Πρόκληση τοκετού

4 Σχόλια

Η διάρκεια της φυσιολογικής κύησης είναι 40 εβδομάδες. Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα η καλή που ο τοκετός ξεκινά. Αυτή η εκκίνηση του τοκετού είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο. Ο γιατρός δεν μπορεί να προβλέψει την ακριβή ώρα και μέρα που θα ξεκινήσει η διαδικασία του τοκετού. Αυτό που προσδιορίζει από την αρχή της εγκυμοσύνης είναι ή πιθανή ημερομηνία τοκετού, βάσει της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Δηλαδή προσδιορίζεται μια κατά προσέγγιση ημερομηνία τοκετού, βάσει μιας σταθερής ημερομηνίας που είναι η πρώτη μέρα της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Με τη χρήση των υπερήχων μπορεί να γίνει πιο ακριβής προσδιορισμός της ηλικίας κύησης ( δηλαδή σε ποιο στάδιο είναι η εγκυμοσύνη) βάσει των σωματομετρικών του εμβρύου. Παρ’ όλα αυτά η πιθανή ημερομηνία τοκετού παραμένει πιθανή και όχι βεβαία. Όταν περάσουν οι μέρες και ο τοκετός δεν αρχίσει από μόνος του, τίθεται η διάγνωση της παράτασης της κύησης και καλείται η επιστήμη να δώσει λύση. Η λύση είναι η λεγόμενη πρόκληση τοκετού. Δηλαδή ο μαιευτήρας με τεχνητό τρόπο (χειρισμοί και φάρμακα) ξεκινά τη διαδικασία του τοκετού.
Οι ιατρικές ενδείξεις πρόκλησης τοκετού είναι συγκεκριμένες και σαφείς. Πλην της παράτασης της κύησης που αναφέραμε, πρόκληση τοκετού γίνεται και όταν συντρέχουν οι πιο κάτω λόγοι:

• δυσπραγία του εμβρύου ( δηλαδή το έμβρυο δίνει σημεία ότι αρχίζει το περιβάλλον της μήτρας να μην του αρκεί για την ανάπτυξη του, ότι δεν αιματώνεται ή δεν οξυγονώνεται επαρκώς.
• νοσηρότητα εκ μέρους της εγκύου, πχ εκλαμψία.

Από ότι φαίνεται όμως δεν υφίστανται πρόκληση τοκετού μόνον οι επίτοκες που έχουν τις πιο πάνω ενδείξεις. Πολύ συχνά οι μαιευτήρες ονομάζουν ένα τοκετό παρατασιακό και τον προγραμματίζουν βάσει του δικού τους προγράμματος εργασίας και όπως έδειξε η μια πρόσφατη περιγεννητική μελέτη, βάσει των αργιών και των γιορτών. Αυτό είναι πολύ κακό; Είναι κακό διότι παρόλο που η γυναίκα έχει τα οφέλη μιας προγραμματισμένης επέμβασης και βοήθειας, βρίσκεται στο μαιευτήριο πριν καν την πιάσουν οι πόνοι, πριν καν η φύση δώσει την έναρξη, και αρχίζει ένας φαύλος κύκλος ιατρικών ενεργειών που συχνά έχουν επιπτώσεις στο νεογέννητο. Ο τοκετός είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και του ταιριάζει μια φυσιολογική έναρξη.

Πηγή: Μοthereducation


Οι προγραμματισμένες γέννες ένοχες για αυτισμό και δυσλεξία

Σχολιάστε

ΛΟΝΔΙΝΟ. Τα μωρά που γεννιούνται έστω και μία ή δύο εβδομάδες νωρίτερα από το φυσιολογικό αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων όπως ο αυτισμός και η δυσλεξία, αναφέρουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης στη Σκωτία ύστερα από μελέτη 400.000 παιδιών σχολικής ηλικίας.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν ακόμη και στην 39η εβδομάδα (μία εβδομάδα δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της κύησης) αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μαθησιακών δυσκολιών σε σύγκριση με βρέφη που είχαν γεννηθεί την 40ή ή την 41η εβδομάδα της κύησης. Το εύρημα αυτό είναι άκρως σημαντικό, δεδομένου ότι πολλές γυναίκες επιλέγουν να υποβληθούν σε καισαρική κατά την 39η εβδομάδα της κύησης.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Ρublic Library of Science Μedicine» τα παιδιά που είχαν γεννηθεί την 40ή εβδομάδα της κύησης διέτρεχαν κίνδυνο της τάξεως του 4% να παρουσιάσουν μαθησιακές δυσκολίες ή διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές όπως ο αυτισμός. Ο κίνδυνος αυτός έφθανε όμως το 5,1% στα παιδιά που είχαν γεννηθεί μεταξύ της 37ης και της 39ης εβδομάδας.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι με βάση τα νέα ευρήματα τόσο οι έγκυες όσο και οι γιατροί τους πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους μιας πρόωρης γέννας (όταν βέβαια υπάρχει αυτή η επιλογή και η πρόωρη γέννα δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια).

Εμπειρίες τοκετού: Η γέννα σε Ευρώπη και ΗΠΑ

11 Σχόλια

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος, το τελευταίο που με απασχολούσε ήταν πού και πώς θα γεννούσα. Σκεφτόμουν κάπως έτσι: «Στο νοσοκομείο θα είμαι σε χέρια ειδικών, θα αφεθώ και θα με βοηθήσουν. Το πολύ-πολύ να κρατήσει 24 ώρες, θα περάσουν». Πρόσφατα, μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι είχα δίκιο, στην Ελλάδα μια γέννα δεν επιτρέπεται να κρατήσει περισσότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που η γυναίκα θα μπει στο μαιευτήριο. Σιγά-σιγά μου ήρθαν στο μυαλό περιπτώσεις γυναικών που γνωρίζω, οι οποίες είχαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφορετικά να περιγράψουν σχετικά με την εμπειρία της γέννας σε άλλες χώρες. Έψαξα κι άλλο το θέμα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν θα μπορούσαμε και στην Ελλάδα να φερόμαστε λίγο πιο φιλικά προς την έγκυο, το ζευγάρι και το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί…

Βρετανία
Μετά από καισαρική, φυσιολογικός τοκετός
Όταν η Μαίρη έφτασε στο Μάντσεστερ, ήταν ήδη στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Πήγε στο νοσοκομείο όπου επρόκειτο να γεννήσει και ξεκαθάρισε στο γιατρό που την είδε ότι έπρεπε να κάνει οπωσδήποτε καισαρική και επισκληρίδιο, καθώς είχε γεννήσει πριν από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα με καισαρική τον πρώτο της γιο: «Αρχικά κανείς δεν μου έφερε αντίρρηση, αλλά μου έδωσαν να διαβάσω ένα χαρτί που περιέγραφε τους κινδύνους της καισαρικής και μου ζήτησαν να το υπογράψω. Ο άνδρας μου, γιατρός κι αυτός, πρότεινε να το σκεφτούμε λίγο. Γέννησα λίγο πρόωρα, μου είπαν ότι μπορούσα κάλλιστα να γεννήσω φυσιολογικά. Τους εμπιστεύτηκα. Τους ζήτησα να μου κάνουν επισκληρίδιο, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν ανάγκη και ότι θα εισέπνεα ένα αέριο κάθε φορά που θα πονούσα. Νομίζω ότι εισέπνεα τόσο συχνά, που ήμουν τελείως ζαλισμένη…».

Γερμανία
Επιστροφή στο σπίτι λίγες ώρες μετά τον τοκετό

Η Κατερίνα ήθελε να γεννήσει το δεύτερο παιδί της στο σπίτι της στη Δρέσδη, αλλά, επειδή το μωρό «κατέβαινε» με τα πόδια, προτίμησε το μαιευτήριο: «Δεν έκανα επισκληρίδιο και η κόρη μου γεννήθηκε φυσιολογικά, παρότι ήταν σε ισχιακή προβολή, ένδειξη που κανονικά οδηγεί σε καισαρική. Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι, για λόγους ασφαλείας, εκτός από τη μαία ήταν παρών στον τοκετό και ένας γιατρός. Επιστρέψαμε στο σπίτι λίγες ώρες αφού γεννήθηκε η κόρη μας, επειδή έτσι επιλέξαμε».
Κάνοντας αφρόλουτρο στα μέσα του τοκετού
Η Φωτεινή γέννησε το τρίτο της παιδί στη Γερμανία. Μας περιέγραψε αυτά που θυμάται εντονότερα: «Μόλις δυνάμωσαν οι πόνοι, μου πρότειναν και δέχτηκα με ευχαρίστηση- να κάνω μπάνιο με αφρόλουτρο, για να χαλαρώσω. Ο άνδρας μου ήταν συνέχεια μαζί μου. Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας -χωρίς επισκληρίδιο ή φάρμακα- σε ένα φαρδύ κρεβάτι με πολλά μαξιλάρια, σε ένα όμορφο δωμάτιο με μουσική, ωραία χρώματα και φωτισμό».

Γαλλία
Σε μονόκλινο με έμφαση στο θηλασμό
Η Ελισάβετ γέννησε στο Παρίσι: «Στη διάρκεια του τοκετού είχα συνέχεια δίπλα μου το σύζυγό μου, τη μαία και προς το τέλος και μια μικρή ομάδα γιατρών, που έβλεπα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι ότι μου έδωσαν το μωρό αμέσως για να το θηλάσω και ότι στο μαιευτήριο έμεινα σε μονόκλινο δωμάτιο, είχα το μωρό
συνέχεια μαζί μου και έτσι βοηθήθηκα πάρα πολύ στο θηλασμό!».

4 σημεία υπεροχής

Εντοπίσαμε 4 χαρα­κτη­ριστικά της προετοιμασίας και της διαδικασίας του τοκετού που είναι κοινά σε Νορβηγία, Βρετανία, Αμερική, Καναδά, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ελβετία:
Όλα τα ζευγάρια είχαν κάνει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής (ενημέρωση-εκπαίδευση για το τι πρόκειται να συμβεί στη γέννα) και στη συνέχεια είχαν επιλέξει τον τρόπο (birth plan) που θα γινόταν ο τοκετός (π.χ. στο νερό).
Ο μπαμπάς του παιδιού που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού, ακόμα κι όταν επρόκειτο για καισαρική!
Κανένα ζευγάρι δεν ξόδεψε ούτε 1 ευρώ για τη γέννα!
Μετά την επιστροφή στο σπίτι, μια μαία ή μια νοσοκόμα τους επισκέπτονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να τους βοηθούν και να ελέγχουν την πορεία της υγείας τους.

Βέλγιο
Μαία για το μωρό, κινησιοθεραπεύτρια για τη μαμά
Η Άννα-Μαρία ζει στις Βρυξέλλες. Ως γνήσια Ελληνίδα, είχε πολύ άγχος για τον τοκετό – επρόκειτο, άλλωστε, για το πρώτο της παιδί: «Στο Βέλγιο γεννάς σε ένα δωμάτιο που θυμίζει ξενοδοχείο, με πολλά βοηθήματα για πιο εύκολο και άνετο τοκετό: μια μπάλα όπου μπορείς να κάθεσαι στη διάρκεια των ωδίνων, μια μπανιέρα αν θες να γεννήσεις στο νερό… Μαζί σου είναι ο σύντροφός σου, η μαία, ο γιατρός και η κινησιοθεραπεύτρια, που σε βοηθά με τις αναπνοές, σου δείχνει τη σωστή στάση του σώματος κάθε φορά και επιπλέον σου κάνει μασάζ…».

Ελβετία
Με καισαρική και το σύζυγο μέσα στο χειρουργείο

Η Χριστίνα είναι Ελβετίδα και ο σύζυγός της Έλληνας. Εκείνος μας περιέγραψε την εμπειρία του: «Η γυναίκα μου, μετά από 3 ημέρες που οι γιατροί προσπαθούσαν να προκαλέσουν πόνους, γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο, στη διάρκεια της οποίας ήμουν δίπλα της. Όλα τα έξοδα τα πλήρωσε η ασφάλεια και μάλιστα εκείνη του γιου μας, που μόλις είχε γεννηθεί! Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η άψογη οργάνωση κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης (ραντεβού με το γιατρό, υπερηχογραφήματα, εξετάσεις κλπ.), που βοηθά το ζευγάρι να μην έχει καθόλου άγχος».

Ισπανία
Κάνοντας γιόγκα

Η Σύλβια γέννησε και τα δύο της παιδιά στη Βαρκελώνη με «εναλλακτικό» τρόπο, επειδή έτσι είχε επιλέξει: «Δίπλα μου βρισκόταν μόνο ο σύζυγός μου και η μαία, και εγώ έκανα ασκήσεις γιόγκα στη διάρκεια των ωδίνων. Δεν υπήρξε καμία εξωγενής παρέμβαση (π.χ. φάρμακα) και η γέννα ήταν για μένα μία πολύ θετική εμπειρία».

Θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού

Αμερική
Ολόκληρη η οικογένεια παρούσα στη γέννα

Η Έφη γέννησε την κόρη της στη Βοστόνη: «Όλα ήταν πολύ οργανωμένα από την αρχή, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο γιατρό, τα υπερηχογραφήματα… Μέχρι να γεννήσω, γνώρισα 6 γιατρούς που ήταν υποψήφιοι για να με ξεγεννήσουν. Υπήρχε μία βασική γιατρός και οι άλλοι ήταν κάπως σαν αναπληρωματικοί. Όταν με έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, καθόμουν σε μια μπάλα. Μετά μου έκαναν επισκληρίδιο. Στο δωμάτιο όπου γέννησα ήμουν μαζί με το σύζυγό μου, την οικογένειά μου και μια μαία. Στην Αμερική υπάρχει πάντα αυτή η έννοια της γιορτής μάλιστα μου έβαλαν και έναν καθρέφτη για να δω το παιδί τη στιγμή που έβγαινε…».

Καναδάς
Φωτογραφίες και ένα ταψί μπακλαβά

Η Κρίστα είναι ελληνικής καταγωγής και ζει στον Καναδά: «Καθώς είχα μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, ο γιατρός αναγκάστηκε να μου κάνει πρόκληση τοκετού. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια είχα κοντά μου τη μαία, το σύζυγο και όλη την οικογένειά μου. Ο γιατρός πέρασε και με είδε μερικές φορές και ήρθε πάλι στο τελικό στάδιο, αυτό των εξωθήσεων. Μας άφησε να βγάλουμε φωτογραφίες όλοι μαζί και τελικά ο σύζυγός μου έκοψε το λώρο. Θα ήταν αδιανόητο να τον πληρώσουμε, γι’ αυτό τον κεράσαμε ένα ταψί μπακλαβά!».

Ιαπωνία-Νορβηγία
Γιατρός-αυθεντία vs τοκετός στο νερό

Η Κατερίνα ζούσε στην Ιαπωνία όταν έμεινε έγκυος και παρέμεινε εκεί μέχρι τους 7,5 μήνες της εγκυμοσύνης της. Έφυγε επειδή κατάλαβε ότι το σύστημα δεν της ταίριαζε καθόλου: «Στην Ιαπωνία, ο γιατρός θεωρείται αλάνθαστος, κάτι σαν Θεός που κανείς δεν αμφισβητεί. Έπρεπε να τον βλέπω κάθε 2 εβδομάδες και να ακολουθώ αυστηρά τις υποδείξεις του». Τελικά γέννησε στη Νορβηγία μέσα σε μπανιέρα: «Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας, δεν πήρα φάρμακα ούτε έκανα επισκληρίδιο. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μετά τον τοκετό μείναμε με τον άνδρα μου και το μωρό σε ένα οικογενειακό δωμάτιο στο μαιευτήριο».

Τα σχόλια των ειδικών

«Είναι ζήτημα πολιτισμού»
Όπως σχολιάζει ο δρ. Γρηγόρης Π. Κυρούσης, μαιευτήρας-γυναικολόγος: «Μέσα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα διαφαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά νοοτροπίας, αλλά και πολιτισμού, ανάμεσα στη χώρα μας και εκείνες του εξωτερικού. Πρόκειται για κράτη όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ποιότητα και ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη. Η Μαιευτική-Γυναικολογία, ως μια δυναμική ειδικότητα τόσο σε επιστημονικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο, διέπεται από κανόνες και πρωτόκολλα. Έγκειται στον πολιτισμό ενός κράτους, στο σύστημα Υγείας του, να τηρεί τους κανόνες και τα πρωτόκολλα και να αντιμετωπίζει την έγκυο και το νεογνό με ανθρωπιά, σεβασμό και αξιοπρέπεια!».

«Έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα»
Η δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορας υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπογραμμίζει ότι: «Ο τοκετός αποτελεί μια μοναδική μετάβαση στη ζωή μιας γυναίκας, από την κύηση στη μητρότητα. Γι’ αυτό και είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ζευγαριού η διαδικασία του τοκετού να μη μεταβάλλεται σε μια μηχανική διαδικασία, αλλά σε μια αναντικατάστατη εμπειρία ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποστηρίζει την εξατομικευμένη φροντίδα κάθε ζευγαριού, η οποία δεν πρέπει να εξαρτάται από τον εκάστοτε επαγγελματία Υγείας, αλλά να βασίζεται σε τεκμηριωμένα αποτελεσματικές πρακτικές, οι οποίες θα προασπίζουν την υγεία της γυναίκας και του νεογνού. Ο ερχομός ενός παιδιού με φυσικό τρόπο υποδεικνύει σε όλους μας ότι η φύση είναι πιο σοφή από εμάς και θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού».

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Γρηγόρη Π. Κυρούση, μαιευτήρα-γυναικολόγο, και τη δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορα υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Πηγή: περιοδικό Vita

Οταν το χειρουργείο υποκαθιστά τη φύση

9 Σχόλια

Ασθμα,αλλεργίες,διαβήτης είναι ορισμένα από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν σε υψηλότερα ποσοστά τα παιδιά τα οποία έχουν έρθει στον κόσμο με καισαρική τομή. Αλλά και οι μητέρες εκτίθενται σε περισσότερους κινδύνους,ενώ με προβλήματα απειλούνται και οι επόμενες εγκυμοσύνες τους!

Εφημερίδα Το Βήμα

Μπορεί η χώρα μας να κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη όσον αφορά τα ποσοστά καισαρικών έναντι των φυσιολογικών τοκετών, αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι καισαρικές σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό έχουν γίνει «τρέντι» σε παγκόσμιο επίπεδο- εκτιμάται ότι δεν ξεπερνούσαν το 5% τη δεκαετία του 1970, ενώ σήμερα το ποσοστό τους είναι ανώτερο του 30%. Και μέσα σε όλα αυτά, οι συστάσεις του ΠΟΥ είναι ρητές και αναφέρουν ότι το ποσοστό των καισαρικών δεν πρέπει να ξεπερνά το 15% επί του συνόλου των τοκετών. Το βάρος όμως του ζητήματος της εκλεκτικής καισαρικής τομής δεν εξαντλείται στην απλή καταγραφή ποσοστών. Αφορά την ίδια την υγεία του παιδιού που θα έλθει στον κόσμο αλλά και εκείνη της μητέρας του, όπως αποδεικνύουν όλο και περισσότερα επιστημονικά στοιχεία. Η τελευταία ηχηρή προειδοποίηση έρχεται από ολλανδούς ερευνητές οι οποίοι ανέφεραν πριν από μερικές ημέρες ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική έχουν σημαντικά αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν άσθμα στη ζωή τους. Της τελευταίας αυτής προειδοποίησης έχουν προηγηθεί πολλές άλλες: η «μοδάτη» καισαρική… εγκυμονεί μεταξύ άλλων διαβήτη, αλλεργίες, κίνδυνο θανάτου για τη μητέρα και το βρέφος, ακόμη και κινδύνους για τα επόμενα παιδιά της γυναίκας που θα έλθουν στον κόσμο, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες. «Το Βήμα» παρουσιάζει σήμερα ένα απάνθισμα των πρόσφατων ερευνητικών στοιχείων που φανερώνουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η καισαρική δεν αποτελεί μια απλή υπόθεση ούτε ως προς τις βραχυπρόθεσμες ούτε ως προς τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της. Διαβάζοντας τα στοιχεία αυτά, ίσως οι γυναίκες θα έπρεπε να σκεφτούν προτού επιλέξουν καισαρική χωρίς να συντρέχει λόγος σοβαρός ότι η πρώτη επιλογή τους οφείλει να είναι η υγεία των παιδιών τους (αν η δική τους δεν τις απασχολεί…).

Χρόνος και χρήμα
Για ποιο λόγο άραγε οι γυναίκες υποβάλλονται σε μια χειρουργική επέμβαση αντί να ζήσουν το «θαύμα» για το οποίο τις έχει προορίσει η φύση; Πριν από μερικά χρόνια κάποιος θα υποστήριζε ότι αυτό που παίζει ρόλο είναι το χρήμα, καθώς η αμοιβή των γιατρών ήταν μεγαλύτερη για τη διενέργεια καισαρικής σε σύγκριση με εκείνη για τον φυσιολογικό τοκετό. Ωστόσο σήμερα αυτό παύει να θεωρείται το κύριο αίτιο της «επιδημίας» των καισαρικών, αφού τα κόστη των δύο ειδών τοκετού τείνουν να εξισωθούν. Στην πρώτη γραμμή περνάει όμως μια άλλη αιτία που ακούει στο όνομα «χρόνος» και η οποία βρίσκει εδώ την κυριολεκτική σημασία τού «ο χρόνος είναι χρήμα». Οι μαιευτήρες μπορούν να προγραμματίσουν πολύ περισσότερους τοκετούς μέσα στην ημέρα όταν έχουν κλείσει ημερομηνία για καισαρική με τις πελάτισσές τους. Φαντάζεστε πόσο διαφορετικό θα ήταν να περιμένουν έναν φυσιολογικό τοκετό… Παράλληλα, όλο και περισσότεροι γιατροί επιλέγουν καισαρικές στο πλαίσιο της αποκαλούμενης αμυντικής ιατρικής. Με λίγα λόγια, προσπαθούν να είναι προφυλαγμένοι από τυχόν δυσκολίες και επιπλοκές που μπορεί να συμβούν στον φυσιολογικό τοκετό και οι οποίες είναι πιθανόν να οδηγήσουν σε δικαστικές διαμάχες. Στην… ευκολία της καισαρικής τομής καταφεύγουν όμως και οι ίδιες οι Ελληνίδες, οι οποίες υποκλίνονται επίσης στο «ο χρόνος είναι χρήμα» λόγω του φορτωμένου προγράμματός τους. Και όταν δεν τις πιέζει ο χρόνος, τις πιέζει ο… φόβος του πόνου μέσα στην αίθουσα τοκετού (παραβλέποντας μάλλον ότι ο πόνος που ακολουθεί ύστερα από μια εγχείρηση όπως η καισαρική είναι μεγαλύτερος).

Αναβλητικότητα και εξωσωματικές
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν πάντως και κάποιοι λόγοι που αποτελούν απόρροια του σύγχρονου τρόπου ζωής μας και οι οποίοι οδηγούν εκ των πραγμάτων στην αύξηση των καισαρικών τομών. Ο πρώτος είναι η απόφαση των γυναικών να βιώσουν τη μητρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία- περίπου στο 33ο έτος για τον πρώτο τοκετό σε ό,τι αφορά τις Ελληνίδες-, παράγοντας που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική τομή. Ο δεύτερος σχετίζεται με την αύξηση των εξωσωματικών γονιμοποιήσεων. Εκτιμάται ότι στη χώρα μας περί τα 3.500 παιδιά συλλαμβάνονται με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ετησίως. Πολλές από αυτές τις κυήσεις είναι πολύδυμες, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική.

Οποιοι και αν είναι οι λόγοι που οδηγούν στην «έκρηξη» των καισαρικών στη χώρα μας- αλλά και σε άλλες χώρες όπως η Βραζιλία, όπου τα ποσοστά καισαρικών φθάνουν στο 60%- υπάρχουν και οι συνέπειες οι οποίες μπορούν να κοστίσουν σοβαρά στην υγεία τόσο των ίδιων των γυναικών όσο και των παιδιών τους, τα οποία έρχονται στον κόσμο με ένα μέλλον επιβαρημένο χωρίς καν να ερωτηθούν (κάτι που πολλές γυναίκες ίσως δεν γνωρίζουν ή επιθυμούν να… ξεχνούν).

Σοβαρός κίνδυνος άσθματος
Το πιο πρόσφατο καμπανάκι χτύπησε στις αρχές του Δεκεμβρίου και το έκρουσαν ειδικοί του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον της Ολλανδίας με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Τhorax». Οι ερευνητές παρακολούθησαν περί τα 3.000 παιδιά από τη στιγμή της γέννησής τους ως και το όγδοο έτος της ζωής τους και είδαν ότι όσα εξ αυτών είχαν γεννηθεί με καισαρική τομή αντιμετώπιζαν 80% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης άσθματος σε σύγκριση με εκείνα που γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό. Η σύνδεση αυτή ήταν μάλιστα εντονότερη σε ό,τι αφορούσε παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική και των οποίων οι γονείς έπασχαν από αλλεργίες. Οπως συγκεκριμένα προέκυψε, όταν και οι δύο γονείς αντιμετώπιζαν πρόβλημα αλλεργιών τα παιδιά τους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ως την ηλικία των οκτώ ετών άσθμα για την αντιμετώπιση του οποίου απαιτείτο η χρήση εισπνεόμενων στεροειδών φαρμάκων. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα βρέφη που έρχονται στον κόσμο με καισαρική δεν ωφελούνται από τις αλλαγές στις ορμόνες και στη φυσιολογία του οργανισμού οι οποίες συντελούνται κατά τη διάρκεια του τοκετού και βοηθούν στην ωρίμανση των πνευμόνων.

Δεν είναι όμως μόνο το άσθμα που… κόβει την ανάσα των παιδιών που γεννιούνται με καισαρική. Μελέτη δανών ερευνητών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ααρχους η οποία δημοσιεύτηκε πριν από περίπου ένα έτος στο έγκριτο επιστημονικό έντυπο «Βritish Μedical Journal» τοποθέτησε την εκλεκτική καισαρική στο «εδώλιο του κατηγορουμένου» σχετικά με την πρόκληση πλήθους αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία ξεκινούσαν από τη γέννηση και ακολουθούσαν τα παιδιά στην υπόλοιπη ζωή τους. Τα ευρήματα προέκυψαν ύστερα από μελέτη 34.000 γεννήσεων στη Δανία και οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική στην 37η εβδομάδα της κυήσεως είχαν σχεδόν τετραπλάσιο κίνδυνο αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία απαιτούσαν την παραμονή τους σε θερμοκοιτίδα και τη χορήγηση οξυγόνου σε σύγκριση με εκείνα που ήλθαν στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό. Ρινίτιδες, δερματίτιδες, δυσανεξίες
Και αν νομίζετε ότι οι κίνδυνοι τελειώνουν εδώ, κάνετε λάθος. Πλήθος αλλεργιών παντός είδους παραμονεύουν στη γωνία για τα αθώα μωρά που έρχονται στον κόσμο με καισαρική. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ειδικοί του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ προειδοποίησαν μέσω του επιστημονικού εντύπου «Journal of Αllergy and Clinical Ιmmunology» ότι οι κίνδυνοι εμφάνισης αλλεργικής ρινίτιδας και ατοπικής δερματίτιδας διπλασιάζονται στα βρέφη που γεννιούνται με καισαρική. Η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε σε 432 παιδιά τα οποία παρακολουθήθηκαν από τη γέννηση ως και την ηλικία των εννέα ετών, ενώ τουλάχιστον ένας από τους δύο γονείς τους είχε ιστορικό αλλεργιών. Παρά την κληρονομική προδιάθεση, όμως, η καισαρική φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα που «τροφοδοτούσε» την εμφάνιση αλλεργικών παθήσεων. Τις πταίει, σύμφωνα και με αυτή τη μελέτη; Το γεγονός ότι η καισαρική στερεί από το παιδί τη δυνατότητα να εκτεθεί στην κολπική χλωρίδα η οποία θωρακίζει το ανοσοποιητικό σύστημά του.

Αλλεργία και σε τροφές παραμονεύει όμως για τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική. Για την ακρίβεια, τα παιδιά αυτά διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα σε σχέση με όσα έρχονται στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό, σύμφωνα με μελέτη ειδικών από το Νορβηγικό Ιδρυμα Δημόσιας Υγείας στο Οσλο που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Αllergy» το 2005 και η οποία περιελάμβανε 2.656 εθελοντές. Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε ανακαλύψει επίσης σύνδεση της καισαρικής με αλλεργίες στα αβγά, στα ψάρια και στα καρύδια.

Διαβήτης και βρεφικοί θάνατοι
Η καισαρική «εγκυμονεί» ακόμη και διαβήτη για το παιδί. Μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Αύγουστο και η οποία ανήκε σε ειδικούς του Πανεπιστημίου Κουίνς στο Μπέλφαστ έδειξε ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική αντιμετωπίζουν αυξημένο κατά 20% κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με εκείνα που γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό. Τα αποτελέσματα αυτά προέκυψαν ύστερα από μεταανάλυση 20 προηγουμένων μελετών και, σύμφωνα με τους ερευνητές, «ένοχη» για τη σύνδεση μεταξύ καισαρικής και διαβήτη φαίνεται να είναι η επαφή του βρέφους με νοσοκομειακά βακτήρια κατά τη γέννησή του αντί με τα βακτήρια της μητέρας που βρίσκονται στο αποκαλούμενο κανάλι της γέννησης και τα οποία «θωρακίζουν» τον οργανισμό του.

Και αν όλοι αυτοί οι κίνδυνοι τρομάζουν, λάβετε υπόψη σας ότι θεωρούνται μακροπρόθεσμοι σε σύγκριση με άλλους, πιο άμεσους που απειλούν τόσο τη γυναίκα όσο και το παιδί της από τη στιγμή που πρωτοβλέπει το φως. Πλήθος επιστημονικών στοιχείων δείχνουν ότι η διενέργεια καισαρικής αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο θανάτου του βρέφους. Για παράδειγμα, αμερικανοί επιστήμονες των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών των ΗΠΑ ανέφεραν πέρυσι έπειτα από μελέτη 5,7 εκατ. γεννήσεων ότι τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν τον πρώτο μήνα της ζωής τους σε σύγκριση με όσα έρχονται στη ζωή με φυσιολογικό τοκετό. Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία σχετικά με γεννήσεις και βρεφικούς θανάτους που κατεγράφησαν στις ΗΠΑ από το 1998 ως το 2001 και εστίασαν την προσοχή τους στα ποσοστά θνησιμότητας βρεφών που γεννήθηκαν με καισαρική παρ΄ ότι οι μητέρες τους δεν είχαν κάποιο γνωστό ιατρικό λόγο για να υποβληθούν σε αυτή ούτε είχαν παρουσιάσει επιπλοκές στη διάρκεια του τοκετού (θεωρούνταν δηλαδή έγκυοι «χαμηλού κινδύνου»). Διαπίστωσαν ότι η περιγεννητική θνησιμότητα (οι θάνατοι βρεφών μέσα στον πρώτο μήνα από την ημέρα της γεννήσεως) ήταν 1,77 θάνατοι ανά 1.000

ζώσες γεννήσεις με την καισαρική και 0,62 ανά 1.000 ζώσες γεννήσεις με τον φυσιολογικό τοκετό.

Κίνδυνοι και για τις μητέρες
Το περασμένο έτος όμως μια άλλη, γαλλική αυτή τη φορά μελέτη, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για τις ίδιες τις γυναίκες, δείχνοντας ότι η καισαρική «εκτοξεύει» τις πιθανότητες θανάτου τους. Οπως προέκυψε από τη μελέτη, ο κίνδυνος θανάτου από θρομβώσεις, λοιμώξεις ή επιπλοκές στην αναισθησία ήταν 3,6 φορές υψηλότερος στις γυναίκες που είχαν γεννήσει με καισαρική σε σύγκριση με εκείνες που ακολούθησαν φυσιολογικό τοκετό. Αλλά και ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ανακοίνωσαν μέσα στο 2007 έπειτα από μελέτη σχετικά με 97.095 γεννήσεις που κατεγράφησαν σε οκτώ χώρες της Λατινικής Αμερικής ότι οι γυναίκες που επιλέγουν χωρίς να συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος αυτού του είδους τον επεμβατικό τοκετό διπλασιάζουν τις πιθανότητες θανάτου τους και πενταπλασιάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων μετά την επέμβαση. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Βritish Μedical Journal», η καισαρική φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά θανάτου μητέρας και βρέφους μόνο στις περιπτώσεις που το παιδί ερχόταν… ανάποδα (με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν ισχιακή προβολή)- στις περιπτώσεις βέβαια αυτές είχε κριθεί απαραίτητη η διαδικασία.

Επιπλοκές στις…
επόμενες εγκυμοσύνες
Η απόφαση όμως μιας γυναίκας να γεννήσει με καισαρική θέτει σε κίνδυνο ακόμη και το μέλλον των επόμενων παιδιών που θα φέρει στον κόσμο! Νορβηγοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα σχετικά με 637.497 γυναίκες που έκαναν δύο γέννες και 242.812 γυναίκες που έκαναν τρεις γέννες και, όπως είδαν, όταν στην πρώτη εγκυμοσύνη η γυναίκα επέλεγε καισαρική αύξανε τον κίνδυνο επιπλοκών στις επόμενες εγκυμοσύνες της. Συγκεκριμένα η καισαρική στην πρώτη γέννα φάνηκε να συνδέεται με τον διπλασιασμό του κινδύνου για την εμφάνιση προεκλαμψίας, ανωμαλιών του πλακούντα και γέννησης λιποβαρούς βρέφους στις επόμενες εγκυμοσύνες, σύμφωνα με τη δημοσίευση που έγινε τον περασμένο Ιούνιο στο επιστημονικό έντυπο «Οbstetrics and Gynecology».

Αυτά τα στοιχεία είναι μόνο κάποια από το σύνολο εκείνων που βρίσκει κάποιος στη μεγάλη δεξαμενή επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τους κινδύνους που «κυοφορεί» η καισαρική. Μια δεξαμενή που συνεχώς γεμίζει, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει πόσο σημαντικό είναι για την κάθε γυναίκα να σκεφτεί προτού γεννήσει ότι η επιλογή του τρόπου τοκετού (και επαναλαμβάνουμε ότι αναφερόμαστε στις περιπτώσεις που έχει αυτή την επιλογή και δεν συντρέχουν άλλοι σοβαροί λόγοι που να επιβάλλουν καισαρική) δεν αποτελεί ζήτημα… βολέματος, αλλά ορισμένες φορές ακόμη και ζήτημα ζωής ή θανάτου για την ίδια και το παιδί της. Τροφή για σκέψη πριν από το επόμενο ραντεβού με τον μαιευτήρα…

Πότε είναι απαραίτητη η καισαρική τομή
Υπάρχουν κάποιοι σοβαροί ιατρικοί λόγοι οι οποίοι καταδεικνύουν την ανάγκη διενέργειας καισαρικής τομής, όπως:

  • Η εμφάνιση εμβρυϊκής υποξίας (έλλειψη οξυγόνου στο έμβρυο η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ενδομήτριο θάνατο) όταν πλησιάζει ο τοκετός.
  • Οι πολύδυμες κυήσεις κρίνονται γενικώς υψηλού κινδύνου και στις περισσότερες περιπτώσεις διενεργείται καισαρική τομή.
  • Μπορούν να εμφανιστούν προβλήματα του πλακούντα, όπως η πρόωρη αποκόλλησή του, που επιβάλλουν τη διενέργεια καισαρικής.
  • Η μόλυνση της μητέρας με ιούς που μπορούν να περάσουν στο παιδί κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, όπως ο ιός ΗΙV του ΑΙDS ή ο ιός της ηπατίτιδας C, αποτελεί ένδειξη για διενέργεια καισαρικής.
  • Ορισμένες ανατομικές δυσκολίες μαρτυρούν την ανάγκη καισαρικής. Για παράδειγμα, όταν υπάρχει πραγματική δυσαναλογία μεταξύ του μεγέθους του κεφαλιού του παιδιού και της λεκάνης της μητέρας που δυσκολεύει την έξοδο του παιδιού, τότε οι γιατροί καταφεύγουν σε καισαρική τομή.
  • Η θέση του παιδιού πριν από τον τοκετό μπορεί να επιβάλει καισαρική τομή. Σε περιπτώσεις ισχιακής προβολής ή άλλων ανώμαλων προβολών, ο μαιευτήρας είναι πιθανόν να επιλέξει την καισαρική.
  • Αν η μητέρα παρουσιάσει προεκλαμψία (ονομάζεται και τοξιναιμία της κυήσεως και περιλαμβάνει συμπτώματα όπως επικινδύνως αυξημένη αρτηριακή πίεση, υπερβολικό οίδημα και έκκριση πρωτεϊνών στα ούρα, γεγονός που αποτελεί συνεπεία βλαβών στα νεφρά) δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να επιλεγεί καισαρική.
  • Οταν η γυναίκα έχει υποβληθεί ξανά σε καισαρική τομή (ιδιαιτέρως αν έχουν προηγηθεί δύο καισαρικές τομές) υπάρχει προβληματισμός για το αν θα πρέπει να επιλέξει και πάλι την ίδια μέθοδο.

Διαβάστε επίσης

Τhe Times magazine The labor market

Msnbc C-section rates around globe at ‘epidemic’ levels

Reuters  Η πρόκληση τοκετού μπορεί να οδηγήσει σε καισαρική τομή

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ (Frederick Leboyer)

10 Σχόλια

Leboyer, Frédérick

leboyerΟ Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ υπήρξε μαιευτήρας, με ζηλευτή καριέρα στο χώρο του. Άσκησε ιδιωτικά το επάγγελμά του για χρόνια και διετέλεσε επίσης διευθυντής κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Παρισιού.

Τα όσα είδε, τα όσα ένοιωσε, τα όσα ταξίδια έκανε συντροφεύοντάς τις ετοιμόγεννες ασθενείς του στο δικό τους «ταξίδι μέσα από την καταιγίδα του τοκετού», δύσκολα μπορούσαν να ταιριάξουν με την αυστηρότητα, την αποστασιοποίηση και την ψυχρότητα που απαιτεί το ιατρικό επάγγελμα, ιδιαίτερα στα πιο υψηλόβαθμα σκαλοπάτια καριέρας.

Αλλά και τα όσα έζησε στη «βιομηχανία» της γυναικολογίας, της μαιευτικής και των μαιευτικών κλινικών, δύσκολα μπορούσε να τα συνταιριάξει στη δική του καρδιά με το θαύμα της γέννησης ενός νέου ανθρώπου.

Έτσι, τα παράτησε. Παραιτήθηκε από τον ιατρικό σύλλογο της χώρας του για να γίνει συγγραφέας και ποιητής. Για να υμνήσει τη χαρά της γέννησης και τη δύναμη της φύσης.

Από το 1974, όταν εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Για μια γέννηση χωρίς αγωνία», ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο, διδάσκοντας τη μέθοδό του που δεν είναι άλλη από την πίστη πως κάθε γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της δυνάμεις, σε φυσιολογικές συνθήκες, με πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.

Χωρίς φόβο. Χωρίς βία. Με αγάπη. Με υπομονή. Με την αφοσίωση του καλλιτέχνη που κοπιάζει για να παράγει έργο. Με χαρά. Με πίστη στη γυναικεία φύση. Ο Λεμπουαγιέ υπόσχεται μια εκστατική εμπειρία: αυτή του φυσικού τοκετού. Περιγράφει τη διαδικασία του τοκετού, σε γλώσσα ποιητική, ως μουσική συμφωνία, αρχαία τραγωδία, ταξίδι του Οδυσσέα.

Σήμερα είναι 91 ετών. Δύο βιβλία του κυκλοφόρησαν στα ελληνικά, μόλις πριν από μερικούς μήνες. Το πρώτο έχει τίτλο «Σαν παραμύθι αν μου’λεγαν πως έρχεται ένα παιδί στον κόσμο» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μαΐστρος». Το βιβλίο το δώρισε ο ίδιος στον σύλλογο «Ευτοκία», ο οποίος δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για την προώθηση του φυσικού τοκετού, στηρίζει την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με τις πιο ήπιες και κοντά στη φύση μεθόδους. Η Μαίρη Γυφτάκη, μέλος του Συλλόγου ανέλαβε να μεταφράσει το βιβλίο, για να συναντήσει «μια γραφή απλή, καθημερινή, άλλοτε αιχμηρή, άλλοτε τρυφερή, συμβολική μαζί και πραγματική».

Ο ίδιος ο Λεμπουαγιέ ξεκαθαρίζει από τις πρώτες κιόλας φράσεις του ότι δεν προτείνει άλλη μια τεχνική ανώδυνου τοκετού. Το «για να μη νοιώσουν τίποτα» δεν είναι ο δικός του δρόμος. Αντίθετα, προτείνει ένα νέο φως για να δει κανείς το «πέρασμα από έναν κόσμο σε έναν άλλο» σαν μια γιορτή.

«Στο εξής», γράφει, «ικανή να διαβάσει αυτή τη μεγαλοπρεπή παρτιτούρα χωρίς να χάσει την παραμικρή από τις αποχρώσεις της, την παραμικρή από τις παύσεις της, από τα διαλείμματα, από τις σιωπές της, καταλαβαίνοντας ότι αυτό που έπαιρνε για οργή δεν είναι παρά υπέρβαση δύναμης, ξεχείλισμα χαράς, σταματώντας, ναι, να «πολεμάει εναντίον», αφήνεται, ακριβώς όπως έκανε στην αγκαλιά του συζύγου της».

Στο βιβλίο του «Φυσικός Τοκετός», που κυκλοφόρησε επίσης στα τέλη του 2008 από τις εκδόσεις «Ρέω», ο Λεμπουαγιέ συγκεντρώνει επιστολές από γυναίκες που γέννησαν ακολουθώντας τις τεχνικές του, τις εμπλουτίζει με σχόλια και παρατηρήσεις και δίνει απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού που μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την καταιγίδα της γέννας και να βιώσει την εμπειρία ως υπέροχη. Το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ινδικού ταμπουρά, καθώς ο ίδιος έχει διαπιστώσει πως ο συγκεκριμένος ήχος βοηθά στις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου.

lebou1Το νεογέννητο φωνάζει για να δυναμώσει τα πνευμόνια του; Κάθε άλλο! Το βρέφος κρυώνει, πονά, θαμπώνεται, ξεκουφαίνεται… και προπάντων τρομάζει. Ευτυχώς, όμως, απλές κινήσεις μπορούν να το βοηθήσουν: να χαμηλώσουμε το φως, να μιλάμε σιγά, να μην κόψουμε αμέσως το λώρο, ν ακουμπήσουμε το παιδί πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, να του κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο, ένα μασάζ… Μικρές φροντίδες που, εκείνες τις αξέχαστες στιγμές, κάνουν τη διαφορά για το νεογέννητο.

lebou3Κατανοώντας την ακριβή «δομή» και «τάξη» του τοκετού, το βιβλίο αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένα εγχειρίδιο. Σκοπός του είναι να βοηθήσει την μέλλουσα μητέρα να βιώσει καλύτερα, σωματικά και διανοητικά, την δραματικότητα αλλά και την σφοδρότητα του τοκετού, σε συνδυασμό με την μεγαλοσύνη της δημιουργίας που ενέχει η γέννηση ενός νέου ανθρώπου. Προσεγγίζοντας τον τοκετό και τον ερχομό του παιδιού στον κόσμο μ’ έναν τρόπο πρωτότυπο και μοναδικό και βλέποντας από μια νέα οπτική γωνία αυτό που βιώνει η μητέρα και το παιδί, ο Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ μας μιλάει για τον μηχανισμό του τοκετού και τις επιπλοκές του.
Το βιβλίο όμως, δεν απευθύνεται μόνο στις γυναίκες που περιμένουν παιδί, στις μαίες και τους ειδικούς αλλά και σε όλους εμάς, άνδρες και γυναίκες, που αναζητούμε την γνώση πίσω από το μυστήριο της γέννας, το μοναδικό αυτό μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στη φύση.

lebou2Ο Λεμπουαγιέ πρώτος τη δεκαετία του 1970, με το μνημειώδες βιβλίο του Για μια γέννηση χωρίς βία, ξύπνησε τον κόσμο δείχνοντας σε όλους μας ότι τα παιδιά δεν πρέπει να έρχονται στον κόσμο με οδύνη και πόνους, κλαίγοντας από την πρώτη κιόλας στιγμή της ζωής τους. Τώρα έρχεται να μας πει ότι η γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της και μόνο δυνάμεις, και ότι σε φυσιολογικές συνθήκες (οι οποίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση) χρειάζεται πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.
Οι «πόνοι της γέννας» που τόσο φοβίζουν τις γυναίκες σήμερα δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν, μας λέει ο Λεμπουαγιέ, και μας διαβεβαιώνει ότι μερικές απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την «καταιγίδα» της γέννας και να της χαρίσουν μια υπέροχη εμπειρία την οποία θα φυλάει στην καρδιά της για όλη της τη ζωή.
Το πρώτο μέρος αποτελείται από γράμματα που έχουν γράψει στον Λεμπουαγιέ γυναίκες που γέννησαν με τη βοήθεια των συμβουλών του, και τις εμπειρίες τους έρχονται να συμπληρώσουν τα δικά του σχόλια που παρεμβάλλονται στις επιστολές. Ο λόγος του είναι άμεσος, φιλικός, σε πολλά σημεία σχεδόν ποιητικός. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνει για το θέμα της καισαρικής εξηγώντας τουw λόγους που οι γυναίκες δεν πρέπει να βιάζονται να πάρουν μια τέτοια απόφαση. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας μ?aς περιγράφει την τεχνική των αναπνοών, δίνοντας όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για την εκτέλεσή τους. Ο Λεμπουαγιέ έχει βρει πως ο ήχος του ινδικού ταμπουρά βοηθά τις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου. Για τοn σκοπό αυτό το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ταμπουρά και οδηγίες για το πώς να το χρησιμοποιήσετε καλύτερα.
Οι συμβουλές του για την καθοδήγηση της εγκύου στηρίζονται στην πολυετή πείρα του ως χειρούργου-μαιευτήρα, τώρα όμως ο ίδιος πρεσβεύει την πλήρη ανεξαρτητοποίηση και αυτοδυναμία της γυναίκας κατά τη διάρκεια του τοκετού και οι ασκήσεις που περιγράφει σκοπό μόνο έχουν να γεμίσουν με χαρά το «ταξίδι της ετοιμόγεννης μέσα από την καταιγίδα του τοκετού».

lebou4Οι εβδομάδες αμέσως μετά τη γέννηση μοιάζουν σαν πορεία στην έρημο. Έρημο που κατοικείται από τέρατα: τις νέες αισθήσεις που επιτίθενται στο παιδί, μέσα κι έξω απ το σώμα του.
Μετά τη θέρμη της μήτρας, μετά το τρελό αγκάλιασμα της γέννας, η παγωμένη μοναξιά της κούνιας. Ποιας κούνιας; -κι αυτή καταργήθηκε. Στη θέση της ήρθε το κρεβατάκι-κλουβί.
Και μετά ξεπροβάλλει ένα αγρίμι, η πείνα, που δαγκώνει τα σωθικά του μωρού.
Ταϊζοντας το παιδί; Ναι Αλλά όχι μόνο με γάλα. Πρέπει να το πάρουμε στην αγκαλιά μας. Να το χαϊδέψουμε, να το νανουρίσουμε. Και να το μαλάξουμε.[…]

________________________________________________________________________________

H μέθοδος Leboyer

Το μωράκι σας ζούσε για 9 μήνες μέσα σ΄ένα σκοτεινό και ζεστό περιβάλλον, αυτό της μήτρας. Με την γέννησή του και την έξοδό του στον κόσμο, κατακλύζεται από έντονα και καινούργια συναισθήματα τα οποία προκύπτουν έως και τραυματικά.

Η μέθοδος Leboyer, αφορά έναν διαφορετικό τρόπο υποδοχής του νεογέννητου. Πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μαιευτήρα Frederick Leboyer, ο οποίος εφαρμόζει μια αγωγή που κάνει πιο γλυκιά και ανώδυνη την επαφή του νεογέννητου με τον έξω κόσμο, έτσι ώστε να μην προστεθούν στο αναπόφευκτο τραύμα της γέννησης και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα το οποία μπορούν να αποφευχθούν κατά τον ίδιο.

Ο ίδιος πιστεύει ότι μια γλυκιά υποδοχή του νεογέννητου, με σεβασμό και στοργή την ώρα που γεννιέται το βρέφος, παραμένει ανεξίτηλη στο υποσυνείδητό του και μπορεί να επιδράσει θετικά και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Πως εφαρμόζεται η μέθοδος Leboyer

  • Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ατμόσφαιρα της αίθουσας τοκετών, δηλ. τα φώτα είναι χαμηλά, η θερμοκρασία είναι υψηλότερη απ΄ότι συνήθως (για να μην αιστανθεί το βρέφος τη διαφορά σε σχέση με τη κοιλιά της μητέρας του), και ακούγεται μια απαλή και χαλαρωτική μουσική
  • Oλοι οι παρευρισκόμενοι μιλάνε χαμηλόφωνα και προσέχουν ώστε να μην τρομάξει το βρέφος κάποιος δυνατός θόρυβος
  • Mόλις γεννηθεί το μωρό, με την ίδια κίνηση που του επέτρεψε να βγει από την κοιλιά της μητέρας του, το παιδί τοποθετείται με την κοιλιά προς τα κάτω και πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, για να μπορεί να αισθάνεται θαλμπωρή και ασφάλεια.Στο μεταξύ, το χαϊδεύουν και το κάνουν μασάζ.
  • O ομφάλιος λώρος, δεν κόβεται αμέσως. Περιμένουν να σταματήσει να πάλλεται, για να επιτραπεί στο μωρό να συνηθίσει να αναπνέει σταδιακά με τους πνεύμονες.
  • Mόλις κοπεί ο ομφάλιος λώρος, το μωρό τοποθετείται σε χλιαρό νερό για λίγα λεπτά, για να χαλαρώσει εντελώς , και σ΄ένα γνώριμο και οικείο περιβάλλον όπως εκείνο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε.
  • Στο τέλος, γίνονται όλοι οι έλεγχοι ρουτίνας, πάντοτε με απαλότητα και φροντίδα.

______________________________________________________________________________

«Η μόνη και η πιο τρανή
απ’τις επαναστάσεις που μπορούν να γίνουν
στη σκοτεινή ιστορία των ανθρώπων
δεν είναι αυτή που γίνεται απ’τις τυφλές τους κυβερνήσεις

αλλά απ’ τον τρόπο που αυτοί οι δυστυχισμένοι
μπήκαν κι αρχίσαν μες στη μάνα τους να ζουν
κι από το πώς τους υποδέχθηκαν μετά
σα γεννήθηκαν»

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ

Είναι δικαίωμά σας να γεννήσετε όπως σας αρέσει

11 Σχόλια

Δεν πρέπει να αφήσετε στην τύχη αυτήν τη μοναδική, την πιο προσωπική εμπειρία σας. Πρώτα από όλα, πρέπει να ενημερωθείτε για τον τρόπο που λειτουργεί ο οργανισμός σας -ο εκπληκτικός αυτός μηχανισμός με την αφάνταστη τελειότητα και «σοφία»- τόσο κατά την εγκυμοσύνη όσο και κατά τη γέννα. Η γνώση θα είναι η κινητήρια δύναμη, η οποία όχι μόνο θα ενεργοποιήσει τις κρυφές ψυχικές σας δυνάμεις, αλλά και θα σας επιτρέψει να αξιοποιήσετε όλες τις δυνατότητες του σώματος και να εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τις ωδίνες, δαμάζοντας τις φοβίες σας.

Ωστόσο, προκειμένου να μην επηρεαστείτε την τελευταία στιγμή αρνητικά από τη ρουτίνα του απρόσωπου μαιευτηρίου, πρέπει να εξασφαλίσετε ψυχική ηρεμία και ευχάριστες συνθήκες στο χώρο, στον οποίο θα γίνει ο τοκετός. Οι βασικές αυτές προϋποθέσεις κάθε άλλο παρά ευνοούνται από τις διάφορες, αμφισβητούμενης αναγκαιότητας, νοσοκομειακές διαδικασίες. Έτσι, λοιπόν, εβδομάδες πριν έλθει η στιγμή να υποδεχτείτε το μωρό σας, εξηγήστε στο γιατρό σας πώς θέλετε να είναι ο τοκετός σας.

Τι να ζητήσετε από το γιατρό σας

  • Να μην υποστείτε τη διαδικασία του υποκλυσμού. Το επιχείρημα που προβάλλεται γι’ αυτή την πρακτική είναι ότι, όταν το έντερο είναι άδειο, υπάρχει περισσότερος χώρος για το μωρό, ενώ η γυναίκα αποφεύγει το ενδεχόμενο να αποβάλει περιττώματα στις εξωθήσεις. Ωστόσο, με τη ρουτίνα αυτή παραβλέπεται το γεγονός ότι η κένωση των εντέρων σας μπορεί να είχε γίνει προηγουμένως, πριν φύγετε από το σπίτι, ή ότι έχετε μείνει πολλές ώρες νηστική. Αλλωστε, λίγες ημέρες πριν από την επικείμενη γέννηση του παιδιού σας, ένα από τα προειδοποιητικά μηνύματα δεν αποκλείεται να ήταν και οι διάρροιες, οι οποίες οφείλονται στην πρόνοια της φύσης, αφού αποσκοπούν στην κένωση των εντέρων πριν από τον τοκετό, ώστε να μην ασκείται πίεση στο γεννητικό σωλήνα. Ωστόσο, αν δεν σας συμβεί τίποτα από όλα αυτά, μπορείτε να συμβιβαστείτε. Αν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια, φροντίστε να απαλλαγείτε από το περιεχόμενο των εντέρων σας με ένα υπόθετο, πριν ξεκινήσετε για το μαιευτήριο.
  • Να μη σας υποδεχτεί αρμόδια αδελφή με το ξυραφάκι στο χέρι, για να σας απαλλάξει από το τρίχωμα στο εφηβαίο ή στο περίνεο, όπου άλλωστε είναι αραιό. Είναι παραλογισμός ότι αποτελεί εμπόδιο ή πιθανή εστία μόλυνσης, εκτός φυσικά αν παραστεί ανάγκη για καισαρική τομή. Το επιχείρημα με το οποίο θα αντικρούσουν πιθανόν το αίτημά σας είναι ότι στο τρίχωμα μαζεύονται βακτηρίδια και υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του παιδιού. Το μωρό, όμως, βγαίνει από έναν κόλπο, ο οποίος είναι γεμάτος μύκητες, σταφυλόκοκκο και ό,τι άλλο φανταστείτε. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι ένας καθαρισμός και ένα ράντισμα με αντισηπτικό στην περιοχή αποκλείουν κάθε ενδεχόμενο μόλυνσης. Παρ’ όλα αυτά, μπορείτε, αν θέλετε, να συνεννοηθείτε με το γιατρό σας και να κάνετε το ξύρισμα από το σπίτι, χωρίς να περάσετε από αυτή την ψυχικά επώδυνη δοκιμασία.
  • Να έχετε τη δυνατότητα να κινείστε. Αν μένετε συνέχεια καθηλωμένη στο κρεβάτι, θα πονάτε περισσότερο και, μάλιστα, στη μέση, γιατί θα κάθεστε λάθος. Αλλάζοντας, όμως, θέσεις -όρθια, γονατιστή, καθιστή- θα αισθάνεστε πιο άνετα και οι ωδίνες θα είναι πιο υποφερτές. Αλλωστε, όταν σηκώνεστε, θα έχετε σύμμαχό σας τη δύναμη της βαρύτητας, που δίνει ώθηση στο παιδί προς τα κάτω και το βοηθά να βρει την ευθεία προς την έξοδο, διευκολύνοντας έτσι τη διαδρομή του. Είναι η πιο αποτελεσματική στάση, αλλά και η πιο βολική. Δεν είναι τυχαίο ότι τη θεωρούσαν φυσιολογική και την υιοθετούσαν οι γυναίκες ανά τους αιώνες και επιμένουν ακόμα σε αυτήν οι «πρωτόγονες» επίτοκες, όπως θα έχετε ίσως διαπιστώσει από διάφορες εξωτικές φωτογραφίες ή ταινίες ντοκιμαντέρ. Εάν είστε συνέχεια ξαπλωμένη ανάσκελα, όχι μόνο θα πονάτε περισσότερο, αλλά η μήτρα με τις συστολές της θα σπρώχνει το παιδί προς το κρεβάτι και όχι προς τα κάτω. Έτσι παρατείνονται η διαδικασία του τοκετού και οι ωδίνες του, ενώ αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιαστούν επιπλοκές και να κριθεί απαραίτητη η περινεοτομή. Η ύπτια στάση έχει και άλλα μειονεκτήματα. Δεν ευνοεί την αυτόματη αποκόλληση του πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει την πτώση της αρτηριακής πίεσης, με αποτελέσμα το μικρό σας να δέχεται μικρότερη ποσότητα αίματος και λιγότερο οξυγόνο. Το επιχείρημα ότι πρέπει να είστε καθηλωμένη, ώστε να είναι δυνατή η ηλεκτρονική παρακολούθηση του παιδιού, δεν ευσταθεί. Ο γιατρός είναι δυνατόν να ελέγχει σε τακτά διαστήματα την καρδιακή λειτουργία του μωρού με μόνιτορ, ενώ εσείς θα είστε -αν έτσι προτιμάτε- καθιστή.
  • Να μη σας βάλουν ορό, αν ο τοκετός εξελίσσεται ομαλά, για να μπορείτε να κινείστε ελεύθερα.
  • Να γεννήσετε το παιδί σας έχοντας το σύντροφό σας στο πλευρό σας. Μαζί ξεκινήσατε την υπέροχη διαδικασία της δημιουργίας του μικρού σας και μαζί θα τη δείτε να ολοκληρώνεται. Η παρουσία του στην αίθουσα τοκετών δεν είναι πολύτιμη μόνο επειδή χρειάζεστε συναισθηματική υποστήριξη στις σημαντικές αυτές στιγμές, αλλά και επειδή θα αποτελέσει έναν ακόμα συνδετικό κρίκο στο δεσμό σας. Αλλωστε, η συμμετοχή του σε αυτή την εμπειρία δεν θα διαμορφώσει μόνο τις συνθήκες της γέννησης του παιδιού, αλλά και τις μελλοντικές οικογενειακές σχέσεις. Επιπλέον, θα σημαδέψει και τον ερχομό του μωρού σας. Η μυρωδιά και η φωνή του πατέρα θα ανακατευτούν με τις δικές σας και το πλασματάκι που φτιάξατε μαζί, θα τις εγγράψει βαθιά μέσα στα κύτταρά του από την πρώτη κιόλας στιγμή της εξωμήτριας ύπαρξής του.
  • Οι συνθήκες στην αίθουσα τοκετών να μη θυμίζουν χειρουργείο και να μη σας κάνουν να αισθανθείτε ασθενής. Επειδή, όμως, και το καλύτερο μαιευτήριο στη χώρα μας λειτουργεί σαν νοσοκομείο, θα πρέπει να δημιουργήσετε εσείς η ίδια την ατμόσφαιρα, που επιθυμείτε. Να απαιτήσετε και να εξασφαλίσετε ένα κλίμα ηρεμίας, γαλήνης και αυτοσυγκέντρωσης. Τα φώτα να είναι χαμηλωμένα και από το κασετόφωνο να έρχονται οι ήχοι της μουσικής, που έχετε επιλέξει. Οι νότες θα διαπεράσουν το σώμα σας, φτάνοντας ως τον αγέννητο ταξιδιώτη, συνοδεύοντάς τον μελωδικά στην πορεία του προς τη ζωή. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις τελευταίες έρευνες, η μουσικότητα υπάρχει έμφυτη στα νεογέννητα.
  • Η γέννηση του παιδιού σας είναι μια εμπειρία που σας ανήκει αποκλειστικά και έχετε δικαίωμα να τη βιώσετε όπως επιθυμείτε. Ταυτόχρονα, αξίζει όσο τίποτα στον κόσμο να την αντιμετωπίσετε με τη χαρά στην ψυχή. Όχι όμως με ελαφρότητα, γιατί αποτελεί την πιο σπουδαία στιγμή στη ζωή σας. Είναι, λοιπόν, εντελώς διαφορετικό να θέσετε τους όρους σας, για να εξασφαλίσετε ευνοϊκές συνθήκες, ώστε να πετύχετε την καλύτερη δυνατή ευόδωση του τοκετού, από το να επιδιώξετε «προνόμια» για την προσωρινή βολή σας.

Τι να αποφύγετε

  • Να γεννήσετε με ραντεβού. Αφήστε να σας καλέσει στο μαιευτήριο ο γιος ή η κορούλα σας, ειδοποιώντας σας με πονάκια. Μην αποφασίσετε εσείς για λογαριασμό του πότε θα γεννηθεί, επειδή έχετε λόγους, που θεωρείτε σημαντικούς. Όπως, για παράδειγμα, γιατί επιμένετε να είναι στον αστερισμό που κατά τη γνώμη σας θα ευνοήσει την τύχη του παιδιού σας ή γιατί θέλετε να προγραμματίσετε τις διακοπές σας ή άλλες επαγγελματικές, κοινωνικές ή οικογενειακές δραστηριότητες.
  • Να επιταχύνετε τη διαδικασία του τοκετού, συμπυκνώνοντας τους πόνους. Βιάζοντας τα πράγματα, θα διαπράξετε ένα τεράστιο λάθος, γιατί η μήτρα χρειάζεται ορισμένο χρόνο για να λειτουργήσει. Είναι ένα όργανο, το οποίο σας είναι απαραίτητο, έτσι και αλλιώς, και όχι μόνο για να γεννήσετε και να ξεμπερδέψετε μια ώρα αρχύτερα. Αλλωστε, μια επιτάχυνση τώρα θα έχει αργότερα αντίκτυπο στη λοχεία. Αντίθετα, αν αφήσετε τους χρόνους να κυλήσουν φυσιολογικά σε όλα τα στάδια, θα εξασφαλίσετε καλύτερο χρόνο επαναφοράς, όπως και ένα αίσθημα σιγουριάς, γιατί δεν θα έχει γίνει παρέμβαση.

Πηγή: Health.in.gr

ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ, ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ…

65 Σχόλια

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι πέρα για πέρα πραγματική. Εν έτη 2009, εν Ελλάδι…. Ευχαριστώ το stravaparaloga που μας την διέθεσε. Αυτά πρέπει να διαδίδονται, ισως γλυτώσουν απο πολλές περιπέτειες κάποια άλλη μέλλουσα μανούλα!

Η Άννα στις αρχές του χρόνου περίμενε όλο χαρά της γέννηση της κορούλας της. Έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στο γιατρό της είχε αποφασίσει να κάνει ο,τι της υποδείξει με μία και μοναδική εξαίρεση: εφόσον η καισαρική ήταν δεδομένη, είχε παρακαλέσει για επισκληρίδιο αναισθησία για να δει το μωράκι της να γεννιέται. Ο γιατρός την διαβεβαίωσε οτι θα της έφερνε τον «καλύτερο αναισθησιολόγο της περιοχής» γι’αυτο το λόγο.

 

Το πρωί του τοκετού η Άννα ήταν ήρεμη. Την οδήγησαν στο θάλαμο προετοιμασίας και λίγα λεπτά πριν το χειρουργείο, ένας κατά τα άλλα ευγενέστατος κύριος που συστήθηκε ως ο αναισθησιολόγος κάθησε κοντά της και άρχισε να προσπαθεί να τη μεταπείσει για την επισκληρίδιο, τρομοκρατώντας την οτι πρόκειται για μια «επικίνδυνη διαδικασία» που μπορεί να επιφέρει «τρομερούς πονοκεφάλους» μέχρι και «ανακοπή καρδιάς» (!!)
Της πρότεινε ολικη νάρκωση ως την πλέον ασφαλή μέθοδο, κι ας μη δει το μωρό της να γεννιέται.
Η Άννα τα έχασε. Έχοντας ήδη κάποιες γνώσεις πάνω στο θέμα, έφερε ενστάσεις, επέμεινε στην αρχική της απόφαση. Ο αναισθησιολόγος άρχισε να δυσφορεί, βγήκε από το δωμάτιο και ζήτησε να ξεκινήσει η καισαρική.
Πάνω στο τραπέζι του χειρουργείου, παράσταση μέρος δεύτερο. «Μα γιατί επιμένεις να θέλεις επισκληρίδιο, είναι επικίνδυνη! Αν σου συμβεί κάτι κακό δε σκέφτεσαι το πρώτο παιδί σου που περιμένει εκεί έξω;»
Η ψυχολογική πίεση αφόρητη.
Ο γυναικολόγος ούτε κουβέντα, σαν να μην διαδραματιζόταν αυτή η κατάσταση μπροστά του.
Η Άννα διαμαρτυρήθηκε.
«Μα γιατί μου το κάνετε αυτό;; Αν ήξερα ότι θα εξαναγκαζόμουν να γεννήσω με γενική αναισθησία θα επέλεγα άλλο μαιευτήριο!»
«Δεν είσαι υποχρεωμένη να γεννήσεις εδω! Το χειρουργείο δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, μπορείς να σηκωθείς να φύγεις και να πας αλλού να γεννήσεις!»
Η Άννα σάστισε, είπε για τελευταία φορά οτι επιμένει να γίνει ο τοκετός όπως τον ονειρεύτηκε, αφού δεν υπήρχαν ιατρικοί λόγοι για κάτι διαφορετικό, ο αναισθησιολόγος κάτι μουρμούρισε και της είπε ότι θα της έκανε μια «μικρή μέθη» μέχρι να ετοιμαστεί η επισκληρίδιος…
…………………………………..

Η Άννα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο που είδε ήταν τα πράσινα πλακάκια ενός μικρού δωματίου. Όλα ήταν θολά. Γύρισε το κεφάλι και είδε τον άντρα της. «Τι έγινε; Πού είμαι;»
«Είσαι στο δωμάτιο ανάνηψης. Σου έκαναν ολική νάρκωση, το μωρό γεννήθηκε και είναι καλά.»
Το μυαλό της ήταν τόσο θολωμένο όσο και οι εικόνες που έπαιζαν μπροστά στα μάτια της. Προσπαθούσε να βάλει τις σκέψεις της σε μια τάξη, τι είχε γίνει, γιατί έκαναν κάτι άλλο από αυτό που είχε ζητήσει;
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σαν να είχαν παγώσει και τα συναισθήματά της. Ζητούσε μόνο να δει το παιδί.
«Δεν επιτρέπουμε κυρία μου να δείτε το παιδί πριν από τις 6 το απόγευμα. Κανονισμός μαιευτηρίου
Μα δεν ηταν δυνατον, η ώρα ήταν μόλις 10.30 το πρωί!
Ο άντρας της τη διαβεβαίωσε ότι είχε δει το μωρό και ότι όλα ήταν καλά.
Εκείνη πάλι δυσκολευόταν να το πιστέψει, μήπως το μωράκι της είχε κάποιο πρόβλημα και δεν της το έλεγαν;

Μέχρι τις 3 το μεσημέρι και παρά τους μετεγχειρητικούς πόνους, η Άννα έκανε κουράγιο και περίμενε. Κάπου εκεί όμως άρχισε να κλαίει και να ζητά να δει το μωρό της, να το βάλει στο στήθος, να πιει λίγο πρωτόγαλα…

Η αντίσταση των μαιών κάμφθηκε επιτέλους στις 5μμ, και η Άννα αγκάλιασε επιτέλους την κορούλα της.
«Γιατί κάνατε τόσες ώρες να μου τη φέρετε;» παραπονέθηκε στις μαίες, «δεν ξέρετε οτι το νεογέννητο πρέπει να βρεθεί στην αγκαλιά της μαμάς του το συντομότερο;;»
«Μην πιστεύεις τις ανοησίες των βιβλίων«, ήταν η απάντηση…

Το ίδιο βράδυ ο πόνος φούντωσε ξαφνικά και έγινε σχεδόν ανυπόφορος. Η Άννα, κάλεσε μια μαία κι όταν αυτή φάνηκε στην πόρτα, μετά από μιαμιση ώρα, της έδωσε στο χέρι δυο χρωματιστά χαπάκια που ήπιε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο πόνος δε μειώθηκε ούτε στο ελάχιστο. Το μωρό ήρθε στο θάλαμο να θηλάσει μετά από λίγο και μέσα σε λίγα λεπτά είχε πέσει σε βαθύ ύπνο.
Το πρωί η Άννα έντρομη πληροφορήθηκε ότι τα χρωματιστά χαπάκια που είχε πιει ως παυσίπονα ήταν tavor και lexotanil!!

Το πρωί το μωρό ερχόταν και πάλι στο θάλαμο και μαζί με αυτό και η καθαρίστρια που σφουγγάριζε με μπόλικη χλωρίνη το πάτωμα και η μυρωδιά σε ζάλιζε. Τι πρεμούρα για καθαριότητα και τι ειρωνεία.. Χλωρίνη στο πάτωμα, αλλά οι ντουλάπες του δωματίου ήταν γεμάτες μούχλα και ιστούς από αράχνες!
Τα «πυρεξάκια» των νεογέννητων δεν ηταν πυρεξάκια όπως αυτά των σύγχρονων μαιευτηρίων, αλλά κάτι παμπάλαια σιδερένια καλάθια, φθαρμένα όσο δεν πήγαινε…
Το κρεβάτι, το στρώμα ποιός ξέρει κι αυτά πόσο παλιά ηταν… Η Άννα ενιωθε πόνο σε όλο της το σώμα, από τον αυχένα μέχρι τα πόδια!
Βγήκε λίγο στο διάδρομο να περπατήσει.
Με αηδία αντίκρισε ξεχαρβαλωμένες πρίζες, πόρτες βγαλμένες από τη θέση τους και ακουμπισμένες όπως όπως στην κεντρικη σκάλα, ένας αρχαίος ψύκτης νερού που φυσικά δε λειτουργούσε, ένα ίδιας ηλικίας κλιματιστικό, τοίχοι φθαρμένοι που κρύβονταν περιστασιακά από γλάστρες και μπαλόνια…

Και τι κακό timing..
Παραδίπλα γινόταν ανακαίνιση σε 2-3 δωμάτια για να γίνουν σουίτες…
Η φασαρία ήταν αφόρητη, η σκόνη έφτανε μέχρι μέσα στο δωμάτιο!
Το μωρό αδυνατούσε να κοιμηθεί και η Άννα δεν ήθελε να το στείλει κάτω στο θάλαμο νεογνών γιατί είχε μάθει ότι ο θάλαμος ήταν ξεκλείδωτος και συχνά αφύλακτος. Καλύτερα το μωρό στη φασαρία και τη σκόνη παρά να της το κλέψει κανείς!

«Θέλω να πάω σπίτι μου..!», έλεγε και ξανάλεγε.
Ο αναισθησιολόγος πέρασε από το θάλαμο να της μιλήσει, τον αντιμετώπισε με ψυχρότητα, δεν ήθελε ουτε να τον βλέπει. Με κάτι ανόητα επιχειρήματα προσπάθησε να δικαιολογηθεί που την ξεγέλασε και τελικά της έκανε ολική νάρκωση. Η Άννα φυσικά και δεν πείστηκε και δεν ένιωσε καλύτερα όταν της είπε «μην κοιτάς ό,τι πήγε στραβά κι ο,τι δεν πήγε οπως ήθελες, σημασία έχει ότι εσύ και το μωρό είστε καλά!»

Όχι δεν έχει μόνο αυτό σημασία!
Σημασία έχει να είσαι ασθενής και να σε αντιμετωπίσουν ως άνθρωπο. Να σε σεβαστούν, να μη σε κοροϊδέψουν για να μη σε χάσουν από πελάτη. Να καταλάβουν ότι έχεις κάποια δικαιώματα ως ασθενής και ως άνθρωπος που δεν μπορούν να τα καταπατούν επειδή εκείνη την ώρα τους έχεις ανάγκη.
Να μην υποτιμήσουν τη νοημοσύνη σου!

Η Άννα σκέφτηκε πολλές φορές να γυρίσει εκεί, στο μαιευτήριο Τρικάλων, να ζητήσει το λόγο απ’ολους όσους ήταν παρόντες εκείνη τη μέρα σε εκείνο το φιάσκο. Τελικά, μετά από μια κουβέντα με το γυναικολόγο της ο οποίος ένιψε τας χειρας του ως γνησιος Πιλατος, συνειδητοποίησε ότι η κλίκα των γιατρών είναι πολύ ισχυρή και ο,τι και να έκανε, εκείνοι θα αλληλοκαλύπτονταν.

Κι έτσι το θέμα ξεχάστηκε, το περιστατικό πέρασε στην ιστορία αλλά δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό της.

Κι από τότε όταν ο δρόμος τη φέρνει προς τα Τρίκαλα, φροντίζει να μην περάσει από το μαιευτήριο, ούτε απέξω…

Μόνο πού και πού κοιτάει τις φωτογραφίες που τράβηξε εκεί – αυτές που δεν εκτύπωσε και δεν έβαλε στο άλμπουμ της κορούλας της αλλά κράτησε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή της – και αναρωτιέται αν άλλαξε η κατάσταση εκεί έστω και στο ελάχιστο…


(τα ονόματα των γιατρών είναι στη διάθεση όποιου επιθυμεί να τα πληροφορηθεί)

Older Entries