Πρόκληση τοκετού

4 Σχόλια

Η διάρκεια της φυσιολογικής κύησης είναι 40 εβδομάδες. Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα η καλή που ο τοκετός ξεκινά. Αυτή η εκκίνηση του τοκετού είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο. Ο γιατρός δεν μπορεί να προβλέψει την ακριβή ώρα και μέρα που θα ξεκινήσει η διαδικασία του τοκετού. Αυτό που προσδιορίζει από την αρχή της εγκυμοσύνης είναι ή πιθανή ημερομηνία τοκετού, βάσει της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Δηλαδή προσδιορίζεται μια κατά προσέγγιση ημερομηνία τοκετού, βάσει μιας σταθερής ημερομηνίας που είναι η πρώτη μέρα της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Με τη χρήση των υπερήχων μπορεί να γίνει πιο ακριβής προσδιορισμός της ηλικίας κύησης ( δηλαδή σε ποιο στάδιο είναι η εγκυμοσύνη) βάσει των σωματομετρικών του εμβρύου. Παρ’ όλα αυτά η πιθανή ημερομηνία τοκετού παραμένει πιθανή και όχι βεβαία. Όταν περάσουν οι μέρες και ο τοκετός δεν αρχίσει από μόνος του, τίθεται η διάγνωση της παράτασης της κύησης και καλείται η επιστήμη να δώσει λύση. Η λύση είναι η λεγόμενη πρόκληση τοκετού. Δηλαδή ο μαιευτήρας με τεχνητό τρόπο (χειρισμοί και φάρμακα) ξεκινά τη διαδικασία του τοκετού.
Οι ιατρικές ενδείξεις πρόκλησης τοκετού είναι συγκεκριμένες και σαφείς. Πλην της παράτασης της κύησης που αναφέραμε, πρόκληση τοκετού γίνεται και όταν συντρέχουν οι πιο κάτω λόγοι:

• δυσπραγία του εμβρύου ( δηλαδή το έμβρυο δίνει σημεία ότι αρχίζει το περιβάλλον της μήτρας να μην του αρκεί για την ανάπτυξη του, ότι δεν αιματώνεται ή δεν οξυγονώνεται επαρκώς.
• νοσηρότητα εκ μέρους της εγκύου, πχ εκλαμψία.

Από ότι φαίνεται όμως δεν υφίστανται πρόκληση τοκετού μόνον οι επίτοκες που έχουν τις πιο πάνω ενδείξεις. Πολύ συχνά οι μαιευτήρες ονομάζουν ένα τοκετό παρατασιακό και τον προγραμματίζουν βάσει του δικού τους προγράμματος εργασίας και όπως έδειξε η μια πρόσφατη περιγεννητική μελέτη, βάσει των αργιών και των γιορτών. Αυτό είναι πολύ κακό; Είναι κακό διότι παρόλο που η γυναίκα έχει τα οφέλη μιας προγραμματισμένης επέμβασης και βοήθειας, βρίσκεται στο μαιευτήριο πριν καν την πιάσουν οι πόνοι, πριν καν η φύση δώσει την έναρξη, και αρχίζει ένας φαύλος κύκλος ιατρικών ενεργειών που συχνά έχουν επιπτώσεις στο νεογέννητο. Ο τοκετός είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και του ταιριάζει μια φυσιολογική έναρξη.

Πηγή: Μοthereducation


Οι προγραμματισμένες γέννες ένοχες για αυτισμό και δυσλεξία

Σχολιάστε

ΛΟΝΔΙΝΟ. Τα μωρά που γεννιούνται έστω και μία ή δύο εβδομάδες νωρίτερα από το φυσιολογικό αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων όπως ο αυτισμός και η δυσλεξία, αναφέρουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης στη Σκωτία ύστερα από μελέτη 400.000 παιδιών σχολικής ηλικίας.

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν ακόμη και στην 39η εβδομάδα (μία εβδομάδα δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της κύησης) αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μαθησιακών δυσκολιών σε σύγκριση με βρέφη που είχαν γεννηθεί την 40ή ή την 41η εβδομάδα της κύησης. Το εύρημα αυτό είναι άκρως σημαντικό, δεδομένου ότι πολλές γυναίκες επιλέγουν να υποβληθούν σε καισαρική κατά την 39η εβδομάδα της κύησης.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Ρublic Library of Science Μedicine» τα παιδιά που είχαν γεννηθεί την 40ή εβδομάδα της κύησης διέτρεχαν κίνδυνο της τάξεως του 4% να παρουσιάσουν μαθησιακές δυσκολίες ή διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές όπως ο αυτισμός. Ο κίνδυνος αυτός έφθανε όμως το 5,1% στα παιδιά που είχαν γεννηθεί μεταξύ της 37ης και της 39ης εβδομάδας.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι με βάση τα νέα ευρήματα τόσο οι έγκυες όσο και οι γιατροί τους πρέπει να σκεφθούν σοβαρά τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους μιας πρόωρης γέννας (όταν βέβαια υπάρχει αυτή η επιλογή και η πρόωρη γέννα δεν οφείλεται σε φυσικά αίτια).

Εμπειρίες τοκετού: Η γέννα σε Ευρώπη και ΗΠΑ

11 Σχόλια

Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος, το τελευταίο που με απασχολούσε ήταν πού και πώς θα γεννούσα. Σκεφτόμουν κάπως έτσι: «Στο νοσοκομείο θα είμαι σε χέρια ειδικών, θα αφεθώ και θα με βοηθήσουν. Το πολύ-πολύ να κρατήσει 24 ώρες, θα περάσουν». Πρόσφατα, μάλιστα, πληροφορήθηκα ότι είχα δίκιο, στην Ελλάδα μια γέννα δεν επιτρέπεται να κρατήσει περισσότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που η γυναίκα θα μπει στο μαιευτήριο. Σιγά-σιγά μου ήρθαν στο μυαλό περιπτώσεις γυναικών που γνωρίζω, οι οποίες είχαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφορετικά να περιγράψουν σχετικά με την εμπειρία της γέννας σε άλλες χώρες. Έψαξα κι άλλο το θέμα, και τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν θα μπορούσαμε και στην Ελλάδα να φερόμαστε λίγο πιο φιλικά προς την έγκυο, το ζευγάρι και το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί…

Βρετανία
Μετά από καισαρική, φυσιολογικός τοκετός
Όταν η Μαίρη έφτασε στο Μάντσεστερ, ήταν ήδη στον 5ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Πήγε στο νοσοκομείο όπου επρόκειτο να γεννήσει και ξεκαθάρισε στο γιατρό που την είδε ότι έπρεπε να κάνει οπωσδήποτε καισαρική και επισκληρίδιο, καθώς είχε γεννήσει πριν από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα με καισαρική τον πρώτο της γιο: «Αρχικά κανείς δεν μου έφερε αντίρρηση, αλλά μου έδωσαν να διαβάσω ένα χαρτί που περιέγραφε τους κινδύνους της καισαρικής και μου ζήτησαν να το υπογράψω. Ο άνδρας μου, γιατρός κι αυτός, πρότεινε να το σκεφτούμε λίγο. Γέννησα λίγο πρόωρα, μου είπαν ότι μπορούσα κάλλιστα να γεννήσω φυσιολογικά. Τους εμπιστεύτηκα. Τους ζήτησα να μου κάνουν επισκληρίδιο, αλλά μου είπαν ότι δεν ήταν ανάγκη και ότι θα εισέπνεα ένα αέριο κάθε φορά που θα πονούσα. Νομίζω ότι εισέπνεα τόσο συχνά, που ήμουν τελείως ζαλισμένη…».

Γερμανία
Επιστροφή στο σπίτι λίγες ώρες μετά τον τοκετό

Η Κατερίνα ήθελε να γεννήσει το δεύτερο παιδί της στο σπίτι της στη Δρέσδη, αλλά, επειδή το μωρό «κατέβαινε» με τα πόδια, προτίμησε το μαιευτήριο: «Δεν έκανα επισκληρίδιο και η κόρη μου γεννήθηκε φυσιολογικά, παρότι ήταν σε ισχιακή προβολή, ένδειξη που κανονικά οδηγεί σε καισαρική. Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι, για λόγους ασφαλείας, εκτός από τη μαία ήταν παρών στον τοκετό και ένας γιατρός. Επιστρέψαμε στο σπίτι λίγες ώρες αφού γεννήθηκε η κόρη μας, επειδή έτσι επιλέξαμε».
Κάνοντας αφρόλουτρο στα μέσα του τοκετού
Η Φωτεινή γέννησε το τρίτο της παιδί στη Γερμανία. Μας περιέγραψε αυτά που θυμάται εντονότερα: «Μόλις δυνάμωσαν οι πόνοι, μου πρότειναν και δέχτηκα με ευχαρίστηση- να κάνω μπάνιο με αφρόλουτρο, για να χαλαρώσω. Ο άνδρας μου ήταν συνέχεια μαζί μου. Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας -χωρίς επισκληρίδιο ή φάρμακα- σε ένα φαρδύ κρεβάτι με πολλά μαξιλάρια, σε ένα όμορφο δωμάτιο με μουσική, ωραία χρώματα και φωτισμό».

Γαλλία
Σε μονόκλινο με έμφαση στο θηλασμό
Η Ελισάβετ γέννησε στο Παρίσι: «Στη διάρκεια του τοκετού είχα συνέχεια δίπλα μου το σύζυγό μου, τη μαία και προς το τέλος και μια μικρή ομάδα γιατρών, που έβλεπα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι ότι μου έδωσαν το μωρό αμέσως για να το θηλάσω και ότι στο μαιευτήριο έμεινα σε μονόκλινο δωμάτιο, είχα το μωρό
συνέχεια μαζί μου και έτσι βοηθήθηκα πάρα πολύ στο θηλασμό!».

4 σημεία υπεροχής

Εντοπίσαμε 4 χαρα­κτη­ριστικά της προετοιμασίας και της διαδικασίας του τοκετού που είναι κοινά σε Νορβηγία, Βρετανία, Αμερική, Καναδά, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Γαλλία και Ελβετία:
Όλα τα ζευγάρια είχαν κάνει μαθήματα ψυχοπροφυλακτικής (ενημέρωση-εκπαίδευση για το τι πρόκειται να συμβεί στη γέννα) και στη συνέχεια είχαν επιλέξει τον τρόπο (birth plan) που θα γινόταν ο τοκετός (π.χ. στο νερό).
Ο μπαμπάς του παιδιού που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού, ακόμα κι όταν επρόκειτο για καισαρική!
Κανένα ζευγάρι δεν ξόδεψε ούτε 1 ευρώ για τη γέννα!
Μετά την επιστροφή στο σπίτι, μια μαία ή μια νοσοκόμα τους επισκέπτονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα για να τους βοηθούν και να ελέγχουν την πορεία της υγείας τους.

Βέλγιο
Μαία για το μωρό, κινησιοθεραπεύτρια για τη μαμά
Η Άννα-Μαρία ζει στις Βρυξέλλες. Ως γνήσια Ελληνίδα, είχε πολύ άγχος για τον τοκετό – επρόκειτο, άλλωστε, για το πρώτο της παιδί: «Στο Βέλγιο γεννάς σε ένα δωμάτιο που θυμίζει ξενοδοχείο, με πολλά βοηθήματα για πιο εύκολο και άνετο τοκετό: μια μπάλα όπου μπορείς να κάθεσαι στη διάρκεια των ωδίνων, μια μπανιέρα αν θες να γεννήσεις στο νερό… Μαζί σου είναι ο σύντροφός σου, η μαία, ο γιατρός και η κινησιοθεραπεύτρια, που σε βοηθά με τις αναπνοές, σου δείχνει τη σωστή στάση του σώματος κάθε φορά και επιπλέον σου κάνει μασάζ…».

Ελβετία
Με καισαρική και το σύζυγο μέσα στο χειρουργείο

Η Χριστίνα είναι Ελβετίδα και ο σύζυγός της Έλληνας. Εκείνος μας περιέγραψε την εμπειρία του: «Η γυναίκα μου, μετά από 3 ημέρες που οι γιατροί προσπαθούσαν να προκαλέσουν πόνους, γέννησε με καισαρική και επισκληρίδιο, στη διάρκεια της οποίας ήμουν δίπλα της. Όλα τα έξοδα τα πλήρωσε η ασφάλεια και μάλιστα εκείνη του γιου μας, που μόλις είχε γεννηθεί! Αυτό που με εντυπωσίασε είναι η άψογη οργάνωση κατά τη
διάρκεια της εγκυμοσύνης (ραντεβού με το γιατρό, υπερηχογραφήματα, εξετάσεις κλπ.), που βοηθά το ζευγάρι να μην έχει καθόλου άγχος».

Ισπανία
Κάνοντας γιόγκα

Η Σύλβια γέννησε και τα δύο της παιδιά στη Βαρκελώνη με «εναλλακτικό» τρόπο, επειδή έτσι είχε επιλέξει: «Δίπλα μου βρισκόταν μόνο ο σύζυγός μου και η μαία, και εγώ έκανα ασκήσεις γιόγκα στη διάρκεια των ωδίνων. Δεν υπήρξε καμία εξωγενής παρέμβαση (π.χ. φάρμακα) και η γέννα ήταν για μένα μία πολύ θετική εμπειρία».

Θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού

Αμερική
Ολόκληρη η οικογένεια παρούσα στη γέννα

Η Έφη γέννησε την κόρη της στη Βοστόνη: «Όλα ήταν πολύ οργανωμένα από την αρχή, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο γιατρό, τα υπερηχογραφήματα… Μέχρι να γεννήσω, γνώρισα 6 γιατρούς που ήταν υποψήφιοι για να με ξεγεννήσουν. Υπήρχε μία βασική γιατρός και οι άλλοι ήταν κάπως σαν αναπληρωματικοί. Όταν με έπιασαν οι πρώτοι πόνοι, καθόμουν σε μια μπάλα. Μετά μου έκαναν επισκληρίδιο. Στο δωμάτιο όπου γέννησα ήμουν μαζί με το σύζυγό μου, την οικογένειά μου και μια μαία. Στην Αμερική υπάρχει πάντα αυτή η έννοια της γιορτής μάλιστα μου έβαλαν και έναν καθρέφτη για να δω το παιδί τη στιγμή που έβγαινε…».

Καναδάς
Φωτογραφίες και ένα ταψί μπακλαβά

Η Κρίστα είναι ελληνικής καταγωγής και ζει στον Καναδά: «Καθώς είχα μικρή ποσότητα αμνιακού υγρού, ο γιατρός αναγκάστηκε να μου κάνει πρόκληση τοκετού. Αυτό που με βοήθησε ήταν ότι καθ’ όλη τη διάρκεια είχα κοντά μου τη μαία, το σύζυγο και όλη την οικογένειά μου. Ο γιατρός πέρασε και με είδε μερικές φορές και ήρθε πάλι στο τελικό στάδιο, αυτό των εξωθήσεων. Μας άφησε να βγάλουμε φωτογραφίες όλοι μαζί και τελικά ο σύζυγός μου έκοψε το λώρο. Θα ήταν αδιανόητο να τον πληρώσουμε, γι’ αυτό τον κεράσαμε ένα ταψί μπακλαβά!».

Ιαπωνία-Νορβηγία
Γιατρός-αυθεντία vs τοκετός στο νερό

Η Κατερίνα ζούσε στην Ιαπωνία όταν έμεινε έγκυος και παρέμεινε εκεί μέχρι τους 7,5 μήνες της εγκυμοσύνης της. Έφυγε επειδή κατάλαβε ότι το σύστημα δεν της ταίριαζε καθόλου: «Στην Ιαπωνία, ο γιατρός θεωρείται αλάνθαστος, κάτι σαν Θεός που κανείς δεν αμφισβητεί. Έπρεπε να τον βλέπω κάθε 2 εβδομάδες και να ακολουθώ αυστηρά τις υποδείξεις του». Τελικά γέννησε στη Νορβηγία μέσα σε μπανιέρα: «Γέννησα με τη βοήθεια της μαίας, δεν πήρα φάρμακα ούτε έκανα επισκληρίδιο. Το καλύτερο από όλα είναι ότι μετά τον τοκετό μείναμε με τον άνδρα μου και το μωρό σε ένα οικογενειακό δωμάτιο στο μαιευτήριο».

Τα σχόλια των ειδικών

«Είναι ζήτημα πολιτισμού»
Όπως σχολιάζει ο δρ. Γρηγόρης Π. Κυρούσης, μαιευτήρας-γυναικολόγος: «Μέσα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα διαφαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά νοοτροπίας, αλλά και πολιτισμού, ανάμεσα στη χώρα μας και εκείνες του εξωτερικού. Πρόκειται για κράτη όπου το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ποιότητα και ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του πολίτη. Η Μαιευτική-Γυναικολογία, ως μια δυναμική ειδικότητα τόσο σε επιστημονικό όσο και σε τεχνολογικό επίπεδο, διέπεται από κανόνες και πρωτόκολλα. Έγκειται στον πολιτισμό ενός κράτους, στο σύστημα Υγείας του, να τηρεί τους κανόνες και τα πρωτόκολλα και να αντιμετωπίζει την έγκυο και το νεογνό με ανθρωπιά, σεβασμό και αξιοπρέπεια!».

«Έμφαση στην εξατομικευμένη φροντίδα»
Η δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορας υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπογραμμίζει ότι: «Ο τοκετός αποτελεί μια μοναδική μετάβαση στη ζωή μιας γυναίκας, από την κύηση στη μητρότητα. Γι’ αυτό και είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ζευγαριού η διαδικασία του τοκετού να μη μεταβάλλεται σε μια μηχανική διαδικασία, αλλά σε μια αναντικατάστατη εμπειρία ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υποστηρίζει την εξατομικευμένη φροντίδα κάθε ζευγαριού, η οποία δεν πρέπει να εξαρτάται από τον εκάστοτε επαγγελματία Υγείας, αλλά να βασίζεται σε τεκμηριωμένα αποτελεσματικές πρακτικές, οι οποίες θα προασπίζουν την υγεία της γυναίκας και του νεογνού. Ο ερχομός ενός παιδιού με φυσικό τρόπο υποδεικνύει σε όλους μας ότι η φύση είναι πιο σοφή από εμάς και θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να παρέμβουμε στη φυσιολογία του τοκετού».

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία το δρ. Γρηγόρη Π. Κυρούση, μαιευτήρα-γυναικολόγο, και τη δρ. Βικτωρία Βιβιλάκη, λέκτορα υπό διορισμό στο τμήμα Μαιευτικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Πηγή: περιοδικό Vita

Οταν το χειρουργείο υποκαθιστά τη φύση

9 Σχόλια

Ασθμα,αλλεργίες,διαβήτης είναι ορισμένα από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν σε υψηλότερα ποσοστά τα παιδιά τα οποία έχουν έρθει στον κόσμο με καισαρική τομή. Αλλά και οι μητέρες εκτίθενται σε περισσότερους κινδύνους,ενώ με προβλήματα απειλούνται και οι επόμενες εγκυμοσύνες τους!

Εφημερίδα Το Βήμα

Μπορεί η χώρα μας να κατέχει τα θλιβερά πρωτεία στην Ευρώπη όσον αφορά τα ποσοστά καισαρικών έναντι των φυσιολογικών τοκετών, αξίζει όμως να σημειωθεί ότι οι καισαρικές σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό έχουν γίνει «τρέντι» σε παγκόσμιο επίπεδο- εκτιμάται ότι δεν ξεπερνούσαν το 5% τη δεκαετία του 1970, ενώ σήμερα το ποσοστό τους είναι ανώτερο του 30%. Και μέσα σε όλα αυτά, οι συστάσεις του ΠΟΥ είναι ρητές και αναφέρουν ότι το ποσοστό των καισαρικών δεν πρέπει να ξεπερνά το 15% επί του συνόλου των τοκετών. Το βάρος όμως του ζητήματος της εκλεκτικής καισαρικής τομής δεν εξαντλείται στην απλή καταγραφή ποσοστών. Αφορά την ίδια την υγεία του παιδιού που θα έλθει στον κόσμο αλλά και εκείνη της μητέρας του, όπως αποδεικνύουν όλο και περισσότερα επιστημονικά στοιχεία. Η τελευταία ηχηρή προειδοποίηση έρχεται από ολλανδούς ερευνητές οι οποίοι ανέφεραν πριν από μερικές ημέρες ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική έχουν σημαντικά αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν άσθμα στη ζωή τους. Της τελευταίας αυτής προειδοποίησης έχουν προηγηθεί πολλές άλλες: η «μοδάτη» καισαρική… εγκυμονεί μεταξύ άλλων διαβήτη, αλλεργίες, κίνδυνο θανάτου για τη μητέρα και το βρέφος, ακόμη και κινδύνους για τα επόμενα παιδιά της γυναίκας που θα έλθουν στον κόσμο, όπως σημειώνουν οι επιστήμονες. «Το Βήμα» παρουσιάζει σήμερα ένα απάνθισμα των πρόσφατων ερευνητικών στοιχείων που φανερώνουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η καισαρική δεν αποτελεί μια απλή υπόθεση ούτε ως προς τις βραχυπρόθεσμες ούτε ως προς τις μακροπρόθεσμες συνέπειές της. Διαβάζοντας τα στοιχεία αυτά, ίσως οι γυναίκες θα έπρεπε να σκεφτούν προτού επιλέξουν καισαρική χωρίς να συντρέχει λόγος σοβαρός ότι η πρώτη επιλογή τους οφείλει να είναι η υγεία των παιδιών τους (αν η δική τους δεν τις απασχολεί…).

Χρόνος και χρήμα
Για ποιο λόγο άραγε οι γυναίκες υποβάλλονται σε μια χειρουργική επέμβαση αντί να ζήσουν το «θαύμα» για το οποίο τις έχει προορίσει η φύση; Πριν από μερικά χρόνια κάποιος θα υποστήριζε ότι αυτό που παίζει ρόλο είναι το χρήμα, καθώς η αμοιβή των γιατρών ήταν μεγαλύτερη για τη διενέργεια καισαρικής σε σύγκριση με εκείνη για τον φυσιολογικό τοκετό. Ωστόσο σήμερα αυτό παύει να θεωρείται το κύριο αίτιο της «επιδημίας» των καισαρικών, αφού τα κόστη των δύο ειδών τοκετού τείνουν να εξισωθούν. Στην πρώτη γραμμή περνάει όμως μια άλλη αιτία που ακούει στο όνομα «χρόνος» και η οποία βρίσκει εδώ την κυριολεκτική σημασία τού «ο χρόνος είναι χρήμα». Οι μαιευτήρες μπορούν να προγραμματίσουν πολύ περισσότερους τοκετούς μέσα στην ημέρα όταν έχουν κλείσει ημερομηνία για καισαρική με τις πελάτισσές τους. Φαντάζεστε πόσο διαφορετικό θα ήταν να περιμένουν έναν φυσιολογικό τοκετό… Παράλληλα, όλο και περισσότεροι γιατροί επιλέγουν καισαρικές στο πλαίσιο της αποκαλούμενης αμυντικής ιατρικής. Με λίγα λόγια, προσπαθούν να είναι προφυλαγμένοι από τυχόν δυσκολίες και επιπλοκές που μπορεί να συμβούν στον φυσιολογικό τοκετό και οι οποίες είναι πιθανόν να οδηγήσουν σε δικαστικές διαμάχες. Στην… ευκολία της καισαρικής τομής καταφεύγουν όμως και οι ίδιες οι Ελληνίδες, οι οποίες υποκλίνονται επίσης στο «ο χρόνος είναι χρήμα» λόγω του φορτωμένου προγράμματός τους. Και όταν δεν τις πιέζει ο χρόνος, τις πιέζει ο… φόβος του πόνου μέσα στην αίθουσα τοκετού (παραβλέποντας μάλλον ότι ο πόνος που ακολουθεί ύστερα από μια εγχείρηση όπως η καισαρική είναι μεγαλύτερος).

Αναβλητικότητα και εξωσωματικές
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν πάντως και κάποιοι λόγοι που αποτελούν απόρροια του σύγχρονου τρόπου ζωής μας και οι οποίοι οδηγούν εκ των πραγμάτων στην αύξηση των καισαρικών τομών. Ο πρώτος είναι η απόφαση των γυναικών να βιώσουν τη μητρότητα σε μεγαλύτερη ηλικία- περίπου στο 33ο έτος για τον πρώτο τοκετό σε ό,τι αφορά τις Ελληνίδες-, παράγοντας που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική τομή. Ο δεύτερος σχετίζεται με την αύξηση των εξωσωματικών γονιμοποιήσεων. Εκτιμάται ότι στη χώρα μας περί τα 3.500 παιδιά συλλαμβάνονται με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ετησίως. Πολλές από αυτές τις κυήσεις είναι πολύδυμες, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες για καισαρική.

Οποιοι και αν είναι οι λόγοι που οδηγούν στην «έκρηξη» των καισαρικών στη χώρα μας- αλλά και σε άλλες χώρες όπως η Βραζιλία, όπου τα ποσοστά καισαρικών φθάνουν στο 60%- υπάρχουν και οι συνέπειες οι οποίες μπορούν να κοστίσουν σοβαρά στην υγεία τόσο των ίδιων των γυναικών όσο και των παιδιών τους, τα οποία έρχονται στον κόσμο με ένα μέλλον επιβαρημένο χωρίς καν να ερωτηθούν (κάτι που πολλές γυναίκες ίσως δεν γνωρίζουν ή επιθυμούν να… ξεχνούν).

Σοβαρός κίνδυνος άσθματος
Το πιο πρόσφατο καμπανάκι χτύπησε στις αρχές του Δεκεμβρίου και το έκρουσαν ειδικοί του Εθνικού Ινστιτούτου για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον της Ολλανδίας με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Τhorax». Οι ερευνητές παρακολούθησαν περί τα 3.000 παιδιά από τη στιγμή της γέννησής τους ως και το όγδοο έτος της ζωής τους και είδαν ότι όσα εξ αυτών είχαν γεννηθεί με καισαρική τομή αντιμετώπιζαν 80% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης άσθματος σε σύγκριση με εκείνα που γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό. Η σύνδεση αυτή ήταν μάλιστα εντονότερη σε ό,τι αφορούσε παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική και των οποίων οι γονείς έπασχαν από αλλεργίες. Οπως συγκεκριμένα προέκυψε, όταν και οι δύο γονείς αντιμετώπιζαν πρόβλημα αλλεργιών τα παιδιά τους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ως την ηλικία των οκτώ ετών άσθμα για την αντιμετώπιση του οποίου απαιτείτο η χρήση εισπνεόμενων στεροειδών φαρμάκων. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα βρέφη που έρχονται στον κόσμο με καισαρική δεν ωφελούνται από τις αλλαγές στις ορμόνες και στη φυσιολογία του οργανισμού οι οποίες συντελούνται κατά τη διάρκεια του τοκετού και βοηθούν στην ωρίμανση των πνευμόνων.

Δεν είναι όμως μόνο το άσθμα που… κόβει την ανάσα των παιδιών που γεννιούνται με καισαρική. Μελέτη δανών ερευνητών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ααρχους η οποία δημοσιεύτηκε πριν από περίπου ένα έτος στο έγκριτο επιστημονικό έντυπο «Βritish Μedical Journal» τοποθέτησε την εκλεκτική καισαρική στο «εδώλιο του κατηγορουμένου» σχετικά με την πρόκληση πλήθους αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία ξεκινούσαν από τη γέννηση και ακολουθούσαν τα παιδιά στην υπόλοιπη ζωή τους. Τα ευρήματα προέκυψαν ύστερα από μελέτη 34.000 γεννήσεων στη Δανία και οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν με καισαρική στην 37η εβδομάδα της κυήσεως είχαν σχεδόν τετραπλάσιο κίνδυνο αναπνευστικών προβλημάτων τα οποία απαιτούσαν την παραμονή τους σε θερμοκοιτίδα και τη χορήγηση οξυγόνου σε σύγκριση με εκείνα που ήλθαν στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό. Ρινίτιδες, δερματίτιδες, δυσανεξίες
Και αν νομίζετε ότι οι κίνδυνοι τελειώνουν εδώ, κάνετε λάθος. Πλήθος αλλεργιών παντός είδους παραμονεύουν στη γωνία για τα αθώα μωρά που έρχονται στον κόσμο με καισαρική. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ειδικοί του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ προειδοποίησαν μέσω του επιστημονικού εντύπου «Journal of Αllergy and Clinical Ιmmunology» ότι οι κίνδυνοι εμφάνισης αλλεργικής ρινίτιδας και ατοπικής δερματίτιδας διπλασιάζονται στα βρέφη που γεννιούνται με καισαρική. Η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε σε 432 παιδιά τα οποία παρακολουθήθηκαν από τη γέννηση ως και την ηλικία των εννέα ετών, ενώ τουλάχιστον ένας από τους δύο γονείς τους είχε ιστορικό αλλεργιών. Παρά την κληρονομική προδιάθεση, όμως, η καισαρική φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα που «τροφοδοτούσε» την εμφάνιση αλλεργικών παθήσεων. Τις πταίει, σύμφωνα και με αυτή τη μελέτη; Το γεγονός ότι η καισαρική στερεί από το παιδί τη δυνατότητα να εκτεθεί στην κολπική χλωρίδα η οποία θωρακίζει το ανοσοποιητικό σύστημά του.

Αλλεργία και σε τροφές παραμονεύει όμως για τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική. Για την ακρίβεια, τα παιδιά αυτά διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να παρουσιάσουν αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα σε σχέση με όσα έρχονται στον κόσμο με φυσιολογικό τοκετό, σύμφωνα με μελέτη ειδικών από το Νορβηγικό Ιδρυμα Δημόσιας Υγείας στο Οσλο που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Αllergy» το 2005 και η οποία περιελάμβανε 2.656 εθελοντές. Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε ανακαλύψει επίσης σύνδεση της καισαρικής με αλλεργίες στα αβγά, στα ψάρια και στα καρύδια.

Διαβήτης και βρεφικοί θάνατοι
Η καισαρική «εγκυμονεί» ακόμη και διαβήτη για το παιδί. Μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Αύγουστο και η οποία ανήκε σε ειδικούς του Πανεπιστημίου Κουίνς στο Μπέλφαστ έδειξε ότι τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική αντιμετωπίζουν αυξημένο κατά 20% κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με εκείνα που γεννιούνται με φυσιολογικό τοκετό. Τα αποτελέσματα αυτά προέκυψαν ύστερα από μεταανάλυση 20 προηγουμένων μελετών και, σύμφωνα με τους ερευνητές, «ένοχη» για τη σύνδεση μεταξύ καισαρικής και διαβήτη φαίνεται να είναι η επαφή του βρέφους με νοσοκομειακά βακτήρια κατά τη γέννησή του αντί με τα βακτήρια της μητέρας που βρίσκονται στο αποκαλούμενο κανάλι της γέννησης και τα οποία «θωρακίζουν» τον οργανισμό του.

Και αν όλοι αυτοί οι κίνδυνοι τρομάζουν, λάβετε υπόψη σας ότι θεωρούνται μακροπρόθεσμοι σε σύγκριση με άλλους, πιο άμεσους που απειλούν τόσο τη γυναίκα όσο και το παιδί της από τη στιγμή που πρωτοβλέπει το φως. Πλήθος επιστημονικών στοιχείων δείχνουν ότι η διενέργεια καισαρικής αυξάνει κατακόρυφα τον κίνδυνο θανάτου του βρέφους. Για παράδειγμα, αμερικανοί επιστήμονες των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών των ΗΠΑ ανέφεραν πέρυσι έπειτα από μελέτη 5,7 εκατ. γεννήσεων ότι τα μωρά που γεννιούνται με καισαρική τομή διατρέχουν τριπλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν τον πρώτο μήνα της ζωής τους σε σύγκριση με όσα έρχονται στη ζωή με φυσιολογικό τοκετό. Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία σχετικά με γεννήσεις και βρεφικούς θανάτους που κατεγράφησαν στις ΗΠΑ από το 1998 ως το 2001 και εστίασαν την προσοχή τους στα ποσοστά θνησιμότητας βρεφών που γεννήθηκαν με καισαρική παρ΄ ότι οι μητέρες τους δεν είχαν κάποιο γνωστό ιατρικό λόγο για να υποβληθούν σε αυτή ούτε είχαν παρουσιάσει επιπλοκές στη διάρκεια του τοκετού (θεωρούνταν δηλαδή έγκυοι «χαμηλού κινδύνου»). Διαπίστωσαν ότι η περιγεννητική θνησιμότητα (οι θάνατοι βρεφών μέσα στον πρώτο μήνα από την ημέρα της γεννήσεως) ήταν 1,77 θάνατοι ανά 1.000

ζώσες γεννήσεις με την καισαρική και 0,62 ανά 1.000 ζώσες γεννήσεις με τον φυσιολογικό τοκετό.

Κίνδυνοι και για τις μητέρες
Το περασμένο έτος όμως μια άλλη, γαλλική αυτή τη φορά μελέτη, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για τις ίδιες τις γυναίκες, δείχνοντας ότι η καισαρική «εκτοξεύει» τις πιθανότητες θανάτου τους. Οπως προέκυψε από τη μελέτη, ο κίνδυνος θανάτου από θρομβώσεις, λοιμώξεις ή επιπλοκές στην αναισθησία ήταν 3,6 φορές υψηλότερος στις γυναίκες που είχαν γεννήσει με καισαρική σε σύγκριση με εκείνες που ακολούθησαν φυσιολογικό τοκετό. Αλλά και ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ανακοίνωσαν μέσα στο 2007 έπειτα από μελέτη σχετικά με 97.095 γεννήσεις που κατεγράφησαν σε οκτώ χώρες της Λατινικής Αμερικής ότι οι γυναίκες που επιλέγουν χωρίς να συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος αυτού του είδους τον επεμβατικό τοκετό διπλασιάζουν τις πιθανότητες θανάτου τους και πενταπλασιάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων μετά την επέμβαση. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «Βritish Μedical Journal», η καισαρική φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά θανάτου μητέρας και βρέφους μόνο στις περιπτώσεις που το παιδί ερχόταν… ανάποδα (με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν ισχιακή προβολή)- στις περιπτώσεις βέβαια αυτές είχε κριθεί απαραίτητη η διαδικασία.

Επιπλοκές στις…
επόμενες εγκυμοσύνες
Η απόφαση όμως μιας γυναίκας να γεννήσει με καισαρική θέτει σε κίνδυνο ακόμη και το μέλλον των επόμενων παιδιών που θα φέρει στον κόσμο! Νορβηγοί ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα σχετικά με 637.497 γυναίκες που έκαναν δύο γέννες και 242.812 γυναίκες που έκαναν τρεις γέννες και, όπως είδαν, όταν στην πρώτη εγκυμοσύνη η γυναίκα επέλεγε καισαρική αύξανε τον κίνδυνο επιπλοκών στις επόμενες εγκυμοσύνες της. Συγκεκριμένα η καισαρική στην πρώτη γέννα φάνηκε να συνδέεται με τον διπλασιασμό του κινδύνου για την εμφάνιση προεκλαμψίας, ανωμαλιών του πλακούντα και γέννησης λιποβαρούς βρέφους στις επόμενες εγκυμοσύνες, σύμφωνα με τη δημοσίευση που έγινε τον περασμένο Ιούνιο στο επιστημονικό έντυπο «Οbstetrics and Gynecology».

Αυτά τα στοιχεία είναι μόνο κάποια από το σύνολο εκείνων που βρίσκει κάποιος στη μεγάλη δεξαμενή επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τους κινδύνους που «κυοφορεί» η καισαρική. Μια δεξαμενή που συνεχώς γεμίζει, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει πόσο σημαντικό είναι για την κάθε γυναίκα να σκεφτεί προτού γεννήσει ότι η επιλογή του τρόπου τοκετού (και επαναλαμβάνουμε ότι αναφερόμαστε στις περιπτώσεις που έχει αυτή την επιλογή και δεν συντρέχουν άλλοι σοβαροί λόγοι που να επιβάλλουν καισαρική) δεν αποτελεί ζήτημα… βολέματος, αλλά ορισμένες φορές ακόμη και ζήτημα ζωής ή θανάτου για την ίδια και το παιδί της. Τροφή για σκέψη πριν από το επόμενο ραντεβού με τον μαιευτήρα…

Πότε είναι απαραίτητη η καισαρική τομή
Υπάρχουν κάποιοι σοβαροί ιατρικοί λόγοι οι οποίοι καταδεικνύουν την ανάγκη διενέργειας καισαρικής τομής, όπως:

  • Η εμφάνιση εμβρυϊκής υποξίας (έλλειψη οξυγόνου στο έμβρυο η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ενδομήτριο θάνατο) όταν πλησιάζει ο τοκετός.
  • Οι πολύδυμες κυήσεις κρίνονται γενικώς υψηλού κινδύνου και στις περισσότερες περιπτώσεις διενεργείται καισαρική τομή.
  • Μπορούν να εμφανιστούν προβλήματα του πλακούντα, όπως η πρόωρη αποκόλλησή του, που επιβάλλουν τη διενέργεια καισαρικής.
  • Η μόλυνση της μητέρας με ιούς που μπορούν να περάσουν στο παιδί κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, όπως ο ιός ΗΙV του ΑΙDS ή ο ιός της ηπατίτιδας C, αποτελεί ένδειξη για διενέργεια καισαρικής.
  • Ορισμένες ανατομικές δυσκολίες μαρτυρούν την ανάγκη καισαρικής. Για παράδειγμα, όταν υπάρχει πραγματική δυσαναλογία μεταξύ του μεγέθους του κεφαλιού του παιδιού και της λεκάνης της μητέρας που δυσκολεύει την έξοδο του παιδιού, τότε οι γιατροί καταφεύγουν σε καισαρική τομή.
  • Η θέση του παιδιού πριν από τον τοκετό μπορεί να επιβάλει καισαρική τομή. Σε περιπτώσεις ισχιακής προβολής ή άλλων ανώμαλων προβολών, ο μαιευτήρας είναι πιθανόν να επιλέξει την καισαρική.
  • Αν η μητέρα παρουσιάσει προεκλαμψία (ονομάζεται και τοξιναιμία της κυήσεως και περιλαμβάνει συμπτώματα όπως επικινδύνως αυξημένη αρτηριακή πίεση, υπερβολικό οίδημα και έκκριση πρωτεϊνών στα ούρα, γεγονός που αποτελεί συνεπεία βλαβών στα νεφρά) δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να επιλεγεί καισαρική.
  • Οταν η γυναίκα έχει υποβληθεί ξανά σε καισαρική τομή (ιδιαιτέρως αν έχουν προηγηθεί δύο καισαρικές τομές) υπάρχει προβληματισμός για το αν θα πρέπει να επιλέξει και πάλι την ίδια μέθοδο.

Διαβάστε επίσης

Τhe Times magazine The labor market

Msnbc C-section rates around globe at ‘epidemic’ levels

Reuters  Η πρόκληση τοκετού μπορεί να οδηγήσει σε καισαρική τομή

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ (Frederick Leboyer)

10 Σχόλια

Leboyer, Frédérick

leboyerΟ Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ υπήρξε μαιευτήρας, με ζηλευτή καριέρα στο χώρο του. Άσκησε ιδιωτικά το επάγγελμά του για χρόνια και διετέλεσε επίσης διευθυντής κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Παρισιού.

Τα όσα είδε, τα όσα ένοιωσε, τα όσα ταξίδια έκανε συντροφεύοντάς τις ετοιμόγεννες ασθενείς του στο δικό τους «ταξίδι μέσα από την καταιγίδα του τοκετού», δύσκολα μπορούσαν να ταιριάξουν με την αυστηρότητα, την αποστασιοποίηση και την ψυχρότητα που απαιτεί το ιατρικό επάγγελμα, ιδιαίτερα στα πιο υψηλόβαθμα σκαλοπάτια καριέρας.

Αλλά και τα όσα έζησε στη «βιομηχανία» της γυναικολογίας, της μαιευτικής και των μαιευτικών κλινικών, δύσκολα μπορούσε να τα συνταιριάξει στη δική του καρδιά με το θαύμα της γέννησης ενός νέου ανθρώπου.

Έτσι, τα παράτησε. Παραιτήθηκε από τον ιατρικό σύλλογο της χώρας του για να γίνει συγγραφέας και ποιητής. Για να υμνήσει τη χαρά της γέννησης και τη δύναμη της φύσης.

Από το 1974, όταν εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Για μια γέννηση χωρίς αγωνία», ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο, διδάσκοντας τη μέθοδό του που δεν είναι άλλη από την πίστη πως κάθε γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της δυνάμεις, σε φυσιολογικές συνθήκες, με πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.

Χωρίς φόβο. Χωρίς βία. Με αγάπη. Με υπομονή. Με την αφοσίωση του καλλιτέχνη που κοπιάζει για να παράγει έργο. Με χαρά. Με πίστη στη γυναικεία φύση. Ο Λεμπουαγιέ υπόσχεται μια εκστατική εμπειρία: αυτή του φυσικού τοκετού. Περιγράφει τη διαδικασία του τοκετού, σε γλώσσα ποιητική, ως μουσική συμφωνία, αρχαία τραγωδία, ταξίδι του Οδυσσέα.

Σήμερα είναι 91 ετών. Δύο βιβλία του κυκλοφόρησαν στα ελληνικά, μόλις πριν από μερικούς μήνες. Το πρώτο έχει τίτλο «Σαν παραμύθι αν μου’λεγαν πως έρχεται ένα παιδί στον κόσμο» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μαΐστρος». Το βιβλίο το δώρισε ο ίδιος στον σύλλογο «Ευτοκία», ο οποίος δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για την προώθηση του φυσικού τοκετού, στηρίζει την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία με τις πιο ήπιες και κοντά στη φύση μεθόδους. Η Μαίρη Γυφτάκη, μέλος του Συλλόγου ανέλαβε να μεταφράσει το βιβλίο, για να συναντήσει «μια γραφή απλή, καθημερινή, άλλοτε αιχμηρή, άλλοτε τρυφερή, συμβολική μαζί και πραγματική».

Ο ίδιος ο Λεμπουαγιέ ξεκαθαρίζει από τις πρώτες κιόλας φράσεις του ότι δεν προτείνει άλλη μια τεχνική ανώδυνου τοκετού. Το «για να μη νοιώσουν τίποτα» δεν είναι ο δικός του δρόμος. Αντίθετα, προτείνει ένα νέο φως για να δει κανείς το «πέρασμα από έναν κόσμο σε έναν άλλο» σαν μια γιορτή.

«Στο εξής», γράφει, «ικανή να διαβάσει αυτή τη μεγαλοπρεπή παρτιτούρα χωρίς να χάσει την παραμικρή από τις αποχρώσεις της, την παραμικρή από τις παύσεις της, από τα διαλείμματα, από τις σιωπές της, καταλαβαίνοντας ότι αυτό που έπαιρνε για οργή δεν είναι παρά υπέρβαση δύναμης, ξεχείλισμα χαράς, σταματώντας, ναι, να «πολεμάει εναντίον», αφήνεται, ακριβώς όπως έκανε στην αγκαλιά του συζύγου της».

Στο βιβλίο του «Φυσικός Τοκετός», που κυκλοφόρησε επίσης στα τέλη του 2008 από τις εκδόσεις «Ρέω», ο Λεμπουαγιέ συγκεντρώνει επιστολές από γυναίκες που γέννησαν ακολουθώντας τις τεχνικές του, τις εμπλουτίζει με σχόλια και παρατηρήσεις και δίνει απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού που μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την καταιγίδα της γέννας και να βιώσει την εμπειρία ως υπέροχη. Το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ινδικού ταμπουρά, καθώς ο ίδιος έχει διαπιστώσει πως ο συγκεκριμένος ήχος βοηθά στις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου.

lebou1Το νεογέννητο φωνάζει για να δυναμώσει τα πνευμόνια του; Κάθε άλλο! Το βρέφος κρυώνει, πονά, θαμπώνεται, ξεκουφαίνεται… και προπάντων τρομάζει. Ευτυχώς, όμως, απλές κινήσεις μπορούν να το βοηθήσουν: να χαμηλώσουμε το φως, να μιλάμε σιγά, να μην κόψουμε αμέσως το λώρο, ν ακουμπήσουμε το παιδί πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, να του κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο, ένα μασάζ… Μικρές φροντίδες που, εκείνες τις αξέχαστες στιγμές, κάνουν τη διαφορά για το νεογέννητο.

lebou3Κατανοώντας την ακριβή «δομή» και «τάξη» του τοκετού, το βιβλίο αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένα εγχειρίδιο. Σκοπός του είναι να βοηθήσει την μέλλουσα μητέρα να βιώσει καλύτερα, σωματικά και διανοητικά, την δραματικότητα αλλά και την σφοδρότητα του τοκετού, σε συνδυασμό με την μεγαλοσύνη της δημιουργίας που ενέχει η γέννηση ενός νέου ανθρώπου. Προσεγγίζοντας τον τοκετό και τον ερχομό του παιδιού στον κόσμο μ’ έναν τρόπο πρωτότυπο και μοναδικό και βλέποντας από μια νέα οπτική γωνία αυτό που βιώνει η μητέρα και το παιδί, ο Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ μας μιλάει για τον μηχανισμό του τοκετού και τις επιπλοκές του.
Το βιβλίο όμως, δεν απευθύνεται μόνο στις γυναίκες που περιμένουν παιδί, στις μαίες και τους ειδικούς αλλά και σε όλους εμάς, άνδρες και γυναίκες, που αναζητούμε την γνώση πίσω από το μυστήριο της γέννας, το μοναδικό αυτό μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στη φύση.

lebou2Ο Λεμπουαγιέ πρώτος τη δεκαετία του 1970, με το μνημειώδες βιβλίο του Για μια γέννηση χωρίς βία, ξύπνησε τον κόσμο δείχνοντας σε όλους μας ότι τα παιδιά δεν πρέπει να έρχονται στον κόσμο με οδύνη και πόνους, κλαίγοντας από την πρώτη κιόλας στιγμή της ζωής τους. Τώρα έρχεται να μας πει ότι η γυναίκα πρέπει να πιστέψει ξανά πως έχει τη δύναμη, την ικανότητα και τη βαθιά γνώση να φέρει στον κόσμο το παιδί της με τις δικές της και μόνο δυνάμεις, και ότι σε φυσιολογικές συνθήκες (οι οποίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση) χρειάζεται πολύ λίγη εξωτερική βοήθεια.
Οι «πόνοι της γέννας» που τόσο φοβίζουν τις γυναίκες σήμερα δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν, μας λέει ο Λεμπουαγιέ, και μας διαβεβαιώνει ότι μερικές απλές ασκήσεις αναπνοής και τραγουδιού μπορούν να βοηθήσουν τη μητέρα να περάσει αίσια την «καταιγίδα» της γέννας και να της χαρίσουν μια υπέροχη εμπειρία την οποία θα φυλάει στην καρδιά της για όλη της τη ζωή.
Το πρώτο μέρος αποτελείται από γράμματα που έχουν γράψει στον Λεμπουαγιέ γυναίκες που γέννησαν με τη βοήθεια των συμβουλών του, και τις εμπειρίες τους έρχονται να συμπληρώσουν τα δικά του σχόλια που παρεμβάλλονται στις επιστολές. Ο λόγος του είναι άμεσος, φιλικός, σε πολλά σημεία σχεδόν ποιητικός. Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνει για το θέμα της καισαρικής εξηγώντας τουw λόγους που οι γυναίκες δεν πρέπει να βιάζονται να πάρουν μια τέτοια απόφαση. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας μ?aς περιγράφει την τεχνική των αναπνοών, δίνοντας όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για την εκτέλεσή τους. Ο Λεμπουαγιέ έχει βρει πως ο ήχος του ινδικού ταμπουρά βοηθά τις αναπνοές και διευκολύνει την ενοποίηση του ανθρώπου. Για τοn σκοπό αυτό το βιβλίο συνοδεύει ένα μουσικό CD με μουσική ταμπουρά και οδηγίες για το πώς να το χρησιμοποιήσετε καλύτερα.
Οι συμβουλές του για την καθοδήγηση της εγκύου στηρίζονται στην πολυετή πείρα του ως χειρούργου-μαιευτήρα, τώρα όμως ο ίδιος πρεσβεύει την πλήρη ανεξαρτητοποίηση και αυτοδυναμία της γυναίκας κατά τη διάρκεια του τοκετού και οι ασκήσεις που περιγράφει σκοπό μόνο έχουν να γεμίσουν με χαρά το «ταξίδι της ετοιμόγεννης μέσα από την καταιγίδα του τοκετού».

lebou4Οι εβδομάδες αμέσως μετά τη γέννηση μοιάζουν σαν πορεία στην έρημο. Έρημο που κατοικείται από τέρατα: τις νέες αισθήσεις που επιτίθενται στο παιδί, μέσα κι έξω απ το σώμα του.
Μετά τη θέρμη της μήτρας, μετά το τρελό αγκάλιασμα της γέννας, η παγωμένη μοναξιά της κούνιας. Ποιας κούνιας; -κι αυτή καταργήθηκε. Στη θέση της ήρθε το κρεβατάκι-κλουβί.
Και μετά ξεπροβάλλει ένα αγρίμι, η πείνα, που δαγκώνει τα σωθικά του μωρού.
Ταϊζοντας το παιδί; Ναι Αλλά όχι μόνο με γάλα. Πρέπει να το πάρουμε στην αγκαλιά μας. Να το χαϊδέψουμε, να το νανουρίσουμε. Και να το μαλάξουμε.[…]

________________________________________________________________________________

H μέθοδος Leboyer

Το μωράκι σας ζούσε για 9 μήνες μέσα σ΄ένα σκοτεινό και ζεστό περιβάλλον, αυτό της μήτρας. Με την γέννησή του και την έξοδό του στον κόσμο, κατακλύζεται από έντονα και καινούργια συναισθήματα τα οποία προκύπτουν έως και τραυματικά.

Η μέθοδος Leboyer, αφορά έναν διαφορετικό τρόπο υποδοχής του νεογέννητου. Πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μαιευτήρα Frederick Leboyer, ο οποίος εφαρμόζει μια αγωγή που κάνει πιο γλυκιά και ανώδυνη την επαφή του νεογέννητου με τον έξω κόσμο, έτσι ώστε να μην προστεθούν στο αναπόφευκτο τραύμα της γέννησης και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα το οποία μπορούν να αποφευχθούν κατά τον ίδιο.

Ο ίδιος πιστεύει ότι μια γλυκιά υποδοχή του νεογέννητου, με σεβασμό και στοργή την ώρα που γεννιέται το βρέφος, παραμένει ανεξίτηλη στο υποσυνείδητό του και μπορεί να επιδράσει θετικά και στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Πως εφαρμόζεται η μέθοδος Leboyer

  • Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ατμόσφαιρα της αίθουσας τοκετών, δηλ. τα φώτα είναι χαμηλά, η θερμοκρασία είναι υψηλότερη απ΄ότι συνήθως (για να μην αιστανθεί το βρέφος τη διαφορά σε σχέση με τη κοιλιά της μητέρας του), και ακούγεται μια απαλή και χαλαρωτική μουσική
  • Oλοι οι παρευρισκόμενοι μιλάνε χαμηλόφωνα και προσέχουν ώστε να μην τρομάξει το βρέφος κάποιος δυνατός θόρυβος
  • Mόλις γεννηθεί το μωρό, με την ίδια κίνηση που του επέτρεψε να βγει από την κοιλιά της μητέρας του, το παιδί τοποθετείται με την κοιλιά προς τα κάτω και πάνω στην κοιλιά της μητέρας του, για να μπορεί να αισθάνεται θαλμπωρή και ασφάλεια.Στο μεταξύ, το χαϊδεύουν και το κάνουν μασάζ.
  • O ομφάλιος λώρος, δεν κόβεται αμέσως. Περιμένουν να σταματήσει να πάλλεται, για να επιτραπεί στο μωρό να συνηθίσει να αναπνέει σταδιακά με τους πνεύμονες.
  • Mόλις κοπεί ο ομφάλιος λώρος, το μωρό τοποθετείται σε χλιαρό νερό για λίγα λεπτά, για να χαλαρώσει εντελώς , και σ΄ένα γνώριμο και οικείο περιβάλλον όπως εκείνο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε.
  • Στο τέλος, γίνονται όλοι οι έλεγχοι ρουτίνας, πάντοτε με απαλότητα και φροντίδα.

______________________________________________________________________________

«Η μόνη και η πιο τρανή
απ’τις επαναστάσεις που μπορούν να γίνουν
στη σκοτεινή ιστορία των ανθρώπων
δεν είναι αυτή που γίνεται απ’τις τυφλές τους κυβερνήσεις

αλλά απ’ τον τρόπο που αυτοί οι δυστυχισμένοι
μπήκαν κι αρχίσαν μες στη μάνα τους να ζουν
κι από το πώς τους υποδέχθηκαν μετά
σα γεννήθηκαν»

Φρεντερίκ Λεμπουαγιέ

Είναι δικαίωμά σας να γεννήσετε όπως σας αρέσει

11 Σχόλια

Δεν πρέπει να αφήσετε στην τύχη αυτήν τη μοναδική, την πιο προσωπική εμπειρία σας. Πρώτα από όλα, πρέπει να ενημερωθείτε για τον τρόπο που λειτουργεί ο οργανισμός σας -ο εκπληκτικός αυτός μηχανισμός με την αφάνταστη τελειότητα και «σοφία»- τόσο κατά την εγκυμοσύνη όσο και κατά τη γέννα. Η γνώση θα είναι η κινητήρια δύναμη, η οποία όχι μόνο θα ενεργοποιήσει τις κρυφές ψυχικές σας δυνάμεις, αλλά και θα σας επιτρέψει να αξιοποιήσετε όλες τις δυνατότητες του σώματος και να εκμεταλλευτείτε δημιουργικά τις ωδίνες, δαμάζοντας τις φοβίες σας.

Ωστόσο, προκειμένου να μην επηρεαστείτε την τελευταία στιγμή αρνητικά από τη ρουτίνα του απρόσωπου μαιευτηρίου, πρέπει να εξασφαλίσετε ψυχική ηρεμία και ευχάριστες συνθήκες στο χώρο, στον οποίο θα γίνει ο τοκετός. Οι βασικές αυτές προϋποθέσεις κάθε άλλο παρά ευνοούνται από τις διάφορες, αμφισβητούμενης αναγκαιότητας, νοσοκομειακές διαδικασίες. Έτσι, λοιπόν, εβδομάδες πριν έλθει η στιγμή να υποδεχτείτε το μωρό σας, εξηγήστε στο γιατρό σας πώς θέλετε να είναι ο τοκετός σας.

Τι να ζητήσετε από το γιατρό σας

  • Να μην υποστείτε τη διαδικασία του υποκλυσμού. Το επιχείρημα που προβάλλεται γι’ αυτή την πρακτική είναι ότι, όταν το έντερο είναι άδειο, υπάρχει περισσότερος χώρος για το μωρό, ενώ η γυναίκα αποφεύγει το ενδεχόμενο να αποβάλει περιττώματα στις εξωθήσεις. Ωστόσο, με τη ρουτίνα αυτή παραβλέπεται το γεγονός ότι η κένωση των εντέρων σας μπορεί να είχε γίνει προηγουμένως, πριν φύγετε από το σπίτι, ή ότι έχετε μείνει πολλές ώρες νηστική. Αλλωστε, λίγες ημέρες πριν από την επικείμενη γέννηση του παιδιού σας, ένα από τα προειδοποιητικά μηνύματα δεν αποκλείεται να ήταν και οι διάρροιες, οι οποίες οφείλονται στην πρόνοια της φύσης, αφού αποσκοπούν στην κένωση των εντέρων πριν από τον τοκετό, ώστε να μην ασκείται πίεση στο γεννητικό σωλήνα. Ωστόσο, αν δεν σας συμβεί τίποτα από όλα αυτά, μπορείτε να συμβιβαστείτε. Αν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια, φροντίστε να απαλλαγείτε από το περιεχόμενο των εντέρων σας με ένα υπόθετο, πριν ξεκινήσετε για το μαιευτήριο.
  • Να μη σας υποδεχτεί αρμόδια αδελφή με το ξυραφάκι στο χέρι, για να σας απαλλάξει από το τρίχωμα στο εφηβαίο ή στο περίνεο, όπου άλλωστε είναι αραιό. Είναι παραλογισμός ότι αποτελεί εμπόδιο ή πιθανή εστία μόλυνσης, εκτός φυσικά αν παραστεί ανάγκη για καισαρική τομή. Το επιχείρημα με το οποίο θα αντικρούσουν πιθανόν το αίτημά σας είναι ότι στο τρίχωμα μαζεύονται βακτηρίδια και υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του παιδιού. Το μωρό, όμως, βγαίνει από έναν κόλπο, ο οποίος είναι γεμάτος μύκητες, σταφυλόκοκκο και ό,τι άλλο φανταστείτε. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι ένας καθαρισμός και ένα ράντισμα με αντισηπτικό στην περιοχή αποκλείουν κάθε ενδεχόμενο μόλυνσης. Παρ’ όλα αυτά, μπορείτε, αν θέλετε, να συνεννοηθείτε με το γιατρό σας και να κάνετε το ξύρισμα από το σπίτι, χωρίς να περάσετε από αυτή την ψυχικά επώδυνη δοκιμασία.
  • Να έχετε τη δυνατότητα να κινείστε. Αν μένετε συνέχεια καθηλωμένη στο κρεβάτι, θα πονάτε περισσότερο και, μάλιστα, στη μέση, γιατί θα κάθεστε λάθος. Αλλάζοντας, όμως, θέσεις -όρθια, γονατιστή, καθιστή- θα αισθάνεστε πιο άνετα και οι ωδίνες θα είναι πιο υποφερτές. Αλλωστε, όταν σηκώνεστε, θα έχετε σύμμαχό σας τη δύναμη της βαρύτητας, που δίνει ώθηση στο παιδί προς τα κάτω και το βοηθά να βρει την ευθεία προς την έξοδο, διευκολύνοντας έτσι τη διαδρομή του. Είναι η πιο αποτελεσματική στάση, αλλά και η πιο βολική. Δεν είναι τυχαίο ότι τη θεωρούσαν φυσιολογική και την υιοθετούσαν οι γυναίκες ανά τους αιώνες και επιμένουν ακόμα σε αυτήν οι «πρωτόγονες» επίτοκες, όπως θα έχετε ίσως διαπιστώσει από διάφορες εξωτικές φωτογραφίες ή ταινίες ντοκιμαντέρ. Εάν είστε συνέχεια ξαπλωμένη ανάσκελα, όχι μόνο θα πονάτε περισσότερο, αλλά η μήτρα με τις συστολές της θα σπρώχνει το παιδί προς το κρεβάτι και όχι προς τα κάτω. Έτσι παρατείνονται η διαδικασία του τοκετού και οι ωδίνες του, ενώ αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιαστούν επιπλοκές και να κριθεί απαραίτητη η περινεοτομή. Η ύπτια στάση έχει και άλλα μειονεκτήματα. Δεν ευνοεί την αυτόματη αποκόλληση του πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει την πτώση της αρτηριακής πίεσης, με αποτελέσμα το μικρό σας να δέχεται μικρότερη ποσότητα αίματος και λιγότερο οξυγόνο. Το επιχείρημα ότι πρέπει να είστε καθηλωμένη, ώστε να είναι δυνατή η ηλεκτρονική παρακολούθηση του παιδιού, δεν ευσταθεί. Ο γιατρός είναι δυνατόν να ελέγχει σε τακτά διαστήματα την καρδιακή λειτουργία του μωρού με μόνιτορ, ενώ εσείς θα είστε -αν έτσι προτιμάτε- καθιστή.
  • Να μη σας βάλουν ορό, αν ο τοκετός εξελίσσεται ομαλά, για να μπορείτε να κινείστε ελεύθερα.
  • Να γεννήσετε το παιδί σας έχοντας το σύντροφό σας στο πλευρό σας. Μαζί ξεκινήσατε την υπέροχη διαδικασία της δημιουργίας του μικρού σας και μαζί θα τη δείτε να ολοκληρώνεται. Η παρουσία του στην αίθουσα τοκετών δεν είναι πολύτιμη μόνο επειδή χρειάζεστε συναισθηματική υποστήριξη στις σημαντικές αυτές στιγμές, αλλά και επειδή θα αποτελέσει έναν ακόμα συνδετικό κρίκο στο δεσμό σας. Αλλωστε, η συμμετοχή του σε αυτή την εμπειρία δεν θα διαμορφώσει μόνο τις συνθήκες της γέννησης του παιδιού, αλλά και τις μελλοντικές οικογενειακές σχέσεις. Επιπλέον, θα σημαδέψει και τον ερχομό του μωρού σας. Η μυρωδιά και η φωνή του πατέρα θα ανακατευτούν με τις δικές σας και το πλασματάκι που φτιάξατε μαζί, θα τις εγγράψει βαθιά μέσα στα κύτταρά του από την πρώτη κιόλας στιγμή της εξωμήτριας ύπαρξής του.
  • Οι συνθήκες στην αίθουσα τοκετών να μη θυμίζουν χειρουργείο και να μη σας κάνουν να αισθανθείτε ασθενής. Επειδή, όμως, και το καλύτερο μαιευτήριο στη χώρα μας λειτουργεί σαν νοσοκομείο, θα πρέπει να δημιουργήσετε εσείς η ίδια την ατμόσφαιρα, που επιθυμείτε. Να απαιτήσετε και να εξασφαλίσετε ένα κλίμα ηρεμίας, γαλήνης και αυτοσυγκέντρωσης. Τα φώτα να είναι χαμηλωμένα και από το κασετόφωνο να έρχονται οι ήχοι της μουσικής, που έχετε επιλέξει. Οι νότες θα διαπεράσουν το σώμα σας, φτάνοντας ως τον αγέννητο ταξιδιώτη, συνοδεύοντάς τον μελωδικά στην πορεία του προς τη ζωή. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις τελευταίες έρευνες, η μουσικότητα υπάρχει έμφυτη στα νεογέννητα.
  • Η γέννηση του παιδιού σας είναι μια εμπειρία που σας ανήκει αποκλειστικά και έχετε δικαίωμα να τη βιώσετε όπως επιθυμείτε. Ταυτόχρονα, αξίζει όσο τίποτα στον κόσμο να την αντιμετωπίσετε με τη χαρά στην ψυχή. Όχι όμως με ελαφρότητα, γιατί αποτελεί την πιο σπουδαία στιγμή στη ζωή σας. Είναι, λοιπόν, εντελώς διαφορετικό να θέσετε τους όρους σας, για να εξασφαλίσετε ευνοϊκές συνθήκες, ώστε να πετύχετε την καλύτερη δυνατή ευόδωση του τοκετού, από το να επιδιώξετε «προνόμια» για την προσωρινή βολή σας.

Τι να αποφύγετε

  • Να γεννήσετε με ραντεβού. Αφήστε να σας καλέσει στο μαιευτήριο ο γιος ή η κορούλα σας, ειδοποιώντας σας με πονάκια. Μην αποφασίσετε εσείς για λογαριασμό του πότε θα γεννηθεί, επειδή έχετε λόγους, που θεωρείτε σημαντικούς. Όπως, για παράδειγμα, γιατί επιμένετε να είναι στον αστερισμό που κατά τη γνώμη σας θα ευνοήσει την τύχη του παιδιού σας ή γιατί θέλετε να προγραμματίσετε τις διακοπές σας ή άλλες επαγγελματικές, κοινωνικές ή οικογενειακές δραστηριότητες.
  • Να επιταχύνετε τη διαδικασία του τοκετού, συμπυκνώνοντας τους πόνους. Βιάζοντας τα πράγματα, θα διαπράξετε ένα τεράστιο λάθος, γιατί η μήτρα χρειάζεται ορισμένο χρόνο για να λειτουργήσει. Είναι ένα όργανο, το οποίο σας είναι απαραίτητο, έτσι και αλλιώς, και όχι μόνο για να γεννήσετε και να ξεμπερδέψετε μια ώρα αρχύτερα. Αλλωστε, μια επιτάχυνση τώρα θα έχει αργότερα αντίκτυπο στη λοχεία. Αντίθετα, αν αφήσετε τους χρόνους να κυλήσουν φυσιολογικά σε όλα τα στάδια, θα εξασφαλίσετε καλύτερο χρόνο επαναφοράς, όπως και ένα αίσθημα σιγουριάς, γιατί δεν θα έχει γίνει παρέμβαση.

Πηγή: Health.in.gr

ΕΝΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ, ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ…

66 Σχόλια

Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι πέρα για πέρα πραγματική. Εν έτη 2009, εν Ελλάδι…. Ευχαριστώ το stravaparaloga που μας την διέθεσε. Αυτά πρέπει να διαδίδονται, ισως γλυτώσουν απο πολλές περιπέτειες κάποια άλλη μέλλουσα μανούλα!

Η Άννα στις αρχές του χρόνου περίμενε όλο χαρά της γέννηση της κορούλας της. Έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στο γιατρό της είχε αποφασίσει να κάνει ο,τι της υποδείξει με μία και μοναδική εξαίρεση: εφόσον η καισαρική ήταν δεδομένη, είχε παρακαλέσει για επισκληρίδιο αναισθησία για να δει το μωράκι της να γεννιέται. Ο γιατρός την διαβεβαίωσε οτι θα της έφερνε τον «καλύτερο αναισθησιολόγο της περιοχής» γι’αυτο το λόγο.

 

Το πρωί του τοκετού η Άννα ήταν ήρεμη. Την οδήγησαν στο θάλαμο προετοιμασίας και λίγα λεπτά πριν το χειρουργείο, ένας κατά τα άλλα ευγενέστατος κύριος που συστήθηκε ως ο αναισθησιολόγος κάθησε κοντά της και άρχισε να προσπαθεί να τη μεταπείσει για την επισκληρίδιο, τρομοκρατώντας την οτι πρόκειται για μια «επικίνδυνη διαδικασία» που μπορεί να επιφέρει «τρομερούς πονοκεφάλους» μέχρι και «ανακοπή καρδιάς» (!!)
Της πρότεινε ολικη νάρκωση ως την πλέον ασφαλή μέθοδο, κι ας μη δει το μωρό της να γεννιέται.
Η Άννα τα έχασε. Έχοντας ήδη κάποιες γνώσεις πάνω στο θέμα, έφερε ενστάσεις, επέμεινε στην αρχική της απόφαση. Ο αναισθησιολόγος άρχισε να δυσφορεί, βγήκε από το δωμάτιο και ζήτησε να ξεκινήσει η καισαρική.
Πάνω στο τραπέζι του χειρουργείου, παράσταση μέρος δεύτερο. «Μα γιατί επιμένεις να θέλεις επισκληρίδιο, είναι επικίνδυνη! Αν σου συμβεί κάτι κακό δε σκέφτεσαι το πρώτο παιδί σου που περιμένει εκεί έξω;»
Η ψυχολογική πίεση αφόρητη.
Ο γυναικολόγος ούτε κουβέντα, σαν να μην διαδραματιζόταν αυτή η κατάσταση μπροστά του.
Η Άννα διαμαρτυρήθηκε.
«Μα γιατί μου το κάνετε αυτό;; Αν ήξερα ότι θα εξαναγκαζόμουν να γεννήσω με γενική αναισθησία θα επέλεγα άλλο μαιευτήριο!»
«Δεν είσαι υποχρεωμένη να γεννήσεις εδω! Το χειρουργείο δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, μπορείς να σηκωθείς να φύγεις και να πας αλλού να γεννήσεις!»
Η Άννα σάστισε, είπε για τελευταία φορά οτι επιμένει να γίνει ο τοκετός όπως τον ονειρεύτηκε, αφού δεν υπήρχαν ιατρικοί λόγοι για κάτι διαφορετικό, ο αναισθησιολόγος κάτι μουρμούρισε και της είπε ότι θα της έκανε μια «μικρή μέθη» μέχρι να ετοιμαστεί η επισκληρίδιος…
…………………………………..

Η Άννα άνοιξε τα μάτια της και το πρώτο που είδε ήταν τα πράσινα πλακάκια ενός μικρού δωματίου. Όλα ήταν θολά. Γύρισε το κεφάλι και είδε τον άντρα της. «Τι έγινε; Πού είμαι;»
«Είσαι στο δωμάτιο ανάνηψης. Σου έκαναν ολική νάρκωση, το μωρό γεννήθηκε και είναι καλά.»
Το μυαλό της ήταν τόσο θολωμένο όσο και οι εικόνες που έπαιζαν μπροστά στα μάτια της. Προσπαθούσε να βάλει τις σκέψεις της σε μια τάξη, τι είχε γίνει, γιατί έκαναν κάτι άλλο από αυτό που είχε ζητήσει;
Μέσα σε αυτή την κατάσταση, σαν να είχαν παγώσει και τα συναισθήματά της. Ζητούσε μόνο να δει το παιδί.
«Δεν επιτρέπουμε κυρία μου να δείτε το παιδί πριν από τις 6 το απόγευμα. Κανονισμός μαιευτηρίου
Μα δεν ηταν δυνατον, η ώρα ήταν μόλις 10.30 το πρωί!
Ο άντρας της τη διαβεβαίωσε ότι είχε δει το μωρό και ότι όλα ήταν καλά.
Εκείνη πάλι δυσκολευόταν να το πιστέψει, μήπως το μωράκι της είχε κάποιο πρόβλημα και δεν της το έλεγαν;

Μέχρι τις 3 το μεσημέρι και παρά τους μετεγχειρητικούς πόνους, η Άννα έκανε κουράγιο και περίμενε. Κάπου εκεί όμως άρχισε να κλαίει και να ζητά να δει το μωρό της, να το βάλει στο στήθος, να πιει λίγο πρωτόγαλα…

Η αντίσταση των μαιών κάμφθηκε επιτέλους στις 5μμ, και η Άννα αγκάλιασε επιτέλους την κορούλα της.
«Γιατί κάνατε τόσες ώρες να μου τη φέρετε;» παραπονέθηκε στις μαίες, «δεν ξέρετε οτι το νεογέννητο πρέπει να βρεθεί στην αγκαλιά της μαμάς του το συντομότερο;;»
«Μην πιστεύεις τις ανοησίες των βιβλίων«, ήταν η απάντηση…

Το ίδιο βράδυ ο πόνος φούντωσε ξαφνικά και έγινε σχεδόν ανυπόφορος. Η Άννα, κάλεσε μια μαία κι όταν αυτή φάνηκε στην πόρτα, μετά από μιαμιση ώρα, της έδωσε στο χέρι δυο χρωματιστά χαπάκια που ήπιε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Ο πόνος δε μειώθηκε ούτε στο ελάχιστο. Το μωρό ήρθε στο θάλαμο να θηλάσει μετά από λίγο και μέσα σε λίγα λεπτά είχε πέσει σε βαθύ ύπνο.
Το πρωί η Άννα έντρομη πληροφορήθηκε ότι τα χρωματιστά χαπάκια που είχε πιει ως παυσίπονα ήταν tavor και lexotanil!!

Το πρωί το μωρό ερχόταν και πάλι στο θάλαμο και μαζί με αυτό και η καθαρίστρια που σφουγγάριζε με μπόλικη χλωρίνη το πάτωμα και η μυρωδιά σε ζάλιζε. Τι πρεμούρα για καθαριότητα και τι ειρωνεία.. Χλωρίνη στο πάτωμα, αλλά οι ντουλάπες του δωματίου ήταν γεμάτες μούχλα και ιστούς από αράχνες!
Τα «πυρεξάκια» των νεογέννητων δεν ηταν πυρεξάκια όπως αυτά των σύγχρονων μαιευτηρίων, αλλά κάτι παμπάλαια σιδερένια καλάθια, φθαρμένα όσο δεν πήγαινε…
Το κρεβάτι, το στρώμα ποιός ξέρει κι αυτά πόσο παλιά ηταν… Η Άννα ενιωθε πόνο σε όλο της το σώμα, από τον αυχένα μέχρι τα πόδια!
Βγήκε λίγο στο διάδρομο να περπατήσει.
Με αηδία αντίκρισε ξεχαρβαλωμένες πρίζες, πόρτες βγαλμένες από τη θέση τους και ακουμπισμένες όπως όπως στην κεντρικη σκάλα, ένας αρχαίος ψύκτης νερού που φυσικά δε λειτουργούσε, ένα ίδιας ηλικίας κλιματιστικό, τοίχοι φθαρμένοι που κρύβονταν περιστασιακά από γλάστρες και μπαλόνια…

Και τι κακό timing..
Παραδίπλα γινόταν ανακαίνιση σε 2-3 δωμάτια για να γίνουν σουίτες…
Η φασαρία ήταν αφόρητη, η σκόνη έφτανε μέχρι μέσα στο δωμάτιο!
Το μωρό αδυνατούσε να κοιμηθεί και η Άννα δεν ήθελε να το στείλει κάτω στο θάλαμο νεογνών γιατί είχε μάθει ότι ο θάλαμος ήταν ξεκλείδωτος και συχνά αφύλακτος. Καλύτερα το μωρό στη φασαρία και τη σκόνη παρά να της το κλέψει κανείς!

«Θέλω να πάω σπίτι μου..!», έλεγε και ξανάλεγε.
Ο αναισθησιολόγος πέρασε από το θάλαμο να της μιλήσει, τον αντιμετώπισε με ψυχρότητα, δεν ήθελε ουτε να τον βλέπει. Με κάτι ανόητα επιχειρήματα προσπάθησε να δικαιολογηθεί που την ξεγέλασε και τελικά της έκανε ολική νάρκωση. Η Άννα φυσικά και δεν πείστηκε και δεν ένιωσε καλύτερα όταν της είπε «μην κοιτάς ό,τι πήγε στραβά κι ο,τι δεν πήγε οπως ήθελες, σημασία έχει ότι εσύ και το μωρό είστε καλά!»

Όχι δεν έχει μόνο αυτό σημασία!
Σημασία έχει να είσαι ασθενής και να σε αντιμετωπίσουν ως άνθρωπο. Να σε σεβαστούν, να μη σε κοροϊδέψουν για να μη σε χάσουν από πελάτη. Να καταλάβουν ότι έχεις κάποια δικαιώματα ως ασθενής και ως άνθρωπος που δεν μπορούν να τα καταπατούν επειδή εκείνη την ώρα τους έχεις ανάγκη.
Να μην υποτιμήσουν τη νοημοσύνη σου!

Η Άννα σκέφτηκε πολλές φορές να γυρίσει εκεί, στο μαιευτήριο Τρικάλων, να ζητήσει το λόγο απ’ολους όσους ήταν παρόντες εκείνη τη μέρα σε εκείνο το φιάσκο. Τελικά, μετά από μια κουβέντα με το γυναικολόγο της ο οποίος ένιψε τας χειρας του ως γνησιος Πιλατος, συνειδητοποίησε ότι η κλίκα των γιατρών είναι πολύ ισχυρή και ο,τι και να έκανε, εκείνοι θα αλληλοκαλύπτονταν.

Κι έτσι το θέμα ξεχάστηκε, το περιστατικό πέρασε στην ιστορία αλλά δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό της.

Κι από τότε όταν ο δρόμος τη φέρνει προς τα Τρίκαλα, φροντίζει να μην περάσει από το μαιευτήριο, ούτε απέξω…

Μόνο πού και πού κοιτάει τις φωτογραφίες που τράβηξε εκεί – αυτές που δεν εκτύπωσε και δεν έβαλε στο άλμπουμ της κορούλας της αλλά κράτησε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή της – και αναρωτιέται αν άλλαξε η κατάσταση εκεί έστω και στο ελάχιστο…


(τα ονόματα των γιατρών είναι στη διάθεση όποιου επιθυμεί να τα πληροφορηθεί)

Υποδείξεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για τον τοκετό

Σχολιάστε

  • Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού να έχει την κατάλληλη βοήθεια και υποστήριξη.
  • Η γυναίκα πρέπει να έχει έναν κεντρικό ρόλο στην υποστήριξη αυτή, καθώς και τη δυνατότητα να οργανώνει και να αξιολογεί τις υπηρεσίες που της παρέχονται.
  • Η επιτυχία της υποστήριξης εξαρτάται από τη σημασία που δίνεται στους συναισθηματικούς και τους ψυχολογικούς κοινωνικούς παράγοντες.
  • Η γέννηση είναι μια φυσική και φυσιολογική λειτουργία.
  • Για την ψυχική ευφορία της υποψήφιας μητέρας, πρέπει να εξασφαλίζεται η παρουσία στον τοκετό ενός ατόμου της επιλογής της -συγγενικού ή μη- και η δυνατότητα για τη λεχώνα να δέχεται επισκέψεις μετά τη γέννηση του μωρού της.
  • Πρέπει να εξασφαλίζεται ο σεβασμός των πεποιθήσεων και των πολιτιστικών παραδόσεων της κάθε γυναίκας, η οποία γεννά σε κλινική ή νοσοκομείο.
  • Η τεχνητή πρόκληση του τοκετού πρέπει να γίνεται μόνο όταν υπάρχει ειδική ιατρική εντολή και δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 10% του συνόλου των τοκετών σε κανένα μέρος του κόσμου.
  • Οι καισαρικές τομές δεν δικαιολογείται να ξεπερνούν το 10-15% του αριθμού των τοκετών. Αυτό ισχύει για όλες τις περιοχές της γης.
  • Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι μετά από μια καισαρική απαιτείται και μια δεύτερη στον επόμενο τοκετό. Οι γυναίκες θα έπρεπε να ενθαρρύνονται να γεννήσουν φυσιολογικά, ακόμα και μετά από μια προηγουμένη καισαρική.
  • Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι πριν από τον τοκετό πρέπει να ξυρίζεται το εφηβαίο και να γίνεται υποκλυσμός.
  • Η τεχνητή ρήξη των υμένων -πράξη ρουτίνας στα νοσοκομεία- δεν στηρίζεται σε καμιά επιστημονική αναγκαιότητα και, όταν αυτή απαιτείται, πρέπει να γίνεται μόνο σε προχωρημένη φάση τον τοκετού.
  • Κατά τη διάρκεια του τοκετού θα πρέπει να αποφεύγεται η -συνηθισμένη πια- χορήγηση φαρμάκων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις.
  • Η χρήση του μόνιτορ για την ακρόαση του εμβρύου, η οποία συνηθίζεται πολύ στα νοσοκομεία, πρέπει να γίνεται μόνο σε ειδικές παθολογικές περιπτώσεις και στην περίπτωση τεχνητής πρόκλησης τοκετού.
  • Η γυναίκα, σε όλη τη διάρκεια των ωδινών τοκετού δεν πρέπει να υποχρεώνεται να έχει ύπτια στάση (ανάσκελα). Πρέπει να ενθαρρύνεται να περπατάει και να επιλέγει ελευθέρα τη στάση, που η ίδια αισθάνεται σαν πιο κατάλληλη για τον τοκετό.
  • Δεν δικαιολογείται η συστηματική χρήση της επεισιοτομίας.
  • Το υγιές βρέφος πρέπει να μένει με τη μητέρα του κάβε φορά, που η κατάσταση και των δυο το επιτρέπει. Ο αποχωρισμός του υγιούς βρέφους από τη μητέρα του δεν δικαιολογείται από καμιά διαδικασία ιατρικής παρακολούθησης.
  • Πρέπει να ενθαρρύνεται η άμεση έναρξη του θηλασμού, ακόμα και πριν η νέα μητέρα βγει από την αίθουσα τοκετού.
  • Ο θηλασμός αποτελεί τη φυσιολογική και ιδανική μορφή θρέψης του βρέφος και παρέχει ένα απαράμιλλο βιολογικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη του.
  • Στη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να γίνεται συστηματική εκπαίδευση υπέρ του θηλασμού. Όλες οι γυναίκες, με την κατάλληλη βοήθεια και ενημέρωση, είναι σε θέση να θηλάσουν το μωρό τους.
  • Οι μητέρες πρέπει να ενθαρρύνονται να κρατούν το μωρό κοντά τους και να του προσφέρουν το στήθος τους κάθε φορά που εκείνο το ζητά. Καλό είναι να παρατείνεται όσο το δυνατόν περισσότερο η περίοδος του θηλασμού και να αποφεύγεται η χρήση συμπληρωματικής τροφής. Μια μητέρα δεν είναι ανάγκη να προσφέρει κανένα συμπλήρωμα τροφής μέχρι τους 4-6 πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους.

(Απόσπασμα από το κείμενο «Μια τεχνολογία κατάλληλη για τη γέννηση», της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, Μάιος 1988)

Συμβουλές για έναν φυσικό τοκετό

12 Σχόλια

Πολλές γυναίκες σχεδιάζουν να γεννήσουν φυσικά το μωρό τους. Για να normalbirthεπιτύχετε το στόχο αυτό, είναι καλό να προετοιμαστείτε κατά την εγκυμοσύνη. Κάποιες προτάσεις που θα σας βοηθήσουν να αυξήσετε τη πιθανότητα να γεννήσετε φυσικά είναι:

• Φτιάξτε ένα πλάνο τοκετού, όπου θα γράψετε τις επιθυμίες σας για τον τρόπο που θέλετε να γεννήσετε
• Διαλέξτε προσεκτικά τον άνθρωπο που θα σας βοηθήσει στο τοκετό σας, είτε είναι Γυναικολόγος – Μαιευτήρας, είτε Μαία. Ρωτήστε τη γνώμη του/της για το φυσικό τοκετό. Βεβαιωθείτε ότι έχει την κατάλληλη γνώση και ικανότητα να αναλάβει το ξεχωριστό τοκετό σας. Δείξτε το πλάνο τοκετού σας, και αν οι απαντήσεις δεν σας ικανοποιούν, βρείτε κάποιον άλλο/άλλη
• Επιλέξτε το μέρος του τοκετού σας (κλινική, νοσοκομείο, σπίτι) και βεβαιωθείτε ότι θα σεβαστούν τις επιλογές σας
• Ενημερωθείτε για τις επιλογές που έχετε για το τοκετό σας μέσα από βιβλία, άρθρα σε περιοδικά και internet, dvd με φυσικούς τοκετούς, ιστορίες γέννας από γυναίκες που έχουν γεννήσει φυσικά
• Μάθετε να ελέγχετε το πόνο και το στρες του τοκετού χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές, γιόγκα κ.α. Τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού (Ψυχοπροφύλαξης) που γίνονται από Μαίες, που υποστηρίζουν το Φυσικό τοκετό είναι μια καλή λύση
• Φροντίστε ώστε τα άτομα που σας περιβάλουν να υποστηρίζουν την επιλογή σας για φυσικό τοκετό

Αβραμίδου Ειρήνη – Αθηνά,
Μαία

partoattivo

ΦΥΣΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ

4 Σχόλια

pregnant-belly-for-blogΌπως η εγκυμοσύνη, έτσι και ο τοκετός είναι μια φυσιολογική λειτουργία. Το σώμα της γυναίκας είναι έτσι φτιαγμένο, ώστε να γεννά, να παράγει ζωή. Η κάθε έγκυος γυναίκα οφείλει απέναντι στον εαυτό της και στο παιδί της να προετοιμαστεί για να γεννήσει φυσικά το παιδί της, για να γίνει η ίδια δημιουργός του παιδιού της , για να αποκτήσει αυτή τη ξεχωριστή δύναμη που αλλάζει ζωές, για να ελευθερωθεί από τους φόβους της, για να γεννηθεί το μωρό της όταν είναι ώριμο και όταν το ίδιο θα αποφασίσει, επειδή ο τρόπος που θα γεννηθεί θα το επηρεάσει για την υπόλοιπη ζωή του. Όλοι εμείς οι ειδικοί που ασχολούμαστε με τη γέννηση (ιατροί-μαίες) χρειάζεται να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στη φυσική πορεία του τοκετού και στις εσωτερικές δυνάμεις της μητέρας και του παιδιού. Γιατί ένας φυσικός τοκετός είναι προς όφελος όλων της μητέρας, του παιδιού, της οικογένειας, της κοινωνίας.

Δημοπούλου Ελευθερία
Ανεξάρτητη Μαία για το Φυσικό Τοκετό
Πρόεδρος του Σωματείου για την προαγωγή του φυσικού τοκετού «ΕΥΤΟΚΙΑ»

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ & Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΖΩΗΣ

2 Σχόλια

Γκουνή, Όλγα Ψυχοθεραπεύτρια

Ο τρόπος που σκέπτεσαι, τα όσα νιώθεις & ο τρόπος που ενεργείς μεταφέρονται στο παιδί σου. Διάλεξε, λοιπόν, εκείνα τα συναισθήματα, εκείνες τις σκέψεις & εκείνες τις πράξεις που είναι τροφή για το παιδί σου.

Αν υπάρχει οποιοσδήποτε στρεσογόνος παράγοντας κατά την κύηση, s_first_dayζήτησε βοήθεια. Να ξέρεις ότι όσα επιλύεις εσύ η μητέρα & όσο πιο ήρεμη & ευτυχισμένη είσαι, τόσο η ενδομήτρια’ εμπειρία του παιδιού σου είναι θετική & τόσο πιο ήρεμος & ευτυχισμένος άνθρωπος θα είναι μετά που θα γεννηθεί.

Κάθε παιδί αξίζει να είναι παιδί αγάπης. Κάθε εγκυμοσύνη ας αρχίζει με σκέψεις αγάπης & αποδοχής για το αγέννητο παιδί χωρίς καμιά ιδιαίτερη προτίμηση φύλου ή άλλων ειδικών χαρακτηριστικών. Αν η εγκυμοσύνη δεν είναι επιθυμητή μάθε το γιατί: Ζήτησε επαγγελματική υποστήριξη αν χρειαστεί.

Μάθε πώς το σώμα σου λειτουργεί, μάθε να το ακούς και να το σέβεσαι.

Μάθε πώς αναπτύσσεται η νέα ζωή, μάθε να την ακούς και να τη σέβεσαι.

Τραγούδησε στο αγέννητο παιδί σου δυνατά. άφησε όλα τα κύτταρα σου να πάλλονται στην μελωδία της αγάπης που εκφράζεις.

Μίλησε στο αγέννητο παιδί σου. Πες του παραμύθια. Μιλησέ του για σένα για τους αγαπημένους σου, για τη ζωή, τις ευλογίες και χαρές που θα ζήσει. Περπάτα, απόλαυσε τη φύση. Γίνε κι εσύ ένας χαρούμενος, αισιόδοξος καθοδηγητής,

Απόκτησε εμπιστοσύνη σε σένα και το σώμα σου που κάθε μέρα ετοιμάζεται για την μεγάλη στιγμή του τοκετού & της μητρότητας που ακολουθεί. Έχεις τη δύναμη να γεννήσεις φυσιολογικά, ανώδυνα, με διαύγεια. Ακόμα κι αν ήδη γέννησες με καισαρική, μπορείς σήμερα να γεννήσεις με φυσιολογικό τοκετό. Απόφυγε περιττές ιατρικές παρεμβάσεις.

Καλωσόρισε τη νέα ζωή στο πιο φιλόξενο περιβάλλον. Αν γεννήσεις σε νοσοκομείο φρόντισε ο χώρος να είναι ζεστός, με διακριτικό φωτισμό και οι άνθρωποι που θα έχουν τη χαρά να συμμετέχουν στο καλοσώρισμα του παιδιού σου να αγαπούν & να σέβονται τη ζωή.

Ζήτησε να κρατήσεις το παιδί σου μόλις γεννήσεις. Κρατησέ το με αγάπη πάνω σου έτσι όπως είναι με τα υγρά του τοκετού, κοιταξέ το με αγάπη στα μάτια και καλωσόρισε το με τη γλυκεία σου φωνή, τραγούδησε το τραγούδι του, χάιδεψε το μικρό σωματάκι του, κάνε του μασάζ. Θηλασέ το αμέσως. Ο ομφάλιος λώρος ας κοπεί τη στιγμή που παύει να πάλλεται.

Κράτησε το παιδί σου κοντά σου από τη στιγμή του τοκετού. Μίλησέ του & τραγούδησέ του. Να του θυμίζεις πάντα πόσο υπέροχο δώρο για τη ζωή είναι’ . Θήλασέ το όσο πιο πολλά χρόνια μπορείς.

Επέτρεψε στο παιδί σου να ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς ανάπτυξης. . Σεβάσου τη ζωή και η ζωή θα σε ανταμείψει.

Βρέφη στο βωμό του κέρδους

2 Σχόλια

Στις περιπλανήσεις  μου στο ίντερνετ βρήκα αυτό το εξαιρετικό άρθρο στο μπλογκ της Ολυμπιάδας .  Δραματικά στοιχεία  για την Ελληνική πραγματικότητα και δυστυχώς οσο η γυναίκα δεν ενημερώνεται, ωστε να απαιτεί και να διεκδικεί τα δικαιώματά της, το πιθανότερο είναι,  αυτά τα ποσοστά ολοένα και  να αυξάνονται…

Βρέφη στο βωμό του κέρδους

Τα κέρδη των ιδιωτικών μαιευτικών κλινικών έχουν αυξηθεί μέσα στην τελευταία πενταετία πάνω από 230%!

Βάλτε αυτό το γεγονός δίπλα στις τραγικές μορφές των γονιών που έχασαν τα βρέφη τους λόγω “έλλειψης υποδομών” σε ιδιωτικά μαιευτήρια, που εντέχνως καταλήγουν στην “αργοπορία του ΕΚΑΒ” ως αιτία θανάτου και έχετε την παρανοϊκή πραγματικότητα της Βιομηχανίας των γεννήσεων στη χώρα. 230% αύξηση κερδών που κανείς δεν αγγίζει. Χρηματιστήριο, Σουΐτες τοκετού, ευημερία. Από την άλλη, μεταφορά νεκρών νεογνών με κούριερ, κατεστραμμένες οικογένειες που με τη βοήθεια των “έμπιστων” γιατρών τους καταλογίζουν ευθύνες στην κρατική μηχανή, χωρίς να αναρωτιόνται ΓΙΑΤΙ πληρώνουν τα υπέρογκα ποσά σε ιδιώτες, όταν σε περίπτωση επιπλοκής το νεογνό θα πρέπει να μεταφερθεί σε ΔΗΜΟΣΙΟ νοσοκομείο για νοσηλεία.

Βαρύτατες (όπως πάντα) οι ευθύνες του κράτους, διότι εντέλει με ποιά κριτήρια δίδονται οι άδειες λειτουργίας στα ιδιωτικά μαιευτήρια; Με κριτήρια ξενοδοχειακού συγκροτήματος; Αν ναι, τότε ας αναλάβει ο ΕΟΤ την αδειοδότηση και εμείς να γεννάμε στο Hilton ή στη θαλπωρή του σπιτιού μας με τη μαμή. Οι ευθύνες όμως του ΕΚΑΒ στις συγκεκριμένες περιπτώσεις είναι άλλοθι κερδοσκοπίας και ανικανότητας. Το κράτος (ή άλλοι φορείς) αναγκάζεται να δαπανεί τεράστια ποσά με κύριο ρόλο την ύπαρξη ειδικών οχημάτων διακομιδής νεογνών από ιδιωτικά μαιευτήρια σε δημόσια νοσοκομεία (!).

Στην Αθήνα υπάρχουν δυο κινητές μονάδες νεογνών. Η μία έχει ως έδρα το νοσοκομείο παίδων Αγία Σοφία και η άλλη τη κεντρική υπηρεσία του EKAB. Έχουν ως αντικείμενο τις διακομιδές νεογνών από ιδιωτικά μαιευτήρια προς τα νοσοκομεία παίδων καθώς και προς τις μονάδες προώρων των δημοσίων μαιευτηρίων.Είναι μάρκας MERCEDES και στον εξοπλισμό τους διαθέτουν φορείο με θερμοκοιτίδα. Επανδρώνονται από δύο διασώστες και έναν ιατρό. Τα οχήματα αυτά έχουν δοθεί προς χρήση στο EKAB από το σύλλογο Το χαμόγελο του παιδιού.

Ενώ η απλούστατη συνθήκη λειτουργίας θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον η ύπαρξη πλήρους υποδομής αντιμετώπισης προβλημάτων τοκετού σε συνδυασμό βέβαια με κινητές, κατάλληλα εξοπλισμένες μονάδες. Η απληστία σε όλο της το μεγαλείο.

Ο τοκετός ως “ασθένεια”

Το marketing αυτής της βιομηχανίας έχει έναν πυλώνα: Την εμφάνιση της γέννας που είναι μια απολύτως φυσική διαδικασία, ως ασθένεια. Ως γνωστό, στην ασθένεια ο πολίτης είναι ανυπεράσπιστος και δεν υπολογίζει κόστος προκειμένου να τελεσφορήσει η όποια ιατρική διαδικασία. Επιπλέον είναι αδύναμος να ελέγξει την αξία της “υπηρεσίας” που λαμβάνει εκτός αν είναι ο ίδιος ειδικός. Ποιό ζευγάρι όμως θα σκεφθεί το κόστος όταν ακούσει το κλισέ “οι παλμοί του εμβρύου πέφτουν, πρέπει να προχωρήσουμε σε καισαρική” κατά τη διάρκεια της εξέτασης; Ακόμα για την «επιτάχυνση» του τοκετού χρησιμοποιούνται εκτός νοσοκομείου φάρμακα που απαγορεύονται εντός νοσοκομείου, γιατί προκαλούν ταχυκαρδίες ή βραχυκαρδίες, που έχουν σχέση με την εγκεφαλική λειτουργία.

Η βιομηχανία των καισαρικών

“στην Ελλάδα γύρω στο 32% των γυναικών γεννάνε με καισαρική, ενώ ο μέσος όρος στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη είναι 9-13%” μας ενημερώνει ο σύλλογος μαιών – μαιευτών. Εκτός από τις περιπτώσεις που υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, κανείς δεν ενημερώνει το ζευγάρι για τις συνέπειες που έχει η καισαρική τόσο στη γυναίκα όσο και στο έμβρυο και μπορούν να το συνοδεύουν ακόμα και μετά την ενηλικίωση! (Προτείνουμε το βιβλιο του Oden Mitchel εκδόσεις ΡΕΩ για το θέμα).  Κι εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι μόνο στην Ελλάδα η απόφαση για καισαρική τομή μπορεί να ληφθεί μόνο από ένα γιατρό, ενώ στο εξωτερικό χρειάζεται να αποφασίσει ομάδα δυο – τριών επιστημόνων (ΣΜΜΕ).

Η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν αντικείμενο, το ίδιο και το νεογνό. Στόχος η μεγιστοποίηση του κέρδους, η ελαχιστοποίηση της απασχόλησης ανθρωπίνου δυναμικού, η αύξηση “παραγωγής”.

Γνωστός γυναικολόγος, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, καταγγέλλει προς «Το Βήμα» ότι για το αυξημένο ποσοστό των καισαρικών τομών στην Ελλάδα ευθύνονται και άλλοι λόγοι «πιο… ωφέλιμοι».
«Πολλοί επιλέγουν την καισαρική τομή ­ προβάλλοντας κάποιο πρόβλημα υγείας της γυναίκας ή του παιδιού ­ επειδή συνήθως διαρκεί λιγότερη ώρα από τον φυσιολογικό τοκετό. Η καισαρική τομή διαρκεί κατά μέσον όρο 20 λεπτά, ενώ ο φυσιολογικός τοκετός μπορεί να κρατήσει και ένα 24ωρο. Τη λύση αυτή επιλέγουν κυρίως γυναικολόγοι που συνεργάζονται με ιδιωτικά μαιευτήρια, καθώς δεν βρίσκονται όλες τις ώρες “μέσα”. Συνήθως πηγαίνουν όταν έχουν κάποιον τοκετό. Αν για παράδειγμα τους τύχει δύσκολος τοκετός, θα προτιμήσουν να κάνουν στη γυναίκα καισαρική τομή για να “τελειώσουν” γρηγορότερα. Επιπλέον μέσα στις τρεις ώρες που ενδέχεται να διαρκέσει ένας φυσιολογικός τοκετός μπορούν να κάνουν τρεις καισαρικές τομές. Αντιθέτως, στα κρατικά νοσοκομεία οι γιατροί είναι μισθωτοί και όχι συνεργάτες. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται αρκετές ώρες στο νοσοκομείο. Δεν βιάζονται να φύγουν».
«Αλλοι γιατροί» συνεχίζει «υπολογίζουν την εγκυμοσύνη από την τελευταία περίοδο της γυναίκας και όχι από την ημέρα της σύλληψης. Αυτό έχει το εξής αποτέλεσμα: η γυναίκα φαίνεται ότι βρίσκεται στη 40ή εβδομάδα κυήσεως ενώ στην πραγματικότητα είναι στην 38η εβδομάδα. Ετσι ο γιατρός έχει το πλεονέκτημα να χειριστεί την υπόθεση όπως τον εξυπηρετεί. Στη συνέχεια μπορεί να κάνει ψεύτικη πρόκληση τοκετού (σ.σ.: η μήτρα της γυναίκας, καθώς είναι ανώριμη, δεν κάνει τις απαιτούμενες συσπάσεις) βάζοντας ενδεχομένως μικρότερη ποσότητα φαρμάκου και οδηγείται στην καισαρική τομή».

Ετσι επιτυγχάνεται και η έμμεση μείωση ανθρωπίνου δυναμικού εκτός από τους Γιατρούς που ούτως ή άλλως είναι “συμβεβλημένοι”. Οι επιστήμονες μαίες, που είναι πέντε χιλιάδες στην Ελλάδα, δεν αξιοποιούνται, ετεροαπασχολούνται, υποαπασχολούνται, περιθωριοποιούνται, παροπλίζονται. Κι ας έχουν τετράχρονες σπουδές, εμπειρία και το πτυχίο τους είναι ισότιμο με τα πτυχία των μαιών σ’ όλη την Ευρώπη.

Σε αντίθεση με τις Ελληνίδες, πολλές Βρετανίδες εξακολουθούν να γεννούν όπως οι πρόγονοί τους. Μάλιστα, η δεύτερη μεγαλύτερη ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία της Βρετανίας έπαψε να δικαιολογεί τις δαπάνες των καισαρικών τομών, αφενός διότι δεν μπορούσε να ελέγξει το ακριβές κόστος τους, αφετέρου για να συμβάλει στη μείωση του ποσοστού που υπολογίζεται ότι ανέρχεται στο 19%. Στην Ελλάδα το ποσοστό των καισαρικών τομών εκτιμάται ότι αγγίζει το 47,3%! Οπερ σημαίνει ότι οι μισοί τοκετοί στη χώρα μας γίνονται με αυτή τη μέθοδο. Παρ’ ότι το θέμα είχε θίξει ο πρώην υπουργός Υγείας κ. Αλ. Παπαδόπουλος μιλώντας στη Βουλή στις αρχές του 2001, προκαλώντας μεγάλο θόρυβο, η εικόνα δεν βελτιώθηκε στο ελάχιστο. Μάλλον το αντίθετο συνέβη… Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από έρευνα που δημοσιεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Δημόσιας Υγείας (European Journal of Public Health) τον περασμένο Μάιο. H έρευνα, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία που συγκέντρωσαν οι συντάκτες της από δύο κρατικά και ένα ιδιωτικό μαιευτήριο της Ελλάδας, διενεργήθηκε από ομάδα επιστημόνων της London School of Economics (LSE), με επικεφαλής τον καθηγητή κ. H. Μόσιαλο.

Στην Ελλάδα δυστυχώς, πολλοί τομείς της ιδιωτικής δραστηριότητας με τεράστιους τζίρους είναι ανεξέλεγκτοι. Γεγονός που πολλαπλασιάζει την απληστία εις βάρος της δημόσιας υγείας ακόμα και των ανυπεράσπιστων παιδιών! Δείτε και την ολοκλήρωση της Βιομηχανίας Τοκετών όπως την περιγράφει ο ΣΜΜΕ στο Ριζοσπάστη παρουσιάζοντας τα “εναλλακτικά προϊόντα κερδοφορίας”:

Η ιδιωτικοποίηση της περιγεννητικής φροντίδας, τονίστηκε, κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια, που βέβαια βγαίνουν από τις τσέπες των πολιτών, της ίδιας της ελληνικής οικογένειας: Στα δημόσια μαιευτήρια γεννάνε κατά 85% γυναίκες πρόσφυγες, ενώ τα ιδιωτικά, που έχουν εμφάνιση πολυτελών ξενοδοχείων, είναι πανάκριβα και πληρώνονται συνήθως με στερήσεις ή από κάποια ιδιωτική ασφάλιση, επειδή εργάζεται εκεί ο γιατρός που παρακολουθεί τη μητέρα. Η πολιτεία – υπογραμμίστηκε – δεν ενημερώνει πως ο τοκετός δεν είναι ασθένεια και δε χρειάζεται ολική νάρκωση…

  • Ο μητρικός θηλασμός δεν προωθείται, αντίθετα στα νοσοκομεία ταΐζουν τα νεογέννητα με ζαχαρωμένο νερό και ξένο γάλα, με αποτέλεσμα να εθίζονται σ’ αυτά! Τεράστια ποσά ξοδεύονται για τη διαφήμιση του ξένου γάλακτος για τα νεογέννητα, παρότι απαγορεύεται στη χώρα μας και έξω χορηγείται μόνο με συνταγή γιατρού (που γράφει το λόγο για τον οποίο το παιδί δε θηλάζει). Γιατί το μητρικό γάλα είναι η καλύτερη και η πιο πλήρης τροφή και δε συγκρίνεται με αυτό των γαλακτοβιομηχανιών. Κι ενώ σε νοσοκομεία άλλων χωρών προωθείται ο μητρικός θηλασμός, εδώ δίνονται εξ αρχής λανθασμένες οδηγίες στις μητέρες και υποβαθμίζεται ο ρόλος της μαίας.
  • Στη χώρα μας ενώ υπάρχουν μεγάλες ανάγκες και ελλείψεις, οι μαίες παροπλίζονται. Νεαρές μαίες έχουν αποσπαστεί σε νομαρχίες και γραφεία υπουργών. Σε δημόσια νοσοκομεία υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις και δεν προσλαμβάνονται, ενώ στα ιδιωτικά μαιευτήρια, που δεν ελέγχονται, εκβιάζονται να δεχτούν πράγματα που δεν πρέπει.
  • Στο μεταξύ στον τόπο μας κάνουν θραύση οι προκλητοί τοκετοί (συνήθως η φράση: «Ελάτε αύριο να σας ξεγεννήσουμε»), τα φάρμακα και η νάρκωση χρησιμοποιούνται κατά κόρο, οι γυναίκες δεν είναι ενημερωμένες για το τι πρέπει να προσέξουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι 97% των γυναικών στη Γαλλία γεννάνε χωρίς να τις «κόψουν», ενώ το 98% στην Ελλάδα – αντίθετα – τις «κόβουν» όπως επισημάνθηκε.

Μίζες σε γιατρούς από ασφαλιστικές εταιρείες

* H ασφαλιστική κάλυψη των νεογνών μετατρέπεται σε παζάρι για μεγαλύτερες προμήθειες σε ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές
Θάλαμος νεογνών σε μαιευτήριο. Τα βρέφη, με τη γέννησή τους, φέρνουν και υπέρογκα κέρδη στους εμπόρους της ανθρώπινης ζωής

Νέες μεθόδους για να αυξήσουν τα κέρδη της επιχείρησης και τα έσοδα των γιατρών, εις βάρος των πελατών τους, έχουν «εφεύρει» ορισμένες ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές. Σε συνεργασία με ασφαλιστικές εταιρείες «προσφέρουν» νοσοκομειακή κάλυψη των νεογνών. Επίσης, δίνουν τη δυνατότητα στις οικογένειες να δημιουργήσουν τον «κουμπαρά» των παιδιών τους. H προμήθεια της κλινικής φθάνει τα 200 ευρώ, εκ των οποίων τα μισά αποδίδονται στον γιατρό που… μεσολαβεί.

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που ακούγοντας τη συγκεκριμένη… προσφορά αγανάκτησαν. Μίλησαν για «καινούργια κόλπα-έσοδα των γιατρών των ιδιωτικών μαιευτηρίων με επίσημες μίζες ακόμη και από ασφάλειες νεογέννητων» και αναρωτήθηκαν: «Από πού θα φυλαχτούμε;». Και δεν έχουν άδικο… Το κόστος του φυσιολογικού τοκετού σε ιδιωτικό μαιευτήριο ξεκινά από 2.000 ευρώ, αν η αμοιβή του γιατρού δεν ξεπεράσει τα… 500 ευρώ και η γυναίκα δεν κάνει επισκληρίδιο αναισθησία. Το ποσόν ανεβαίνει αν η γυναίκα γεννήσει με καισαρική τομή ή νοσηλευθεί σε τρίκλινο, δίκλινο ή μονόκλινο θάλαμο

Πηγή: http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=14498&m=A24&aa=1

Ποιότητα υπηρεσιών

Λόγω των υψηλών τιμοκαταλόγων των ιδιωτικών μαιευτηρίων και δη των μεγάλων, θα περιμέναμε να υπάρχει τουλάχιστον μια βασική εξασφάλιση των πελατών, όπως άλλωστε και στα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα (που είναι και ασυγκρίτως οικονομικότερα). Διαβάστε την ΕΠΩΝΥΜΗ καταγγελία που ακολουθεί και βγάλτε τα συμπεράσματα σας:

Ιδιωτικά ναι μαιευτήρια οχι!
Φίλοι μου για σας. Παρακαλώ βοηθήστε με να διαδώσουμε την παρακάτω ιστορία σε όσους περισσότερους μπορούμε. Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και νομίζω ότι αφορά πολλούς από εσάς ή φίλους σας. Τίτλος της ιστορίας «Όλα μπορεί να συμβούν» Την Πέμπτη 15/11/2007 η σύζυγός μου γέννησε το δεύτερο παιδί μας σε γνωστό μαιευτήριο των Αθηνών, γνωστό και ως «ξενοδοχείο πολυτελείας» (θα σας πω παρακάτω γιατί δεν αναφέρω το όνομα του). Δυστυχώς μας έκατσε το λαχείο να γνωρίσουμε την «άλλη πλευρά» του εν λόγω ιδρύματος που διαφέρει δραματικά από το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα με το οποίο πλασάρεται στον κόσμο. Επιλέξαμε μονόκλινο δωμάτιο και όλα πήγαιναν καλά μέχρι και την Κυριακή το απόγευμα. Βγήκαμε από το δωμάτιο για να περπατήσει η λεχώνα, όπως της είχε συστήσει ο ιατρός της και λείψαμε περίπου 15 λεπτά. Όταν επιστρέψαμε διαπιστώσαμε ότι είχαν κάνει «φτερά» το laptop μου, η φωτογραφική μηχανή, πορτοφόλια και πιστωτικές κάρτες. 19:30 της Κυριακής! Με τρομακτική άνεση! Μέσα από το δωμάτιο! Με φουλ βάρδια! Ενημερώσαμε αμέσως το προσωπικό του ορόφου και αυτό με τη σειρά του ενημέρωσε την ασφάλεια του κτηρίου. Η αντίδραση ήταν άμεση (sic). Ο πρώτος σεκιουριτάς εμφανίστηκε μετά από 20 λεπτά (!), άνετος, κυριλέ, και όταν τον ενημέρωσα για το γεγονός αντί να σημάνει συναγερμό, προσπαθούσε να πείσει ότι δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στο μαιευτήριο, ότι πρέπει να θυμηθούμε μήπως τα είχαμε βάλει κάπου και το είχαμε ξεχάσει και γενικά έδωσε πολύτιμο χρόνο σε όποιον τα είχε πάρει να μπορέσει να τα απομακρύνει. Εμφανίζεται ο υπεύθυνος της ασφάλειας του μαιευτηρίου ο οποίος δίνει εντολή σε υφιστάμενο του να με πάει «μια βόλτα» σε όλους τους ορόφους μήπως και δούμε κάτι! Λες και ο κλέφτης θα κυκλοφορούσε με το laptop ανα χείρας διαλαλώντας το κατόρθωμά του!. Όταν του είπα ότι μάλλον πρέπει να βάλουν ανθρώπους τους στις εξόδους του κτηρίου, με έγραψε κανονικά και όπως θα δείτε παρακάτω αυτό ήταν σαφής εντολή της διοίκησης να « μην διαταραχτεί το κλίμα του νοσοκομείου»! Πήγαμε τελικά να δούμε τις κάμερες στο φυλάκιο της εταιρίας σεκιούριτι όπου διαπίστωσα ότι καμία από τις εξόδους του μαιευτηρίου δεν καλύπτεται από κάμερα και η μόνη που μπορούσε κάτι να δείξει ήταν μία που έδειχνε το πάρκινγκ! Και μάλιστα με τέτοιο τρόπο που να μην μπορείς να δεις αριθμό αυτοκινήτου! Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα ότι είχα παρατηρήσει ότι σε κάθε όροφο υπάρχει κάμερα που καλύπτει την είσοδο προς τα δωμάτια και θα σας πω πως το θυμόμουνα. Το Σάββατο το βράδυ, όταν πήγα στο μαιευτήριο γύρω στις 00:30, διαπίστωσα έκπληκτος ότι έφτασα στο δωμάτιο της γυναίκας μου ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ διασχίζοντας σχεδόν όλο το κτήριο. Προβληματίστηκα από το γεγονός και τότε ψάχνοντας τον όροφο διαπίστωσα ότι υπάρχει κάμερα που κάλυπτε την είσοδο του ορόφου και ηρέμησα θεωρώντας ότι τουλάχιστον κάποιος παρακολουθεί ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει. Τζίφος όμως. Όταν ζήτησα από τους υπεύθυνους ασφαλείας να δούμε την καταγραφή της κάμερας του ορόφου μας πήρα τις εξής απαντήσεις: ο ένας μου είπε ότι οι κάμερες δεν δουλεύουν γιατί τους «έχουν απαγορέψει νομοθετικά (sic) να έχουν κάμερες! , ο άλλος μου είπε ότι δουλεύουν αλλά δεν αποθηκεύουν τις καταγραφές(!!). Ακόμα και η κάμερα που δείχνει την είσοδο στο θάλαμο που φυλάσσονται τα βρέφη ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ μου είπαν! Δηλαδή μπαίνω, διαλέγω μωρό όπως ακριβώς το θέλω, φεύγω και αν δεν με πιάσουν ΓΙΑ ΣΑΣ! Αποφασίσαμε να φωνάξουμε την αστυνομία. Προσοχή. Εμείς, όχι το μαιευτήριο. Ήρθαν όντως δυο αστυφύλακες, κατέγραψαν το συμβάν και από εκείνη τη στιγμή άρχισε το πανηγύρι. Ξαφνικά λες και είχαμε λέπρα. Δεν τόλμαγε κανένας από το (εξαιρετικό μέχρι εκείνη την ώρα) προσωπικό. Για να φέρουν φαγητό στη λεχώνα έπρεπε να τους ενημερώσουμε εμείς και μας δικαιολογούνταν ότι «δεν ήθελαν να μας ενοχλήσουν»! Φυσικά από την διοίκηση ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ενώ όλοι στο νοσοκομείο «έπεφταν από τα σύννεφα» και μας διαβεβαίωναν ότι πρώτη φορά συμβαίνει τέτοιο γεγονός σε όλα τα χρόνια λειτουργίας του και που λογικά θα έπρεπε να κινητοποιήσει άπαντες, δεν μας πήραν ούτε ένα τηλέφωνο να ηρεμήσουν τουλάχιστον την λεχώνα που όπως καταλαβαίνετε είχε φρικάρει με όλα αυτά. Να δείξουν τουλάχιστον ότι κάνουν κάτι. Ότι υπάρχουν και έχουν ενοχληθεί από το γεγονός. Ή για να ακριβολογούμε, έκαναν αισθητή τη παρουσία τους περνώντας γραμμή στο προσωπικό να μας αντιμετωπίζει σαν να φταίγαμε εμείς για ότι συνέβη! Την άλλη μέρα το πρωί και αφού περιμέναμε οι αφελείς ότι κάποιος θα έρθει από την διοίκηση να μας μιλήσει, έφτασε μεσημέρι και έπρεπε να αδειάσουμε το δωμάτιο, να πληρώσουμε και να φύγουμε. Αποφασίζω να ζητήσω να δω τον γενικό διευθυντή. Μετά από 5 φορές που το ζήτησα στην προϊσταμένη του ορόφου, ήρθαν δύο κυρίες και μου είπαν ότι ο κος ταδε θα μας δεχτεί (sic) στο γραφείο του. Πήγαμε μαζί με την γυναίκα μου στον κύριο τάδε ο οποίος όμως δεν ήταν γενικός διευθυντής αλλά νομικός σύμβουλος. Διαπίστωσα ότι φυσικά ήταν πλήρως ενημερωμένος για το γεγονός, είχε φέρει μάλιστα και κάτι εκπαιδευόμενους βοηθούς που ψάχνανε νόμους και συμβόλαια και μας είπε ότι «η μόνη ευθύνη που φέρει το μαιευτήριο είναι για απώλειες μέχρι 88 ευρώ!» Γιούπι! Αναγνώρισε δηλαδή ότι κάτι μπορεί να κλάπηκε αλλά «ας προσέχατε να μην φέρνατε αντικείμενα αξίας στο θάλαμο». Όταν του επισήμανα ότι δεν είναι το θέμα τα υλικά που κλάπηκαν αλλά η παντελής έλλειψη ασφάλειας στην εταιρία του, η άθλια αντιμετώπιση μας από το προσωπικό μετά το συμβάν και η ταλαιπωρία που περάσαμε έφτασε στο σημείο να μας βάλει τις φωνές, να πιάσουν την γυναίκα μου τα κλάματα και να γίνει χαμός. Ζητάω επιτακτικά να δω τον γενικό διευθυντή. Συναντάμε τελικά τον κύριο γενικό στο γραφείο του. Θα σας πω μόνο μια ατάκα του για να δείτε σε τι επίπεδα κυμάνθηκε η κουβέντα. Κος Γενικός: Όλα μπορούν να συμβούν κύριε μου. Ακόμα και οι δίδυμοι πύργοι έπεσαν οπότε όλα μπορούν να συμβούν. Τι να κάνουμε. Σοκ. Αφού μας ενημέρωσε ότι ΘΑ κάνει έρευνα για το θέμα (μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω δεν μας έχει ενοχλήσει κανείς για πληροφορίες κλπ) και αφού εκθείασε τα (ανύπαρκτα) μέτρα ασφαλείας της εταιρίας που διοικεί ( έχουμε πλήρες σύστημα παρακολούθησης (!), 35 σεκιουριτάδες (αν πάτε και δείτε έστω και 2 εκτός από αυτούς που φυλάνε το πάρκινγκ να μου τρυπήσετε την μύτη) και ότι δεν έχει ξαναγίνει ότι η επιχείρησή του είναι «τόπος χαράς» και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να διαταραχτεί το καλό κλίμα και η ηρεμία και ότι (κύριε ελέησον) δεν έχει χαθεί ποτέ παιδί από εδώ(!) κλπ κλπ με απείλησε ότι αν βγει κάτι παραέξω θα «σας κυνηγήσω»! Παραδέχτηκε δε ότι είναι αδύνατον να μπορέσουν να ελέγξουν τις χιλιάδες των εισερχόμενων στο μαιευτήριο δηλαδή με λίγα λόγια «ENTER AT YOUR OWN RISK!». Με ευχαρίστησε δε για την ενημέρωση που του κάναμε και που θα τους βοηθήσει να βελτιώσουν το (κατά τα άλλα άψογο) σύστημα ασφαλείας τους! Όταν πολύ ευγενικά του είπα ότι ούτε οι κάμερες δουλεύουν ούτε σεκιουριτάδες υπάρχουν, μας έβαλε και αυτός τις φωνές κατηγορώντας μας ότι τον προσβάλουμε και ότι δυσφημούμε την εταιρία του. Κι όλα αυτά χωρίς ούτε ένα συγγνώμη. Τελικά του επισήμανα ότι αδυνατούμε να πληρώσουμε γιατί μας έκλεψαν τις πιστωτικές, μας είπε ότι θα βοηθήσει να εκδοθεί άμεσα νέα πιστωτική (!). Γυρίζοντας στο δωμάτιο διαπιστώνουμε ότι έχουν αρχίσει και μοιράζουν κλειδιά στα μονόκλινα και να εμφανίζονται από το πουθενά σεκιουριτάδες. ΟΛΕ! Το σύστημα λειτούργησε! Πήρα το παιδί και έφυγα. Φυσικά και δεν πλήρωσα. Και δεν με εμπόδισε κανένας! Το χειρότερο από όλα είναι ότι διαπιστώνεις πόσο ανίσχυρος είναι κανείς απέναντι στις εταιρίες – τέρατα. Τα συμπεράσματα δικά σας. (Τάσος Καζάκος, Ελεύθερος Τύπος)

Αν η τρομοκρατία και οι απειλές απευθυνόντουσαν στους λωποδύτες αντί για τους πελάτες, οπωσδήποτε τέτοια κρούσματα δε θα υπήρχαν. Βλέπετε όμως, ότι εμείς τους δίνουμε δύναμη με την ανοχή και τη φοβία μας σε πολλές περιπτώσεις. Στην Ελλάδα ισχύει το ρητό “ο πελάτης το μόνο δικαίωμα που έχει, είναι να πληρώνει”.

Και η εικόνα συμπληρώνεται με τους διωγμούς όσων τολμήσουν να τα βάλουν με το πανίσχυρο σύστημα. Μια πολύ σημαντική έρευνα για την περιγεννητική φροντίδα στην Ελλάδα, που ξεκίνησε το 1983 από την παιδίατρο Χρύσα Μπακούλα, δεν μπόρεσε να συνεχιστεί – απειλήθηκε ακόμα και η ζωή της ερευνήτριας.

Φυσιολογικός τοκετός μετά απο καισαρική τομή

56 Σχόλια

Γράφει ο ΣΑΒΒΑΣ Η. ΓΕΡΜΑΝΟΣ, μαιευτήρας-χειρουργός-γυναικολόγος, savvasg@otenet.gr

Στη χώρα μας, συνολικά σχεδόν, επικρατεί η πεποίθηση ότι αν μια γυναίκα γεννήσει μια φορά με καισαρική τομή, θα πρέπει και οι υπόλοιποι τοκετοί της να γίνουν επίσης με την ίδια μέθοδο.

Η διεθνής βιβλιογραφία, όμως, δεν συμφωνεί απόλυτα με αυτήν την πρακτική – τακτική. Η αντίληψη αυτή βασιζόταν στο φόβο μήπως προκληθεί μια ρήξη μήτρας σε επόμενο τοκετό, που όμως σχετίζεται με παρελθούσες εποχές, όταν οι τομές της καισαρικής ήταν κάθετες. Στις ημέρες μας, ο κανόνας είναι να γίνονται χαμηλές εγκάρσιες τομές, που κατά κανόνα είναι ασφαλείς. Υπάρχουν 2 τύποι ρήξης μήτρας: η τελεία και η ατελής. Σήμερα, τελεία ρήξη είναι σχεδόν απίθανο να συμβεί, για τον προαναφερθέντα λόγο.

Πιο συγκεκριμένα, στον δυτικό κόσμο, πλήρης ρήξη μήτρας σε προσπάθεια φυσιολογικού τοκετού μετά από καισαρική τομή μπορεί να συμβεί σε ποσοστό γυναικών λιγότερο από 1%, ενώ ατελής ρήξη μπορεί να συμβεί με πιθανότητα 1-2%, με σαφώς πολύ μικρότερους κινδύνους για τη μητέρα και το έμβρυο-νεογνό. Με αυτά τα δεδομένα, οι πιθανότητες για φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική τομή φθάνουν μέχρι και το 80%, υπό προϋποθέσεις. Απαιτείται αυξημένη εγρήγορση κατά τη διάρκεια του τοκετού για πιθανές επιπλοκές, ανάγκη που καλύπτεται πλήρως από την άρτια οργάνωση και τις δυνατότητες όλων των σύγχρονων μαιευτηρίων. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι, διεθνώς, βιβλιογραφικά αναφέρονται φυσιολογικοί τοκετοί ακόμη και μετά από τρεις (3) καισαρικές τομές.

Οι βασικότερες προϋποθέσεις που μας επιτρέπουν να προβούμε σε φυσιολογικό τοκετό, μετά από πρότερη καισαρική τομή, είναι οι εξής:

*Χαμηλή εγκάρσια τομή όχι μόνο στο δέρμα, αλλά και στη μήτρα.

*Φυσιολογικών ορίων λεκάνη.

*Επιθυμία και συνεργασία της επιτόκου.

*Μεσοδιάστημα κυήσεων κατά προτίμηση άνω των 18 μηνών.

Φυσικά, η δυνατότητα αυτή δεν συνεπάγεται και βεβαιότητα, αλλά είναι πολύ σημαντικό να ενημερώνεται υπεύθυνα η έγκυος για το τι επιλογές έχει, και να μη θεωρείται δεδομένη η καισαρική τομή και για το δεύτερο ή τρίτο τοκετό. «Οπως είναι επιβεβλημένο το να έχει η γυναίκα την επιλογή από την πρώτη εγκυμοσύνη της για τον τρόπο τοκετού (φυσιολογικός τοκετός ή καισαρική τομή), με την ίδια λογική θα πρέπει να της δίνεται η δυνατότητα να επιλέξει και στους υπόλοιπους τοκετούς της. Το τελευταίο που χρειάζεται μία έγκυος είναι να την πανικοβάλλουμε και να την αποθαρρύνουμε από έναν φυσιολογικό τοκετό, που είναι πλέον εφικτός, φοβίζοντάς την αδικαιολόγητα για πιθανή ρήξη της μήτρας».

Πηγή: Ελευθεροτυπία 17/2/2009

im_a_vbac_baby_tshirt-p235864945016162276uh8r_210

Update 18/2/2010

Aρθρο απο το MSNBC

Eίναι ασφαλής ο φυσιολογικός τοκετός ακόμα και μετά από αρκετές καισαρικές τομές.
Νέα έρευνα δείχνει οτι οι γυναίκες που επιλέγουν να γεννήσουν φυσιολογικά μετά από καισαρική τομή δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν επιπλοκές απ’ότι αν γεννούσαν και πάλι με καισαρική.
Κάποτε οι γιατροί ακολουθούσαν το «μια φορά καισαρική, πάντα καισαιρική», αυτό όμως αρχίζει να ανατρέπεται αφού και η καισαρική τομή έχει τις αρνητικές πλευρές της και τα ρίσκα της.
Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ:

Vaginal birth OK after several C-sections

Οσοι έχουν γεννηθεί με καισαρική

9 Σχόλια

Του Μαιευτήρα Μισέλ Οντάν, απο το βιβλίο «Η καισαρική τομή και ο φυσιολογικός τοκετός»

Μεγάλη έκπληξη προκαλεί το γεγονός οτι η έρευνα της λέξης «καισαρική» στην Τράπεζα Δεδομένων της Ερευνας Πρωταρχικής Υγείας μας οδηγεί σε πολύ μικρό αριθμό λημμάτων. Τα πιο σημαντικά «αδιάσειστα» στοιχεία που μπορούμε να βρούμε στην τράπεζα μέσω αυτής της λέξης σχετίζουν τους γεννημένους με καισαρική με τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος στην παιδική και ενήλικη ζωή.

Φιλανδοί ερευνητές ερεύνησαν τον κίνδυνο να εμφανιστούν άσθμα και αλλεργικές παθήσεις σε ενηλίκους ηλικίας 31 ετών(σε πλυθησμό που γεννήθηκε το 1966). Φάνηκε πως, για όσους είχαν γεννηθεί με καισαρική, ο κίνδυνος να εμφανίσουν άσθμα πολλαπλασιαζόταν επί 3.23 σε σύγκριση με όσους είχαν γεννηθεί δια της κολπικής οδού. Απο την άλλη, ο κίνδυνος εμφάνισης αλλεργικών παθήσεων, οπως πυρετός εκ χόρτου και έκζεμα, ή ο κίνδυνος εμφάνισης αλλεργικής τάσης που να ανιχνεύεται με δερματικά τεστ δεν ήταν αυξημένοι. Η ίδια ομάδα αναζήτησε τον κίνδυνο εμφάνισης παιδικό άσθματος σε ηλικία επτά ετών. Βρήκαν ότι οι επιπλοκές στον τοκετό γενικά και ιδιαίτερα οι καισαρικές τομές αποτελούσαν παράγοντα κινδύνου. Μια άλλη ομάδα Φιλανδών συνέδεσαν στοιχεία του Εθνικού Λυξιαρχείου Γεννήσεων απο το 1987 με στοιχεία απο αρκετά ιατρικά αρχεία για να πάρουν πληροφορίες για το άσθμα. Η έρευνα αυτή, η οποία έγινε σε σχεδόν 60.000 παιδιά, επιβεβαίωσε οτι ο κίνδυνος εμφάνισης άσθματος στην παιδική ηλικία ήταν αυξημένος για παιδιά που είχαν γεννηθεί με καισαρική. Μια μελέτη Δανών βρηκε επίδης ότι η γέννηση με καισαιρική ειναι παράγοντας κινδύνου για άσθμα όχι για αλλεργική ρινίτιδα, ενώ μαι βρετανική μελέτη επιβεβαίωσε οτι δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για αλλεργίες, μετά από καισαρική.

Οταν προσπαθώ να ερμηνεύσω τέτοια συγκλίνοντα ευρήματα, δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι το καλά τεκμηριωμένο γεγονός οτι τα αναπνευστικά προβλήματα των νεογέννητων είναι πολύ πιο συχνά μετά απο μια προγραμματισμένη καισαρική, παρά μετά από μια γέννηση δια της κολπικής οδού ή μια επείγουσα καισαρική κατά τη διάρκεια τοκετού. Δυστυχώς, καμία από τις μελέτες που βρίσκονται στην τράπεζα δεδομένων μας δεν συνέκρινε καισαρικές ακτά τον τοκετό με προγραμματισμένες καισαρικές. Σήμερα, είμαστε σε θέση να καταλάβουμε οτι το έμβρυο πρέπει να συμμετέχει στην έναρξη του τοκετού. Ενας απο τους πιθανούς τρόπους ειναι να δίνει καποιο σήμα, στο οποίο θα ειναι η απελευθέρωση στο αμνιακό υγρό μιας ουσίας που υποδεικνύει οτι οι πνεύμονές του έχουν ωριμάσει. Επιπλέον, φαινεται πως οι ορμόνες που απελευθερώνται απο την μητέρα και το έμβρυο κατά την διαδικασία του τοκετού μπορεί να δίνουν μια τελευταία ώθηση στην ωρίμανση των πνευμόνων. Είναι επομένως εύκολο να περιμένουμε οτι έμβρυα που γεννιούνται με προγραμματισμένη καισαρική κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν αναπνευστικές δυσκολίες, όχι μόνο αμέσως μετά την γέννηση, αλλά και αργότερα στη ζωή. Αξιοπρόσεκτο ειναι πως μια γέννηση με καισαρική φαίνεται να ειναι παράγοντας κινδύνου για άσθμα ως αναπνευστική πάθηση, αλλά όχι ως αλλεργική πάθηση.

Ενώ η γέννηση με καισαρική δεν αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για αλλεργικές παθήσεις με την κανονική έννοια (οσες ταξινομούνται δηλαδή ως ατοπικές, οπως ο πυρετός εκ χόρτου, η αλλεργική ρινίτιδα και το έκζεμα), μπορεί να αυτξάνει τον κίνδυνο των αλλεργικών αλλεργιών. Σύμφωνα με μια νορβηγική μελέτη, παιδιά αλλεργικών μητέρων που γεννιούνται με καισαρική διατρ΄χουν υψηλό κίνδυνο να ειναι αλλεργικά σε αυτά, ψάρια και ξηρούς καρπούς.

Σε μια εποχή οπου περίπου ένα εκατομμύριο Αμερικανοί και αρκετά εκατομμύρια Κινέζοι γεννιούνται κάθε χρόνο «απο την κοιλιά», μπορεί κανείς να αναρωτηθεί γιατί η λέξη «καισαρική», συγκρινόμενη με πολλές άλλες λέξεις, δεν μας οδηγεί σε μεγαλύτερο αριθμό λημμάτων στην τράπεζά μας. Ο πρώτος προφανής λόγος ειναι οτι η Ερευνα Πρωταρχικής Υγείας ειναι ένας νέος κλάδος που δυσκολεύεται να εδραιωθεί: οι επιστήμονες ειναι άνθρωποι που δεν έχουν προγραμματιστεί γενετικά να σκέφτονται μακρόπνοα. Είναι σημαντικό οτι όλες οι εργασίες που σχετίζονται με την καισαρική και το άσθμα έοχυν δημοσειυτεί μετά την αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα. Ενας άλλος λόγος είναι ότι τα περισσότερα ερευνητικά πρωτόκολλα που διαρευνούν τους παράγοντες κινδύνου στην περιγεννητική περίοδο χρησιμοποιούν ατελείς έννοιες οπως «επιπλοκές γέννησης» ή «γεννητικό προσδόκιμο» (αποτελέσματα που μετρούν το πως γεννήθηκε ένας άνθρωπος σε σύγκριση με αυτό που θεωρείται βέλτιστο). Τα αποτελέσματα αυτής της ομάδας μελετών είχνουν ότι ο τρόπος που γεννιόμαστε έχει αντίκτυπο σε όλη μας τη ζωή. Ανοίγουν δρόμοι σε μια άλλη γενιά ερευνών που θα ικανοποιήσουν την κύρια ανησυχία εκείνων που καταλαβαίνουν την έννοια «Ερευνα Πρωταρχικής Υγείας».

Η τρέχουσα μαιετική χρειάζεται απαντήσεις σε επείγουσες ερωτήσεις οπως «Ποιές ειναι οι μελλοντικές συνέπειες για το άτομο της γέννησης με πρόκληση τοκετού» ή «Ποιές ειναι οι μελλοντικές συνέπειες για το άτομο της γέννησης με προγραμματισμένη καισαρική;» Φαίνεται πως οι ερευνητές  δεν έχουν συνειδητοποιήσει οτι σήμερα ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας ήδη γεννιέται με προγραμματισμένη καισαρική. Η ιατρική βιβλιογραφία δεν μπορεί ακόμα να ικανοποιήσει την περιέργεια εκείνων που σκέφτονται μακρόπνοα. Για παράδειγμα, μια φορά διάβασα τυχαία μια μελέτη αναφερόμενη σε παιδιά των οποίων οι μητέρες είχαν κατάθλιψη για τρεις μήνες μετά τον τοκετό. Σε ηλικία έντεκα χρόνν, τα παιδιά αυτά είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιδεικνύουν βίαιη συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων καβγάδων στο σχολείο και χρήση όπλων στους καβγάδες. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να αναρωτηθώ αν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μεταγννητικής κατάθλιψης μετά την καισαρική. Οχι μόνο ήταν δύσκολο να βρω περισσότερες απο ένα-δυο μελέτες που να υποστηρίζουν ότι μετά απο μια επείγουσα καισαρική ο κίνδυνος μητρικής κατάθλιψης ειναι αυξημένος (πολλαπλασιασμένος επί επτά, σύμφωνα με αυστραλιανή μελέτη), αλλά στάθηκε αδύνατον-μέχρι τώρα- να βρω μια μελέτη που να εστιάζει στους κινδύνους μετά απο μια προγραμματισμένη καισαρική.

Βιβλίο: Η καισαρική τομή και ο φυσιολογικός τοκετός Δρ. Μισέλ Οντάν

6 Σχόλια

Ενα καταπληκτικό βιβλίο…

b999771

Το θαύμα της γέννησης είναι το κέντρο της ζωής των ανθρώπων και τα στοιχεία που την περιβάλλουν απασχολούσαν και απασχολούν τον άνθρωπο συνεχώς. Υπάρχουν σήμερα χώρες όπου τουλάχιστον ένα μωρό στα τέσσερα γεννιέται με καισαρική. Το παρόν βιβλίο είναι το πρώτο που θίγει όλα τα κεντρικά θέματα που σχετίζονται με αυτή την επέμβαση. Παρουσιάζει και εξηγεί με σαφή και απλό τρόπο τις ενδείξεις οι οποίες καθιστούν αναγκαία την επέμβαση αλλά και τις ενδείξεις οι οποίες δεν αποτελούν λόγο για καισαρική. Διερευνά την παγκόσμια τάση για αύξηση των καισαρικών και δίνει πολλά στατιστικά στοιχεία για το πού οδηγεί αυτή η τάση. Πέρα όμως από την εξέταση της επέμβασης καθαυτής, εξετάζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πρέπει να λαμβάνει χώρα μια φυσική γέννα και το πόσο σημαντικό είναι να στηρίζουμε τη φύση στη μυσταγωγική αυτή πράξη της, αντί να προσπαθούμε να καταστρατηγήσουμε τη φυσική της πορεία.
Ο Δρ. Μισέλ Οντάν έχει λάβει ενεργό μέρος, εδώ και μισό αιώνα, στην ιστορία της καισαρικής και οι μοναδικές του γνώσεις του δίνουν μια ξεχωριστή προοπτική από την οποία θέτει αυτά τα ζωτικά και επείγοντα ερωτήματα.

-Πώς κατάφερε μια υπέροχη επέμβαση διάσωσης να γίνει τόσο κοινός τρόπος να γεννιούνται τα μωρά;

-Γιατί η συχνότητα των καισαρικών είναι 10% ή και λιγότερο σε ορισμένες χώρες και 50% και περισσότερο σε άλλες;

-Γιατί οι επικίνδυνες διαδικασίες όπως οι εμβρυουλκοί, δεν έχουν εξαφανιστεί από τη χρήση της καισαρικής;

-Γιατί θα έπρεπε να υιοθετήσουμε διαφορετική προσέγγιση στις καισαρικές εκτός τοκετού, στις καισαρικές κατά τον τοκετό και στις επείγουσες καισαρικές;

-Τι είναι το τεστ της δεξαμενής τοκετού;

-Ποια είναι τα πρώτα μικρόβια που συναντά ένα μωρό που γεννιέται με καισαρική;

-Είναι εύκολο να θηλάσει μια μητέρα μετά από καισαρική;

-Τι γνωρίζουμε για τις μακρόπνοες συνέπειες της καισαρικής για το παιδί;

-Τι γνωρίζουμε για τις μακρόπνοες συνέπειες της καισαρικής για τη μητέρα;

-Τι χάνουν η μητέρα και το μωρό με το να μην γίνεται κολπική γέννηση;

-Πώς έγινε η καισαρική όλο και πιο ασφαλής;

-Ποιο είναι το μέλλον των προγραμματισμένων, κατά βούληση καισαρικών?

-Μήπως η εποχή της καισαρικής αποτελεί ορόσημο στην εξέλιξη του μεγέθους του εγκεφάλου?

-Μήπως οδεύουμε προς μια άνευ προηγουμένου πολιτιστική ποικιλότητα?

-Ποιό ειναι το μέλλον ενός πολιτισμού, του οποιου τα μέλη γεννιούνται με καισαρική?

-Μπορεί η ανθρωπότητα να επιβιώσει μετά την εμφάνιση της ασφαλούς καισαρικής?

Πριν πέσει στα χέρια μου το βιβλίο αυτό, ήμουν βαθιά νυχτωμένη. Οταν το διάβασα κατάλαβα την φυσιολογία του τοκετού και της εγκυμοσύνης, έκανα μια στροφή 180 μοιρών, αλλάζοντας τρόπο σκέψης μέχρι και…..γυναικολόγο! 🙂