Εμπειρίες τοκετού: Η γέννα σε Ευρώπη και ΗΠΑ

11 Σχόλια

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος, το τελευταίο που με απασχολούσε ήταν πού και πώς θα γεννούσα. Σκεφτόμουν κάπως έτσι: «Στο νοσοκομείο θα είμαι σε χέρια ειδικών, θα αφεθώ και θα με βοηθήσουν. Το πολύ-πολύ να κρατήσει 24 ώρες, θα περάσουν». Πρόσφατα, μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι είχα δίκιο, στην Ελλάδα μια γέννα δεν επιτρέπεται να κρατήσει περισσότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που η γυναίκα θα μπει στο μαιευτήριο. Σιγά-σιγά μου ήρθαν στο μυαλό περιπτώσεις γυναικών που γνωρίζω, οι οποίες είχαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφορετικά να περιγράψουν σχετικά με την εμπειρία της γέννας σε άλλες χώρες. Έψαξα κι άλλο το θέμα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν θα μπορούσαμε και στην Ελλάδα να φερόμαστε λίγο πιο φιλικά προς την έγκυο, το ζευγάρι και το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί…

Βρετανία
Μετά από καισαρική, φυσιολογικός τοκετός
Όταν η Μαίρη έφτασε στο Μάντσεστερ, ήταν ήδη στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Πήγε στο νοσοκομείο όπου επρόκειτο να γεννήσει και ξεκαθάρισε στο γιατρό που την είδε ότι έπρεπε να κάνει οπωσδήποτε καισαρική και επισκληρίδιο, καθώς είχε γεννήσει πριν από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα με καισαρική τον πρώτο της γιο: «Αρχικά κανείς δεν μου έφερε αντίρρηση, αλλά μου έδωσαν να διαβάσω ένα χαρτί που περιέγραφε τους κινδύνους της καισαρικής και μου ζήτησαν να το υπογράψω. Ο άνδρας μου, γιατρός κι αυτός, πρότεινε να το σκεφτούμε λίγο. Γέννησα λίγο πρόωρα, μου είπαν ότι μπορούσα κάλλιστα να γεννήσω φυσιολογικά. Τους εμπιστεύτηκα. Τους ζήτησα να μου κάνουν επισκληρίδιο, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν ανάγκη και ότι θα εισέπνεα ένα αέριο κάθε φορά που θα πονούσα. Νομίζω ότι εισέπνεα τόσο συχνά, που ήμουν τελείως ζαλισμένη…».

Γερμανία
Επιστροφή στο σπίτι λίγες ώρες μετά τον τοκετό

Η Κατερίνα ήθελε να γεννήσει το δεύτερο παιδί της στο σπίτι της στη Δρέσδη, αλλά, επειδή το μωρό «κατέβαινε» με τα πόδια, προτίμησε το μαιευτήριο: «Δεν έκανα επισκληρίδιο και η κόρη μου γεννήθηκε φυσιολογικά, παρότι ήταν σε ισχιακή προβολή, ένδειξη που κανονικά οδηγεί σε καισαρική. Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι, για λόγους ασφαλείας, εκτός από τη μαία ήταν παρών στον τοκετό και ένας γιατρός. Επιστρέψαμε στο σπίτι λίγες ώρες αφού γεννήθηκε η κόρη μας, επειδή έτσι επιλέξαμε».
Κάνοντας αφρόλουτρο στα μέσα του τοκετού
Η Φωτεινή γέννησε το τρίτο της παιδί στη Γερμανία. Μας περιέγραψε αυτά που θυμάται εντονότερα: «Μόλις δυνάμωσαν οι πόνοι, μου πρότειναν και δέχτηκα με ευχαρίστηση- να κάνω μπάνιο με αφρόλουτρο, για να χαλαρώσω. Ο άνδρας μου ήταν συνέχεια μαζί μου. Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας -χωρίς επισκληρίδιο ή φάρμακα- σε ένα φαρδύ κρεβάτι με πολλά μαξιλάρια, σε ένα όμορφο δωμάτιο με μουσική, ωραία χρώματα και φωτισμό».

Γαλλία
Σε μονόκλινο με έμφαση στο θηλασμό
Η Ελισάβετ γέννησε στο Παρίσι: «Στη διάρκεια του τοκετού είχα συνέχεια δίπλα μου το σύζυγό μου, τη μαία και προς το τέλος και μια μικρή ομάδα γιατρών, που έβλεπα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι ότι μου έδωσαν το μωρό αμέσως για να το θηλάσω και ότι στο μαιευτήριο έμεινα σε μονόκλινο δωμάτιο, είχα το μωρό
συνέχεια μαζί μου και έτσι βοηθήθηκα πάρα πολύ στο θηλασμό!».

4 σημεία υπεροχής

Εντοπίσαμε 4 χαρα­κτη­ριστικά της προετοιμασίας και της διαδικασίας του τοκετού που είναι κοινά σε Νορβηγία, Βρετανία, Αμερική, Καναδά, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ελβετία:
Όλα τα ζευγάρια είχαν κάνει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής (ενημέρωση-εκπαίδευση για το τι πρόκειται να συμβεί στη γέννα) και στη συνέχεια είχαν επιλέξει τον τρόπο (birth plan) που θα γινόταν ο τοκετός (π.χ. στο νερό).
Ο μπαμπάς του παιδιού που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού, ακόμα κι όταν επρόκειτο για καισαρική!
Κανένα ζευγάρι δεν ξόδεψε ούτε 1 ευρώ για τη γέννα!
Μετά την επιστροφή στο σπίτι, μια μαία ή μια νοσοκόμα τους επισκέπτονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να τους βοηθούν και να ελέγχουν την πορεία της υγείας τους.

Βέλγιο
Μαία για το μωρό, κινησιοθεραπεύτρια για τη μαμά
Η Άννα-Μαρία ζει στις Βρυξέλλες. Ως γνήσια Ελληνίδα, είχε πολύ άγχος για τον τοκετό – επρόκειτο, άλλωστε, για το πρώτο της παιδί: «Στο Βέλγιο γεννάς σε ένα δωμάτιο που θυμίζει ξενοδοχείο, με πολλά βοηθήματα για πιο εύκολο και άνετο τοκετό: μια μπάλα όπου μπορείς να κάθεσαι στη διάρκεια των ωδίνων, μια μπανιέρα αν θες να γεννήσεις στο νερό… Μαζί σου είναι ο σύντροφός σου, η μαία, ο γιατρός και η κινησιοθεραπεύτρια, που σε βοηθά με τις αναπνοές, σου δείχνει τη σωστή στάση του σώματος κάθε φορά και επιπλέον σου κάνει μασάζ…».

Ελβετία
Με καισαρική και το σύζυγο μέσα στο χειρουργείο

Η Χριστίνα είναι Ελβετίδα και ο σύζυγός της Έλληνας. Εκείνος μας περιέγραψε την εμπειρία του: «Η γυναίκα μου, μετά από 3 ημέρες που οι γιατροί προσπαθούσαν να προκαλέσουν πόνους, γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο, στη διάρκεια της οποίας ήμουν δίπλα της. Όλα τα έξοδα τα πλήρωσε η ασφάλεια και μάλιστα εκείνη του γιου μας, που μόλις είχε γεννηθεί! Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η άψογη οργάνωση κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης (ραντεβού με το γιατρό, υπερηχογραφήματα, εξετάσεις κλπ.), που βοηθά το ζευγάρι να μην έχει καθόλου άγχος».

Ισπανία
Κάνοντας γιόγκα

Η Σύλβια γέννησε και τα δύο της παιδιά στη Βαρκελώνη με «εναλλακτικό» τρόπο, επειδή έτσι είχε επιλέξει: «Δίπλα μου βρισκόταν μόνο ο σύζυγός μου και η μαία, και εγώ έκανα ασκήσεις γιόγκα στη διάρκεια των ωδίνων. Δεν υπήρξε καμία εξωγενής παρέμβαση (π.χ. φάρμακα) και η γέννα ήταν για μένα μία πολύ θετική εμπειρία».

Θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού

Αμερική
Ολόκληρη η οικογένεια παρούσα στη γέννα

Η Έφη γέννησε την κόρη της στη Βοστόνη: «Όλα ήταν πολύ οργανωμένα από την αρχή, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο γιατρό, τα υπερηχογραφήματα… Μέχρι να γεννήσω, γνώρισα 6 γιατρούς που ήταν υποψήφιοι για να με ξεγεννήσουν. Υπήρχε μία βασική γιατρός και οι άλλοι ήταν κάπως σαν αναπληρωματικοί. Όταν με έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, καθόμουν σε μια μπάλα. Μετά μου έκαναν επισκληρίδιο. Στο δωμάτιο όπου γέννησα ήμουν μαζί με το σύζυγό μου, την οικογένειά μου και μια μαία. Στην Αμερική υπάρχει πάντα αυτή η έννοια της γιορτής μάλιστα μου έβαλαν και έναν καθρέφτη για να δω το παιδί τη στιγμή που έβγαινε…».

Καναδάς
Φωτογραφίες και ένα ταψί μπακλαβά

Η Κρίστα είναι ελληνικής καταγωγής και ζει στον Καναδά: «Καθώς είχα μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, ο γιατρός αναγκάστηκε να μου κάνει πρόκληση τοκετού. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια είχα κοντά μου τη μαία, το σύζυγο και όλη την οικογένειά μου. Ο γιατρός πέρασε και με είδε μερικές φορές και ήρθε πάλι στο τελικό στάδιο, αυτό των εξωθήσεων. Μας άφησε να βγάλουμε φωτογραφίες όλοι μαζί και τελικά ο σύζυγός μου έκοψε το λώρο. Θα ήταν αδιανόητο να τον πληρώσουμε, γι’ αυτό τον κεράσαμε ένα ταψί μπακλαβά!».

Ιαπωνία-Νορβηγία
Γιατρός-αυθεντία vs τοκετός στο νερό

Η Κατερίνα ζούσε στην Ιαπωνία όταν έμεινε έγκυος και παρέμεινε εκεί μέχρι τους 7,5 μήνες της εγκυμοσύνης της. Έφυγε επειδή κατάλαβε ότι το σύστημα δεν της ταίριαζε καθόλου: «Στην Ιαπωνία, ο γιατρός θεωρείται αλάνθαστος, κάτι σαν Θεός που κανείς δεν αμφισβητεί. Έπρεπε να τον βλέπω κάθε 2 εβδομάδες και να ακολουθώ αυστηρά τις υποδείξεις του». Τελικά γέννησε στη Νορβηγία μέσα σε μπανιέρα: «Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας, δεν πήρα φάρμακα ούτε έκανα επισκληρίδιο. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μετά τον τοκετό μείναμε με τον άνδρα μου και το μωρό σε ένα οικογενειακό δωμάτιο στο μαιευτήριο».

Τα σχόλια των ειδικών

«Είναι ζήτημα πολιτισμού»
Όπως σχολιάζει ο δρ. Γρηγόρης Π. Κυρούσης, μαιευτήρας-γυναικολόγος: «Μέσα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα διαφαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά νοοτροπίας, αλλά και πολιτισμού, ανάμεσα στη χώρα μας και εκείνες του εξωτερικού. Πρόκειται για κράτη όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ποιότητα και ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη. Η Μαιευτική-Γυναικολογία, ως μια δυναμική ειδικότητα τόσο σε επιστημονικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο, διέπεται από κανόνες και πρωτόκολλα. Έγκειται στον πολιτισμό ενός κράτους, στο σύστημα Υγείας του, να τηρεί τους κανόνες και τα πρωτόκολλα και να αντιμετωπίζει την έγκυο και το νεογνό με ανθρωπιά, σεβασμό και αξιοπρέπεια!».

«Έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα»
Η δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορας υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπογραμμίζει ότι: «Ο τοκετός αποτελεί μια μοναδική μετάβαση στη ζωή μιας γυναίκας, από την κύηση στη μητρότητα. Γι’ αυτό και είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ζευγαριού η διαδικασία του τοκετού να μη μεταβάλλεται σε μια μηχανική διαδικασία, αλλά σε μια αναντικατάστατη εμπειρία ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποστηρίζει την εξατομικευμένη φροντίδα κάθε ζευγαριού, η οποία δεν πρέπει να εξαρτάται από τον εκάστοτε επαγγελματία Υγείας, αλλά να βασίζεται σε τεκμηριωμένα αποτελεσματικές πρακτικές, οι οποίες θα προασπίζουν την υγεία της γυναίκας και του νεογνού. Ο ερχομός ενός παιδιού με φυσικό τρόπο υποδεικνύει σε όλους μας ότι η φύση είναι πιο σοφή από εμάς και θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού».

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Γρηγόρη Π. Κυρούση, μαιευτήρα-γυναικολόγο, και τη δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορα υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Πηγή: περιοδικό Vita

Advertisements

Tα 3D υπερηχογραφήματα που γίνονται για αναμνηστικούς σκοπούς μπορεί να κάνουν κακό στο έμβρυο.

6 Σχόλια

Έχουν γίνει το απόλυτο «must have» για τους ενθουσιώδεις μέλλοντες γονείς, λόγω της λεπτομερούς τρισδιάστατης απεικόνισης του εμβρύου.  Τα 3D υπερηχογραφήματα που προσφέρουν στους γονείς αναμνηστικές φωτογραφίες από την περίοδο που το μωρό τους βρισκόταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας του ωστόσο, ενδέχεται να συνδέονται με την εμφάνιση νευρολογικών προβλημάτων στο παιδί.

Ενώ τα υπερηχογραφήματα ελέγχουν την υγεία του εμβρύου, οι τρισδιάστατοι υπέρηχοι που γίνονται αποκλειστικά για το σκοπό της αναμνηστικής φωτογράφησης μπορούν, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες μελέτες, να κρύβουν κινδύνους για το έμβρυο. Κι αυτό γιατί η ακτίνα του υπέρηχου μένει στάσιμη πάνω από το κεφάλι του περισσότερη ώρα από το κανονικό, ώστε να επιτευχθεί η τέλεια… πόζα. Μέχρι πρόσφατα, τα υπερηχογραφήματα χρησιμοποιούνταν από τους γιατρούς αποκλειστικά για τη διάγνωση εμβρυικών ανωμαλιών. Η εν λόγω εξέταση ωστόσο, άρχισε σταδιακά να αποκτά εμπορικό χαρακτήρα, με πολλούς γονείς -κυρίως στο εξωτερικό- να προθυμοποιούνται να καταβάλλουν τεράστια ποσά για να αποκτήσουν φωτογραφίες των αγέννητων μωρών τους.  Οι διάφορες κλινικές, από την πλευρά τους, προωθούν για ευνόητους λόγους τους μη διαγνωστικούς υπέρηχους, υποστηρίζοντας ότι χάρη σε αυτούς οι γονείς, οι φίλοι και οι συγγενείς μπορούν να «δεθούν» καλύτερα με το αγέννητο μωρό. Ανεξάρτητες αρχές του εξωτερικού θεωρούν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να εκτιμηθεί η πλήρης έκταση του τυχόν προβλήματος. Για το λόγο αυτό, η Βρετανική Εταιρεία Ιατρικών Υπερήχων συμβουλεύει τους μέλλοντες γονείς να αποφεύγουν τα υπερηχογραφήματα που γίνονται αποκλειστικά για λόγους φωτογράφησης. «Υπό το φως της διαδεδομένης χρήσης των υπερήχων για ιατρικούς σκοπούς, της αυξημένης εμπορικής χρήσης τους για σουβενίρ φωτογραφίες του εμβρύου και των μη επιβεβαιωμένων ενδείξεων για πιθανές νευρολογικές επιπτώσεις σε αυτό, προκύπτει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα. Κι αυτό προκειμένου να διαπιστωθούν τυχόν μακροχρόνιες παρενέργειες των διαγνωστικών υπερηχογραφημάτων», αναφέρει τέλος στην ανακοίνωση της εταιρείας ο πρόεδρός της, Αντονι Σουίρντλοου.

Πηγή: tragasnet

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης:

Parents warned against ’boutique’ scanning of unborn babies

Αιτία για το σύνδρομο βρεφικών θανάτων ο καπνός του τσιγάρου

1 σχόλιο

Το κάπνισμα εξακολουθεί να αποτελεί τον κύριο λόγο που οδηγεί τα βρέφη στο θάνατο.

Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα ομάδας από το Ινστιτούτο Karolinska της Σουηδίας, τα παιδιά που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν μη φυσιολογική αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Με τον τρόπο αυτό καταστρέφεται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης του μωρού, γεγονός το οποίο εξηγεί τη συχνότητα των αιφνίδιων θανάτων των βρεφών, αφού η αύξηση αυτή δημιουργεί μεγαλύτερη ζήτηση για αίμα στην καρδιά, κάνοντάς την να πάλλεται πιο γρήγορα από τα φυσιολογικά επίπεδα.

Η έρευνα από τον δρ. Gary Cohen και την ομάδα του διεξήχθη σε 36 νεογέννητα μωρά, ενώ 17 από τις μητέρες τους κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Όταν εξέτασαν τα μωρά, παρατήρησαν ότι εκείνα που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς καθώς και στην αρτηριακή πίεση.

Αυτές οι ανωμαλίες, επιδεινώθηκαν όταν τα βρέφη συμπλήρωσαν το ένα έτος της ζωής τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές το ένα τρίτο των βρεφικών θανάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι μελλοντικές μητέρες απέφευγαν το κάπνισμα.

Η δρ. Marsha Silberstein μιλά για τις συνέπειες του καπνίσματος κατά την εγκυμοσύνη.

Πηγή zougla.gr

Το θαύμα της ζωής!

Σχολιάστε

Το βραβευμένο ντοκυμαντέρ του National Geographic  In the womb (2005) με ελληνικούς υπότιτλους σε 9 μέρη.

Ενα ταξίδι μέσα στην μήτρα με εικόνες 3D και 4D….απλά υπέροχο…..

ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ, ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ…

65 Σχόλια

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι πέρα για πέρα πραγματική. Εν έτη 2009, εν Ελλάδι…. Ευχαριστώ το stravaparaloga που μας την διέθεσε. Αυτά πρέπει να διαδίδονται, ισως γλυτώσουν απο πολλές περιπέτειες κάποια άλλη μέλλουσα μανούλα!

Η Άννα στις αρχές του χρόνου περίμενε όλο χαρά της γέννηση της κορούλας της. Έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στο γιατρό της είχε αποφασίσει να κάνει ο,τι της υποδείξει με μία και μοναδική εξαίρεση: εφόσον η καισαρική ήταν δεδομένη, είχε παρακαλέσει για επισκληρίδιο αναισθησία για να δει το μωράκι της να γεννιέται. Ο γιατρός την διαβεβαίωσε οτι θα της έφερνε τον «καλύτερο αναισθησιολόγο της περιοχής» γι’αυτο το λόγο.

 

Το πρωί του τοκετού η Άννα ήταν ήρεμη. Την οδήγησαν στο θάλαμο προετοιμασίας και λίγα λεπτά πριν το χειρουργείο, ένας κατά τα άλλα ευγενέστατος κύριος που συστήθηκε ως ο αναισθησιολόγος κάθησε κοντά της και άρχισε να προσπαθεί να τη μεταπείσει για την επισκληρίδιο, τρομοκρατώντας την οτι πρόκειται για μια «επικίνδυνη διαδικασία» που μπορεί να επιφέρει «τρομερούς πονοκεφάλους» μέχρι και «ανακοπή καρδιάς» (!!)
Της πρότεινε ολικη νάρκωση ως την πλέον ασφαλή μέθοδο, κι ας μη δει το μωρό της να γεννιέται.
Η Άννα τα έχασε. Έχοντας ήδη κάποιες γνώσεις πάνω στο θέμα, έφερε ενστάσεις, επέμεινε στην αρχική της απόφαση. Ο αναισθησιολόγος άρχισε να δυσφορεί, βγήκε από το δωμάτιο και ζήτησε να ξεκινήσει η καισαρική.
Πάνω στο τραπέζι του χειρουργείου, παράσταση μέρος δεύτερο. «Μα γιατί επιμένεις να θέλεις επισκληρίδιο, είναι επικίνδυνη! Αν σου συμβεί κάτι κακό δε σκέφτεσαι το πρώτο παιδί σου που περιμένει εκεί έξω;»
Η ψυχολογική πίεση αφόρητη.
Ο γυναικολόγος ούτε κουβέντα, σαν να μην διαδραματιζόταν αυτή η κατάσταση μπροστά του.
Η Άννα διαμαρτυρήθηκε.
«Μα γιατί μου το κάνετε αυτό;; Αν ήξερα ότι θα εξαναγκαζόμουν να γεννήσω με γενική αναισθησία θα επέλεγα άλλο μαιευτήριο!»
«Δεν είσαι υποχρεωμένη να γεννήσεις εδω! Το χειρουργείο δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, μπορείς να σηκωθείς να φύγεις και να πας αλλού να γεννήσεις!»
Η Άννα σάστισε, είπε για τελευταία φορά οτι επιμένει να γίνει ο τοκετός όπως τον ονειρεύτηκε, αφού δεν υπήρχαν ιατρικοί λόγοι για κάτι διαφορετικό, ο αναισθησιολόγος κάτι μουρμούρισε και της είπε ότι θα της έκανε μια «μικρή μέθη» μέχρι να ετοιμαστεί η επισκληρίδιος…
…………………………………..

Η Άννα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο που είδε ήταν τα πράσινα πλακάκια ενός μικρού δωματίου. Όλα ήταν θολά. Γύρισε το κεφάλι και είδε τον άντρα της. «Τι έγινε; Πού είμαι;»
«Είσαι στο δωμάτιο ανάνηψης. Σου έκαναν ολική νάρκωση, το μωρό γεννήθηκε και είναι καλά.»
Το μυαλό της ήταν τόσο θολωμένο όσο και οι εικόνες που έπαιζαν μπροστά στα μάτια της. Προσπαθούσε να βάλει τις σκέψεις της σε μια τάξη, τι είχε γίνει, γιατί έκαναν κάτι άλλο από αυτό που είχε ζητήσει;
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σαν να είχαν παγώσει και τα συναισθήματά της. Ζητούσε μόνο να δει το παιδί.
«Δεν επιτρέπουμε κυρία μου να δείτε το παιδί πριν από τις 6 το απόγευμα. Κανονισμός μαιευτηρίου
Μα δεν ηταν δυνατον, η ώρα ήταν μόλις 10.30 το πρωί!
Ο άντρας της τη διαβεβαίωσε ότι είχε δει το μωρό και ότι όλα ήταν καλά.
Εκείνη πάλι δυσκολευόταν να το πιστέψει, μήπως το μωράκι της είχε κάποιο πρόβλημα και δεν της το έλεγαν;

Μέχρι τις 3 το μεσημέρι και παρά τους μετεγχειρητικούς πόνους, η Άννα έκανε κουράγιο και περίμενε. Κάπου εκεί όμως άρχισε να κλαίει και να ζητά να δει το μωρό της, να το βάλει στο στήθος, να πιει λίγο πρωτόγαλα…

Η αντίσταση των μαιών κάμφθηκε επιτέλους στις 5μμ, και η Άννα αγκάλιασε επιτέλους την κορούλα της.
«Γιατί κάνατε τόσες ώρες να μου τη φέρετε;» παραπονέθηκε στις μαίες, «δεν ξέρετε οτι το νεογέννητο πρέπει να βρεθεί στην αγκαλιά της μαμάς του το συντομότερο;;»
«Μην πιστεύεις τις ανοησίες των βιβλίων«, ήταν η απάντηση…

Το ίδιο βράδυ ο πόνος φούντωσε ξαφνικά και έγινε σχεδόν ανυπόφορος. Η Άννα, κάλεσε μια μαία κι όταν αυτή φάνηκε στην πόρτα, μετά από μιαμιση ώρα, της έδωσε στο χέρι δυο χρωματιστά χαπάκια που ήπιε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο πόνος δε μειώθηκε ούτε στο ελάχιστο. Το μωρό ήρθε στο θάλαμο να θηλάσει μετά από λίγο και μέσα σε λίγα λεπτά είχε πέσει σε βαθύ ύπνο.
Το πρωί η Άννα έντρομη πληροφορήθηκε ότι τα χρωματιστά χαπάκια που είχε πιει ως παυσίπονα ήταν tavor και lexotanil!!

Το πρωί το μωρό ερχόταν και πάλι στο θάλαμο και μαζί με αυτό και η καθαρίστρια που σφουγγάριζε με μπόλικη χλωρίνη το πάτωμα και η μυρωδιά σε ζάλιζε. Τι πρεμούρα για καθαριότητα και τι ειρωνεία.. Χλωρίνη στο πάτωμα, αλλά οι ντουλάπες του δωματίου ήταν γεμάτες μούχλα και ιστούς από αράχνες!
Τα «πυρεξάκια» των νεογέννητων δεν ηταν πυρεξάκια όπως αυτά των σύγχρονων μαιευτηρίων, αλλά κάτι παμπάλαια σιδερένια καλάθια, φθαρμένα όσο δεν πήγαινε…
Το κρεβάτι, το στρώμα ποιός ξέρει κι αυτά πόσο παλιά ηταν… Η Άννα ενιωθε πόνο σε όλο της το σώμα, από τον αυχένα μέχρι τα πόδια!
Βγήκε λίγο στο διάδρομο να περπατήσει.
Με αηδία αντίκρισε ξεχαρβαλωμένες πρίζες, πόρτες βγαλμένες από τη θέση τους και ακουμπισμένες όπως όπως στην κεντρικη σκάλα, ένας αρχαίος ψύκτης νερού που φυσικά δε λειτουργούσε, ένα ίδιας ηλικίας κλιματιστικό, τοίχοι φθαρμένοι που κρύβονταν περιστασιακά από γλάστρες και μπαλόνια…

Και τι κακό timing..
Παραδίπλα γινόταν ανακαίνιση σε 2-3 δωμάτια για να γίνουν σουίτες…
Η φασαρία ήταν αφόρητη, η σκόνη έφτανε μέχρι μέσα στο δωμάτιο!
Το μωρό αδυνατούσε να κοιμηθεί και η Άννα δεν ήθελε να το στείλει κάτω στο θάλαμο νεογνών γιατί είχε μάθει ότι ο θάλαμος ήταν ξεκλείδωτος και συχνά αφύλακτος. Καλύτερα το μωρό στη φασαρία και τη σκόνη παρά να της το κλέψει κανείς!

«Θέλω να πάω σπίτι μου..!», έλεγε και ξανάλεγε.
Ο αναισθησιολόγος πέρασε από το θάλαμο να της μιλήσει, τον αντιμετώπισε με ψυχρότητα, δεν ήθελε ουτε να τον βλέπει. Με κάτι ανόητα επιχειρήματα προσπάθησε να δικαιολογηθεί που την ξεγέλασε και τελικά της έκανε ολική νάρκωση. Η Άννα φυσικά και δεν πείστηκε και δεν ένιωσε καλύτερα όταν της είπε «μην κοιτάς ό,τι πήγε στραβά κι ο,τι δεν πήγε οπως ήθελες, σημασία έχει ότι εσύ και το μωρό είστε καλά!»

Όχι δεν έχει μόνο αυτό σημασία!
Σημασία έχει να είσαι ασθενής και να σε αντιμετωπίσουν ως άνθρωπο. Να σε σεβαστούν, να μη σε κοροϊδέψουν για να μη σε χάσουν από πελάτη. Να καταλάβουν ότι έχεις κάποια δικαιώματα ως ασθενής και ως άνθρωπος που δεν μπορούν να τα καταπατούν επειδή εκείνη την ώρα τους έχεις ανάγκη.
Να μην υποτιμήσουν τη νοημοσύνη σου!

Η Άννα σκέφτηκε πολλές φορές να γυρίσει εκεί, στο μαιευτήριο Τρικάλων, να ζητήσει το λόγο απ’ολους όσους ήταν παρόντες εκείνη τη μέρα σε εκείνο το φιάσκο. Τελικά, μετά από μια κουβέντα με το γυναικολόγο της ο οποίος ένιψε τας χειρας του ως γνησιος Πιλατος, συνειδητοποίησε ότι η κλίκα των γιατρών είναι πολύ ισχυρή και ο,τι και να έκανε, εκείνοι θα αλληλοκαλύπτονταν.

Κι έτσι το θέμα ξεχάστηκε, το περιστατικό πέρασε στην ιστορία αλλά δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό της.

Κι από τότε όταν ο δρόμος τη φέρνει προς τα Τρίκαλα, φροντίζει να μην περάσει από το μαιευτήριο, ούτε απέξω…

Μόνο πού και πού κοιτάει τις φωτογραφίες που τράβηξε εκεί – αυτές που δεν εκτύπωσε και δεν έβαλε στο άλμπουμ της κορούλας της αλλά κράτησε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή της – και αναρωτιέται αν άλλαξε η κατάσταση εκεί έστω και στο ελάχιστο…


(τα ονόματα των γιατρών είναι στη διάθεση όποιου επιθυμεί να τα πληροφορηθεί)

Υποδείξεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για τον τοκετό

Σχολιάστε

  • Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού να έχει την κατάλληλη βοήθεια και υποστήριξη.
  • Η γυναίκα πρέπει να έχει έναν κεντρικό ρόλο στην υποστήριξη αυτή, καθώς και τη δυνατότητα να οργανώνει και να αξιολογεί τις υπηρεσίες που της παρέχονται.
  • Η επιτυχία της υποστήριξης εξαρτάται από τη σημασία που δίνεται στους συναισθηματικούς και τους ψυχολογικούς κοινωνικούς παράγοντες.
  • Η γέννηση είναι μια φυσική και φυσιολογική λειτουργία.
  • Για την ψυχική ευφορία της υποψήφιας μητέρας, πρέπει να εξασφαλίζεται η παρουσία στον τοκετό ενός ατόμου της επιλογής της -συγγενικού ή μη- και η δυνατότητα για τη λεχώνα να δέχεται επισκέψεις μετά τη γέννηση του μωρού της.
  • Πρέπει να εξασφαλίζεται ο σεβασμός των πεποιθήσεων και των πολιτιστικών παραδόσεων της κάθε γυναίκας, η οποία γεννά σε κλινική ή νοσοκομείο.
  • Η τεχνητή πρόκληση του τοκετού πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχει ειδική ιατρική εντολή και δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 10% του συνόλου των τοκετών σε κανένα μέρος του κόσμου.
  • Οι καισαρικές τομές δεν δικαιολογείται να ξεπερνούν το 10-15% του αριθμού των τοκετών. Αυτό ισχύει για όλες τις περιοχές της γης.
  • Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι μετά από μια καισαρική απαιτείται και μια δεύτερη στον επόμενο τοκετό. Οι γυναίκες θα έπρεπε να ενθαρρύνονται να γεννήσουν φυσιολογικά, ακόμα και μετά από μια προηγουμένη καισαρική.
  • Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι πριν από τον τοκετό πρέπει να ξυρίζεται το εφηβαίο και να γίνεται υποκλυσμός.
  • Η τεχνητή ρήξη των υμένων -πράξη ρουτίνας στα νοσοκομεία- δεν στηρίζεται σε καμιά επιστημονική αναγκαιότητα και, όταν αυτή απαιτείται, πρέπει να γίνεται μόνο σε προχωρημένη φάση τον τοκετού.
  • Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα πρέπει να αποφεύγεται η -συνηθισμένη πια- χορήγηση φαρμάκων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις.
  • Η χρήση του μόνιτορ για την ακρόαση του εμβρύου, η οποία συνηθίζεται πολύ στα νοσοκομεία, πρέπει να γίνεται μόνο σε ειδικές παθολογικές περιπτώσεις και στην περίπτωση τεχνητής πρόκλησης τοκετού.
  • Η γυναίκα, σε όλη τη διάρκεια των ωδινών τοκετού δεν πρέπει να υποχρεώνεται να έχει ύπτια στάση (ανάσκελα). Πρέπει να ενθαρρύνεται να περπατάει και να επιλέγει ελευθέρα τη στάση, που η ίδια αισθάνεται σαν πιο κατάλληλη για τον τοκετό.
  • Δεν δικαιολογείται η συστηματική χρήση της επεισιοτομίας.
  • Το υγιές βρέφος πρέπει να μένει με τη μητέρα του κάβε φορά, που η κατάσταση και των δυο το επιτρέπει. Ο αποχωρισμός του υγιούς βρέφους από τη μητέρα του δεν δικαιολογείται από καμιά διαδικασία ιατρικής παρακολούθησης.
  • Πρέπει να ενθαρρύνεται η άμεση έναρξη του θηλασμού, ακόμα και πριν η νέα μητέρα βγει από την αίθουσα τοκετού.
  • Ο θηλασμός αποτελεί τη φυσιολογική και ιδανική μορφή θρέψης του βρέφος και παρέχει ένα απαράμιλλο βιολογικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη του.
  • Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να γίνεται συστηματική εκπαίδευση υπέρ του θηλασμού. Όλες οι γυναίκες, με την κατάλληλη βοήθεια και ενημέρωση, είναι σε θέση να θηλάσουν το μωρό τους.
  • Οι μητέρες πρέπει να ενθαρρύνονται να κρατούν το μωρό κοντά τους και να του προσφέρουν το στήθος τους κάθε φορά που εκείνο το ζητά. Καλό είναι να παρατείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η περίοδος του θηλασμού και να αποφεύγεται η χρήση συμπληρωματικής τροφής. Μια μητέρα δεν είναι ανάγκη να προσφέρει κανένα συμπλήρωμα τροφής μέχρι τους 4-6 πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους.

(Απόσπασμα από το κείμενο «Μια τεχνολογία κατάλληλη για τη γέννηση», της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, Μάιος 1988)

Συμβουλές για έναν φυσικό τοκετό

12 Σχόλια

Πολλές γυναίκες σχεδιάζουν να γεννήσουν φυσικά το μωρό τους. Για να normalbirthεπιτύχετε το στόχο αυτό, είναι καλό να προετοιμαστείτε κατά την εγκυμοσύνη. Κάποιες προτάσεις που θα σας βοηθήσουν να αυξήσετε τη πιθανότητα να γεννήσετε φυσικά είναι:

• Φτιάξτε ένα πλάνο τοκετού, όπου θα γράψετε τις επιθυμίες σας για τον τρόπο που θέλετε να γεννήσετε
• Διαλέξτε προσεκτικά τον άνθρωπο που θα σας βοηθήσει στο τοκετό σας, είτε είναι Γυναικολόγος – Μαιευτήρας, είτε Μαία. Ρωτήστε τη γνώμη του/της για το φυσικό τοκετό. Βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη γνώση και ικανότητα να αναλάβει το ξεχωριστό τοκετό σας. Δείξτε το πλάνο τοκετού σας, και αν οι απαντήσεις δεν σας ικανοποιούν, βρείτε κάποιον άλλο/άλλη
• Επιλέξτε το μέρος του τοκετού σας (κλινική, νοσοκομείο, σπίτι) και βεβαιωθείτε ότι θα σεβαστούν τις επιλογές σας
• Ενημερωθείτε για τις επιλογές που έχετε για το τοκετό σας μέσα από βιβλία, άρθρα σε περιοδικά και internet, dvd με φυσικούς τοκετούς, ιστορίες γέννας από γυναίκες που έχουν γεννήσει φυσικά
• Μάθετε να ελέγχετε το πόνο και το στρες του τοκετού χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές, γιόγκα κ.α. Τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού (Ψυχοπροφύλαξης) που γίνονται από Μαίες, που υποστηρίζουν το Φυσικό τοκετό είναι μια καλή λύση
• Φροντίστε ώστε τα άτομα που σας περιβάλουν να υποστηρίζουν την επιλογή σας για φυσικό τοκετό

Αβραμίδου Ειρήνη – Αθηνά,
Μαία

partoattivo

Older Entries