Εμπειρίες τοκετού: Η γέννα σε Ευρώπη και ΗΠΑ

11 Σχόλια

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος, το τελευταίο που με απασχολούσε ήταν πού και πώς θα γεννούσα. Σκεφτόμουν κάπως έτσι: «Στο νοσοκομείο θα είμαι σε χέρια ειδικών, θα αφεθώ και θα με βοηθήσουν. Το πολύ-πολύ να κρατήσει 24 ώρες, θα περάσουν». Πρόσφατα, μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι είχα δίκιο, στην Ελλάδα μια γέννα δεν επιτρέπεται να κρατήσει περισσότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που η γυναίκα θα μπει στο μαιευτήριο. Σιγά-σιγά μου ήρθαν στο μυαλό περιπτώσεις γυναικών που γνωρίζω, οι οποίες είχαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφορετικά να περιγράψουν σχετικά με την εμπειρία της γέννας σε άλλες χώρες. Έψαξα κι άλλο το θέμα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν θα μπορούσαμε και στην Ελλάδα να φερόμαστε λίγο πιο φιλικά προς την έγκυο, το ζευγάρι και το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί…

Βρετανία
Μετά από καισαρική, φυσιολογικός τοκετός
Όταν η Μαίρη έφτασε στο Μάντσεστερ, ήταν ήδη στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Πήγε στο νοσοκομείο όπου επρόκειτο να γεννήσει και ξεκαθάρισε στο γιατρό που την είδε ότι έπρεπε να κάνει οπωσδήποτε καισαρική και επισκληρίδιο, καθώς είχε γεννήσει πριν από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα με καισαρική τον πρώτο της γιο: «Αρχικά κανείς δεν μου έφερε αντίρρηση, αλλά μου έδωσαν να διαβάσω ένα χαρτί που περιέγραφε τους κινδύνους της καισαρικής και μου ζήτησαν να το υπογράψω. Ο άνδρας μου, γιατρός κι αυτός, πρότεινε να το σκεφτούμε λίγο. Γέννησα λίγο πρόωρα, μου είπαν ότι μπορούσα κάλλιστα να γεννήσω φυσιολογικά. Τους εμπιστεύτηκα. Τους ζήτησα να μου κάνουν επισκληρίδιο, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν ανάγκη και ότι θα εισέπνεα ένα αέριο κάθε φορά που θα πονούσα. Νομίζω ότι εισέπνεα τόσο συχνά, που ήμουν τελείως ζαλισμένη…».

Γερμανία
Επιστροφή στο σπίτι λίγες ώρες μετά τον τοκετό

Η Κατερίνα ήθελε να γεννήσει το δεύτερο παιδί της στο σπίτι της στη Δρέσδη, αλλά, επειδή το μωρό «κατέβαινε» με τα πόδια, προτίμησε το μαιευτήριο: «Δεν έκανα επισκληρίδιο και η κόρη μου γεννήθηκε φυσιολογικά, παρότι ήταν σε ισχιακή προβολή, ένδειξη που κανονικά οδηγεί σε καισαρική. Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι, για λόγους ασφαλείας, εκτός από τη μαία ήταν παρών στον τοκετό και ένας γιατρός. Επιστρέψαμε στο σπίτι λίγες ώρες αφού γεννήθηκε η κόρη μας, επειδή έτσι επιλέξαμε».
Κάνοντας αφρόλουτρο στα μέσα του τοκετού
Η Φωτεινή γέννησε το τρίτο της παιδί στη Γερμανία. Μας περιέγραψε αυτά που θυμάται εντονότερα: «Μόλις δυνάμωσαν οι πόνοι, μου πρότειναν και δέχτηκα με ευχαρίστηση- να κάνω μπάνιο με αφρόλουτρο, για να χαλαρώσω. Ο άνδρας μου ήταν συνέχεια μαζί μου. Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας -χωρίς επισκληρίδιο ή φάρμακα- σε ένα φαρδύ κρεβάτι με πολλά μαξιλάρια, σε ένα όμορφο δωμάτιο με μουσική, ωραία χρώματα και φωτισμό».

Γαλλία
Σε μονόκλινο με έμφαση στο θηλασμό
Η Ελισάβετ γέννησε στο Παρίσι: «Στη διάρκεια του τοκετού είχα συνέχεια δίπλα μου το σύζυγό μου, τη μαία και προς το τέλος και μια μικρή ομάδα γιατρών, που έβλεπα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι ότι μου έδωσαν το μωρό αμέσως για να το θηλάσω και ότι στο μαιευτήριο έμεινα σε μονόκλινο δωμάτιο, είχα το μωρό
συνέχεια μαζί μου και έτσι βοηθήθηκα πάρα πολύ στο θηλασμό!».

4 σημεία υπεροχής

Εντοπίσαμε 4 χαρα­κτη­ριστικά της προετοιμασίας και της διαδικασίας του τοκετού που είναι κοινά σε Νορβηγία, Βρετανία, Αμερική, Καναδά, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ελβετία:
Όλα τα ζευγάρια είχαν κάνει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής (ενημέρωση-εκπαίδευση για το τι πρόκειται να συμβεί στη γέννα) και στη συνέχεια είχαν επιλέξει τον τρόπο (birth plan) που θα γινόταν ο τοκετός (π.χ. στο νερό).
Ο μπαμπάς του παιδιού που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού, ακόμα κι όταν επρόκειτο για καισαρική!
Κανένα ζευγάρι δεν ξόδεψε ούτε 1 ευρώ για τη γέννα!
Μετά την επιστροφή στο σπίτι, μια μαία ή μια νοσοκόμα τους επισκέπτονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να τους βοηθούν και να ελέγχουν την πορεία της υγείας τους.

Βέλγιο
Μαία για το μωρό, κινησιοθεραπεύτρια για τη μαμά
Η Άννα-Μαρία ζει στις Βρυξέλλες. Ως γνήσια Ελληνίδα, είχε πολύ άγχος για τον τοκετό – επρόκειτο, άλλωστε, για το πρώτο της παιδί: «Στο Βέλγιο γεννάς σε ένα δωμάτιο που θυμίζει ξενοδοχείο, με πολλά βοηθήματα για πιο εύκολο και άνετο τοκετό: μια μπάλα όπου μπορείς να κάθεσαι στη διάρκεια των ωδίνων, μια μπανιέρα αν θες να γεννήσεις στο νερό… Μαζί σου είναι ο σύντροφός σου, η μαία, ο γιατρός και η κινησιοθεραπεύτρια, που σε βοηθά με τις αναπνοές, σου δείχνει τη σωστή στάση του σώματος κάθε φορά και επιπλέον σου κάνει μασάζ…».

Ελβετία
Με καισαρική και το σύζυγο μέσα στο χειρουργείο

Η Χριστίνα είναι Ελβετίδα και ο σύζυγός της Έλληνας. Εκείνος μας περιέγραψε την εμπειρία του: «Η γυναίκα μου, μετά από 3 ημέρες που οι γιατροί προσπαθούσαν να προκαλέσουν πόνους, γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο, στη διάρκεια της οποίας ήμουν δίπλα της. Όλα τα έξοδα τα πλήρωσε η ασφάλεια και μάλιστα εκείνη του γιου μας, που μόλις είχε γεννηθεί! Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η άψογη οργάνωση κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης (ραντεβού με το γιατρό, υπερηχογραφήματα, εξετάσεις κλπ.), που βοηθά το ζευγάρι να μην έχει καθόλου άγχος».

Ισπανία
Κάνοντας γιόγκα

Η Σύλβια γέννησε και τα δύο της παιδιά στη Βαρκελώνη με «εναλλακτικό» τρόπο, επειδή έτσι είχε επιλέξει: «Δίπλα μου βρισκόταν μόνο ο σύζυγός μου και η μαία, και εγώ έκανα ασκήσεις γιόγκα στη διάρκεια των ωδίνων. Δεν υπήρξε καμία εξωγενής παρέμβαση (π.χ. φάρμακα) και η γέννα ήταν για μένα μία πολύ θετική εμπειρία».

Θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού

Αμερική
Ολόκληρη η οικογένεια παρούσα στη γέννα

Η Έφη γέννησε την κόρη της στη Βοστόνη: «Όλα ήταν πολύ οργανωμένα από την αρχή, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο γιατρό, τα υπερηχογραφήματα… Μέχρι να γεννήσω, γνώρισα 6 γιατρούς που ήταν υποψήφιοι για να με ξεγεννήσουν. Υπήρχε μία βασική γιατρός και οι άλλοι ήταν κάπως σαν αναπληρωματικοί. Όταν με έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, καθόμουν σε μια μπάλα. Μετά μου έκαναν επισκληρίδιο. Στο δωμάτιο όπου γέννησα ήμουν μαζί με το σύζυγό μου, την οικογένειά μου και μια μαία. Στην Αμερική υπάρχει πάντα αυτή η έννοια της γιορτής μάλιστα μου έβαλαν και έναν καθρέφτη για να δω το παιδί τη στιγμή που έβγαινε…».

Καναδάς
Φωτογραφίες και ένα ταψί μπακλαβά

Η Κρίστα είναι ελληνικής καταγωγής και ζει στον Καναδά: «Καθώς είχα μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, ο γιατρός αναγκάστηκε να μου κάνει πρόκληση τοκετού. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια είχα κοντά μου τη μαία, το σύζυγο και όλη την οικογένειά μου. Ο γιατρός πέρασε και με είδε μερικές φορές και ήρθε πάλι στο τελικό στάδιο, αυτό των εξωθήσεων. Μας άφησε να βγάλουμε φωτογραφίες όλοι μαζί και τελικά ο σύζυγός μου έκοψε το λώρο. Θα ήταν αδιανόητο να τον πληρώσουμε, γι’ αυτό τον κεράσαμε ένα ταψί μπακλαβά!».

Ιαπωνία-Νορβηγία
Γιατρός-αυθεντία vs τοκετός στο νερό

Η Κατερίνα ζούσε στην Ιαπωνία όταν έμεινε έγκυος και παρέμεινε εκεί μέχρι τους 7,5 μήνες της εγκυμοσύνης της. Έφυγε επειδή κατάλαβε ότι το σύστημα δεν της ταίριαζε καθόλου: «Στην Ιαπωνία, ο γιατρός θεωρείται αλάνθαστος, κάτι σαν Θεός που κανείς δεν αμφισβητεί. Έπρεπε να τον βλέπω κάθε 2 εβδομάδες και να ακολουθώ αυστηρά τις υποδείξεις του». Τελικά γέννησε στη Νορβηγία μέσα σε μπανιέρα: «Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας, δεν πήρα φάρμακα ούτε έκανα επισκληρίδιο. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μετά τον τοκετό μείναμε με τον άνδρα μου και το μωρό σε ένα οικογενειακό δωμάτιο στο μαιευτήριο».

Τα σχόλια των ειδικών

«Είναι ζήτημα πολιτισμού»
Όπως σχολιάζει ο δρ. Γρηγόρης Π. Κυρούσης, μαιευτήρας-γυναικολόγος: «Μέσα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα διαφαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά νοοτροπίας, αλλά και πολιτισμού, ανάμεσα στη χώρα μας και εκείνες του εξωτερικού. Πρόκειται για κράτη όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ποιότητα και ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη. Η Μαιευτική-Γυναικολογία, ως μια δυναμική ειδικότητα τόσο σε επιστημονικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο, διέπεται από κανόνες και πρωτόκολλα. Έγκειται στον πολιτισμό ενός κράτους, στο σύστημα Υγείας του, να τηρεί τους κανόνες και τα πρωτόκολλα και να αντιμετωπίζει την έγκυο και το νεογνό με ανθρωπιά, σεβασμό και αξιοπρέπεια!».

«Έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα»
Η δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορας υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπογραμμίζει ότι: «Ο τοκετός αποτελεί μια μοναδική μετάβαση στη ζωή μιας γυναίκας, από την κύηση στη μητρότητα. Γι’ αυτό και είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ζευγαριού η διαδικασία του τοκετού να μη μεταβάλλεται σε μια μηχανική διαδικασία, αλλά σε μια αναντικατάστατη εμπειρία ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποστηρίζει την εξατομικευμένη φροντίδα κάθε ζευγαριού, η οποία δεν πρέπει να εξαρτάται από τον εκάστοτε επαγγελματία Υγείας, αλλά να βασίζεται σε τεκμηριωμένα αποτελεσματικές πρακτικές, οι οποίες θα προασπίζουν την υγεία της γυναίκας και του νεογνού. Ο ερχομός ενός παιδιού με φυσικό τρόπο υποδεικνύει σε όλους μας ότι η φύση είναι πιο σοφή από εμάς και θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού».

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Γρηγόρη Π. Κυρούση, μαιευτήρα-γυναικολόγο, και τη δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορα υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Πηγή: περιοδικό Vita

Tα 3D υπερηχογραφήματα που γίνονται για αναμνηστικούς σκοπούς μπορεί να κάνουν κακό στο έμβρυο.

6 Σχόλια

Έχουν γίνει το απόλυτο «must have» για τους ενθουσιώδεις μέλλοντες γονείς, λόγω της λεπτομερούς τρισδιάστατης απεικόνισης του εμβρύου.  Τα 3D υπερηχογραφήματα που προσφέρουν στους γονείς αναμνηστικές φωτογραφίες από την περίοδο που το μωρό τους βρισκόταν ακόμα στην κοιλιά της μητέρας του ωστόσο, ενδέχεται να συνδέονται με την εμφάνιση νευρολογικών προβλημάτων στο παιδί.

Ενώ τα υπερηχογραφήματα ελέγχουν την υγεία του εμβρύου, οι τρισδιάστατοι υπέρηχοι που γίνονται αποκλειστικά για το σκοπό της αναμνηστικής φωτογράφησης μπορούν, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες μελέτες, να κρύβουν κινδύνους για το έμβρυο. Κι αυτό γιατί η ακτίνα του υπέρηχου μένει στάσιμη πάνω από το κεφάλι του περισσότερη ώρα από το κανονικό, ώστε να επιτευχθεί η τέλεια… πόζα. Μέχρι πρόσφατα, τα υπερηχογραφήματα χρησιμοποιούνταν από τους γιατρούς αποκλειστικά για τη διάγνωση εμβρυικών ανωμαλιών. Η εν λόγω εξέταση ωστόσο, άρχισε σταδιακά να αποκτά εμπορικό χαρακτήρα, με πολλούς γονείς -κυρίως στο εξωτερικό- να προθυμοποιούνται να καταβάλλουν τεράστια ποσά για να αποκτήσουν φωτογραφίες των αγέννητων μωρών τους.  Οι διάφορες κλινικές, από την πλευρά τους, προωθούν για ευνόητους λόγους τους μη διαγνωστικούς υπέρηχους, υποστηρίζοντας ότι χάρη σε αυτούς οι γονείς, οι φίλοι και οι συγγενείς μπορούν να «δεθούν» καλύτερα με το αγέννητο μωρό. Ανεξάρτητες αρχές του εξωτερικού θεωρούν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να εκτιμηθεί η πλήρης έκταση του τυχόν προβλήματος. Για το λόγο αυτό, η Βρετανική Εταιρεία Ιατρικών Υπερήχων συμβουλεύει τους μέλλοντες γονείς να αποφεύγουν τα υπερηχογραφήματα που γίνονται αποκλειστικά για λόγους φωτογράφησης. «Υπό το φως της διαδεδομένης χρήσης των υπερήχων για ιατρικούς σκοπούς, της αυξημένης εμπορικής χρήσης τους για σουβενίρ φωτογραφίες του εμβρύου και των μη επιβεβαιωμένων ενδείξεων για πιθανές νευρολογικές επιπτώσεις σε αυτό, προκύπτει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα. Κι αυτό προκειμένου να διαπιστωθούν τυχόν μακροχρόνιες παρενέργειες των διαγνωστικών υπερηχογραφημάτων», αναφέρει τέλος στην ανακοίνωση της εταιρείας ο πρόεδρός της, Αντονι Σουίρντλοου.

Πηγή: tragasnet

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης:

Parents warned against ’boutique’ scanning of unborn babies

Αιτία για το σύνδρομο βρεφικών θανάτων ο καπνός του τσιγάρου

1 σχόλιο

Το κάπνισμα εξακολουθεί να αποτελεί τον κύριο λόγο που οδηγεί τα βρέφη στο θάνατο.

Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα ομάδας από το Ινστιτούτο Karolinska της Σουηδίας, τα παιδιά που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν μη φυσιολογική αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Με τον τρόπο αυτό καταστρέφεται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης του μωρού, γεγονός το οποίο εξηγεί τη συχνότητα των αιφνίδιων θανάτων των βρεφών, αφού η αύξηση αυτή δημιουργεί μεγαλύτερη ζήτηση για αίμα στην καρδιά, κάνοντάς την να πάλλεται πιο γρήγορα από τα φυσιολογικά επίπεδα.

Η έρευνα από τον δρ. Gary Cohen και την ομάδα του διεξήχθη σε 36 νεογέννητα μωρά, ενώ 17 από τις μητέρες τους κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Όταν εξέτασαν τα μωρά, παρατήρησαν ότι εκείνα που ήταν εκτεθειμένα στον καπνό, παρουσίασαν ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς καθώς και στην αρτηριακή πίεση.

Αυτές οι ανωμαλίες, επιδεινώθηκαν όταν τα βρέφη συμπλήρωσαν το ένα έτος της ζωής τους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές το ένα τρίτο των βρεφικών θανάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι μελλοντικές μητέρες απέφευγαν το κάπνισμα.

Η δρ. Marsha Silberstein μιλά για τις συνέπειες του καπνίσματος κατά την εγκυμοσύνη.

Πηγή zougla.gr

Το θαύμα της ζωής!

Σχολιάστε

Το βραβευμένο ντοκυμαντέρ του National Geographic  In the womb (2005) με ελληνικούς υπότιτλους σε 9 μέρη.

Ενα ταξίδι μέσα στην μήτρα με εικόνες 3D και 4D….απλά υπέροχο…..

ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ, ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ…

66 Σχόλια

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι πέρα για πέρα πραγματική. Εν έτη 2009, εν Ελλάδι…. Ευχαριστώ το stravaparaloga που μας την διέθεσε. Αυτά πρέπει να διαδίδονται, ισως γλυτώσουν απο πολλές περιπέτειες κάποια άλλη μέλλουσα μανούλα!

Η Άννα στις αρχές του χρόνου περίμενε όλο χαρά της γέννηση της κορούλας της. Έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στο γιατρό της είχε αποφασίσει να κάνει ο,τι της υποδείξει με μία και μοναδική εξαίρεση: εφόσον η καισαρική ήταν δεδομένη, είχε παρακαλέσει για επισκληρίδιο αναισθησία για να δει το μωράκι της να γεννιέται. Ο γιατρός την διαβεβαίωσε οτι θα της έφερνε τον «καλύτερο αναισθησιολόγο της περιοχής» γι’αυτο το λόγο.

 

Το πρωί του τοκετού η Άννα ήταν ήρεμη. Την οδήγησαν στο θάλαμο προετοιμασίας και λίγα λεπτά πριν το χειρουργείο, ένας κατά τα άλλα ευγενέστατος κύριος που συστήθηκε ως ο αναισθησιολόγος κάθησε κοντά της και άρχισε να προσπαθεί να τη μεταπείσει για την επισκληρίδιο, τρομοκρατώντας την οτι πρόκειται για μια «επικίνδυνη διαδικασία» που μπορεί να επιφέρει «τρομερούς πονοκεφάλους» μέχρι και «ανακοπή καρδιάς» (!!)
Της πρότεινε ολικη νάρκωση ως την πλέον ασφαλή μέθοδο, κι ας μη δει το μωρό της να γεννιέται.
Η Άννα τα έχασε. Έχοντας ήδη κάποιες γνώσεις πάνω στο θέμα, έφερε ενστάσεις, επέμεινε στην αρχική της απόφαση. Ο αναισθησιολόγος άρχισε να δυσφορεί, βγήκε από το δωμάτιο και ζήτησε να ξεκινήσει η καισαρική.
Πάνω στο τραπέζι του χειρουργείου, παράσταση μέρος δεύτερο. «Μα γιατί επιμένεις να θέλεις επισκληρίδιο, είναι επικίνδυνη! Αν σου συμβεί κάτι κακό δε σκέφτεσαι το πρώτο παιδί σου που περιμένει εκεί έξω;»
Η ψυχολογική πίεση αφόρητη.
Ο γυναικολόγος ούτε κουβέντα, σαν να μην διαδραματιζόταν αυτή η κατάσταση μπροστά του.
Η Άννα διαμαρτυρήθηκε.
«Μα γιατί μου το κάνετε αυτό;; Αν ήξερα ότι θα εξαναγκαζόμουν να γεννήσω με γενική αναισθησία θα επέλεγα άλλο μαιευτήριο!»
«Δεν είσαι υποχρεωμένη να γεννήσεις εδω! Το χειρουργείο δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, μπορείς να σηκωθείς να φύγεις και να πας αλλού να γεννήσεις!»
Η Άννα σάστισε, είπε για τελευταία φορά οτι επιμένει να γίνει ο τοκετός όπως τον ονειρεύτηκε, αφού δεν υπήρχαν ιατρικοί λόγοι για κάτι διαφορετικό, ο αναισθησιολόγος κάτι μουρμούρισε και της είπε ότι θα της έκανε μια «μικρή μέθη» μέχρι να ετοιμαστεί η επισκληρίδιος…
…………………………………..

Η Άννα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο που είδε ήταν τα πράσινα πλακάκια ενός μικρού δωματίου. Όλα ήταν θολά. Γύρισε το κεφάλι και είδε τον άντρα της. «Τι έγινε; Πού είμαι;»
«Είσαι στο δωμάτιο ανάνηψης. Σου έκαναν ολική νάρκωση, το μωρό γεννήθηκε και είναι καλά.»
Το μυαλό της ήταν τόσο θολωμένο όσο και οι εικόνες που έπαιζαν μπροστά στα μάτια της. Προσπαθούσε να βάλει τις σκέψεις της σε μια τάξη, τι είχε γίνει, γιατί έκαναν κάτι άλλο από αυτό που είχε ζητήσει;
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σαν να είχαν παγώσει και τα συναισθήματά της. Ζητούσε μόνο να δει το παιδί.
«Δεν επιτρέπουμε κυρία μου να δείτε το παιδί πριν από τις 6 το απόγευμα. Κανονισμός μαιευτηρίου
Μα δεν ηταν δυνατον, η ώρα ήταν μόλις 10.30 το πρωί!
Ο άντρας της τη διαβεβαίωσε ότι είχε δει το μωρό και ότι όλα ήταν καλά.
Εκείνη πάλι δυσκολευόταν να το πιστέψει, μήπως το μωράκι της είχε κάποιο πρόβλημα και δεν της το έλεγαν;

Μέχρι τις 3 το μεσημέρι και παρά τους μετεγχειρητικούς πόνους, η Άννα έκανε κουράγιο και περίμενε. Κάπου εκεί όμως άρχισε να κλαίει και να ζητά να δει το μωρό της, να το βάλει στο στήθος, να πιει λίγο πρωτόγαλα…

Η αντίσταση των μαιών κάμφθηκε επιτέλους στις 5μμ, και η Άννα αγκάλιασε επιτέλους την κορούλα της.
«Γιατί κάνατε τόσες ώρες να μου τη φέρετε;» παραπονέθηκε στις μαίες, «δεν ξέρετε οτι το νεογέννητο πρέπει να βρεθεί στην αγκαλιά της μαμάς του το συντομότερο;;»
«Μην πιστεύεις τις ανοησίες των βιβλίων«, ήταν η απάντηση…

Το ίδιο βράδυ ο πόνος φούντωσε ξαφνικά και έγινε σχεδόν ανυπόφορος. Η Άννα, κάλεσε μια μαία κι όταν αυτή φάνηκε στην πόρτα, μετά από μιαμιση ώρα, της έδωσε στο χέρι δυο χρωματιστά χαπάκια που ήπιε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο πόνος δε μειώθηκε ούτε στο ελάχιστο. Το μωρό ήρθε στο θάλαμο να θηλάσει μετά από λίγο και μέσα σε λίγα λεπτά είχε πέσει σε βαθύ ύπνο.
Το πρωί η Άννα έντρομη πληροφορήθηκε ότι τα χρωματιστά χαπάκια που είχε πιει ως παυσίπονα ήταν tavor και lexotanil!!

Το πρωί το μωρό ερχόταν και πάλι στο θάλαμο και μαζί με αυτό και η καθαρίστρια που σφουγγάριζε με μπόλικη χλωρίνη το πάτωμα και η μυρωδιά σε ζάλιζε. Τι πρεμούρα για καθαριότητα και τι ειρωνεία.. Χλωρίνη στο πάτωμα, αλλά οι ντουλάπες του δωματίου ήταν γεμάτες μούχλα και ιστούς από αράχνες!
Τα «πυρεξάκια» των νεογέννητων δεν ηταν πυρεξάκια όπως αυτά των σύγχρονων μαιευτηρίων, αλλά κάτι παμπάλαια σιδερένια καλάθια, φθαρμένα όσο δεν πήγαινε…
Το κρεβάτι, το στρώμα ποιός ξέρει κι αυτά πόσο παλιά ηταν… Η Άννα ενιωθε πόνο σε όλο της το σώμα, από τον αυχένα μέχρι τα πόδια!
Βγήκε λίγο στο διάδρομο να περπατήσει.
Με αηδία αντίκρισε ξεχαρβαλωμένες πρίζες, πόρτες βγαλμένες από τη θέση τους και ακουμπισμένες όπως όπως στην κεντρικη σκάλα, ένας αρχαίος ψύκτης νερού που φυσικά δε λειτουργούσε, ένα ίδιας ηλικίας κλιματιστικό, τοίχοι φθαρμένοι που κρύβονταν περιστασιακά από γλάστρες και μπαλόνια…

Και τι κακό timing..
Παραδίπλα γινόταν ανακαίνιση σε 2-3 δωμάτια για να γίνουν σουίτες…
Η φασαρία ήταν αφόρητη, η σκόνη έφτανε μέχρι μέσα στο δωμάτιο!
Το μωρό αδυνατούσε να κοιμηθεί και η Άννα δεν ήθελε να το στείλει κάτω στο θάλαμο νεογνών γιατί είχε μάθει ότι ο θάλαμος ήταν ξεκλείδωτος και συχνά αφύλακτος. Καλύτερα το μωρό στη φασαρία και τη σκόνη παρά να της το κλέψει κανείς!

«Θέλω να πάω σπίτι μου..!», έλεγε και ξανάλεγε.
Ο αναισθησιολόγος πέρασε από το θάλαμο να της μιλήσει, τον αντιμετώπισε με ψυχρότητα, δεν ήθελε ουτε να τον βλέπει. Με κάτι ανόητα επιχειρήματα προσπάθησε να δικαιολογηθεί που την ξεγέλασε και τελικά της έκανε ολική νάρκωση. Η Άννα φυσικά και δεν πείστηκε και δεν ένιωσε καλύτερα όταν της είπε «μην κοιτάς ό,τι πήγε στραβά κι ο,τι δεν πήγε οπως ήθελες, σημασία έχει ότι εσύ και το μωρό είστε καλά!»

Όχι δεν έχει μόνο αυτό σημασία!
Σημασία έχει να είσαι ασθενής και να σε αντιμετωπίσουν ως άνθρωπο. Να σε σεβαστούν, να μη σε κοροϊδέψουν για να μη σε χάσουν από πελάτη. Να καταλάβουν ότι έχεις κάποια δικαιώματα ως ασθενής και ως άνθρωπος που δεν μπορούν να τα καταπατούν επειδή εκείνη την ώρα τους έχεις ανάγκη.
Να μην υποτιμήσουν τη νοημοσύνη σου!

Η Άννα σκέφτηκε πολλές φορές να γυρίσει εκεί, στο μαιευτήριο Τρικάλων, να ζητήσει το λόγο απ’ολους όσους ήταν παρόντες εκείνη τη μέρα σε εκείνο το φιάσκο. Τελικά, μετά από μια κουβέντα με το γυναικολόγο της ο οποίος ένιψε τας χειρας του ως γνησιος Πιλατος, συνειδητοποίησε ότι η κλίκα των γιατρών είναι πολύ ισχυρή και ο,τι και να έκανε, εκείνοι θα αλληλοκαλύπτονταν.

Κι έτσι το θέμα ξεχάστηκε, το περιστατικό πέρασε στην ιστορία αλλά δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό της.

Κι από τότε όταν ο δρόμος τη φέρνει προς τα Τρίκαλα, φροντίζει να μην περάσει από το μαιευτήριο, ούτε απέξω…

Μόνο πού και πού κοιτάει τις φωτογραφίες που τράβηξε εκεί – αυτές που δεν εκτύπωσε και δεν έβαλε στο άλμπουμ της κορούλας της αλλά κράτησε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή της – και αναρωτιέται αν άλλαξε η κατάσταση εκεί έστω και στο ελάχιστο…


(τα ονόματα των γιατρών είναι στη διάθεση όποιου επιθυμεί να τα πληροφορηθεί)

Υποδείξεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για τον τοκετό

Σχολιάστε

  • Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού να έχει την κατάλληλη βοήθεια και υποστήριξη.
  • Η γυναίκα πρέπει να έχει έναν κεντρικό ρόλο στην υποστήριξη αυτή, καθώς και τη δυνατότητα να οργανώνει και να αξιολογεί τις υπηρεσίες που της παρέχονται.
  • Η επιτυχία της υποστήριξης εξαρτάται από τη σημασία που δίνεται στους συναισθηματικούς και τους ψυχολογικούς κοινωνικούς παράγοντες.
  • Η γέννηση είναι μια φυσική και φυσιολογική λειτουργία.
  • Για την ψυχική ευφορία της υποψήφιας μητέρας, πρέπει να εξασφαλίζεται η παρουσία στον τοκετό ενός ατόμου της επιλογής της -συγγενικού ή μη- και η δυνατότητα για τη λεχώνα να δέχεται επισκέψεις μετά τη γέννηση του μωρού της.
  • Πρέπει να εξασφαλίζεται ο σεβασμός των πεποιθήσεων και των πολιτιστικών παραδόσεων της κάθε γυναίκας, η οποία γεννά σε κλινική ή νοσοκομείο.
  • Η τεχνητή πρόκληση του τοκετού πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχει ειδική ιατρική εντολή και δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 10% του συνόλου των τοκετών σε κανένα μέρος του κόσμου.
  • Οι καισαρικές τομές δεν δικαιολογείται να ξεπερνούν το 10-15% του αριθμού των τοκετών. Αυτό ισχύει για όλες τις περιοχές της γης.
  • Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι μετά από μια καισαρική απαιτείται και μια δεύτερη στον επόμενο τοκετό. Οι γυναίκες θα έπρεπε να ενθαρρύνονται να γεννήσουν φυσιολογικά, ακόμα και μετά από μια προηγουμένη καισαρική.
  • Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι πριν από τον τοκετό πρέπει να ξυρίζεται το εφηβαίο και να γίνεται υποκλυσμός.
  • Η τεχνητή ρήξη των υμένων -πράξη ρουτίνας στα νοσοκομεία- δεν στηρίζεται σε καμιά επιστημονική αναγκαιότητα και, όταν αυτή απαιτείται, πρέπει να γίνεται μόνο σε προχωρημένη φάση τον τοκετού.
  • Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα πρέπει να αποφεύγεται η -συνηθισμένη πια- χορήγηση φαρμάκων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις.
  • Η χρήση του μόνιτορ για την ακρόαση του εμβρύου, η οποία συνηθίζεται πολύ στα νοσοκομεία, πρέπει να γίνεται μόνο σε ειδικές παθολογικές περιπτώσεις και στην περίπτωση τεχνητής πρόκλησης τοκετού.
  • Η γυναίκα, σε όλη τη διάρκεια των ωδινών τοκετού δεν πρέπει να υποχρεώνεται να έχει ύπτια στάση (ανάσκελα). Πρέπει να ενθαρρύνεται να περπατάει και να επιλέγει ελευθέρα τη στάση, που η ίδια αισθάνεται σαν πιο κατάλληλη για τον τοκετό.
  • Δεν δικαιολογείται η συστηματική χρήση της επεισιοτομίας.
  • Το υγιές βρέφος πρέπει να μένει με τη μητέρα του κάβε φορά, που η κατάσταση και των δυο το επιτρέπει. Ο αποχωρισμός του υγιούς βρέφους από τη μητέρα του δεν δικαιολογείται από καμιά διαδικασία ιατρικής παρακολούθησης.
  • Πρέπει να ενθαρρύνεται η άμεση έναρξη του θηλασμού, ακόμα και πριν η νέα μητέρα βγει από την αίθουσα τοκετού.
  • Ο θηλασμός αποτελεί τη φυσιολογική και ιδανική μορφή θρέψης του βρέφος και παρέχει ένα απαράμιλλο βιολογικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη του.
  • Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να γίνεται συστηματική εκπαίδευση υπέρ του θηλασμού. Όλες οι γυναίκες, με την κατάλληλη βοήθεια και ενημέρωση, είναι σε θέση να θηλάσουν το μωρό τους.
  • Οι μητέρες πρέπει να ενθαρρύνονται να κρατούν το μωρό κοντά τους και να του προσφέρουν το στήθος τους κάθε φορά που εκείνο το ζητά. Καλό είναι να παρατείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η περίοδος του θηλασμού και να αποφεύγεται η χρήση συμπληρωματικής τροφής. Μια μητέρα δεν είναι ανάγκη να προσφέρει κανένα συμπλήρωμα τροφής μέχρι τους 4-6 πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους.

(Απόσπασμα από το κείμενο «Μια τεχνολογία κατάλληλη για τη γέννηση», της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, Μάιος 1988)

Συμβουλές για έναν φυσικό τοκετό

12 Σχόλια

Πολλές γυναίκες σχεδιάζουν να γεννήσουν φυσικά το μωρό τους. Για να normalbirthεπιτύχετε το στόχο αυτό, είναι καλό να προετοιμαστείτε κατά την εγκυμοσύνη. Κάποιες προτάσεις που θα σας βοηθήσουν να αυξήσετε τη πιθανότητα να γεννήσετε φυσικά είναι:

• Φτιάξτε ένα πλάνο τοκετού, όπου θα γράψετε τις επιθυμίες σας για τον τρόπο που θέλετε να γεννήσετε
• Διαλέξτε προσεκτικά τον άνθρωπο που θα σας βοηθήσει στο τοκετό σας, είτε είναι Γυναικολόγος – Μαιευτήρας, είτε Μαία. Ρωτήστε τη γνώμη του/της για το φυσικό τοκετό. Βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη γνώση και ικανότητα να αναλάβει το ξεχωριστό τοκετό σας. Δείξτε το πλάνο τοκετού σας, και αν οι απαντήσεις δεν σας ικανοποιούν, βρείτε κάποιον άλλο/άλλη
• Επιλέξτε το μέρος του τοκετού σας (κλινική, νοσοκομείο, σπίτι) και βεβαιωθείτε ότι θα σεβαστούν τις επιλογές σας
• Ενημερωθείτε για τις επιλογές που έχετε για το τοκετό σας μέσα από βιβλία, άρθρα σε περιοδικά και internet, dvd με φυσικούς τοκετούς, ιστορίες γέννας από γυναίκες που έχουν γεννήσει φυσικά
• Μάθετε να ελέγχετε το πόνο και το στρες του τοκετού χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές, γιόγκα κ.α. Τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού (Ψυχοπροφύλαξης) που γίνονται από Μαίες, που υποστηρίζουν το Φυσικό τοκετό είναι μια καλή λύση
• Φροντίστε ώστε τα άτομα που σας περιβάλουν να υποστηρίζουν την επιλογή σας για φυσικό τοκετό

Αβραμίδου Ειρήνη – Αθηνά,
Μαία

partoattivo

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ & Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΖΩΗΣ

2 Σχόλια

Γκουνή, Όλγα Ψυχοθεραπεύτρια

Ο τρόπος που σκέπτεσαι, τα όσα νιώθεις & ο τρόπος που ενεργείς μεταφέρονται στο παιδί σου. Διάλεξε, λοιπόν, εκείνα τα συναισθήματα, εκείνες τις σκέψεις & εκείνες τις πράξεις που είναι τροφή για το παιδί σου.

Αν υπάρχει οποιοσδήποτε στρεσογόνος παράγοντας κατά την κύηση, s_first_dayζήτησε βοήθεια. Να ξέρεις ότι όσα επιλύεις εσύ η μητέρα & όσο πιο ήρεμη & ευτυχισμένη είσαι, τόσο η ενδομήτρια’ εμπειρία του παιδιού σου είναι θετική & τόσο πιο ήρεμος & ευτυχισμένος άνθρωπος θα είναι μετά που θα γεννηθεί.

Κάθε παιδί αξίζει να είναι παιδί αγάπης. Κάθε εγκυμοσύνη ας αρχίζει με σκέψεις αγάπης & αποδοχής για το αγέννητο παιδί χωρίς καμιά ιδιαίτερη προτίμηση φύλου ή άλλων ειδικών χαρακτηριστικών. Αν η εγκυμοσύνη δεν είναι επιθυμητή μάθε το γιατί: Ζήτησε επαγγελματική υποστήριξη αν χρειαστεί.

Μάθε πώς το σώμα σου λειτουργεί, μάθε να το ακούς και να το σέβεσαι.

Μάθε πώς αναπτύσσεται η νέα ζωή, μάθε να την ακούς και να τη σέβεσαι.

Τραγούδησε στο αγέννητο παιδί σου δυνατά. άφησε όλα τα κύτταρα σου να πάλλονται στην μελωδία της αγάπης που εκφράζεις.

Μίλησε στο αγέννητο παιδί σου. Πες του παραμύθια. Μιλησέ του για σένα για τους αγαπημένους σου, για τη ζωή, τις ευλογίες και χαρές που θα ζήσει. Περπάτα, απόλαυσε τη φύση. Γίνε κι εσύ ένας χαρούμενος, αισιόδοξος καθοδηγητής,

Απόκτησε εμπιστοσύνη σε σένα και το σώμα σου που κάθε μέρα ετοιμάζεται για την μεγάλη στιγμή του τοκετού & της μητρότητας που ακολουθεί. Έχεις τη δύναμη να γεννήσεις φυσιολογικά, ανώδυνα, με διαύγεια. Ακόμα κι αν ήδη γέννησες με καισαρική, μπορείς σήμερα να γεννήσεις με φυσιολογικό τοκετό. Απόφυγε περιττές ιατρικές παρεμβάσεις.

Καλωσόρισε τη νέα ζωή στο πιο φιλόξενο περιβάλλον. Αν γεννήσεις σε νοσοκομείο φρόντισε ο χώρος να είναι ζεστός, με διακριτικό φωτισμό και οι άνθρωποι που θα έχουν τη χαρά να συμμετέχουν στο καλοσώρισμα του παιδιού σου να αγαπούν & να σέβονται τη ζωή.

Ζήτησε να κρατήσεις το παιδί σου μόλις γεννήσεις. Κρατησέ το με αγάπη πάνω σου έτσι όπως είναι με τα υγρά του τοκετού, κοιταξέ το με αγάπη στα μάτια και καλωσόρισε το με τη γλυκεία σου φωνή, τραγούδησε το τραγούδι του, χάιδεψε το μικρό σωματάκι του, κάνε του μασάζ. Θηλασέ το αμέσως. Ο ομφάλιος λώρος ας κοπεί τη στιγμή που παύει να πάλλεται.

Κράτησε το παιδί σου κοντά σου από τη στιγμή του τοκετού. Μίλησέ του & τραγούδησέ του. Να του θυμίζεις πάντα πόσο υπέροχο δώρο για τη ζωή είναι’ . Θήλασέ το όσο πιο πολλά χρόνια μπορείς.

Επέτρεψε στο παιδί σου να ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης. . Σεβάσου τη ζωή και η ζωή θα σε ανταμείψει.

Κέντρο Φυσικού Τοκετού

Σχολιάστε

Το Κέντρο Φυσικού Τοκετού είναι μία μικρή μαιευτική μονάδα που παρέχει ανέσεις και προσωπική φροντίδα που συνήθως δεν παρέχονται σε συμβατικά μαιευτήρια. Έχει άνετα δωμάτια τοκετού με ειδική πισίνα, ειδικά σχεδιασμένα καθίσματα, μπάλες ορθοσωμικής και φυσικά κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε «ένα σπίτι μακριά απ’ το σπίτι» με τον αναγκαίο νοσοκομειακό εξοπλισμό που παρέχει ασφάλεια, διατηρώντας όμως τη σπιτική και οικογενειακή ζεστασιά!
Το κέντρο φυσικού τοκετού,στεγάζεται στην ιδιωτική μαιευτική
κλινική «ΝΙΚΗ»

www.naturalbirth.gr

Οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτήν την σελίδα δίδουν γενικές συμβουλές σε θέματα υγείας. Για τις δικές σας ανάγκες πάντοτε να συμβουλεύεσθε τον προσωπικό σας γιατρό.

Η πολύτιμη φίλη σας, η μαία

Σχολιάστε

Όσο πιο νωρίς μπει η μαία στη ζωή σας τόσο το καλύτερο για εσάς. Δεν είναι μόνο ο άνθρωπος που θα σας μάθει να χαλαρώνετε και να αναπνέετε σωστά, ώστε να εξασφαλίσετε ένα λιγότερο επώδυνο τοκετό. Θα γίνει σύμβουλος, φίλη και «μητέρα» σας. Θα ακούει πρόθυμα τις εκμυστηρεύσεις και τις αγωνίες σας, θα αποκρίνεται στα ερωτηματικά σας, θα εξοστρακίζει τις φοβίες σας, θα σας καθησυχάζει και, όποτε χρειάζεται, θα σας τονώνει το ηθικό και την αυτοπεποίθησή σας, γιατί κοντά της θα ξεχνάτε τις αναστολές, που ίσως σας ταλαιπωρούν. Η σχέση ανάμεσα σε εσάς και τη μαία δεν θα περιοριστεί μόνο στα μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής, τα οποία οι μέλλουσες μητέρες αρχίζουν συνήθως να παρακολουθούν -συχνά με το σύντροφό τους κατά τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης τους-, και στην παρουσία της την ώρα της γέννας. Θα σας μυήσει στη μαγεία της κύησης και τη μυσταγωγία της γέννησης και θα σας δείξει ποιο δρόμο θα ακολουθήσετε, για να ανακαλύψετε τις δυνάμεις σας, ώστε να αποφύγετε την παθητική εξάρτηση από τις οδηγίες των ειδικών.

Η γνωριμία με τον εαυτό σας και η εξοικείωση με τη μητρότητα ως ιδέα αλλά και ως πράξη χρειάζονται εκ μέρους σας πολλή δουλειά, αλλά και καθοδήγηση. Το κλειδί για να κατακτήσετε αυτή την άγνωστη σφαίρα ωριμότητας θα σας το προσφέρει η μαία σας, η οποία δεν αρκεί να είναι μόνο καλά εκπαιδευμένη, χρειάζεται να έχει και παιδεία, ετοιμότητα και διαθεσιμότητα στην ψυχή.

Θα τη διαλέξετε με προσοχή και δεν θα στηριχτείτε στην πρώτη που θα σας συστήσει η φίλη ή ο γιατρός σας. Θα αρχίσετε να την ψάχνετε μόλις φανεί ο πελαργός και θα ξέρετε ότι έχετε βρει την κατάλληλη, μόνο αν εμπιστευτείτε τη διαίσθηση σας.

Η γυναικεία αυτή παρουσία θα σας στηρίξει στην εξελικτική ετούτη φάση της ζωής σας, για να ανακαλύψετε την καινούρια σας ταυτότητα και τη δυνατότητα να αναπαράγετε τον εαυτό σας με ένα παιδί, το οποίο θα αποτελέσει, σύντομα, μια οντότητα αυτόνομη και ξεχωριστή. Επιπλέον, θα σας βοηθήσει να επενδύσετε συναισθηματικά στο αγέννητο μωρό σας, καλλιεργώντας από τώρα μαζί του μια ιδιαίτερη επικοινωνία, η οποία θα λειτουργήσει ως υπόδειγμα στη μετέπειτα ζωή του στις σχέσεις του με τους άλλους. Ακόμα θα σας ενημερώσει για τις ψυχολογικές και συναισθηματικές μεταβολές που συνοδεύουν τις δραματικές βιολογικές αλλαγές της εγκυμοσύνης, ενώ συγχρόνως θα σας διδάξει τεχνικές ανακούφισης, ασκήσεις, αναπνοές, τρόπους χαλάρωσης και μασάζ, ώστε να μπορέσετε να βοηθήσετε τον εαυτό σας επιστρατεύοντας τις εσωτερικές σας δυνάμεις.

Θα εκπαιδεύσει, επίσης, και το σύντροφό σας στο ρόλο του γονιού και θα τον ενθαρρύνει όχι μόνο να συμμετάσχει ενεργά στη γέννηση του παιδιού σας, αλλά και αργότερα στην καθημερινή του φροντίδα.

Οι συναντήσεις σας μαζί της θα πραγματοποιούνται, συνήθως, σε μικρά γκρουπ με άλλες μέλλουσες μητέρες και τους συντρόφους τους. Θα κερδίζετε πολλά από εκείνα που θα τις ακούτε κάθε φορά να λένε, γιατί θα διαπιστώνετε πόσα κοινά σημεία υπάρχουν μεταξύ σας. Ταυτόχρονα, θα εξοικειώνεστε με την πρακτική πλευρά της εγκυμοσύνης, αλλά και του τοκετού, που σας προκαλεί δέος.

Έτσι λοιπόν, με τη βοήθεια της μαίας, διαμορφώστε υπεύθυνα και συνειδητά τις συνθήκες όχι μόνο για τον τοκετό σας, αλλά και για το ρόλο και τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια μετά τη γέννηση του παιδιού σας.

health.in.gr

Chelsea Lafrance

Προγεννητικός έλεγχος

10 Σχόλια

Αντέγραψα κάποια κομμάτια απο ένα κεφάλαιο του βιβλίου «Kαισαρική τομή και ο Φυσικός τοκετός» του μαιευτήρα Μισέλ Οντάν. Γι α όλα αυτά υπάρχουν και παραπομπές σε αρκετά μεγάλη βιβλιογραφία, που δεν εχω παραθέσει ομως εγώ. Οποιος θέλει μου το ζητάει και θα το κάνω.

Είναι πολύ ενδιαφέροντα, διαβάστε τα και θα δείτε κάποια πράγματα με άλλο μάτι!!

ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ

Καταλαβαίνουμε καλά ότι η προυπόθεση για να εγκατασταθεί ο τοκετός ειναι να υπάρχουν χαμηλά επίπεδα άγχους. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο μια έγκυος γυναίκα υποβάλλεται σε ερεθίσματα που προκαλούν άγχος, τόσο δυσκολότερη θα γίνει η διαδικασία του τοκετού. Το χαμηλό επίπεδο άγχους είναι επίσης προυπόθεση γα την σωστή ανάπτυξη και εξέλιξη του εμβρύου μέσα στη μήτρα. Επομένως, οι προκαταρκτικές πρακτικές ερωτήσεις πρέπει να εστιάζονται στο τι μπορείνα επηρεάσει τη συγκινησιακή κατάσταση των εγκύων. ¨Ολοι έχουμε ακούσει για γυναίκες που αναστατώθηκαν και ανησύχησαν μετά απο μία προγεννητική επίσκεψη στο γιατρό. Είναι προφανές ότι το στυλ προγεννητικής φροντίδα που επικρατεί-η συνεχή εστίαση σε πιθανά προβλήματα- εμπεριέχει ένα έμφυτο «φαινόμενο nocebo». Το φαινόμενο nocebo ειναι μια αρνητική επίδραση στη συγκινησιακή κατάσταση των εγκύων και έμμεσα στις οικογένειές τους. Συμβαίνει όταν κάποιος επαγγελματίας υγείας κάνει περισσότερο κακό παρά καλό, επεμβαίνοντας στην φαντασία, την ιδεατή ζωή ή τις πεποιθήσεις ενός ασθενούς ή μιας εγκύου.

Σε έναν ιδεώδη κόσμο

Σε έναν ιδεώδη κόσμο, η κύρια ασχολία των γιατρών και των άλλων επαγγελματιών υγείας που ασχολούνται μετ ην προγεννητική φροντίδα θα έπρεπε να ειναι να περιφρουρούν τη συναισθηματική κατάσταση των εγκύων.

Δεν θα έπρεπε να χρειάζεται τόσο πολύ χρόνο ένας επαγγελματίας υγείας που ξέρει να προσαρμόζεται, προκειμένου να υιοθετήσει μια θετική στάση και να ξεπεράσει όποιες τυχόν συνήθειες έχει. Οι σημερινές έγκυοι δεν μπορεί να είναι ήρεμες. Θα εχουν τουλάχιστον ένα λόγο για να ανησυχουν: «Η πίεση του άιματος ειναι πολύ ψηλή ή πολύ χαμηλή», «Το βάρος σου αυξάνει πολύ γρήγορα ή πολύ αργά», «είσαι αναιμική», «μπορεί να αιμορραγήσεις επειδή ο αριθμός των αιμοπεταλίων σου ειναι χαμηλός», «έχεις διαβήτη κύησης», «υπάρχει πολύ αμνιακό υγρό» «υπάρχει λίγο αμνιακό υγρό», «Ο πλακούντας ειναι χαμηλά» «Είσαι 18 και η εγκυμοσύνη στις νεαρές γυναίκες συνδέεται με συγκεκριμένους κινδύνους», «Είσαι 39 και η εγκυμοσύνη σε προχωρημένη ηλικία συνδέεται με συγκεκριμένους κινδύνους», «το μωρό σου δεν έχει γυρίσει ωστε να βγει πρώτο το κεφάλι» «η πλάτη του μωρού σου ειναι στη δεξιά πλευρά και αυτό δυσκολεύει τον τοκετό», «σύμφωνα με το δείγμα αίματος κινδυνεύεις να γεννήσεις ένα μωρό με σύνδρομο Ντάουν», «δεν πήρες φολικό οξύ την κατάλληλη στιγμή και πρέπει να σκεφτείς τον κίνδυνο να γεννήσεις παιδί με δισχιδή ράχη» «δεν έχεις ανοσοποιηθεί για ερυθρά», «είσαι ρέζους αρνητικό», «αν δεν έχεις γεννήσει μέχρι την Τετάρτη πρέπει να σκεφτούμε την πρόκληση» κλπ κλπ. Μετά απο όλα αυτά πως μπορεί να είσαι «φυσιολογική» γυναίκα?

Στον ιδεώδη κόσμο, η μέλλουσα μητέρα πρέπει να καθοδηγείτε απο μια πρωταρχική πρακτική ερωτηση: «Τι μπορεί να κάνει ο γιατρός για μένα και το παιδί μου?» Αν σκεφτούμε την συνηθισμένη περίπτωση μιας γυναίκας που ξέρει οτι ειναι έγκυος και που γνωρίζει πότε περίπου συνελήφθη το παιδί της, η ταπεινή απάντηση θα έπρεπε να είναι «Οχι και πολλά, πέρα απο το να ανιχνεύσει μια μεγάλη ανωμαλία και να προτείνει έκτρωση».

Αναθεώρηση του περιεχομένου των προγεννητικών ελέγχων

Πριν απο λίγο καιρό, ο κύριο λόγος για την πρώτη προγεννητική επίσκεψη ήταν να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της εγκυμοσύνης και να καθοριστεί η ημερομηνία της γέννησης. Εφόσον σήμερα μπορούν να αγοραστούν αξιόπιστα τεστ εγκυμοσύνης χωρίς συνταγή, οι περισσότερες γυναίκες έχουν επιβεβαιώσει την εγκυμοσύνη τους πριν επισκεφθούν κάποιον γιατρό και έχουν αξιόπιστη ημερομηνία σύλληψης. Γνωρίζοντας οτι η εγκυμοσύνη κρατά περίπου εννέα μήνες, οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να υπολογίσουν την πιθανότερη ημαρομηνία για την γέννηση του μωρού τους. Μπορεί κάποιος λοιπόν να ισχυριστεί ότι ο πρωραρχικός λόγος για πρώιμη προγεννητική επίσκεψη έχει εκλείψει.

Το υπερηχογράφημα ρουτίνας κατά τηςν εγκυμοσύνη έχει γίνει το σύμβολο της σύγχρονης προγεννητικής φροντίδας. Είναι επίσης το πιο ακριβό μέρος της. Μια σειρά μελετών συνέκρινε τις συνέπειες των υπερηχογραφημάτων ρουτίνας στην έκβαση του τοκετού σε σχέση με την επιλεκτική χρήση τους. Σε μια αμερικανική έρευνα συμμετείχαν πάνω απο 15,000 έγκυοι. Η τελευταία πρόταση του άρθρου είναι αδιαμφισβήτητη : «Τα ευρήματα αυτής της έρευνας δείχνον σαφώς ότι το υπερηχογράφημα δεν βελτιώνει το περιγεννητικό αποτέλεσμα στην τρέχουσα πολιτική των ΗΠΑ» Την ίδια περίπου εποχή, ένα άρθρο στο British Medical Journal συνέλεξε στοιχεία από τέσσερις άλλες παρόμοιες έρευνες. Οι συγκραφείς συμπέραναν: « Το υπερηχογράφημα ρουτίνας δεν βελτιώνει την έκβαση της εγκυμοσύνης, από την άποψη των γεννήσεως περισσότερων ζωντανών βρεφών ή της μειωμένης περιγεννητικής θνησιμότητας. Το υπερηχογράφημα ρουτίνας μπορεί να ειναι αποτελεσματικό και χρήσιμο ως έλεγχος δυσπλασιών. Η χρήση του όμως για το σκοπό αυτό θα έπρεπε να δηλώνεται σαφώς και να συνυπολογίζεται ο κινδυνος ψευδών θετικών διαγνώσεων, επιλέον των ζητημάτων δεοντολογίας.»

Είναι πιθανόν στο μέλλον, μια νέα γενιά μελετών (στα πλαίσια της Ερευνας Πρωτογενούς Υγείας) να αμφισβητήσει τηςν απόλυτη ασφάλεια στην επανειλλημένη έκθεση του εμβρύου σε υπερήχους. Μία απο τις συνέπειες της επιλεκτικής χρήσεις ειναι να μειωθεί δραματικά ο αριθμός των υπερηχογραφημάτων, ιδιαίτερα στην ευάλωτη φάση της πρώιμης εγκυμοσύνης.

Ακόμα και σε πλυθυσμούς εγκύων με μεγάλη επικινδυνότητα, τα υπερηχογραφήματα δεν είναι τόσο χρήσιμα οπως πιστεύεται. Ενδείξεις από αρκετές έρευνες δείχνουν ότι η υπερηχογραφική εξακρίβωση της αναπτυξιακής καθυστέρησης του εμβρύου δεν βελτιώνει την έκβαση του τοκετού, παρά την αυξημένη ιατρική παρακολούθηση. ΣΕ εγκυμοσύνες διαβητικών έχει καταδειχθεί ότι οι υπερηχογραφικές μετρήσεις δεν είναι πιο ακριβείς από την κλινική εξέταση για τον προσδιορισμό των εμβρύων με μεγάλο βάρος. Αυτό οδήγησε στον αξιομνημόνευτο τίτλο ενός εκδοτικού σημειώματος του British Journal of Obstetrician and Gynaecology: «Μαντέψτε το βάρος του μωρού»

Σε πολλές χώρες μετριέται πάντα, κατά την εγκυμοσύνη, η ποσότητη της χρώσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης). Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι το τεστ αυτό μπορεί να ανιχνεύσει αποτελεσματικά την αναιμία και την ανεπάρκεια σιδήρου. Η αλήθεια είναι πως το τεστ αυτό δεν μπορεί να διαγνώσει ανεπάρκεια σιδήρου, επειδή ο όγκος του αίματος της εγκύου υποτίθεται πως αυξάνει υπερβολικά, ε΄τσι ώστε η συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης δείχνει κατ’αρχάς το βαθμό αραίωσης του αίματος, μαι συνέπεια της δραστηριότητας του πλακούντα. Μια μεγάλη βρετανική έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 150.000 εγκυοι, έξειξε οτι το ανώτερο μέσο βάρος κατά την γέννηση ήταν στην ομάδα των γυναικών που είχαν συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης μεταξύ 8.5 και 9,5.

Επιπλέον όταν η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης δεν καταφέρνει να πέσει κάτω απο το 10.5, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος νεογνών με χαμηλό βάρος, πρόωρων νεογνών και προεκλαμψίας. Η αρνητική συνέπεια της αξιολόγησης της συγκέντρωσης αιμσοσφαιρίνης ειναι ότι, σε όλο τον κόσμο, εκατομμύρια εγκύων πληροφορούνται λανθασμένα ότι ειναι αναιμικές και λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου. Υπάρχει πάντα η τάση να πραβλέπονται οι παρενέργειες του σιδήρου (δισκοιλιότητα, διάρροια, καούρες κλπ.) και το γεγονός ότι ο σίδηρος αναστέλλει την απορόφηση σημαντικών αυξητικών στοιχείων όπως ο ψευδάργυρος. Ακόμα ο σίδηρος ειναι μια οξειδωτική ουσία που μπορεί να προκαλέσει έξαρση στην παραγωγή ελεύθερων ριζών και ακόμα, να αυξήσει τον κίνδυνο προεκλαμψίας.

Ενας άλλος έλεγχος ρουτίνας σε ορισμένες χώρες ειναι για τον λεγόμενο διαβήτη της κύησης. Γι αυτό το λόγο χρησιμοποιούν το τεστ ανοχής γλυκόζης. Αν η ποσότητα γλυκόζης στο άιμαι ειναι πολύ υψηλή μετά απο την απορρόφηση σακχάρου, το τεστ θεωρείται θετικό. Η διαγνωση αυτή ειναι άχρηστη, επειδή δεν οδηγεί σε απλές συστάσεις, οι οποίες πρέπει να δίνονται έτσι  κι αλλιώς σε όλες τις εγκύους. Πρόκειται για συστάσεις που αφορούν τον τρόπο ζωής, ιδιαίτερα τις διατητικές συνήθειες και την άσκηση.

Τα οφέλη της τακτικής σωματικής άσκησης κατά την εγκυμοσύνη θα έπρεπε επίσης να ειναι στερεότυπη συζήτηση στη δια΄ρκεια των επισκέψεως κατά την κύηση, όποια και αν ειναι τα αποτελεσματα των πολύπλοκων τεστ. Μια τεράστια καναδική μελέτε κατέδειξε ότι η μόνη συνέπεια του στερεότυπου τεστ ανοχής γλυκόζης ήταν να πληροφορεί το 3% των εγκύων ότι ειχαν διαβήτη της κύησης. Η διάγνωση δεν άλλαξε την έκβαση του τοκετού.

Ακόμα και η στερεότυπη μέτρηση πίεσης του αίματος κατά την κύηση μπορεί να επανεξεταστεί. Ο αρχικός σκοπός της ήταν να ανιχνεύσει προειδοποιητικά σημάδια εκλαμψίας, ιδιαίτερα στο τέλος της πρώτης εγκυμοσύνης. Η αυξημένη όμως πίεση του αίματος, χωρίς να υπάρχει παρουσία πρωτείνης στα ούρα, συνδέεται με καλή έκβαση του τοκετού. Η προυπόθεση για τη διάγνωση της προεκλαμψίας ειναι η παρουσία περισσότερων απο 300mg  πρωτείνης στα ούρα το 24ωρο. Τέλος, είναι πιο χρήσιμο να βασιζόμαστε σε επανειλημμενη χρήση των ειδικών ραβδίων ανάλυσης ούρων που μπορεί να αγοράσει κανείς σε οποιοδήποτε φαρμακείο. Η μέτρηση επομένως της πίεσης του αίματος δεν ειναι απαραίτητη.

Αφού αμφισβητήσαμε την ίδια την αρχή της στερεότυπης ιατροποιημένης φροντίδας κατά την εγκυμοσύνη και αφού αξιολογήσαμε το περιεχόμενο των προγεννητικών επισκέψεων, μπορούμε να αναρωτηθούμε τι μπορεί να κάνει ο γιατρός μετά τη σύλληψη ώστε να επηρεάσει την έκβαση του τοκετού. Εφόσον μια βασική ανησυχία ειναι ο πρόωρος τοκετός, ας εστιάσουμε στο τι μπορεί να προσφέρει η ιατρική φροντίδα για να μειώσει τη συχνότητα των πρόωρων τοκετών. Πρόσφατα, έγιναν  αρκετές έρευνες που επικεντρώθηκαν στην πιθανότητα να χορηγηθούν αντιβιοτικά για προφυλακτικούς λόγους. Μια μεγάλη έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 6.000 γυναίκες, δεν υποστήριξε τη χρήση αντιβιοτικών. Επιπλέων, η αγωγή για κολπική μόλυνση στην πρώιμη εγκυμοσύνη δεν μειώνει την συχνότητα πρόωρων τοκετων. Η περίδεση του τραχήλου έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για να μειω΄σει τον κίνδυνο του πρόωρου τοκετού, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις κοντού και «ανεπαρκούς» τραχήλου. Η αλήθεια ειναι πως τα στοιχεία αντιφάσκουν σχετικά με την αξία αυτής της τεχνικής που , οπως αναφέρεται, διπλασιάζει τον κίνδυνο πυρετού μετά τη γέννηση του νεογνού. Οι ιατρικές παρεμβάσεις, επίσης, δεν μειώνουν τον κίνδυνο να γεννηθεί λιποβαρές το νεογνό. Ακόμα και ο κλινοστατισμός δεν έχει αποδεδειγμένη χρησιμότητα και ίσως να ειναι επιβλαβής.

To μέλλον

Παράλληλα με τα στοιχεία που αποκαλύπτουν ότι η στερεότυπη ιατροποιημένη προγεννητική φροντίδα ειναι μια τεράστια σπατάλη χρόνου και χρήματος, πιεζόμαστε συνεχώς να εστιάσουμε στο τι μπορεί να γίνει πριν τη σύλληψη. Σήμερα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η πρόληψη των ανωμαλιών, οπως η δισχιδής ράχη, ειναι αποτελεσματική πριν τη σύλληψη και σχεδόν όλοι έχουν ακόυσει για το φολικό οξύ.

(Εδώ παραλείπω ένα κομμάτι)

Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει οτι δεν υπάρχει ανάγκη ιατρικής παρακολούθησης της εγκυμοσύνης: είναι σχεδόν αδύνατο να κάνουμε μια λεπτομερή λίστα με όλους τους λόγους που υποδεικνύουν ότι οι γυναίκες μπορεί να χρειάζονται τη συμβουλή ή την βοήθεια ενός ιατρικά διαπιστευμένου επαγγελματία πριν γεννήσουν. Αυτό που πρέπει να εξαλείψουμε ειναι η λέξη «στερεότυπα». Είναι εύκολο να εξηγήσουμε γιατί οι τρέχουσες συνήθειες αποτελούν σπατάλη χρόνου και χρημάτων, οπως επίσης εύκολο να εξηγήσουμε γιατί ειναι δυνητικά επικίνδυνες. Είναι επικίνδυνο να παρερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα ενός στερεότυπου τεστ και να πούμε σε μια υγιή έγκυο οτι ειναι αναιμική και ότι χρειάζεται συμπλήρωμα σιδήρου. Ειναι παρακινδυνευμένο να παρουσιάζουμε μια μεμονωμένη αυξημένη τιμή πίεσης αίματος ως επίφοβη. Ειναι επικίνδυνο να λέμε σε μια έγκυο οτι έχιε «διαβήτη της κύησης».

Η μείωση στη συχνότητα της στερεότυπης ιατρικοποιημένης παρακολούθησης της κύησης θα πρέπει να συμβαδίσει με την αναγνώριση των βασικών αναγκών των εγκύων. Η φυσιολογία του τοκετού ειναι συνέχεια της φυσιολογίας της εγκυμοσύνης. Ειναι σαν η φυσιολογία να προετοιμάζει την εξέλιξη του τοκετού απο πολύ νωρίς. Πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή σε μια μελέτη που καταδεικνύει, ότι, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, υπάρχει σημαντική μείωση της ροής του αίματος στις μεγάλες αρτηρίες που πηγαίνουν στον εγκέφαλο. Μήπως η έγκυος προετοιμάζει τον εαυτό της να μειώσει τη δραστηριότητα του νοεφλοιού, ώστε να δώσει τη δυνατότητα στον τοκετό να συμβεί?

Μια απο τις ανάγκες των εγκύων ειναι να συναναστρέφονται με άλλες εγκύους και να μοιράζονται τις εμπειρίες τους. Είναι εύκολο να δημιουργήσουμε ευκαιρίες για να το πετύχουμε: κολυμβηση, γιόγκα, συναντήσεις για ασκήσεις εγκυμοσύνης…. θυμάμαι πολύ καλά την ατμόσφαιρα αυτυτχίας που υπήρχε κατά τη διαρκεια συναντήσεων για τραγούδι στη μαιευτική πτέρυγα του νοσοκομείου Πιτιβιέ στη Γαλλία. Οι συναντήσεις αυτές πιθανότατα είχαν πολύ πιο θετικές επιδράσεις στην ανάπτυξη των εμβρύων και επίσης στη διαδικασία της γέννας, παρά μια ολόκηρη σειρά από υπερηχογραφήματα.