείτε από τη φασαρία και τις αταξίες, επειδή δεν του δίνετε σημασία. Η αδιαφορία, όπως και η υπερπροστασία των γονιών, ευθύνονται πολλές φορές για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών.

“Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια, εσύ θα μείνεις δίπλα μου”.
Ένα παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχο δίπλα στη μαμά του, δεν ωριμάζει, γιατί δεν έχει μάθει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής. Προσπαθήστε να ασχολείται, όσο περισσότερο γίνεται, με δημιουργικές και ομαδικές δραστηριότητες. Αφήστε το να ζήσει, να πειραματιστεί, να δοκιμάσει… Όταν βγάζετε το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι, αφήστε το να κινηθεί ελεύθερα, γιατί αν δεν “κινδυνέψει”, δε θα μάθει! Εξηγήστε στο παιδί, ότι πρέπει να απομακρύνεται από κοντά σας και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Προσέξτε τις κινήσεις του από απόσταση και μην επεμβαίνετε συνέχεια, για να το προστατεύσετε από πιθανούς και απίθανους κινδύνους.

Δώστε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σας, για να συναντηθείτε και να παίξουν. Επιλέξτε χώρους που παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πάτε με το παιδί σε κάποιο χώρο, που αρέσει μόνο σ’ εσάς, το πιθανότερο είναι να περάσετε άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση, θα σας βασανίσει με τη γκρίνια ή τις αταξίες του.

”Πως είναι δυνατόν να φέρομαι τόσο άσχημα στο παιδί μου;”
Αν συμπεριφέρεστε με άσχημο τρόπο στο παιδί, αν δεν μπορείτε να συγκρατήσετε τα νεύρα σας και μιλάτε άσχημα ή έχετε βίαιες εκρήξεις θυμού, υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα σοβαρό! Για να μη ξεσπάτε στο παιδί, αναλύστε την καθημερινότητά σας, αξιολογήστε τα οικονομικά σας δεδομένα και προσπαθήστε να διαμορφώσετε μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Προσπαθήστε να αλλάξετε τρόπο ζωής, αν το επιτρέπουν τα οικονομικά σας. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεστε περισσότερο, να έχετε ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσετε την επικοινωνία με τον /τη σύζυγο ή να αναζητήσετε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Αν, όμως, τα οικονομικά είναι το πρόβλημά σας, προσπαθήστε ακόμα και κάτω από αυτές τις δυσβάσταχτες συνθήκες, να μην ξεσπάτε στο παιδί. Είναι αλήθεια πώς, όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας, είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής, όμως πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο. Το παιδί δεν είναι σε καμία περίπτωση υπεύθυνο για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε.

“Δεν είναι πανέμορφο το καινούργιο μας μωράκι;”
Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί, γιατί το πρωτότοκο εκθρονίζεται και το νέο μωράκι γίνεται το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, διαθέστε στο παιδί τον απαραίτητο χρόνο για να του καλλιεργήσετε αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να έρθει σύντομα στο σπίτι και στη ζωή σας. Όταν γεννηθεί το μωρό, είναι καλύτερα να αποφεύγετε τα πολλά καλά λόγια γι΄ αυτό μπροστά στο μεγάλο. Πρέπει να υπογραμμίζετε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή σας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνετε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στη φροντίδα του μωρού. Τέλος, να έχετε πάντοτε υπόψη, ότι το μεγαλύτερο παιδί μπορεί να είναι μεγαλύτερο, αλλά παραμένει παιδί! Εφόσον, λοιπόν, δεν έχει την ωριμότητα ενός ενήλικα, δεν έχει πάντα αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά.

“Με έχεις κουράσει πολύ. Κάτσε σ’ ένα μέρος επιτέλους”.
Ένα άτακτο παιδί είναι το ίδιο καλό με ένα ήσυχο παιδί. Απλώς, αισθάνεται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Πολλά φυσιολογικά παιδιά δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά. Συγκεκριμένες νευροορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με τις καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος, τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα, χρειάζονται κατάλληλο χώρο και πολύ χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιος κόπος, λοιπόν, να απαιτείτε από ένα παιδί γεμάτο ενέργεια, να μένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Μπορεί μια – δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο να είναι αρκετό για το παιδί, όμως μια – δύο ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ειδικά αν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για ένα ζωηρό παιδί, που έχει ανάγκη το φυσικό περιβάλλον και όχι τους στενούς χώρους των διαμερισμάτων.

“Που έχεις το μυαλό σου;”
Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό κάθε φορά που θέλετε και στο βαθμό που το θέλετε. Όταν το αναγκάζετε να κάνει πράγματα που δεν του προξενούν το ενδιαφέρουν, είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Μη ξεχνάτε πως, ό,τι είναι σημαντικό για το παιδί μπορεί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και φυσικά αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους, είναι ασήμαντο για το παιδί.

Της Μαρίας Κρητικού. Πηγή:yeskid.gr

Advertisements